2111 resultaten.
Herfstbomen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
742 De indianenbomen uit een vergeten jeugd
wringen, grilliger takken, dan weemoed
de zomer kwam, in puur en liefdesrood
zwijmelde razend, heftig in een ontvangen schoot
door dichtersklank en geest voorgoed genezen
vriendschap, door en door, in ziel, totale wezen
verliezen herfstbomen, blad, na blad, tot spijt
een dramatisch silhouet van dreigende…
Terug op zoek
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
580 van weggeweest
mijn zelf nog niet teruggevonden
de spiegel van de jeugd
gaf onbedoeld verval te zien
nu echt begonnen
reis niet zo snel
bedelden mijn ogen
ik wil nog zoveel zien
de kale heuvel met het eindstation
nog niet beklimmen
en zie hoe ik nog leef
mijn ogen licht wat meer geloken
mijn mond verdroogd
maar met nog kleur
op wangen…
Avondwandeling
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
493 Weer loopt zij datzelfde zanderige pad
waar aan beide zijden grenzen vervagen
hervindt ze haar verleden in taal gevangen
zo graag zou zij vandaag nog willen vragen
even raken, even aanraken, zoals jaren geleden
maar na die ene laatste wanhopige blik
terwijl harmonieus zwijgen vele vingers vlocht
vervloog haar jeugd en hield zij op te bestaan…
Verzuring?
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
479 Open veld vol zuring, het
groene rood, het rode groen
de bittere smaak van toen,
bood ze me in alle wijdte,
de verte, de tijd in armen
verstrengelt, kon wat
haar verwijten, die weide
waar je de deugd in legt, in
de schoot van jeugd, een
smaak tot aan onze horizon,
een onvoorspelbaar hurken
in de wind van een ongelijke
bloeiwijze van beider…
rimpels
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
541 dit is een verdrietig gedicht
ik zag, zojuist, mijn spiegelend gezicht
waar de jeugd, met een enkele puist
haar jonge jaren onbevangen vlagt en wimpelt
daar weent mijn huid, het rimpelt
ik ben niet meer die schone Heleen,
begeerd door geile Grieken
bedroefd, gegroefd wend ik het gelaat af
misschien kunnen mijn krullen u verlokken
men zegt…
Tien zwarte schapen (haiku’s)
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
530 Stapelwolkenlucht,
zwarte schapen van een jeugd,
niet te begrenzen .
Na een natte tocht
verwachting op de bamboemat,
wast z’n voeten.
Voor de boeddha
glimmen duizend vuurvliegjes,
in een lotuslach.
Zonder te springen
buigen ze voor hun prooien,
de tijgerlelies.…
Hiernamaals
poëzie
3.0 met 11 stemmen
3.449 ---------------------------------
uit: Jeugd-verzen (1926)…
Je benen vlamden op
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
634 benen vlamden op
heb de mooiste stronk
getrokken uit het veen
je vormen uit het natte hout gesneden
je benen vlamden op
langs jaarringen van
generatieslang geleden
het hoofd met
lange haren mocht
ik tot het laatst bewaren
met de kleinste guts
heb ik je trekken rondgelijnd
ogen in verwondering gebogen
het veen heeft jou je jeugd…
De blanke duinen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
693 jeugd kreeg
weer de overhand
we speelden met het zand
als kinderen zo blij
jij was weer bij mij
in het springen over
golven nam ik je mee
naar de einder van de zee
het water koelde
in het diepe onze lijven
ik mocht het zout heel
teder van je lippen bijten
toen we droogden in
de volle zon keerde jij
je om naast strand heb ik…
vertrouwde melodie
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
542 hoe m'n ogen vochtiger worden
meer dan bewogen naar het
verleden dwalen
bij het luisteren naar een oude
melodie waarin het dorp uit
mijn jeugd weerklinkt
hoezeer vertrouwde beelden
en geluiden me nog altijd
weten te raken
in wat mij ooit geborgenheid
schonk, doorheen het leven
nooit verloren ging
hoe het kind in mij me nog…
Journal de guerre
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
452 in Parijs kwam ik iemand
tegen die me verbond met
de wereld van vóór de oorlog
de punaises vielen uit zijn
hand toen hij de ramen
voorzag van blauw papier
met het gebulder van kanonnen
in de verte telde ik de mooie
herinneringen van mijn jeugd
er waren afstompende
gedachten er was gedaver
als scheurde de aarde uiteen
in de…
Eens op een dag
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
474 Eens op een dag zal ik
een nieuw landschap voor je weven
met een vruchtbare schone grond
met weidevogel en insecten
Rivieren zullen door mijn handen gaan
Wij zullen lopen
lachend over een grasveld
met duizenden bloemen
Ik die opzoek ben
naar de witte vlinder
uit mijn jeugd
in een landschap van containers
en tegen muren staar…
Een laan in de paleistuin
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
400 Vaarwel, jij lieve straal die mij verlicht
jouw geur, jouw jeugd, het evenwicht...
