1451 resultaten.
Je laten gaan
hartenkreet
4.7 met 64 stemmen
2.777 Je laten gaan
Ik sluit mijn ogen
Als je uit mijn armen glijdt
Stap achteruit, draai me om
Voel de tranen vallen op mijn gezicht
Ik voel de pijn diep in mijn hart
Zoals een winterstrom
Het bevriest mijn wereld in ijs
De woorden ik hou van jou
Bevroren in mijn hart voor altijd
Nooit meer op mijn lippen
Nooit meer in je oor
Ik tril als…
Jouw duister zwart
netgedicht
3.4 met 21 stemmen
1.210 De tijden in jouw duister
waar enkel woord gefluister
de koude stilte trillen laat
tot tranen kralen op ’t gelaat
waar heimwee van ’t gemoed
de klank soms galmen doet
Tussen sterren in de leegte,
Zinnen van begeerte ziet
zingen steeds hun eigen lied
ze klagen soms die woorden
zo eenzaam in jouw noorden
waar het ijs nooit smelt
en de…
Het rijk der tranen
poëzie
4.0 met 4 stemmen
2.191 't Is alles dood en steen en ijs en nacht.…
de liefhebber
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
1.481 zat bibb’rend in de Bar
van het Paradijs te Vingtimiglia
bitt’re koude campari soda
heel veel ijs
rotsen hoge bergen
blauwe meren bellissimo
lollo-lollo-la-lollo-brigida
cardinale-quatro-stagioni
claudia-lezione-con-amore
sophia-loren-tesoro-mio…
moeilijk te verklaren
zijn giornata particolare
enige uren later
kwam-ie waggelend…
Schoonheid en stilte (3)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
472 ik heb
de top nooit
beklommen
langs steile
wanden omhoog
vorst en kou
trotserend om
het intense wit
van de eerste
zonnestralen te zien
ik gleed uit
in een peilloos
diepe spleet
vol donker en
begon te rollen
met ijs sneeuw en
divers formaten
steenslag steeds
sneller in een bocht
aan de buitenkant
in vertraging
duwde ik me van…
alleen
hartenkreet
3.7 met 22 stemmen
1.873 Ik vertel het steeds weer
Tegen de tranen van het verleden
Die door mijn hart snijden
Als ijs druppels op een zonnige dag
De pijn is er nog echt
De pijn van het verlaten
De pijn van alleen, alleen te moeten zijn
Waarom draag ik je al jaren mee
Zelfs al weet ik dat we niet samen horen
Zelf als je tegen me roept
Houdt mijn hart je nog…
Dromenvangers
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
658 Lentegek
zomergast
herfstdraad
winterblues
Winternacht
adem en ijs
bitter en koud
slapeloosheid
Luchtgaten
brandhaarden
dromenvangers
acrobaten
Sluimerwolken
suikerspinnen
lust voor leven
opnieuw beginnen
(refrein)
Verhalen zingen
dromen dwalen
en verwaaien in de wind
in de wind
Bijenkorven
honingbazen
mantelzorgers…
Doorheen Seizoenen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
16 seizoenen te beërven als ijzige koude doordringt
door de kieren en wij warme behaaglijkheid derven
vertrouwend op een vuur tot we zingen als een kind
Je droom waar maken pijn en moeite verzaken
los laten met het penseel gegrift in een rol linnen
of wat je ook maar kunt verzinnen wat echt boeit
Als je het winterseizoen verfoeit het ijs…
CRUCIFIX
poëzie
3.8 met 10 stemmen
3.042 en stijgend, roekeloos aan zichzelf ontstegen, vindt
hij, verscholen tussen puin en ijs,
de schemerende bloei van edelweisz
en alpenrozen, de stille bloemen van het Paradijs.…
ook liefde spaart je niet
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.356 geloof ik als van jou bedronken
op ’t einde zelfs in zachtere gesteen;
schijn is niet helder; helder dat is schijn
jij hoeft mijn rotsenmond niet te verwarmen:
’t verwelkte bladgoud in je armen
kan nooit de prijs voor alles, alles zijn
hou op, wees stil: ik wil niet willen willen
jij kust voor niets en ik ben al verloren
in ’t wrakkig ijs…
Houten huis
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
654 IJsbloemen smelten op kwetsbare ruiten
tussen muren van het wankele houten huis
bij het moeras, is het vochtig winter wonen
de kinderen prikken met stokken in het ijs
maar het eeuwige dooien is begonnen
de wind brengt al lente rond het houten huis
komen er weer konijnen tevoorschijn
als uit een toverhoed, met allerlei kleuren
wild, grijs…
Geen westerstorm bij deze sunset
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
551 De zon zie ik een ogenblik
beweegloos langs de oever
bedekt met kruiend ijs opstaan
en er slaan geen doggen aan.
