1982 resultaten.
Levensschuit
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
473 Een misstap is snel gemaakt
Voordat jij 't je beseft, lig je onderuit
Een faux pas van twee partijen
Waarvan er een moet lijden
De andere had de duit
Een niche van leugens.…
30 Jr Mist
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
639 geest vol verwarring mistig en krom
In de roes genietend flierefluiten
gebruikend al wat heeft en leeft
terend op die gemeenschap welke
begripvol steeds maar weer geeft
Maar dan als de jaren tanen
het lichaam protesteert
komen getuigende tranen
dertig jaar lang gevlucht, niets geleerd
Dan nu weigert het alom begripsvolle
eenzaam lijden…
De Wilgenlaan
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
676 Onze wegen scheidden
op weg naar ‘t einde
van haar lijden.
De wilgen zijn geknot
en uitgelopen,
voor haar gaat
ver van hier
een nieuwe
toekomst open
waarop ik hier
op aarde nog
mag blijven hopen,
verbonden door de wortels
van ons geloof in God.
Een eindje verderop
wordt er al weer
een wilg geknot.…
Rorschachs Ongeluk
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
883 verduisteren
Voor hen die omhoog kijken
Rusteloos vloeide jij voort
Zwarte rivier
Ik rende langs de oever
Steeds zag ik iets in jou
Spijt droop ten slotte van je gekartelde randen
Haastig gemorst, vermoedelijk
In demonstratieve zorgeloosheid
Zoals onze jeugd het voorschrijft
Verhalen zouden er met jou geschreven worden
Ware verhalen van lijden…
o dat ja
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.141 omdat de golf van letters
geen een emotie nog raakt
geen code gekraakt is
alleen nog maar momenten
snel wat neerzetten
komen wij nooit vooruit
men zegt nooit geen deadline stellen
afwachten en verder vertellen
in je hoofd het verhaal afronden
niet opgeven maar verder rollen
je grond aanvoelen
wij moeten lijden moeten bloeden
onzekerheden…
Een utopie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.081 hoe ik me vrijelijk beweeg
in het schuren van jouw ogen
zetelt mijn drang bewegingsloos
in het aangezicht van het lijden
zielsverbondenheid is een utopie
geraakt zijn door de starheid waar kind
en tijd zich bevreemdden van een geordend
bestaan voelt jouw hand als chaos die
mij wil onderdrukken in de overwinning
van jouw roes
niets is…
De page
poëzie
4.3 met 6 stemmen
2.173 Door een groene wei hebt ge mij doen rijden,
Mij, flauw van lijden,
Nauw zocht ik uw schouder mij bijzijden.
In uw wit paleis hebt ge mij doen slapen,-
Zwak, zonder wapen,
Leek ik de geringste van al uw knapen.
In uw eigen bed hebt ge mij gekozen,-
In nieuw-teer blozen
Zoeken uw lelies, mijn jonge rozen.…
de warmste kus
netgedicht
3.4 met 21 stemmen
884 wanneer
koude alles lijkt
te erven
de voorzijde
van het geleende landschap
zich keert naar verlatenheid
en zelfs de allerkleinste steen
hongerig knaagt aan een gebarsten zeeschelp
door een geliefde achtergelaten
vogels angstvallig
het vliegen vermijden
zich laven aan sneeuw
en ieder overlevend woord
van lijden
schep dan mijn…
"OOGJES DICHT EN FRUSTRATIES TOE"
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.001 Als frustraties vast gaan vriezen
en er geen zicht is op dooi
wordt het wel een lange winter
laat de lente zich niet lonken
om over de zomer maar te zwijgen
en de herfst die speelt geen rol
Wie de dooi inzet van ´t lijden
voelt meer liefde van de zijnen
laat de lente lief lachend toe
in de zomer wordt het schateren
en de herfst schokt hikkend…
Die er toe deed
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
713 Psychiater was je
Bij alles wat je deed
Als rasecht mensenkind
Wist je hoe de depressieve leed
Jij doorgrondde zijn lijden
En probeerde de pijn ervan te verzachten
Met medicatie maar zeker ook
Met je oogopslag en je stem
Wilde je sturing geven aan zijn gedachten
