6988 resultaten.
belooft het zachte wiegen
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
674 goot
mijn hand zwaait naar de duinen
voeten stappen door het zand
Ik zie grijs welkom aan de einder
eb trekt golven van het strand…
was koud aan onze voeten
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
574 alle volheid kwam
want dat was echt
de zomerzon die ons
verbond in samen blijven
heeft in het zand op
strand door wind van zee onze
liefdessporen laten schrijven…
Cumulus humulus
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
919 golven strelen, nee
schurken het strand
deinen mee
op het zicht van de storm
schuimbekkende vloedlijn,
onstuimige zee
onheilspellend de wind
het zilte schuim
als wolken gegrepen
grillig rollend
over het strand
naar het land
Zij lossen slechts
op als mist in de zon.…
De zee heeft geen geheugen
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
587 een verwoestend verzwelgende wave
die bezit neemt van hemelrijke pracht
Golven die sterren hun licht laten stralen
in glitterzang op een verlaten strand
waakzaamheid blijft hier ook geboden
als de nachtstroom vloeit over het land…
Oudejaarsdag aan zee.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
528 Het strand ligt er verlaten bij, alleen
een hondje snuffelt hier en daar.
Een vogel vliegt nog argeloos, op
de laatste adem van het jaar.
Ik zoek naar woorden in de zee
maar 't zand verdraagt mijn voetstap niet.
De vloedlijn wordt alsmaar verlegd
en 't strand blijft spiegelend geveegd.…
Wij
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
133 En in Mij strand ik, volmaakt gelukkig, en zonder Mij zou ik grenzeloos ongelukkig
zijn, begraven in het blindelings gekromde verdriet van de wereld
Maar Ik zou altijd weer verder gaan
Op zoek naar Mij
Wie wij zijn
Wie Ik ben…
Dichterslatijn
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
489 Landschap in de schemer verloren,
Bergtop met een meer zo koud,
Koestert schril een vloeibaar goud,
Sprankelend in stilstand bevroren,
Pegels van ijs markeren de rand,
Punten achter elkaar vertand,
Verhard en star maar transparant,
Kristallen schitteren als korrels zand,
Stijgende zon op het koele meer,
Stralend licht breekt speels en fel…
Spiegelbeeld van een open wond
hartenkreet
4.3 met 23 stemmen
2.651 Ik staar naar de horizon
Vanaf het lege strand
Door levendigheid verlaten
Waar een tijdje geleden
De zon nog heeft gebrand
De warmte weer kwijt
Weerspiegeling van mijn gevoel
Eenzaamheid...…
één
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
590 krijsend scheurt mijn ijzeren plooi
mijn stalen boeien barsten open
laten oude pijn in stromen lopen
mij bevrijdend uit mijn gouden kooi
ik zweef, ik vlieg, en grijp me vast;
jouw omhooggeheven hand
vlijt me teder op jouw strand
tot de vloed mijn wezen wast
schoon, door ‘t zachte zand gedragen
lig ik, zacht rakend licht
aan jouw innerlijk…
Heel ver.
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.440 Langs blauwende zeeën en duinige stranden,
Tot wij in Vrede-stede landden,
Waar mensengelaat
Is als een bloem die opengaat,
Wijl zij in lichte vrede staat.
Daar zou ik je leiden....…
De wind
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
490 De zon spiegelt de zee rood
En goud de witte stranden.
Met mijn handen maak ik een gebaar,
Mij niet bewust van elk gevaar; wenk ik
In een poging om te beminnen de onstuimige
Zilveren zeemeerminnen.
De wind heeft mij gebracht naar het
Land van de onmogelijke dromen. De
Maan reflecteert het blauw van het
Meer tussen de bomen.…
het land van de onmogelijke dromen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
388 De zon spiegelt de zee rood en
goud de witte stranden.
Met mijn handen maak ik een gebaar.
mij niet bewust van elk gevaar;
wenk ik in een poging om te beminnen
de onstuimige zilveren zeemeerminnen.
De wind heeft mij gebracht naar het
land van de onmogelijke dromen.
De maan reflecteert het blauw van het
meer tussen de bomen.…
Naar de vaantjes
gedicht
4.1 met 8 stemmen
13.235 Op het
strand: daar zijn de wauwwautjes.
De dikke vriendinnenclub zingt
van 'twintig mezenvoetjes', van ''t aapje
liep' en 'bim-bom-beire'. Achter elkaar
stappen ze één voor één, heel alleen.
'Mama, ben je al eens opgegraven?'
Accelerando. Het is een goede dag
geweest.…
Het Dansende Meisje
poëzie
3.7 met 16 stemmen
2.512 Zij danst. - Over de zee, het ledig strand, de toren,
staat in zijn hoge rust de middag uitgespreid.
En voor dit roerloze uur, in haar geluk verloren,
is zij alleen en danst, - onder de oneindigheid.
