2012 resultaten.
Choreografie 3945
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
1.034 (aanzwellende marsmuziek)
De drom marcheert
bruut en massief gesloten
in kreeftengang
zeer langzaam
links - en rechts
- en weer terug
immer de stenen blik
naar voren - nimmer omlaag
waar het vertrappen
verstard in de cadans der voeten
verplettert elk die valt
onder die stamp
harder dan ijzer
wordt aarde stof
steen gruis
blinde…
De Maat
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.170 Ik heb mijn ogen die u zien, maar blind
Zie ik u ook: in mij het bloedgedein
Is zozeer u als de eindeloze trein
Van vormen, die nooit eindt en nooit begint.
En 't vormenloze is u - niet vormeloos
Maar reinste maat van vormen-mooglijkheid -
Ik ben daarin, een kern, gezaaid door u.…
Jij die me onophoudelijk lieft
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.443 het kant die ik met mijn nagels
heb getrokken wanneer jij mijn
pijn voelde en je woorden
mij streelden op je veld van eer
En de nachten dat jij smetteloos
de onreine pijnen uit mij sprak
en ik als kind mij uitte terwijl jouw
liefde mij beduidde dat ons de eeuwigheid
is gegeven voor en na het sterven
En nu nog steeds mijn lief
vaar ik blind…
Aangemeerd verlangen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
750 Jij bent een blinde passagier
verborgen in het ruim van mijn verlangen
ik kies de zee al dromend op de pier
en jij het schip met horizon behangen
onze ogen spoelen aan in verre landen
maar toch gaan we voor anker
in onze haven van gevlochten handen
waarin de sporen van gemis verzanden
één keer nog wil ik in de zee van liefde springen
en…
waarom het brandt
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.007 grenzen dienen beschermd
opnieuw verlegd zelfs
de vijand moet weten
wanneer op te houden
de Palestijnen worden gebracht
hetzij naar de rand van hun afgrond
hetzij tot in het Nirwana hunner dromen
met bommen, altijd met bommen
die het verdommen
nagewezen te worden
dat is iets voor de politiek
viert de navelstaarderij
op het getij van blinden…
de verleiding
netgedicht
3.5 met 20 stemmen
2.332 die er ooit was
toen haar aanwezigheid
als een paraplu
mij overdekte
en ik bijvoorbaat
verzoop in een
omgekeerd bassin
zweetdruppels
vertaalden mijn driften
ontmand in kracht
bemand in zaadstuwende
orkanen
ik was verslagen
zonder dat zij een zucht
tot mij richtte
ze wenkte slechts
met dwingende ogen
ondergedompeld
in blinde…
Ons doen
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
575 samen lieten we het allemaal afspelen
strak in alle hoeken, ik kreeg jou daar wel
hoewel je vaak aanmodderde
jouw haarkleur sprak boekdelen
maar ik liet je zien
dat je niet blind en dom was
onze gedachten kregen we ineen
stukje bij beetje kregen we
alle kennis op mijn kleurenpallet
soms lag het wel verspreid
maar…
Kan je het aan?