Opdat verder leven mogelijk moest zijn
In waardigheid en met menselijke…
Universum
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
539 aan mensen die omfloerst
door emotie verzwakt
in tijd, los van tijd aan ons
voorzien, een hel doorgaans
fel moeten bestrijden
In tijd is de hemel hier
oneindig ver vandaan
als boven het gewelf
sowieso al iets bestaat
Wie danst met de duivel
krijgt een enkeltje hel
In tijd die wordt verkwanseld
door voeren van elkaar
is leven dan lijden…
God
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
547 God
't is niet hij, 't is niet zij
't is gewoonweg God voor mij
een beetje vader, een beetje kind
een beetje moeder en heel veel vrind
't is hulp, 't is raad
't is troost, 't is daad
mijn meester, mijn raadsman
mijn praatpaal, mijn gehoor
mijn lijden, mijn liefde
en ga zo maar door
zonder lichaam, gezicht
zonder lengte, gewicht
…
SONNET 48 AVE MARIA
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
523 Zeeën vol van liefde heeft zij geweend
haar wonderschone kind, haar Zoon is dood
genageld aan een kruis met slag en stoot
haar lief en leven werd alleen geleend
God heeft ook haar uitgezocht te lijden
vanuit reeds aangewezen moederschoot
het Mirakel waar zij zo van genoot
alles was voorzien, niet te vermijden
nu wiegt zij haar Wonder onder…
Op weg naar Pasen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
557 Eigenlijk betreur ik dit: het niet meer weten hoe ooit
in verre tijden achter ons dit feest weer nieuw werd en
verbonden met het lijden en het sterven van Hem die
door de dood het leven bracht en nu met ons op weg is.
Het water stroomt en licht wordt aangestoken.…
Lazarus
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
426 verdragen
rol de steen
maar weg
laten we
uit de doeken doen
de grootheid van God
een vriend die sliep
mocht daar ontwaken
zo is de dood geen lot
slechts een masker
dus kom maar
naar buiten
gooi het af
blijf bij de dood
niet staan
maar denk straks
met Pasen
aan die vriend
die je riep
dan kan jij ook
Zijn lijden…
Oopjen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
551 van de Lage Landen
onder de zwarte sluier
behoeder van het kroezend kapsel
de melancholieke blik van Oopjen
vrouw en moeder
een mouche op de linkerslaap
hoe licht is haar huid
net onder de zijden zomerjapon
steekt haar voetje uit
het ongeboren leven in de bollende buik
de Gouden Eeuw aan haar voeten
hoe schrijnend was je lijden…
EMMAÜS
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
578 Blijf bij ons Heer als het avond wordt
en wij angst hebben om achterom te kijken
er is teveel lijden, teveel onverwerkt verdriet
blijf niet langer die Vreemdeling achter ons
maar kom heel dichtbij en maak u bekend
spreek ons met liefde aan en leer ons verstaan
wat u met uw woorden zeggen wilde
zit met ons aan voor het avondmaal
wij hebben behoefte…
leeg van voren
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
558 tochtige koeien
en praatgrage knoppen blijken
zich te hebben verschanst achter
duinen van traag zand
ook de luchten lijken voller
van adem, een wolk draagt
de massa die eens ons aarde werd
genoemd aan het verlangen naar warme
strelingen, strelingen die de dood verwensen
doch ook inhalig omarmen
god, ik vrees de duivel niet, doch
het lijden…
Troost
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
486 Hoe breed rivieren die niet te overbruggen zijn
Hoe ver zijn zeeën die ons van mensen scheiden
Hoeveel hindernissen doorkruisen onze lijn
Hoe nodeloos zijn vele woorden die ons doen lijden.…
Emmaüs
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
598 Blijf bij ons Heer als het avond wordt
en wij angst hebben om achterom te kijken
er is teveel lijden, teveel onverwerkt verdriet
blijf niet langer die Vreemdeling achter ons
maar kom heel dichtbij en maak u bekend
