1594 resultaten.
Als we toch moeten gaan?
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
518 Mocht de hemel en de aarde, in
mijn nabijheid toch vergaan, mogen
we vragen wat we hebben misdaan,
sta me toe nog een keer van je lusten
te proeven daarna komen we samen
naakt in het felste daglicht te staan.…
Wees stil
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
556 Laten we stil zijn voor God de Heer
Want Hij is onze burcht en toeverlaat
Hij blijft regeren met wijs beraad
En is ons nabij, keer op keer.
Laten we stil zijn voor God de Heer
Hij is een schuilplaats voor ons allen
Onze God, Hij laat ons nooit vallen
En ziet in gunst op ons terneer.…
De negende
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
602 licht in dunne snoeren
naar binnen en raken het tapijt
de stroom gaat op aan Ludwig,
die zijn toon kreunt door de massa
van afwezigheid vol van verleden;
hier raakt deze mens de dag kwijt
hele etmalen vult de Symfonie,
de negende, van de haast Verdoofde,
het heden en is hij, onweerlegbaar,
tegelijk in een vol aanwezig zijn
bij een nabije…
Vermogensrecht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
396 De dag is helaas niet om te kopen
om de nabije toekomst anders te dopen.
Leg de minuten maar op het hoofdkussen.
Het liefst leg ook ik alles in de kelder weg
uit het zicht in weckflessen met elastiek.
Zouden ze dan hoegenaamd vervreemden.…
Dans der dansen
hartenkreet
4.8 met 12 stemmen
708 Zo dwingend en nabij, haar welwillende genegenheid,
’n stilzwijgend wederzijds genieten, vol lieflijke tederheid.
Verre bloedeilanden nu verbonden.
Het snelle einde met een dankbare tedere omhelzing,
nog een vlugge boodschap:”Ik hou van je mijn prinses”.
“Ik ook, ik hou ook van je pappie”.…
Zoals de dichter zijn zwarte letters grift in poëzie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
481 uit dit aan waanzin grenzende tijdperk
de vreemde wanorde die ook ons huis is binnen gedrongen
soms hebben we geen andere keus dan ons te verzoenen met ons lot
Zoals de dichter zijn zwarte letters grift in poëzie
iets van zijn geest voor de mensheid tracht te behouden
in liefde vertolkt
Eenzaam maar niet alleen
als allerlei drukte nabijheid…
Reconstructie van liefde
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
561 Het einde is nabij.
Ik mag niet blijven in mijn paradijs.
Niet blijven in mijn oceaan.
Het moet nu, ik voel het.
Hier word ik uitgedreven.
Ik voel dat ik sterven moet.
Een gevangen vis ben ik
die op het droge ligt.
Ik voel een doorgesneden pijn.
Het moet weer, ik voel het.
De bijtende lucht. Het licht.…
Voorbijgaande tijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
437 Voorbij ons besef van ruimte,
verandert elke zandkorrel,
in een nabije ster.
Voorbij tegengestelde politiek,
komen vijanden vredig samen.
Zie, de dagen worden langer.
De lente is alweer in aantocht.
Voorbij de dagen van ons leven.
Alle dagen voor onze geboorte.
Alle dagen na ons voortbestaan.…
van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
786 ik wens je een fijne verjaardag
in de hoop dat alles in orde is
in deze vreemde en lastige tijd
waarin de liefde van ons vraagt
elkaar nabij te zijn op afstand
het maakt vandaag niet minder
een dag vol van dankbaar geluk
omdat wij terugkijkend genieten
van de mooie momenten samen
in prachtig zomerse maanden
net zo goed als…
LICHT
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
595 bruin-grijze tinten op
waar is boven wat onder en opzij
verre melancholische klankdichten
zweven over het landschap
mannen in driedelig zwart met
hoge hoed spelen viool in een
vertraagd bewegingsspel
onder een onwerkelijke lichtinval
jij en ik in het muziekuniversum
reizigers van het eerste uur
wij ademen in hetzelfde ritme
hoe troostend nabij…
Onze beschaving
netgedicht
5.0 met 46 stemmen
428 ik heb ze
teruggevonden
de bewegings-
patronen die
aan vroegere
tijdperken waren
gebonden zoals
het sluipend gaan
laat geen voetstap
haar of stukje
huid na als duiding
van jouw bestaan
net als de dekking
door schaduw in
de open vlakten
nabij de bosranden
in het spelen met
wind en wolken
kun je ongezien
verder komen dan
je ooit…
Hoopvol
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
457 Soms is er toch nog droefheid in mijn hart
al bloeien tere bloesems hier dichtbij;
Waarom die ruzie tussen mensen die
soms dromen van geluk en van nabij.