-----------------------------------------
uit: Verschijningen (1924)…
Zeeslag
gedicht
4.3 met 3 stemmen
3.695 Terwijl het strand, veroverd door de eb,
Natuurlijk door de vloed herwonnen wordt
En allengs tot de helft wordt ingekort
Ervaar ik weer wat ik ervaren heb:
Een kleine jongen ben ik met een schep,
Hardnekkig vechtend voor een wankel fort
Totdat het weldra toch is ingestort -
De zee geeft op het laatst de volle mep,
Een klap die onafwendbaar…
in gedachten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
603 daar lopen we als van oud
hand in hand
jij treuzelt als zo vaak
kom loop eens door
straks wordt je
nog echt koud
het is kil aan het strand
toch voel ik de warmte
van haar hand
ondanks de alles
omringende
indringende kou
gebeurde dat
wat ik verwachtte
echt ik wist het wel
dat je me niet
verlaten zou
in mijn gedachten…
Loos
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
453 Sprak ik de geest van de doos op het naaktstrand
verlegen als een verlaten vogel op de vlucht
tussen al die bewegende benen op het zand
vond ik de brievenpost opgedronken
in een geheime whiskyfles
toen ik het ophield en verstokte
in mijn ademhaling bij schoonheid
die op zichzelf geschreven toch bestond
liep ik daar zelf nu in mijn blote…
Meeuw
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
593 Witte vogel
boven zee
uit Ameland
een andere werkelijkheid
in helder eiland licht
proeven van de zilte lucht
zoek naar vis
boven golven
waar leven is
kom naar huis
avond valt
duister donkert
hoog op vleugels
van de wind
in gedachten
ben ik dat kind
in jouw verhalen
eenzaam om te verdwalen
stoere vogel van de zee
wanneer…
Mijn onderbroekje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 Zondag 22 september 2019, strand, Julianadorp aan zee
de laatste resten van de zon zullen hier schijnen vandaag
daarna zal wolkenweer aanbreken, waarvan sommige openbreken
met regen, hagel omfloerst met bliksem en donderknallen
op een duinpan gezeten in de luwte van de windrichting
geniet ik van de bijna middellandse-zee-blauw ogende zee…
Voorlezen aan zee
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
473 Vlak boven het water
blijft de zon hangen
De oude mensen kijken
met romantische gevoelens
naar ons op de rotsen
waar we elkaar voorlezen
Zij zien de mieren niet
alleen onze jonge lichamen
en ze denken de hagedissen erbij
Op zee klinkt een misthoorn
maar er is niets te zien
tot ineens om ons heen
de badgasten op de blokken beton
worden…
Bye bye Britain
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
512 It is the date (31-1-20)
it is the hour( 23.00, Engelse tijd)
it is the Big Ben (slaat ie of slaat ie niet)
it is over
it is exit
it is out
maar onthoud eiland Groot Britannie
het vaste land Europa laat u niet los
we zwaaien u wel uit op al onze stranden
van Zeeuws Cadzand Bad tot Gronings Rottumeroog
meer dan 500 kilometer lang met…
Ochtenddroom
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
452 Als ik denk aan de platanen bij het strand,
voel ik ook een soort weemoed in mij stijgen,
denk verstild aan de pluimen riet als observant
aan de wiegende essentakken die nu stil zwijgen.…
Onderduiken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 een beladen woord
je hebt het gehoord
maar ik bedoel gewoon
duiken onder water
zoals dat was
in de Beetserplas
in de zomer
's ochtends vroeg
er is niemand
vanaf het strand
zwem ik naar de landtong
aan de overkant
en weer terug
het water is glad
nevel er boven
ga je me geloven
als ik onder duik
onder boomwortels door
slierten langs…
50 tinten grijs
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
735 Het flauwe middagzonnetje
achter een dunne wolkenlaag
laat z’n licht schijnen
op de kalme branding van de zee
even geen uitbundigheid
van zon, zee en strand;
gezien vanuit het heelal
neigt de aarde grijs en grauw
maar wie goed kijkt
doorkijkt en doorvoelt
ziet minstens
50 tinten grijs
Jan Jacob Krediet, schrijverij
Peter van der…
HET HONDJE
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
578 ik heb een hondje dat
me de wereld laat voelen en zien
hij neemt me mee langs grachten
en grazige groene weiden
zee stranden parken en bossen
en prachtige paarse heide
zoveel waar ik nooit kwam
geen oog voor had voordien
ik had een hondje
een fantastisch dier
dat me overal mee naar toe nam
het wezentje liet mij
zo ongelooflijk veel…
Wandeling
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
568 Wandelen met jou is het einde
weer naar het begin brengen
de deuren eindelijk weer open
een heldere horizon tegemoet
praten over kwaliteit van leven
wat zo heerlijk is
op een Noordzee strand
tijdens een regenachtige herfstdag
terwijl wij maar
geen afscheid kunnen nemen
nog eens terug gaan naar toen
we in bomen konden klimmen…
Aan zee
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
457 Was het onrust die mij hierheen dreef,
waar strand en zee versmelten, daar waar de einder is?
Is het die perfectie die ik mis,
of juist een hoger doel waarnaar ik streef?
Intussen groeien wij samen één,
onder witte zomerwolken uit het westen.
Geduldig in de tijd die ons zal resten,
trekken ook wij naar dat eindpunt heen.…
Lyme Regis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
477 Kom maar zitten kind, en hoor het fluisteren
tussen de keien op het strand
laat je omarmen door de branding,
golven die zich naast je te rusten leggen.
Het wordt stil nu, de wind die is gaan liggen.
Mensen zijn verdwenen, het zijn alleen nog wij,
de zee, het strand en de verhalen van verlangen
om te mogen dromen als een kind……
Zon
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
712 De zon werd geschilderd
door zijn naakte minnares
die op het strand lag
om het zand te voelen.
De stralende hemelplaneet
die haar blote lijf verwarmde
verdiende meer dan een eerbetoon
een aandenken voor de eeuwigheid
zo vrolijk speels in haar gedachten.…
En ontsluimerende dag
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
561 De golven gaan zoals ze gaan
geen enkele afdruk is gelijk in het zand
geen enkele korrel valt op dezelfde plaats.
Matrozen varen naar onzekere kusten.
Een meeuw komt van ver
hij spiedt over de golven,
landt op het zand bedolven met afval
dat oogt in de vroege ochtend verlaten.
De golven trachten naar de hemel te stijgen
de vuurtoren prijkt…