Alle inzendingen over gouden stranden

6988 resultaten.

Sorteren op:

belooft het zachte wiegen

netgedicht
4.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 674
goot mijn hand zwaait naar de duinen voeten stappen door het zand Ik zie grijs welkom aan de einder eb trekt golven van het strand…

was koud aan onze voeten

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 574
alle volheid kwam want dat was echt de zomerzon die ons verbond in samen blijven heeft in het zand op strand door wind van zee onze liefdessporen laten schrijven…

Cumulus humulus

hartenkreet
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 919
golven strelen, nee schurken het strand deinen mee op het zicht van de storm schuimbekkende vloedlijn, onstuimige zee onheilspellend de wind het zilte schuim als wolken gegrepen grillig rollend over het strand naar het land Zij lossen slechts op als mist in de zon.…

De zee heeft geen geheugen

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 587
een verwoestend verzwelgende wave die bezit neemt van hemelrijke pracht Golven die sterren hun licht laten stralen in glitterzang op een verlaten strand waakzaamheid blijft hier ook geboden als de nachtstroom vloeit over het land…

Oudejaarsdag aan zee.

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 528
Het strand ligt er verlaten bij, alleen een hondje snuffelt hier en daar. Een vogel vliegt nog argeloos, op de laatste adem van het jaar. Ik zoek naar woorden in de zee maar 't zand verdraagt mijn voetstap niet. De vloedlijn wordt alsmaar verlegd en 't strand blijft spiegelend geveegd.…
Evert de Boer30 december 2014Lees meer >

Wij

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 133
En in Mij strand ik, volmaakt gelukkig, en zonder Mij zou ik grenzeloos ongelukkig zijn, begraven in het blindelings gekromde verdriet van de wereld Maar Ik zou altijd weer verder gaan Op zoek naar Mij Wie wij zijn Wie Ik ben…

Dichterslatijn

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 489
Landschap in de schemer verloren, Bergtop met een meer zo koud, Koestert schril een vloeibaar goud, Sprankelend in stilstand bevroren, Pegels van ijs markeren de rand, Punten achter elkaar vertand, Verhard en star maar transparant, Kristallen schitteren als korrels zand, Stijgende zon op het koele meer, Stralend licht breekt speels en fel…

Spiegelbeeld van een open wond

hartenkreet
4.3 met 23 stemmen aantal keer bekeken 2.651
Ik staar naar de horizon Vanaf het lege strand Door levendigheid verlaten Waar een tijdje geleden De zon nog heeft gebrand De warmte weer kwijt Weerspiegeling van mijn gevoel Eenzaamheid...…
Namasté15 februari 2007Lees meer >

één

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 590
krijsend scheurt mijn ijzeren plooi mijn stalen boeien barsten open laten oude pijn in stromen lopen mij bevrijdend uit mijn gouden kooi ik zweef, ik vlieg, en grijp me vast; jouw omhooggeheven hand vlijt me teder op jouw strand tot de vloed mijn wezen wast schoon, door ‘t zachte zand gedragen lig ik, zacht rakend licht aan jouw innerlijk…
maanjuweel20 november 2008Lees meer >

Heel ver.

poëzie
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.440
Langs blauwende zeeën en duinige stranden, Tot wij in Vrede-stede landden, Waar mensengelaat Is als een bloem die opengaat, Wijl zij in lichte vrede staat. Daar zou ik je leiden....…

De wind

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 490
De zon spiegelt de zee rood En goud de witte stranden. Met mijn handen maak ik een gebaar, Mij niet bewust van elk gevaar; wenk ik In een poging om te beminnen de onstuimige Zilveren zeemeerminnen. De wind heeft mij gebracht naar het Land van de onmogelijke dromen. De Maan reflecteert het blauw van het Meer tussen de bomen.…

het land van de onmogelijke dromen

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 388
De zon spiegelt de zee rood en goud de witte stranden. Met mijn handen maak ik een gebaar. mij niet bewust van elk gevaar; wenk ik in een poging om te beminnen de onstuimige zilveren zeemeerminnen. De wind heeft mij gebracht naar het land van de onmogelijke dromen. De maan reflecteert het blauw van het meer tussen de bomen.…

Naar de vaantjes

gedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 13.235
Op het strand: daar zijn de wauwwautjes. De dikke vriendinnenclub zingt van 'twintig mezenvoetjes', van ''t aapje liep' en 'bim-bom-beire'. Achter elkaar stappen ze één voor één, heel alleen. 'Mama, ben je al eens opgegraven?' Accelerando. Het is een goede dag geweest.…

Het Dansende Meisje

poëzie
3.7 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.512
Zij danst. - Over de zee, het ledig strand, de toren, staat in zijn hoge rust de middag uitgespreid. En voor dit roerloze uur, in haar geluk verloren, is zij alleen en danst, - onder de oneindigheid. ----------------------------------------- uit: Verschijningen (1924)…
Jan Prins19 februari 2026Lees meer >

Zeeslag

gedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.695
Terwijl het strand, veroverd door de eb, Natuurlijk door de vloed herwonnen wordt En allengs tot de helft wordt ingekort Ervaar ik weer wat ik ervaren heb: Een kleine jongen ben ik met een schep, Hardnekkig vechtend voor een wankel fort Totdat het weldra toch is ingestort - De zee geeft op het laatst de volle mep, Een klap die onafwendbaar…

in gedachten

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 603
daar lopen we als van oud hand in hand jij treuzelt als zo vaak kom loop eens door straks wordt je nog echt koud het is kil aan het strand toch voel ik de warmte van haar hand ondanks de alles omringende indringende kou gebeurde dat wat ik verwachtte echt ik wist het wel dat je me niet verlaten zou in mijn gedachten…
catrinus15 februari 2019Lees meer >

