Alle inzendingen over vreemde

3341 resultaten.

Sorteren op:

Orpheuzen

netgedicht
4.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 706
jij schrijft me door het raam een stil leven van vage vlekken aan elkaar geketend waar ik als dichter sterf buiten het zicht van lege bomen en uitgestorven vuur vreemd lachend hoor ik spotvogels schateren met afgerukte bladeren en mijn grijsomrande huid want alles wat ik onderweg schreef was de adem van warmlicht verlangen…

Net zolang

netgedicht
4.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 740
een zucht trekt door de tijd en ik vergeet doe toch alsof mijn stem wordt trager zwaarder of misschien juist ijler vreemd knikt het tweeduister mijn mond naar zinnen omlaag waar mijn angst woorden zeist verder voorbij het weigerend zelfbedrog en mijn verminkte zielenbeeld ik vergeet doe alsof ik vergeet net…

BEKENTENIS

poëzie
3.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.234
‘Zo immer met ons tweeën, Vrouwlief, in paradijse rust, Der wereld vreemd, en onbewust Van hare kampen, hare weeën… Dat ware een leven vol van lust, Met ons tweeën!’ Zij sprong mij op de knieën, En zag mij aan, zo zoet, zo teer!…
Frans de Cort26 februari 2022Lees meer >

Ik heb vannacht al jouw ribben geteld

hartenkreet
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.814
Ik heb vannacht al jouw ribben geteld; niet langer kon ik wachten, jij lag daar roerloos uitgeteld, geveld door vreemde krachten. De sterrenhemel was ons bed; de maan, toegangspoort tot vrede, het heeft ons echter niet belet o, vrouw van goede zeden.…
Benjamin10 maart 2009Lees meer >

De oorlog

gedicht
3.8 met 71 stemmen aantal keer bekeken 21.653
De halfslachtende soldaten slaan vreemde mannen op hun smoelen, griezelen even van hun wonden en door de gebroken ruiten storten zij zich weer naar buiten. ----------------------------------- uit: 'Het liegend konijn', 1, 2003.…

verre reis

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.280
Het is vreemd jou zo ver weg te weten te weten dat de adem die wij ademen dezelfde is.…

verre reis

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 652
Het is vreemd jou zo ver weg te weten te weten dat de adem die wij ademen dezelfde is. Om het stilzijn te omzeilen schrijf ik er om heen. Nacht krijgt een ander zicht en de dag legt zich in de armen van talrijke schrijfkronkels.…

Zelfbevruchting is een sleur

netgedicht
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 594
hij groeit als boom takt reikend naar de hemel in verloren droom bladert vreemde kleuren in verdelen van het licht groent voor zuurstof ruist ‘s nachts lichtjes wit bloemt mager in eenzijdigheid bekent geen kleur zelfbevruchting is een sleur hij boomt als een autist wil van het bos niets weten vereenzaamt op een open plek die door…
wil melker23 februari 2010Lees meer >

- Lyrieken -

netgedicht
4.6 met 21 stemmen aantal keer bekeken 750
want de inhoud hebben de lyrieken aan een vreemde titel ontleent... de parallelle vergelijking, de onuitgedrukte gevoelens ... beeldspraak is hoe men het dichten bekijkt.…

Wat doe je met mijn gevoel.

hartenkreet
2.4 met 42 stemmen aantal keer bekeken 6.382
Vreemd allemaal. Rare gevoelens komen los. Het voelt vervelend maar ook zo lekker met mij als de klos. Elke keer verlang ik naar meer? Wat doe je toch met mijn gevoel. Of snap je niet wat ik bedoel. Denk wel dat je het snapt. Maar als ik dat zeg, dan is er waarschijnlijk 1 van ons die ermee kapt.…
DK10 november 2010Lees meer >

onmacht en verder niets

netgedicht
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 688
ik voel me vreemd een vreemdeling tussen bekende huizen die uiteen wijken, zo groot zijn als het leven zelf er is iets veranderd in mij, alsof ik iets verloren heb een uitgebeend woord of een zware sleutelbos waarvan de roest ouder is dan de waarheid overgeleverd aan een lijf zonder beeld en gebroken bestaansrecht het is niet goed om te…

Levens loop

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 460
De dag fluistert licht zo vreemd ik heb mijn ogen in het oude dicht mensen praten in verhalen alles leeft om terug te gaan in het grut die na ons zaten zie ik spiegels in mezelf staan ik gooi een steen het water rimpelt in vertraging verder het leven kabbelt naar de oevers van een klein respijt aan het eind raak ik alleen…
John Kroos24 januari 2014Lees meer >

Opgeblazen kruimels

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 466
Het is vreemd maar als je tijd voor meer zou moeten hebben kom je die juist te kort het lijkt wel of de dag altijd een uur te weinig heeft het zou al schelen als de nachten minder lang waren en alleen gevuld met slaap in plaats van uren zinloos waken waarin gedachten elkaar verdringen omdat ze kennelijk denken dat ze zo belangrijk zijn…

Yesterday

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 617
soms, als mijn hoofd naar niemandsland verhuist, van te veel jij, of te weinig en ik je toch niet missen kan, zeg je soms dat je me kwijtraakt aan dat vreemde huis dat ‘vroeger’ heet en dat ik koester als mijn lieflijke wereld vaak verhuld in mistgewaden die ik breken mag en in kamers kom net zo oud als mijn dromen.…
Guy Aarts15 november 2014Lees meer >

Jonge moeder.

