1257 resultaten.
Meisje voor het feest
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.175 De dis beurt, glanzend in 't damast,
Zwaar zilver en zoet ooft; in donker-koele kruiken
En transparante fluit smilt 't welig coloriet
Der kaarsen, die hun vlam tot een goud hart ontpluiken.…
Thuis
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
749 Die nu weer 't duin beklimt,
en luistert naar de lok
van de branding,
ze zwerft aan 't strand,
kijkt wat is aangeland,
het sop, de vlok,
de zilveren rand,
laag over laag, vorm over vorm
de sporen van vogels, een worm,
de voetstappen en wielen,
ze tuurt naar de golven, de wolken,
de zon die ondergaat,
de kleuren die hij nalaat.…
DE MAN VAN 40+
gedicht
5.0 met 2 stemmen
5.480 Naast sporen goud en zilver
bevat hij voorts voldoende glycerine
om 15 kilo springstof van te maken.…
Wereldwijd aan duigen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
747 Zonder die drugs had je zilver gepakt
en had Yvonne Hak terecht het goud gekregen,
njet, ingezakte taart in 'Heel Rusland bakt',
we kruisen nooit meer met elkander de degen.
Daarvoor is het vertrouwen naar de haaien
jullie maken unfair play tot een deugd,
de rest van de wereld beduvelen en naaien,
een goede raad, vergiftig niet de jeugd!…
Dromenschepen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
523 toekomst
in druppels dauw van angstzweet,
dat koudvuur ontvlamt achter
de wimpers van de horizon
het getijdewerk van
gesmolten sterren
ontspringen uit de geest
van alle uitgevonden wielen,
er verrijst een onsterfelijke eiland,
in door mensen geschapen zielen,
in één ademtocht van
hun dromenschepen
voortgedreven door zilveren…
Besmettelijke ziekte
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
450 Ik keek in de goud gebraden heerlijkheden
Een tafel met daarop een koude kaars
En een paar takjes lavendel in een zilveren vaas
De ober van het restaurant
Staat voor de deur met een blocnote in zijn hand
Ik aarzelde even; voordat ik naar binnen ging
En trok uiteindelijk de stoute schoenen aan
Terstond vroeg hij naar mijn adres en naam
Ik…
De Koninklijke Nederlandse Munt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
896 Vanaf het
moment dat door koning Otto I het munt-
recht aan de stad werd toegezegd kon
de handel eerst via de eigen zilveren
munten floreren; waarna vanaf de veer-
tiende eeuw de koopmansgeest langs
de weg van de eigen gouden munten zijn
transacties kon genereren.…
Corona-tijd
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
934 Moet ik dan straks m'n goud verkopen
Om later zilver aan te kopen
Als ZZP'er in het krijt
Die voor zijn overleven strijdt
Ik zag tussen het thuiswerk door
Bij RTL de late night show
En bij de NPO net zo
Zonder publiek, als one man show,
Draait men de wereld rustig door
In Nederland, patiënt die lijdt
Aan smetvrees in Corona-tijd…
De dralers
poëzie
4.3 met 3 stemmen
852 Er lag al zilver op de baren -
Verlangend hielden wij de wacht,
En bleven in de hemel staren - -
Tot er alleen maar sterren waren,
En om ons heen de stille nacht.
Toen rezen wij in 't lege duister,
En daalden naar de zee omlaag -
En voor de golven en haar luister,
En bij haar eeuwige gefluister
Zweeg in ons mensenhart een vraag -.…
De lente - ik sta midden in haar -
poëzie
3.9 met 11 stemmen
2.014 De lente - ik sta midden in haar -
o daar komt ze daar daar
daar vliegt ze op mij aan, ze zoent me,
ze zoent me, ze zoent me en ze noemt me
haar zoete ademen, woord voor woord;
o en daar vliegt ze voort
de honnege fladderende lente,
daar naar de verte, daar naar de horizonnerige tenten,
de zilveren, zilvervoetige, zilverhandige lente…
Wat willen we nou?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
614 zilver of goud?
nieuw of oud?
warm of koud?
binnen of buiten?
doorgaan of sluiten?