spreek ons met liefde aan, en leer ons verstaan
wat u met uw woorden zeggen wilde
zit met ons aan voor het Avondmaal
wij hebben behoefte…
Lied van het leven
gedicht
4.0 met 3 stemmen
1.891 Leven wil ik, levend leven,
Leven zonder op te geven,
Spijt elk lijfs- en zielsgemis,
omdat leven, ‘t moge kloppen
op de kin en op de koppen,
omdat leven leven is.Want al leefde ik duizend jaren,
zonder zien een daagraad klaren
door de dikke duisternis
van ellende, leed en lijden,
Nog zou ik niet graag verscheiden,
omdat leven leven is.…
Borderline
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
512 Zeker na
misbruik valt het niet mee,
om een leven te lijden,
zoals anderen mensen.…
Hartverscheurend
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
548 kwelling bij zucht
verschrompelde kern
alarmbellen intern
warmte verdrongen
stikkende longen
wat was jij toch een fantastische jongen
leegte vult
verlangen brult
hersens die temmen
feiten die remmen
wil om te rennen
maar het moet wennen
wat ben ik blij dat ik jou heb leren kennen
wij verbonden
parels ontstonden
waaraan ik lijd…
ogen die je lach vertalen
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
1.861 leven
het geven aan elkaar
is tot herinnering verheven
je bent alleen op stap
naar woorden en gedichten
licht gebruind en knap
ogen die je lach verlichten
je straalt als toen ik bij je was
beelden vol herinnering raken
aan de schaduwen van morgen
vandaag schiet alles er bij in
ik zie de hemel weer verglijden
voel de pijn van samen lijden…
Sterven
netgedicht
4.9 met 27 stemmen
777 Wanneer sterven inslapen is
De goede slaap u(w) ge-weten is
Wenst u dan nog op te staan
Wanneer rust ver-leden is
Wanneer sterven lijden en pijn voorafgaat
Onvolmaaktheid ieder treft
Geen vluchtwegen om te ontkomen
Menig hoop gaat verloren
Nalatigheid van een Schepper
Allemachtig in zijn Al-machtig zijn
Troost van gebeden
Smekend te ontglippen…
Vredesdroom
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
443 raakte
Na ontspannende slaap wakker gekust
Door geest van liefde die over mij waakte
Het was een droom voor alle mensen
Van elke kleur en elk ras
Dat elk voor ieder het beste zou wensen
Zodat heel de aarde het paradijs weer was
Laat mij die droom dus dromen
Die droom van vriendschap en geluk
Waarschijnlijk zal het nooit zover komen
En lijden…
Nieuw zijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
376 In die donkere tijden,
Nadat jij mij onverwachts verliet,
Ik achterbleef in mijn verdriet,
Niet kon wennen aan m’n lijden,
Zo wilde ik het leven niet,
Ik wist niet hoe ik dat kon mijden.…
Een dictator dicht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
561 Een gevluchte dictator
schrijft poëzie
over zijn eigen lijden.
Hij wil zich dichter
bij het volk voelen.
Ik draag mijn kroon,
schrijft hij,
op mijn schouders,
als een huis waarin ik woon.
Ik heb mijn eigen God.
Voor de spiegel
spreekt een stem in zijn hoofd:
Elk huis dat gebouwd wordt,
zal ooit instorten.…
in tijden van ijzer
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
481 gedaante in
zijn metalen vuist
niets mag wegsijpelen
uit het geharnaste
misvormde hoofd
gehamerde handen
smeden geweren en
wankele tronen
hoofd hart en ziel
hermetisch afgesloten
van de straten buiten
de Via Dolorosa waar
wezens mantra’s prevelen
halt houden bij elk beeld
in schoorvoetende
onbeschreven tijden
duurt het lijden…
Jouw dappere keuze
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
370 Ondraaglijk en uitzichtloos lijden
woorden die bij anderen hoorden.
Je was jong, je leven nog niet af.
Maar je besluit stond vast.
Er volgden dagen van praten;
herinneringen, regeldingen,
wat je wilde bij je graf.
En toen alles tussen ons
was gezegd en gedaan,
ben je over de zee
van onze ontelbare tranen
Van me heen gegaan…