Er is de oorlog waar zovelen vallen
en niemand die er maar wat kan aan doen;
of menen we te vlug dat weinig helpt
en zwijgen we uit goed fatsoen?…
Stille kamervriend
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
288 is verlaten erotiek
zonder dimensie
niet rekbaar in emotie
de leegte van het niets
vergeet ons werkeloos
geen valse hoop
of een verzonnen lach
tussen ons onsje
zelfs de poepdoos
voelt zich hopeloos
sleept zich geledigd
door een volgende dag
ramen maken zichtbaar
wat vergeten is
geen wereld
geen toekomst
of een verhaal
nabij…
Vleugellam
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
363 sloot joris goedbloed
de lamme kwaakhals
de blinde mol de ogen toe
hooggeboren finefleurders
in doofstomme verbijstering overwogen zienderogen
het tranendal der zuchten
en steunen te verlaten
migrerende staartkometen vallen
bij miljoenen in zonnestratosferen
wijl asperger de dwergeend waggelt
vleugellam en half labiel
naar het meest nabij…
in aanloop
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
194 ook naar mijn luisteren
is een brug te ver
het kent een valse start,
immers mijn stem woont elders;
langs weg nog steg
ik woon nabij her en der
.
mijn gedachten kennen nog geen woorden
dat vraagt tijd,
vaak geduld of blijven steken
onmacht staat weleens op wacht
.…
De last van verlangen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.161 bruisend als natrium opgaan in het verlangen naar de heimwee
die je nog nooit gevoeld hebt, naar de chromatiek van wensen
bij de einder als begeerte je voeten verlamt, en er helle halo’s
blaken aan je dromen als ragfijne zonnestralen gezwind
je wangen warmen, ze zo blinken van lichtweer, twinkelend
de vallende sterren aan je voeten, in hun nabijheid…
De schaduw van de dood
poëzie
3.0 met 14 stemmen
3.908 zwarte stip
Streek langs het bos, als waar 't een floers van krip,
De schaduw van een ziel, die henentoog;
Verschrikt schoot ginds een vogel wild omhoog
Van uit de lage kant, een schuwe snip,
Terwijl de donkre schim, als met een tip
Het heiveld scherend, snel zich voortbewoog; -
Maar hand in hand, toen met zijn schaduwkleed
De brede vorm nabij…
Oergrammatica
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
455 interesseert me even niet
maar wat ik las dat was
een visionaire theorie
De zinnen die wij construeren
gaandeweg ook formuleren
zijn in de kern, in nucleo
voorzien van fundamenten
Van naamwoorden zelfstandig
aap noot mies wim gijs lam vuur
en vage noties van een woord
van actie, eerst dichtbij
Van handelen en zien
heel erg fysiek, nabij…
oud in heden
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
794 al, gaandeweg,
de kleur verbleken
hoe jouw hoofd
het doorleefd vel
nog kennelijk gedoogt
ik denk zowaar terug
aan mijn ouden van dagen
waar de zoete babbelaar
uit het vierkante blik
dat de schoorsteen sierde,
mijn kinderhart deed opjagen
het was somber in de kamer
van het haast uitgezeten
levenspaar
de eeuwige stilte leek nabij…
Driftig en kordaat
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
528 verkeerd alsof
de muren hun echo’s
hadden afgeleerd
waar driftig en
kordaat kaatsen in
een temperamentvol lied
verwelkomend de stenen
jouw zachte rakingsymfonie
jij streelt hun
bestaan met je warme
aanwezigheid je ogen
blikken langs vandaag naar
het jarenlange dienstbaar zijn
waar kleuren
onherkenbaar leken
straalt in jouw nabijheid…
Angústia
poëzie
3.9 met 21 stemmen
3.957 Ik voel dat overal waar de
Branding in snikken breekt
Tegen de kusten der aarde,
Mijn leed met zijn golven smeekt
Om de verloren genade
Jou weer nabij te zijn.