Wat willen we nou?
Lemming of adelaar?
zwaluw of baars?
schoen of laars?
loper of paard?
piano of gitaar?
visstick of kaviaar?
de wijn staat klaar.
Wat willen we nou?
Kop of munt?
bot of punt?
bol of plat?
dik of dun?
ruw of glad?…
Schoonheid van de maan
hartenkreet
2.7 met 14 stemmen
518 Hoe ik in de ban ben van de schittering van de maan
die met haar lagen gesluierd zilver golft tussen hemel en aarde
waar zij ook haar zachte toetsen laat afdrukken op een klein stukje huid
Een onverwachte verschijning die mij wakker houdt, nacht zonder slaap ontwaakt.…
grieks vuur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 -
de kust is ontbonden
van de zee
zout op de smalle rand
tussen de stenen
droogt het water op
Ik ben bij het wegstromen
in zilver gevat
over de rotsrug
lopen de golven terug
met het tij herstellen
zij het verband
gewikkeld in wit
het hoog gestemd ruisen
bergt mij in
het onbewoond huis
van de ruimte.…
Ooit
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
459 In de verfrommelde lakens van het onfortuinlijke
bed zal ik aan jou denken, jouw haren in verschillende tinten
grijswit of zilver, periode breekt aan waarin een nieuwe mijlpaal in mijn
leven markeert en mij ook zal geruststellen dat ik een bepaalde leeftijd heb bereikt.…
de zee heeft de meisjes gered
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
464 ze wentelen op het strand
beplakt op de dijen met
zacht glinsterende plakjes
zand in dun zilver en met
zwarte puntjes gemengd als
exotische peper aangelengd.…
Hoe het voelt om oud te zijn
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
532 In de verfrommelde lakens van het onfortuinlijke
bed zal ik aan jou denken, jouw haren in verschillende tinten
grijswit of zilver, periode breekt aan waarin een nieuwe mijlpaal in mijn
leven markeert en mij ook zal geruststellen dat ik een bepaalde leeftijd heb bereikt.…
Het stille meer
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
650 Tijd vervaagt hier, zijn scherpe randen ver-
dwijnen in de diepte van het meer, waar verborgen werelden
slapen onder een oppervlak van zilver en blauw. Misschien herbergt het water
een vergeten verhaal, gefluisterd in rimpelingen die oplossen en nooit meer terugkeren.…
De ontwaking van de natuur
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
422 In de vroege uren, wanneer wereld
gehuld is in een zilveren waas van kalmte en de
adem van de aarde bijna onmerkbaar door het landschap zweeft
beginnen de vogels hun melodieën te weven, een zachte belofte van nieuw leven.…
Symfonie van het bos
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
688 De zilveren stem van een mees roept
mij terug, de veranderlijke wereld beweegt en ik beweeg
mee, nog even traag. Toch blijft het onmetelijke woud in mij klinken, als een
diepe echo van stilte, golvend tussen mijn hart en horizon, verweven met het ritme van de tijd.…
Winterwonderland
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
364 Het water draagt een spiegel van december,
een streep van ijs, een zilveren litteken,
waar eendenpoot en schaatsspoor
als ongeschreven zinnen blijven hangen.
Bomen staan bedachtzaam aan de oever,
hun takken vol herinnering aan zomerblad,
nu enkel lijntjes in de lucht getekend,
wachtend op een nieuwe bladzijde van het jaar.…
Kustdorp
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
222 Ik droom van een kust waar azuren paleizen
verrijzen tussen de duinen loom en goud verbrand
waar zilveren meeuwen in een kille cirkel reizen
boven het schuimend lijkbeeld van het zilte strand
De dennenbossen spuwen hun bedwelmend parfum
terwijl het kinderspel verstomt in de felle zon
vliegers als dolle zielen in een doods vacuüm
zoeken de hemel…
Het geschenk
poëzie
4.2 met 72 stemmen
19.598 Hij keerde terug naar zijn woning,
De oude vader, en weende zo zeer,
En lei het zilveren uurwerk
In 't oude schuifken weer.…
Verzoening
poëzie
3.1 met 15 stemmen
4.739 Haar oudste broer kwam haar tegen,
Aan de ingang van zijn woon,
Het haar om de kale schedel
Gelijk een zilveren kroon.
