2943 resultaten.
Veranderd
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
590 Maar het is in wezen nog erger, want als ik
in de spiegel kijk, weet ik niet wie ik zie
en ben ik voor mijzelf een totaal onbekende.
Je kunt gaan schermen met Alzheimer, Korsakov
en dementie, maar wat schiet je daarmee op?
Wie ik eens was, ben ik gewoon niet meer.
Dus ben ik maar blij met wat ik nog ben.…
Rauwe Genade
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
482 Alex Roeka kijkt scherpzinnig
zoals kraaien in spiegels kijken
en er zichzelf in kunnen zien.
Alex Roeka is een wijze dichter
die rauwe gedichten
genadig dichten kan.…
Marginaal?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
402 Naarmate ik grijzer word,
blijft wat mij drijft in
scheppende bewoordingen
begaan uit liefde en nood,
hoe gekker hoe fraaier, wat
geen afstand tot de inhoud
bood tot het oordeel valt in
de carrousel van spiegels
waarin je ongevraagd ouder
wordt, in vliedende teksten
tot aan het marginale tijdstip
van de dood, wederkerend spel
zo…
Allegro
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
575 Ik weet dat er engelen zijn die zich
ophouden in de schemer, minzaam
zwijgend, die ik in mijn ooghoeken zie,
hun edele gestalten tot mij nemend om
ze te overladen met spiegelend goud.
Er was een grijze kraai met een zwarte
bolhoed, die mij toeknikte als een
oude, alwetende tovenaar.…
Één van duizend nachten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
437 Schrijven van mijn hand
zoekt bevend de lijnen
die ik zou lopen door schaduw
van lommerrijke lanen
beschenen door maanlicht
omfloerst door kransen
van kleuren besprenkeld
met sterrenlicht
fonkelend door tere lover
inspirerend tot gedicht
en in heldere beken
sprankelende weerschijn
van nachtelijke romantiek
spiegel uit “Duizend en één…
Huidhunker
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
669 nu de nacht zich ontvouwt
zal ik je ondergaan
als een vlinder in zijn liefde
liefde van een dromenvanger
en de lange zoektocht
naar nieuwe letters
nu je mijn huid verlaat
valt het witte doek
sterft het applaus
raak ik je zonder spiegels kwijt
huidhunker een killer
winter verlangt naar lente
hoe vermijd ik deze meligheid
ik wil…
ze gingen op hun rug
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
1.974 je hebt alles
aan elkaar genaaid
de rode draad
dubbel gestikt
hun lijf geflikt
met nonchalance en
wat lieve woorden
ze hebben het gepikt
ze gingen op de rug
harten duizendbreken
emoties snel vergeten
maar hun ziel moet terug
ze willen nu geen spiegel
zijn en niet die zoete pijn
die jij ze hebt gegeven in
dromen uit een ander leven…
Een pittig rapritme
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
473 er werden
kleurige noten
gekraakt op een
pittig rap ritme
waarbij handen
het vuur dat van
binnen loeide
ruimte gaf aan
een verschroeiend
dwaze fan gekte
uit de tijd dat
deze alles opving
van de peuter en
kleuter affiniteit
tot de opkomende
generatie zichzelf
en hun schaduwen
in de spiegel konden
feliciteren met wat
er zoal…
Schommelend in het wonder
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
318 Vanzelf was ik
mezelf, het bezielde
lichaam met mijn naam
Spiegels hielpen me
als puber mezelf te zien
mijn haar, mijn neus, mijn figuur
Een leven later
splits ik mijn lichaam
af, steeds meer
afstand neem ik
van de gebreken van
ouderdom en ziekte
om mezelf te blijven
herkennen als wie
ik geworden wil zijn
geestelijk veilig en…
Schommelend in het wonder
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
313 Vanzelf was ik
mezelf, het bezielde
lichaam met mijn naam
Spiegels hielpen me
als puber mezelf te zien
mijn haar, mijn neus, mijn figuur
Een leven later
splits ik mijn lichaam
af, steeds meer
afstand neem ik
van de gebreken van
ouderdom en ziekte
om mezelf te blijven
herkennen als wie
ik geworden wil zijn
geestelijk veilig en…
Nooit zag ik haar
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
158 nooit zag ik haar
gezicht
haar handen maar
slechts de beelden
die zij vormde
in mijn hoofd
een gevoel
van haar contouren
haar stem
als zij
mij voorlezen zou
uit haar gedachten
die gedolven lijken te zijn
uit het zwartste slib
het oudste zand
vermengd met klei
uit de mooiste rivier
maar de wolken
breken het licht
op de spiegel…
Iets
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
486 Kijkend achter de spiegel is ondoordringbaar
een zwarte muur. De bron van mijn gedachten
lijkt op een oerknal vanuit het vuur.