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
884 Of zijn we blind en afgesneden
van 't echte leven dat een gaan is,
altijd verder
en nergens iets vergaart?…
geen slaap liedje
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
1.108 een sluimerend pand
met de blinden gedicht
maar bovenin brandt
nog een glashelder licht
hoewel overkapt
en van slapen bewust
verdwalen de woorden
en laten geen rust
ontsnappen de zinnen
doorlopend de deur
naar donkere kamers
vol zwartwitte kleur
de bladzij die gister
of ooit is geweest
ligt letterlijk open
voor ’t oog van mijn…
Als het lichaam spreekt
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.931 Het lichaam luistert
naar de behoeften van de ziel
Wat het vlees verlangt
houdt het hart gevangen
Wat de geest zoekt
dat volgen de gedachten
Als het lichaam spreekt
kan al het andere wachten
Ik ben maar een engel
die blind door deze wereld rijdt
Ik ben maar een slaaf hier
die om een meisje strijdt
Ik verlang naar je tederheid
Ik verlang…
Zingen, hoe de donkre wereld
poëzie
3.5 met 10 stemmen
2.250 Zingen, hoe de donkre wereld
zijne ronde reize gaat;
zingen ‘lijk de merel merelt
‘lijk de nachtegaal, die slaat;
zingen; blind, ‘lijk vóor alle eeuwen
’t laaien van ’t onnozel licht;
zinge’ als zon en maan, flambeeuwen
aan het duisterst aangezicht;
zingen: vreugde en smart, gesmeten
al wat gloeit en al wat rijt,…
jou vergeten
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
2.060 te vlug
Ik zou zo graag opnieuw beginnen
Maar jij wilt me niet meer terug
Hoe kan ik jou nou vergeten
Na alles wat je zei
Ik voelde dat het liefde was
Jij bent de enige voor mij
Ik kan je niet vergeten
Het kan niet over zijn
Hou je dan niet meer van me
Voelde het dan niet fijn
Ik hou van je
Snap je dat nu nog niet
Je zou echt blind…
Zonnebloemen
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
1.407 maar ook de geuren van de zomer
en bloemen vol van zonneschijn;
de wereld van de zonnebloemen:
een hart van goud en geel van licht,
de bladeren vol groen verlangen,
de kroon vol fierheid opgericht
verlangend naar de mooie uren
naar zon en hoop en kinderlied,
maar ach, zovele grote mensen
die zien de zonnebloemen niet,
want ze zijn blind…
IJsbloemen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
446 Ik zal sterven
zonder het te weten
anders had ik
de tijd wel teruggezet,
en de ijsbloemen voor
het blinde raam gezet
om de teruggang
te kunnen meten,
zou ik het eindig doel
maar vergeten, wordt
op de laatste adem –
tocht de toon gezet
om de ijsbloemen
te herschikken in een
veranderend boeket, vol
ongeduld te wachten,
rolt zich…
Kruiend ijs
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
454 Winden gieren zoals
ze altijd waaien, zaaien
spoken in mijn hoofd,
cirkelen weg door open
kieren, glippen weg met
de magere lijven om die naar
de kille boezem terug te drijven,
rook dat waart langs vagevuur
en blinde gaard, dooft de
gulle lach om de vastberaden
lippen, kan ik alleen verklaren,
dat ik in dit verduisterd uur niet…
IK
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
898 Ik ja ik
Erg hè
Worstel weer
Door
Zelfs in
Het uitgekotste slijm
Van wat is geweest
Mijn ontslag
Nee
Niet mijn ontslag
De schorsing
Redeloze onzin
Omdat ik zeg wat waar is
Ziet wat collega’s
Ook kunnen zien
Ze zijn niet blind
Ik weiger te geloven
In hun gespeelde visuele handicap
Zelfbehoud eigen voordeel
Angst voor de titel
Z`…
Winterlandschap.