Dit geluk gaat voorbij, het vlucht!…
Huidtekst
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
754 Zij is een nog onbeschreven blad,
Lentefris, nog onbekommerd zomerblij,
De jeugd nog nauwelijks voorbij,
Staat voor alles en iedereen nog open.
Zijn vingers schrijven teksten op haar huid,
Teksten van verlangens, verwondering,
Teksten die prikkelen, die verhalen van liefde,
Elk plekje huid, niets blijft onbeschreven.…
De smidse van de macht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
415 de pubers
hebben het
spel gerekt en
toch zichzelf
niet in het
hemd gezet
een stukje
onbedorven
jeugd heeft
gelukkig gezorgd
voor de lach
en ontspanning
in de smidse
van de macht
is het vuur pas
eindelijk wat
opgelaaid met
blauwe vlammetjes
het ijzer wordt
geplet in de
vormen van geluk
zij hebben de weg
van blind gaan…
wie ik ben
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.305 wie ik ben
probeer ik te bezoeken
wie ik ben
geeft zich thuis
de troost ontroostbaar
probeer ik troostrijk
vorm te geven
moeten en willen
kloppen elkaar
bemoedigend op de schouder
verdriet en vervreemding
een kanten bruidssluier
van de nachtmerrie
waaronder mijn jeugd
verpletterend platgetrapt
verpletterd geen gezeur
aan wie ik ben…
Thuiszorg
netgedicht
2.4 met 12 stemmen
3.958 Er komen af en toe personen
Mijn dromen binnen in de nacht
Die, zij het door de jeugd verzacht,
Met mij gelijkenis vertonen.…
Het ultieme sirenelied
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
421 je
aangekleed
terwijl jij
met je staart
soepel door
het water gleed
mijn liefste
zeemeermin
die mij heel
verwonderd
aankeek van
hoe moet ik
nu landen op
scherpe randen
van rotsen met
natte zilte handen
wij zijn samen
opgezwommen
naar de uitkijkpost
in de haven
heb lenteachtig
zeewier bedongen
om je schoonheid
met jeugd…
Ja, jij
hartenkreet
4.5 met 17 stemmen
2.578 deel de lucht met me
mijn kind
en de wolken
en de toppen van de bomen
want gisteren
zomaar
door een paar woorden
liet je mij de zomer zien
je weet dat ik voor jou
zou willen sterven
mijn kind
jij, die de zon voor me reikt
door de hoge vensters
van je jeugd
gaf mij met je wondermooie ogen
jouw wereld
jij, mijn kind zei :…
OPGESLOKT DOOR DE TIJD
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.213 het dorp lag daar zo stil
afgelegen ver van stadsgewoel,
het gaf in mijn jeugd zowel
plezier als onrustgevoel.
kon zwerven langs oevers
met water dat haar omgeven had
zwaaiend naar de mannen
op scheepjes met haar lading
op weg naar die onbekende stad.…
Poëzie
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.010 ook ik had in mijn jeugd nog mooie dromen
want zeg nu zelf die heb je toch als kind
toch zijn ze merendeels niet uitgekomen
ik heb gehuild, gelachen en bemind
en kijk ik terug in mijn herinneringen
dan was de poëzie een goede vrind
die in mijn hoofd een lied kon laten zingen
als ik door leed of pijn werd overmand
wist dat me op het goede…
De broer van Pippi Langkous...