Iets is ooit begonnen, opdat jij en ik zouden zijn.
Op al mijn vragen naar het heilig vuur
klinkt een stilte, diep vanuit mijn brein.…
Zwanenzang
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
673 Een ballerina op een bepoederde spiegel in pirouette
een ballerina van glas, zonder ogen, zonder hart
zie hoe ze cirkelt in haar eenzaamheid
onbevlekt wit en onbevangen
er ligt geen deken van onverschilligheid
over de waandenkbeelden die haar vader bezig houden
tijdens het ijlen in de koorts-tocht van zijn ziekte
op zijn vlucht langs de…
Elegantie op het water
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
658 Witte spiegeling
vleugels vangen zachte wind
rust in donzen nacht
Hoe een zwaan glijdt door
het spiegelende water, sneeuwwit en stil,
waar haar vleugels zich openen als zachte zeilen die
even worden opgetild door de wind voordat alles weer verzacht.…
Opgedroogd verdriet
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.396 Levenslust ontbreekt,
Een glimlach is daar,
Als een masker,
Niet gezien willen worden,
Rust,
Een verzilte huid verraadt,
Een opgedroogd verdriet,
De tijd niet gekomen,
Om te baden in geluk,
Bekeken in tranen,
Is deze bedwongen ziel,
Een spiegel bedrogen,
Dapper bekeken,
Rust,
Strategisch strijden,
De dorheid verdwijnt,
Zorgen weggespoeld…
Scherven
netgedicht
3.2 met 112 stemmen
25.800 Kijk je in de spiegels die alles
veranderen in woorden ?
Zie je mij en is mijn naam
een herinnering ?
Vraag me en ik ben
weer de woorden die we delen.…
Iemand
hartenkreet
4.5 met 10 stemmen
1.083 Mijn ogen houden van diepe meren
Sprekende spiegels zonder geluid
Mijn handen zoeken naar lichte veren
Dansend over mijn huid
Mijn ziel zoekt naar stille rust
Een plek om opnieuw intens te verlangen
Mijn mond wil iemand die haar kust
Iemand om haar woorden te vangen
En ik?…
Losmakend alleen
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
447 zag de wereld
kaal en glad
die zonder
zichtbaar pad
onoverkomelijke
obstakels had
soms glinsterde
in de spiegel van
de gladde kant
een stukje universum
in de belichting
van hogerhand
ongenaakbaar
in een setting
van diamant
strooiden zij
in alle kleuren
hun hemelse band
een schitterend
fenomeen
waarvoor ook
schaduw moest…
Anorexia
netgedicht
3.9 met 49 stemmen
4.885 de spiegel toont een mager beeld
onbewust loopt ze zichzelf voorbij…
Gelukkig?
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
1.219 Ik ben niet rijk,
en wensen heb ik nog in overvloed,
ja als ik mezelf in de spiegel bekijk,
dan zakt mijn allerlaatste beetje moed.