Ik wil van mijn schip af waden
Naar iedere einderlijn.…
WEIDEGEBIED
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.430 het achtergrondkoor van grutto’s
en bonte pieten vult continu
de weidse ruimte van weilanden
akkers verrassend kromme wegen
kieviten soleren nabij bedreigd
bedreigend op hun beurt indringers
in mensengedaante of zwart veren-
pak tureluurs schieten door het beeld
huiszwaluwen zwenken kwetterend
voorbij onnavolgbaar acrobatisch
insecten…
Altijd al, in de eeuwen ( J. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
614 Voor de eeuwen, de vrede en gelukzaligheid
die nog zullen komen,
ik hoop ze door te brengen
in jouw warme nabijheid.…
Middernacht, 15 op 16 december 2004
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.024 In deze bui wil ik nabijheid, maar ik creëer afstand.
En wat ik niet kan krijgen zou ik kunnen breken.
Ik zou kunnen breken wat ik het meest lief heb van alles.
Het diepste zwart in mijn zijn.
De plek waar alle weggestopte gevoelens huizen
Van haat, wraak en zelfzucht,
Opzettelijk pijn doen...
Het slechte van de mens zit ook in mij.…
eerste reis
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
1.135 twee zeewaardige karvelen
een kraak met vierkant getuigde mast
varen uit de haven van de Zilvervloot
een landtong nabij de zuilen van Hercules
hij vervalst tijdstip en afstand in het logboek
om de matrozen niet van hun moed te beroven
op zijn hoed plant hij een pluim, kruipt uit zijn huid
waant zich op het grote oosterse schiereiland
maar…
(a)sociaal
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.038 Na bijna drie jaar is het einde nabij.
Al die tijd was hij vogelvrij.
Zijn eigen weg bewandelt hij al die tijd.
Ten koste van mij zonder spijt.
Alles doet hij voor anderen.
Maar voor mij wil hij niet veranderen.
Het hoeft niet zijn karakter te zijn.
Daar hou ik juist van, zijn karakter is fijn.…
Vandaag
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
655 Vandaag leven we in het heden
De dag van gisteren is voorbij
En hoort alweer tot het verleden
Morgen is een nieuwe dag nabij.
Vandaag mogen we God loven
Voor de dag die Hij ons geeft
Een wonder, haast niet te geloven
Dat God deze dag gemaakt heeft.…
Morgengebed
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
732 Heer, wees ons nabij, deze dag
Help ons bij onze bezigheden
Hoor en verhoor onze gebeden
Wil ons behoeden voor tegenslag.
Wij danken U voor alle mooie dingen
Voor Uw liefde en onmetelijke macht
Voor Uw schepping en bloemenpracht
Wil met Uw liefde ons blijven omringen.…
MUSEUM SMALLINGERLAND
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
508 In 't gewezen huis van Gods dienstbaarheid
verhalen ver en nabij verleden,
samen met krachtig, verrassend heden,
over schone kunst en daagse nijverheid.
Beeld en schilderij, geëerd in elke tijd,
zijn verblijd door bedachtzame schreden,
die ook gaan naar dat wat mensen ooit deden:
arbeid zonder roem, maar zeer toegewijd.…
nazomerdag
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
747 daar rondom heen
vliegt blauwig groen, doorzichtig
een waterjuffer heel voorzichtig
verderop in wilde orde, omgord
met ruigte, staat gewapend met
stekelige stengel, de bramenstruik
de geurende vrucht, door zon gerijpt
lokt hommels in zoemende vlucht
als zaden zijn gezet, de gerst gerijpt
het hooi geurig ligt te wachten,
is de nazomer nabij…