3340 resultaten.
De dichter en de muzikant
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.955 samen beklimmen zij het toneel
d'een met woordenstrijd
d'ander met gevoelige snaren
dan gebeuren er vreemde zaken
zonder dat zij elkaar verstaan
verklanken zij
ieder
vanuit eigen hoek
de emotie van het leven
en reken maar
dat zij
het publiek
en elkaar
iets geven.…
Ondanks alles
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.300 Ik ben geen mens die drukte wenst
toch wil ik wel wat geluid
op dit soort vreemde dagen.
Ik voel de angst en vrees
omdat je het gewoonweg niet weet.
Het gevoel is in verwarring
een mix van vreugde met
het gevoel dat het niet klikt.…
VADER ROEPT WINTER IN ME OP
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
550 Zijn aardse huis
heeft hij in zwijgen verlaten
De Ander had
het laatste woord
Zijn bed vreemd leeg
't tafelblad vol medicijnen
De laatste uren
kon hij niet meer praten
Ik las z'n gebaren
in z'n hand te korte levenslijnen
Hij wuifde en
wees naar raam en muren
Het kon beslist
niet lang meer duren:
Deze reis naar
't onbekendste…
Ik heb vannacht al jouw ribben geteld
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
1.814 Ik heb vannacht al jouw ribben geteld;
niet langer kon ik wachten,
jij lag daar roerloos uitgeteld,
geveld door vreemde krachten.
De sterrenhemel was ons bed;
de maan, toegangspoort tot vrede,
het heeft ons echter niet belet
o, vrouw van goede zeden.…
De oorlog
gedicht
3.8 met 71 stemmen
21.653 De halfslachtende soldaten
slaan vreemde mannen op hun smoelen,
griezelen even van hun wonden
en door de gebroken ruiten
storten zij zich weer naar buiten.
-----------------------------------
uit: 'Het liegend konijn', 1, 2003.…
verre reis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.280 Het is vreemd jou
zo ver weg te weten
te weten dat de adem
die wij ademen
dezelfde is.…
verre reis
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
652 Het is vreemd jou
zo ver weg te weten
te weten dat de adem
die wij ademen
dezelfde is.
Om het stilzijn
te omzeilen schrijf
ik er om heen.
Nacht
krijgt een ander zicht
en de dag legt zich
in de armen
van talrijke schrijfkronkels.…
- Lyrieken -
netgedicht
4.6 met 21 stemmen
750 want de inhoud hebben de lyrieken
aan een vreemde titel ontleent...
de parallelle vergelijking,
de onuitgedrukte gevoelens ...
beeldspraak is hoe men het dichten bekijkt.…
Wat doe je met mijn gevoel.
hartenkreet
2.4 met 42 stemmen
6.382 Vreemd allemaal.
Rare gevoelens komen los.
Het voelt vervelend maar ook zo lekker met mij als de klos.
Elke keer verlang ik naar meer?
Wat doe je toch met mijn gevoel.
Of snap je niet wat ik bedoel.
Denk wel dat je het snapt.
Maar als ik dat zeg, dan is er waarschijnlijk 1 van ons die ermee kapt.…
onmacht en verder niets
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
688 ik voel me vreemd
een vreemdeling tussen bekende huizen
die uiteen wijken, zo groot zijn als het leven zelf
er is iets veranderd in mij, alsof ik iets verloren heb
een uitgebeend woord of een zware sleutelbos
waarvan de roest ouder is dan de waarheid
overgeleverd aan een lijf zonder beeld
en gebroken bestaansrecht
het is niet goed om te…
Amsterdam 1958
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
664 Zodra de regering toeliet dat hij mocht praten
vertelde hij zijn naam aan vrienden en vreemden
Hij keek naar de sombere vogels
met hun tekenfilmverhaal
in het duister van de kerkzaal
die stille vrede in het hart
De fotograaf gaf eerlijk toe
dat de meisjes echt en verliefd waren
de journalisten gaven bloemen weg
aan de stedelingen die…
Levens loop
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
460 De dag
fluistert licht
zo vreemd
ik heb mijn ogen
in het oude dicht
mensen praten
in verhalen
alles leeft
om terug te gaan
in het grut
die na ons zaten
zie ik spiegels
in mezelf staan
ik gooi een steen
het water rimpelt
in vertraging verder
het leven kabbelt
naar de oevers
van een klein respijt
aan het eind
raak ik alleen…
Opgeblazen kruimels
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
466 Het is vreemd
maar als je tijd
voor meer zou moeten hebben
kom je die juist te kort
het lijkt wel of de dag
altijd een uur te weinig heeft
het zou al schelen
als de nachten minder lang waren
en alleen gevuld met slaap
in plaats van uren zinloos waken
waarin gedachten elkaar verdringen
omdat ze kennelijk denken
dat ze zo belangrijk zijn…
Zelfbevruchting is een sleur
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
594 hij groeit als boom
takt reikend
naar de hemel
in verloren droom
bladert vreemde kleuren
in verdelen van het licht
groent voor zuurstof
ruist ‘s nachts lichtjes wit
bloemt mager
in eenzijdigheid
bekent geen kleur
zelfbevruchting is een sleur
hij boomt als een autist
wil van het bos niets weten
vereenzaamt op een open plek
die door…
Yesterday
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
617 soms, als mijn hoofd
naar niemandsland verhuist,
van te veel jij, of te weinig
en ik je toch niet missen kan,
zeg je soms dat je me kwijtraakt
aan dat vreemde huis
dat ‘vroeger’ heet en dat ik koester
als mijn lieflijke wereld
vaak verhuld in mistgewaden
die ik breken mag
en in kamers kom
net zo oud als mijn dromen.…
Jonge moeder.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.297 ‘Hoe vreemd, dat mij gegeven is,
wat niet mijn eigen leven is,
maar sluimerend in het mijne hing,
en ging,
en brak de draad,
en wezen wou in eigen staat’.