Maar mijn hart zit vol tot aan de rand,
ik weet wat liefde is,
en bekijk ik dan jouw kant,
dan zie ik een vreselijk gemis..…
De zee
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.481 Strakblauw, zeegroen of grijs
verwoestend of rakend aan het paradijs
verkwikkend, helend of beukend op de kust
een grillig monster of fenomeen van rust
Een spiegel die een vlak slechts toont
de blik daaronder die de snorkelaar beloont
Uitbundigheid van kleur en leven
verwondering dat ons dit is gegeven
een zee van rust, een zee van tijd…
Blinde liefde...
hartenkreet
1.7 met 7 stemmen
1.601 Je vertederende ogen
spiegelen de node van begeerte
het stille water, dat nauwelijks vloeit
zal mijn beker niet beschenken...
Navel van het hemelse paradijs
verlos uw blindheid en ziet
hoe schoon mijn hartsverlangen
op het dons van uw hart ligt...…
Er zwenkt een vraag
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
723 Vandaag slaapt haar spiegel
Druipt de hemel van haar zacht
Waar zijn de onafhankelijke
Hij die mannenkleren wast
Hij zwalkt de treden op of af
Drinkt uit haar ronde schoonheid
Toevallig zocht de nonchalance
Rood geverfde beelden buiten
Strijden er geen ridders onlangs
Zag ik hun zwaarden bedolven
Vandaag stonden namen stil…
sporen van vilein venijn
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
434 plotseling was er de beroering
als bij die steen in de vijver
maar toen de onrust
van rimpelingen was weggeëbt
en het wateroppervlak weer
als vanouds gelijk een
spiegel was geworden
leek de rust weergekeerd
maar wij weten beter
juist onder het ogenschijnlijk vlakke
van een verraderlijke waterspiegel
huist het moeilijk te bestrijden…
de dichter
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
811 met zware
woorden dan wel
speelse accoorden
timmert de dichter
het zijnde dicht
hij is van een
zo groot gewicht
dat zijn ego
vaak wordt verlicht
met de mist
die men kent
in Londen
en omschrijft
met groot gemak
zijn wazige zonden
hij verklaart
de eigen spiegel
vaak met een
duister elan
waar reflectie,
ongetemd,
verdwijnt…
Vlammen
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
934 Polijst je nagels maar,
de vale glans van de spiegel
we hebben nog uren te gaan
alvorens de ochtend te dopen.
Gordijnen paraderen ons voorbij
het licht valt dood op mijn schoot
gedaan, voorbij met vergeten
de vergeelde toetsen te raken.
Er tikt een klok, ergens.
Ver weg herinneren oude mensen
dat er een nacht was.…
Let maar op.
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
989 Op een dag
dan sta je
voor de spiegel
Op die dag
zie je een vreemde
staan.
En op die dag
zul je vertwijfeld
zeggen:
“Waar is het
nou eigenlijk
fout gegaan?”…
Warm Gevoel
netgedicht
3.6 met 27 stemmen
2.024 Maar als jij glimlacht
stroomt stralend zonlicht
door de spiegels van jouw ziel
mijn hart binnen
Met gloeiende wangen
gevoed door mijn liefde voor jou
voel ik alleen nog maar
... warmte !…
Een groene afdronk
netgedicht
4.0 met 20 stemmen
1.345 kiezen tussen wit of rood
en eigenlijk maakt het ook niets uit
haar avond eindigt toch gifgroen
de jaloezieën staan op stekeblind
een stand die vastgeroest elke
ratio met duisternis omzoomt
met het mes op haar lippen
snijdt ze zichzelf in de vingers
door inktzwarte uitspraken
pas in het nuchtere ochtendlicht
bekent ze kleur aan de spiegel…
Gevaarlijke bekoring
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
494 Ik ben wie ik ben
dat wil ik nog zeggen
nu mijn vrienden zijn verdwenen
trek ik mij terug
in de gevaarlijke bekoring
van een emotieloze natuur
met een laatste peuk in mijn handen
toog ik mij naar de spiegel
om mijn ego te ontwaren
in diepere sobere kilte
ontvloeit mijn zaad
eenzaam uit mijn gedachten
in dit festijn van leegte
weet mijn…