't Was de speelgenoot van haar kindsheid,
Zij zuchtte en zei: "Och Heer!"
En hij hielp ze van de wagen,
En hij zette de kinderen neer.
Zij spraken van geen verzoening,
Noch lang verleden geschil.…
Waar het tij mij vindt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
16 Ik kwam te laat
voor het graf, en langs paden waar olijfblad
zilver opschrikt in de bries draag ik de oude pijn—
tot om een nauwe bocht een zoom opfladdert
en een verblindend gelaat mij bekent: ik was het die gezocht werd.
Daar ligt het pas ontblote strand al open,
bodemloze ruimte van voet tot horizon.…
Home sweet home
netgedicht
3.8 met 33 stemmen
2.557 vol indigo,
Reseda en karmozijn
Wellen vol belofte,
Een koninkrijk van licht
Dat nooit zal vergaan
Mijn keel is droog als woestijnzand
Gesnoerd door een vreemde ontroering
Mijn mond weigert de woorden
Die ik je wil zeggen
Maar je begrijpt me
De taal van je lichaam getuigt het
Je reikt me je hand
Glimlachend, stil maar helder,
Weef je zilveren…
Als alles voorbij is
poëzie
3.8 met 10 stemmen
2.115 de gang en het vocht op de muur
En kijkers met praatjes van dit en van dat
Zien 'n halfdode bromvlieg
En 'n magere kat
Maar is 't weer lente, wordt 't huisje geboend
Komt 'n pas getrouwd paartje
Dat giechelt en zoent
Dat aldoor vertelt hoe gelukkig ze zijn
De nachtegaal zingt onderwijl z'n refrein
Hij zingt er van trouw bij de zilveren…
Over zus en zo en dit en dat
hartenkreet
1.7 met 6 stemmen
823 hij bewonderde haar mooie haren en haar
jurk van zilver , hoewel het ook van goud
zou kunnen zijn.
Ze pronkte met haar mooie lijf in die jurk
En hij sprak haar aan en ze hadden het
over zus en zo en dit of dat.
De vrouw vond de man lelijk maar daar
kon hij niets aan doen..bij haar schoonheid
verbleekte hij.…
Voor Chengian Chen
gedicht
2.5 met 4 stemmen
4.535 Huizen met torens van prijzen en schuine
balken in de etalage achtertuinen en serres
openslaande deuren en een zilveren bus
die in de toekomst rijdt; noch de paraplu
met het opengeslagen hart in de prullenbak
noch de dorre palm op de begane grond
kan mij dragen. Laat iemand hem weghalen
hij siert niets en niemand zo vaal en geknakt.…
Mijmering
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.122 Wanneer ik aan mijn venster zit,
zo in het vroege morgenlicht,
Zie ik weer overal in heg en struik
de zilveren draden glanzen.
Weerspiegelend in het eerste zonnelicht.
De spin weeft weer met fijne draden
in heg en struik haar fijne web van rag
Bedruppelt als met kleine parels
door zachte nevel in de morgendauw.…
VREUGDE
poëzie
4.6 met 5 stemmen
2.932 Ik weet: moest de verzoeking mij op een hoogte brengen
van al de schaliedaken zou ik maanlicht stromen zien:
een ziedende zee van zilveren golven uit licht lopend goud.
Veni Creator van het leven: vreugde om de vreugde!
Voel ik nu niet rusten de lippen van mijn geliefde op mijn mond?…