Loos

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 453
Sprak ik de geest van de doos op het naaktstrand verlegen als een verlaten vogel op de vlucht tussen al die bewegende benen op het zand vond ik de brievenpost opgedronken in een geheime whiskyfles toen ik het ophield en verstokte in mijn ademhaling bij schoonheid die op zichzelf geschreven toch bestond liep ik daar zelf nu in mijn blote…

Meeuw

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 593
Witte vogel boven zee uit Ameland een andere werkelijkheid in helder eiland licht proeven van de zilte lucht zoek naar vis boven golven waar leven is kom naar huis avond valt duister donkert hoog op vleugels van de wind in gedachten ben ik dat kind in jouw verhalen eenzaam om te verdwalen stoere vogel van de zee wanneer…
mobar20 maart 2019Lees meer >

Mijn onderbroekje

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 465
Zondag 22 september 2019, strand, Julianadorp aan zee de laatste resten van de zon zullen hier schijnen vandaag daarna zal wolkenweer aanbreken, waarvan sommige openbreken met regen, hagel omfloerst met bliksem en donderknallen op een duinpan gezeten in de luwte van de windrichting geniet ik van de bijna middellandse-zee-blauw ogende zee…

Voorlezen aan zee

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 473
Vlak boven het water blijft de zon hangen De oude mensen kijken met romantische gevoelens naar ons op de rotsen waar we elkaar voorlezen Zij zien de mieren niet alleen onze jonge lichamen en ze denken de hagedissen erbij Op zee klinkt een misthoorn maar er is niets te zien tot ineens om ons heen de badgasten op de blokken beton worden…
Zywa27 september 2019Lees meer >

Bye bye Britain

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 512
It is the date (31-1-20) it is the hour( 23.00, Engelse tijd) it is the Big Ben (slaat ie of slaat ie niet) it is over it is exit it is out maar onthoud eiland Groot Britannie het vaste land Europa laat u niet los we zwaaien u wel uit op al onze stranden van Zeeuws Cadzand Bad tot Gronings Rottumeroog meer dan 500 kilometer lang met…

Ochtenddroom

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 452
Als ik denk aan de platanen bij het strand, voel ik ook een soort weemoed in mij stijgen, denk verstild aan de pluimen riet als observant aan de wiegende essentakken die nu stil zwijgen.…

Onderduiken

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 515
een beladen woord je hebt het gehoord maar ik bedoel gewoon duiken onder water zoals dat was in de Beetserplas in de zomer 's ochtends vroeg er is niemand vanaf het strand zwem ik naar de landtong aan de overkant en weer terug het water is glad nevel er boven ga je me geloven als ik onder duik onder boomwortels door slierten langs…

50 tinten grijs

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 735
Het flauwe middagzonnetje achter een dunne wolkenlaag laat z’n licht schijnen op de kalme branding van de zee even geen uitbundigheid van zon, zee en strand; gezien vanuit het heelal neigt de aarde grijs en grauw maar wie goed kijkt doorkijkt en doorvoelt ziet minstens 50 tinten grijs Jan Jacob Krediet, schrijverij Peter van der…

HET HONDJE

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 578
ik heb een hondje dat me de wereld laat voelen en zien hij neemt me mee langs grachten en grazige groene weiden zee stranden parken en bossen en prachtige paarse heide zoveel waar ik nooit kwam geen oog voor had voordien ik had een hondje een fantastisch dier dat me overal mee naar toe nam het wezentje liet mij zo ongelooflijk veel…
catrinus21 augustus 2020Lees meer >

Wandeling

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 568
Wandelen met jou is het einde weer naar het begin brengen de deuren eindelijk weer open een heldere horizon tegemoet praten over kwaliteit van leven wat zo heerlijk is op een Noordzee strand tijdens een regenachtige herfstdag terwijl wij maar geen afscheid kunnen nemen nog eens terug gaan naar toen we in bomen konden klimmen…
mobar8 oktober 2020Lees meer >

Aan zee

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 457
Was het onrust die mij hierheen dreef, waar strand en zee versmelten, daar waar de einder is? Is het die perfectie die ik mis, of juist een hoger doel waarnaar ik streef? Intussen groeien wij samen één, onder witte zomerwolken uit het westen. Geduldig in de tijd die ons zal resten, trekken ook wij naar dat eindpunt heen.…
Cees Sleven18 oktober 2020Lees meer >

Lyme Regis

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 477
Kom maar zitten kind, en hoor het fluisteren tussen de keien op het strand laat je omarmen door de branding, golven die zich naast je te rusten leggen. Het wordt stil nu, de wind die is gaan liggen. Mensen zijn verdwenen, het zijn alleen nog wij, de zee, het strand en de verhalen van verlangen om te mogen dromen als een kind……
Cees Sleven24 oktober 2020Lees meer >

Zon

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 712
De zon werd geschilderd door zijn naakte minnares die op het strand lag om het zand te voelen. De stralende hemelplaneet die haar blote lijf verwarmde verdiende meer dan een eerbetoon een aandenken voor de eeuwigheid zo vrolijk speels in haar gedachten.…

En ontsluimerende dag

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 561
De golven gaan zoals ze gaan geen enkele afdruk is gelijk in het zand geen enkele korrel valt op dezelfde plaats. Matrozen varen naar onzekere kusten. Een meeuw komt van ver hij spiedt over de golven, landt op het zand bedolven met afval dat oogt in de vroege ochtend verlaten. De golven trachten naar de hemel te stijgen de vuurtoren prijkt…