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.297
‘Hoe vreemd, dat mij gegeven is, wat niet mijn eigen leven is, maar sluimerend in het mijne hing, en ging, en brak de draad, en wezen wou in eigen staat’. ‘Ik ben nog moe... heb ik geleden? of is een droom uit mij gegleden?... Ik doe mijn ogen dicht en ben tevreden, en mijn gedachten en mijn lijf zijn licht’.…
Dop Bles6 februari 2015Lees meer >

Handlanger

netgedicht
4.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 782
Vreemd om je vinger door het stof te zien gaan wetend dat jij de lege kamer ooit afgeschreven hebt mijn ogen volgen jouw bewegingen ze staan haaks op je hand je weet toch net als ik dat vergeten woorden zich niet laten schrijven dan zie ik je zwarte vinger en leg hem op je mond ons vertrek staat nog open in het voorbijgaan…

Land van de haoge baomen

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.601
hier op dit mooie eiland voelt alles al vertrouwd pas verhuisd toch vanaf het begin niet als vreemden beschouwd een ieder groet ons spontaan als kenden we elkaar en woonden wij al tijden hier samen hopen wij op dit eindstation de tijd die ons rest te genieten toch zo af en toe missen wij bij tijd en wijle een lijvig woordenboek…

de geur van schemering

netgedicht
3.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 802
ineengedoken en weer maakt zij zich gereed om als herinnering te leven ontvormd door het onzichtbare van het hart en een schrijnende leegte gebruikt als gemis van ontklede ogen en sidderkrijt over klare huid ze weet, haar geur is vreemd en haar lijf slechts bruikbaar in donkere oksels en als voedsel voor de nacht enkel…

Stad

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 587
De stad ligt in een kuil maar jij laat het niet los de wolken, regendruppels de hemel, alle sterren maar jij laat het niet los armoede, verdriet en pijn het laat je niet gaan de stad schuilt in een droom je kan niet meer ontsnappen de bomen, de lucht alles ademt jouw stilte je bent een vreemde op de vlucht er droomt een schaduw…

Storm nummer twee.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 569
Het gebulder van de wind, is wat ik nog het impossantste vind toch vreemd dat geloei dat lawaai van de gewoonlijk vriendelijke wind. Code rood, van alles vliegt er voorbij ik blijf maar binnen, waarschuwingen te over, ik blijf maar Vogelvrij!…
An Terlouw18 januari 2018Lees meer >

Over de heuvels

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 712
Met taal en tekens blijft hij zegt ze, een man die vreemd is in afstandswoorden. Geheimen horen en niets zien van kou die vlucht naar heiig zwijgen.…

Een hele goede nieuwe dag

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 467
Onbekend maakt niet ongevoelig als je een vreemde die bekend aanvoelt voorspoed en genezing wenst. Dan zal hij wellicht denken je schrijft in en met waterverf, wat weet jij over verbijten schoten van uit de heupen, wat over aangename en onaangename dagen op pad in het leven ongemakkelijke opwinding.…

q.

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 521
Ik woon in een half thuis uren van de stad in een steenslagdorp waaruit de jeugd verdwijnt en waar ik geen taal hoor die mijn pols versnelt Ik ken de jassen van mijn buren en denk dat ze nette mensen zijn vreemden die ik groet en van wie ik niet meer wil weten dan van mezelf Het is allemaal duidelijk een vraag naar vriendschap of er…
Zywa10 december 2021Lees meer >

Amsterdam 1958

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 664
Zodra de regering toeliet dat hij mocht praten vertelde hij zijn naam aan vrienden en vreemden Hij keek naar de sombere vogels met hun tekenfilmverhaal in het duister van de kerkzaal die stille vrede in het hart De fotograaf gaf eerlijk toe dat de meisjes echt en verliefd waren de journalisten gaven bloemen weg aan de stedelingen die…
mobar3 september 2024Lees meer >

Eerste boodschap

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 418
Eerste boodschap aan de elite we zijn tenslotte allemaal vreemden stille getuigen van zwijgend water in een verleden van vergeten tijden niet veel maskers te verbergen om in het alleen zijn te ontpoppen frêle vlinder die ooit rups was ook geen daden van roem of faam alleen met een onbekende naam gevleugeld onderweg naar de zon ver verwijderd…

de wand

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 412
zoekt dat net niet aanwezig is er hangt een kleur geen naam voor maar je voelt het in je schouders iets kijkt maar zonder ogen en jij kijkt terug met iets dat niet van jou is de tijd is traag vandaag als verf die weigert te drogen als adem in een kamer waar niemand wordt gemist het is niet griezelig niet eens droevig maar vreemd…

Beloning

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 730
Nu groot geworden zijn er geen sprookjes meer, hoewel ik meen hier toch steeds wat vreemds te zien, iets dat niets brengt, maar misschien strooit het 1-sterren voor de lol, en blijkt zo een doodgewone trol.…

Café De Jaren

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 142
Er verdwijnen mensen in de afronding van hun groep verschoven tussen tekort en overschot als de maat vol is en je nog wel bestaat, maar even niet meetelt - Niets aan te doen Voor vreemden zijn mijn leven en ervaring inwisselbaar en toch met niemand te ruilen Alleen hypothetisch doen mijn wiekslagen ertoe temidden van alle vlinders temidden…
Zywa27 mei 2026Lees meer >

Scheepspraat

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 134
Nu zwerft hij zonder al jaar en dag Onder vreemde vlag, In een oeverloze tocht Naar verre, mistige onbekende oorden.…

O VRIEND WAT SCHAADT

poëzie
3.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 3.532
o Vriend, wat schaadt of baat het ons der mensen lof- en laakgegons, die klederdracht, die spreekmanier, die raad en daad bespotten hier, van vreemden, die zo snel voorbij- en weggaan; of, wat konnen zij? Wij voeren immers vreemde taal en andere zeden altemaal als zij, die, langs de wereldbaan, hun eigen blijde wandel gaan.…
Guido Gezelle22 november 2003Lees meer >