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.022 witte pracht in poeder vacht
betovering na winternacht
het groene gras verstopt
als wintermantel ontpopt
toverwerk in winter macht
wie ben jij met deze kracht
speel met mij die kou veracht
zonnestralen glinsteren zacht
witte wereld om mij heen
boom noch plant zijn alleen
een vlokje danst daar blind
vredig in de koude wind
vogels vliegen…
En face
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
852 mijn ezel is van hout
opgerekt tot ooghoogte
wel zittend
immers staande ziet men
over het naakte linnen doek
herkent men niet de eigen droogte
om blinde vlekken te kunnen verven
spiegelt men zich aan een wit vlak
in deze ootmoedige pose
kan men enkel inzicht
uit schaduwrijke vergezichten
verwerven
ze huizen namelijk onder eigen…
UITGEWOOND
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
556 Arm, oud pand
De tijd zette zijn tanden in je huid
Maakte je blind en monddood
Je had nog wel oren naar glas en cement
Ik vroeg nog monumentenzorg aan
Maar in aanmerking kwam je niet
Je baard een verwilderde klimop
Kwijl je gekleed in vuil grondvest
Scheefgezakt ochtenddauw
Binnenin je is het donker, smeek je
Om sloophamer of pyromaan…
December, Januari
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
611 Op straat ligt daar
een stervend kind,
dat in de blinde woede
zijn hart vergat
in de schaduw
van beschaafdheid.…
De ochtendzon
poëzie
4.0 met 10 stemmen
4.887 In het goedkoop hotel van Boabdil
Blijven de blinden dicht, de gangen stil;
Alleen een boy gluurt door de gescheurde deuren,
Maar ziet - het is te vroeg - nog niets gebeuren.…
Verbroken verbinding
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
592 een ontstaan uit Liefde
wordt als schild van verwijt
misbruikt
de ruimte welke gevuld was
met de beweging der seizoenen
raakt in verwarring
en de nabijheid verbasterd
in afstand, hardnekkig vol vlekken
blind en doof
de taal ooit zo aanvullend gesproken
verstompt en spuugt bitter
gaten in de huid –versplinterd
daar hun vogels de…
Avond
poëzie
2.8 met 5 stemmen
3.388 Het huis sliep achter zijn gesloten blinden,
Wij zaten samen op de kille bank,
De dag was als haar oude vader krank,
De blaren fluisterden met moede winden.
Moe van de geuren die zij moeten dragen
Van graven oud en rozen uitgebloeid,
Weemoedig vlagend door verwarde hagen
En 't armlijk loof dat om de zerken groeit.…
schoonheidsprijs
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
940 pluimstaart elegant gebogen
veroverde ze iedereen compleet
met de blik van haar helblauwe ogen
ze was amper twaalf toen ze overleed
al telt dat aantal in zo’n mooie jas
misschien voor wel tachtig mensenjaren
’n kat met minder poespas kan dan kras
nog lang spinnen aan haar levensgaren
de dood die elke esthetiek ontbeert
heeft schoonheid blind…
Avond
poëzie
4.5 met 6 stemmen
5.948 Het huis sliep achter zijn gesloten blinden,
Wij zaten samen op de kille bank,
De dag was als haar oude vader krank,
De blaren fluisterden met moede winden.
Moe van de geuren die zij moeten dragen
Van graven oud en rozen uitgebloeid,
Weemoedig vlagend door verwarde hagen
En 't armlijk loof dat om de zerken groeit.
…
Kermis in de hel 3
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
550 Blind voor gevolgen die er kwamen,
doof voor beloften die we braken.
De luie wereld kwam nooit samen,
maar bleef zijn plicht verzaken.
Straks komt de Engel met 't scherpe mes,
voorzie de deuren van rood schapenbloed,
als scheidslijn tussen kwaad en goed.
Vaarwel wereld, het ga u goed ....…
08.00 uur, 18 oktober 2013
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
541 hij denkt dat het veilig is
op de trein, beeld na beeld
gaat voorbij
er zijn kinderen
zijn handen veegt hij af
uit regelmaat
wie trekt er aan de noodrem
wanneer nieuwe wegen zich naakt wensen
langs een ander zijspoor
vergrijpt een man zich aan bomen, blind
en ongeremd
de wind is hem te hoog
elders worden namen gegeven
aan stenen…
Gif
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
631 - ze prevelt een gebed -
De blinden rennen om de trein te halen.
De doven schreeuwen langs elkaar heen.
- de hemel zwijgt -…
dodengolf
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
514 Versluierd in de beeldenstorm
vergruizen leven, liefde
en dromen van geluk
van duizenden,
statistisch weggecijferd:
in het opbod
van kille macht
groot gelijk
en blind geweld
zijn mensen slechts
kanonnenvlees.…
Bleek dat hij haar helemaal niet kende
gedicht
3.7 met 12 stemmen
4.487 Was zij als afwezige wel bij te benen,
met prioriteiten uit het ongerijmde
waande hij zich in Atlantis, doof en blind -
waar stilte leegte dekt en zwart straalt wit
en niets rest dan ons te laten drijven tot het komen gaat
als het gaan begint.…