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
2.139 Glimlachend bekijk ik een foto
van jou uit je jeugd; je was zo
zorgeloos met grote ogen vervuld
van kinderlijke ondeugd.
Wilde rode lokken haar
vallen rond je gezicht
en ik zie ineens dat daar
een randje roomijs ligt
rond je mond die breed lacht.
Net alsof je op iemand wacht
die het roomijs eraf wil zoenen.…
Oude Wijn
netgedicht
1.9 met 16 stemmen
1.597 verscholen in het donker
waarin ik als een sculptuur
uit jouw verleden word gekneed
gepolijst, gestreeld, bemind
en kon zijn zoals jij graag zag
och, was ik maar als oude wijn
gekelderd met vreugde
die in de late avondschemer
dagelijks de lust verhelderd
zodat mijn dorstig hart
met een hernieuwde vreugd
liefde kon beleven als in mijn Jeugd…
Merlijn en het zwaard
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.339 aan zichzelf aanvaard -
het vuur bleef smeulen -
als stralende sterren aan een gitzwarte hemel -
om als een orkaan telkens weer op te laaien -
een worsteling met integriteit en loyaliteit -
het juiste moment is vaak moeilijk te bepalen -
bang om te verliezen luisterden ze naar de stilte -
vonden elkaar in het einde van de tijd -
de jeugd…
kennisgeving
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
483 tot ons aller besef
is uit zicht verdwenen
het strand in gedachte
emmer en schep in de hand
jeugd die prilheid verloor
tot wasdom gekomen
met twijfel als enige
en algemene zekerheid
we leefden als
langeafstandszwemmers
landloos gebleven en
naar open water verwezen
we hoefden geen bloemen
of bezoek aan huis
deuren en ramen…
Wat een drukte in de hoofden...
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
788 Wat een drukte in de hoofden,
bloed en tranen, hoop en vrees,
worstelend om zin en zegen, -
bomen die weer groen geworden zijn,
lindebomen van mijn jeugd.
Heel gauw gaan ze nu weer geuren,
roepen dingen wakker
die al lang vergeten zijn -
kinderverdriet en kinderpijn.…
Sporen vlammen op
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
500 hij is geen god
maar zijn sporen
vlammen op
in het landschap
van verbleken
zijn warmte
is lente brengend
na een zoektocht
vol miskenning en
afbrokkelend respect
door wegen die
zij hebben afgelegd
in de dorheid van
niet begrijpen na het
misoogsten van jeugd
hen is geen
deugd gedaan
maar hij heeft hart
en hand gegeven om
hen…
Ongeziene talenten
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
741 licht
in het niet
uitgesproken zicht
kregen klanken dezelfde toon
waaide gelijkmatigheid
een doffe berusting
zonder sprankjes hoop
ik ben gaan retoucheren
om de oorspronkelijke
pigmenten te vitaliseren
tot verbazing
helderde juist schaduw
het verflauwde licht
uit donkere contrasten
ontsnapten kleuren
naar een nieuwe jeugd…
Het wezen der poëzie en de donkere dagen voor Kerstmis
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
1.423 De vraag bleef hangen
in de schemering
die het ouderhuis opslorpte,
de vallei toedekte,
aan de rivier van mijn jeugd
haar glans ontnam.
De duisternis viel snel
op deze donkere dag
voor Kerstmis.…
Uit liefde geboren
hartenkreet
4.5 met 27 stemmen
2.094 Je droeg me negen maanden
met liefde onder je hart
pijnlijk was mijn geboorte
bevrijdend mijn huilende start
Je voedde me op als een kind
die van haar jeugd genoot
gaf me bijna alles wat ik vroeg
terwijl je mij de slechte dingen verbood
Je leerde me lief te hebben
en hebt me respect bijgebracht
zat vaak aan mijn ziekbed
ook in de donkerste…