‘Ik ben nog moe...
heb ik geleden?
of is een droom uit mij gegleden?...
Ik doe mijn ogen dicht
en ben tevreden,
en mijn gedachten en mijn lijf zijn licht’.…
Handlanger
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
782 Vreemd om je vinger
door het stof te zien gaan
wetend dat jij de lege kamer
ooit afgeschreven hebt
mijn ogen volgen
jouw bewegingen
ze staan haaks op je hand
je weet toch net als ik
dat vergeten woorden
zich niet laten schrijven
dan zie ik je zwarte vinger
en leg hem op je mond
ons vertrek staat nog open
in het voorbijgaan…
Land van de haoge baomen
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.601 hier
op dit
mooie eiland
voelt alles al vertrouwd
pas
verhuisd
toch vanaf het begin
niet als vreemden beschouwd
een ieder
groet ons spontaan
als kenden we elkaar
en woonden wij al tijden hier
samen
hopen wij
op dit eindstation
de tijd die ons rest te genieten
toch
zo af en toe
missen wij bij tijd en wijle
een lijvig woordenboek…
de geur van schemering
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
802 ineengedoken
en weer maakt zij zich gereed
om als herinnering
te leven
ontvormd door
het onzichtbare van
het hart
en een schrijnende leegte
gebruikt als gemis
van ontklede ogen en
sidderkrijt over
klare huid
ze weet, haar
geur is vreemd
en haar lijf
slechts
bruikbaar
in donkere oksels
en als voedsel
voor
de nacht
enkel…
Stad
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
587 De stad ligt in een kuil
maar jij laat het niet los
de wolken, regendruppels
de hemel, alle sterren
maar jij laat het niet los
armoede, verdriet en pijn
het laat je niet gaan
de stad schuilt in een droom
je kan niet meer ontsnappen
de bomen, de lucht
alles ademt jouw stilte
je bent een vreemde
op de vlucht
er droomt een schaduw…
Storm nummer twee.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
569 Het gebulder van de wind, is wat ik nog het impossantste vind
toch vreemd dat geloei dat lawaai van de gewoonlijk
vriendelijke wind.
Code rood, van alles vliegt er voorbij
ik blijf maar binnen, waarschuwingen te over, ik blijf maar
Vogelvrij!…
Over de heuvels
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
712 Met taal en tekens blijft hij zegt ze,
een man die vreemd is
in afstandswoorden.
Geheimen horen en niets
zien van kou die vlucht
naar heiig zwijgen.…
Een hele goede nieuwe dag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 Onbekend maakt niet ongevoelig
als je een vreemde
die bekend aanvoelt
voorspoed en genezing wenst.
Dan zal hij wellicht denken
je schrijft in en met waterverf,
wat weet jij over verbijten
schoten van uit de heupen,
wat over aangename
en onaangename
dagen op pad in het leven
ongemakkelijke opwinding.…
q.
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
521 Ik woon in een half thuis
uren van de stad
in een steenslagdorp
waaruit de jeugd verdwijnt
en waar ik geen taal hoor
die mijn pols versnelt
Ik ken de jassen
van mijn buren en denk
dat ze nette mensen zijn
vreemden die ik groet
en van wie ik niet meer wil
weten dan van mezelf
Het is allemaal duidelijk
een vraag naar vriendschap
of er…
je lach van toen is nu voor mij
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
951 je knipt vreemde
bloemen uit het groen
laat bladeren bloeien
in de kleur van toen
het licht is al geweest
je speelt met schaduwen
handen puzzelen de dag
maar maken haar nooit af
je verglijdt in tijd
die haast vermijdt
verslaapt het onderscheid
in korte dromen
het is weer kinderlente
en je winter lijkt voorbij
in foto's zoek…
Eerste boodschap
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
418 Eerste boodschap aan de elite
we zijn tenslotte allemaal vreemden
stille getuigen van zwijgend water
in een verleden van vergeten tijden
niet veel maskers te verbergen
om in het alleen zijn te ontpoppen
frêle vlinder die ooit rups was
ook geen daden van roem of faam
alleen met een onbekende naam
gevleugeld onderweg naar de zon
ver verwijderd…
de wand
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
412 zoekt
dat net niet aanwezig is
er hangt een kleur
geen naam voor
maar je voelt het
in je schouders
iets kijkt
maar zonder ogen
en jij kijkt terug
met iets dat niet van jou is
de tijd is traag vandaag
als verf die weigert te drogen
als adem in een kamer
waar niemand wordt gemist
het is niet griezelig
niet eens droevig
maar vreemd…
Beloning
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
730 Nu groot geworden zijn er geen
sprookjes meer, hoewel ik meen
hier toch steeds wat vreemds te zien,
iets dat niets brengt, maar misschien
strooit het 1-sterren voor de lol,
en blijkt zo een doodgewone trol.…
Café De Jaren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
142 Er verdwijnen mensen
in de afronding van hun groep
verschoven tussen tekort en overschot
als de maat vol is
en je nog wel bestaat, maar even
niet meetelt - Niets aan te doen
Voor vreemden zijn mijn leven en ervaring
inwisselbaar en toch met niemand te ruilen
Alleen hypothetisch doen
mijn wiekslagen ertoe
temidden van alle vlinders
temidden…
Scheepspraat
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
134 Nu zwerft hij zonder al jaar en dag
Onder vreemde vlag,
In een oeverloze tocht
Naar verre, mistige onbekende oorden.…