Er komt geen storm.
Er komt vandaag geen storm.
Zon keerde weer met trager gemoed
( iets wat de maan
straks rijzend ook weer doet)
zo vrij en onverveerd met stoute moed
neder op het water
met ‘n overheerlijke gloed.…
als een ijsbloem op het raam
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
785 nog een handvol kruiend ijs
op het wad waar men de schreeuw
niet kan verstaan, het water koud
zilt en grijs
de schreeuw om steeds weer het leven
te ontdekken diept zich tot de bodem
tussen al het levende dood - de dood
zonder stem en het leven in de ban van angst
termijnen geselen het besef dat de tijd
onze verleden doet vergeten…
Vuurdoop
hartenkreet
4.9 met 61 stemmen
1.361 het ijs smolt niet
voor het vuur van mijn verdriet
dus voetje voor voetje,
breekbaar als glas
laat ik achter mij,
wat vroeger was
mijn verdriet en pijn
slechts een vage rimpeling
in het troebele water van de zee
waarin ik vroeger zwom
maar niet verdronk...…
Vrucht zonder pit?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
665 Daarin komen we liefde te kort,
een woord waarom gelachen wordt,
het blauw wordt ijs, daarna grauw,
niet in staat innerlijk te bloeien, in
de kou wordt alles ontkend, vruchten
zonder pit, de aarde in twee delen
getekend op oud perkament, is
dat de band waarmee het leven ons
aan een wereld vol geheimen bindt?…
Een ster
poëzie
4.0 met 7 stemmen
1.310 Een ster: een klompke ijs tussen mijn hete tanden...
Terwijl ge onzichtbaar zijt, o zee, die nauwelijks hijgt;
terwijl mijn hart gelijk een oude zuster zwijgt,
komt deze stipte oneindlijkheid mijn lippen branden.…
NEERSLAG VAN EEN LEVEN
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
609 Rasker
Haar huis- een
Rechtopstaande mantelschelp
Een raam met uitzicht op zee
Hier vertoeft ze het liefst
Moeder af, schrijfster
Hier staat de mens op
Die stierf bij het ter wereld
Komen van haar dochter
Vijf jaar later, het huis met
Slingers, ballonnen, de jarige
Stil en wit in haar bedje
Maar net levend onder het ijs
Vandaan…
Een meisje
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
674 Haar gezicht is doorsnee en doorzichtig
Haar stem klink doodnormaal,
Niets bijzonders aan haar lichaam
Te zien, ze loopt richting mij
Draait vlak voor mij haar hoofd om
Ze blijft staan, bevroren, ontdooit niet van mijn stem
Koorts zonder hoge temperatuur
Is wat het met mij doet
Ik begrijp het niet
Ze is als water dat niet vloeibaar is
Als ijs…
LEVENSWEG
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
3.241 betaalden
ontmoetingen waren er altijd veel
ze hielden onze verwachtingen in het gareel
met niet iedereen kan je lang blijven praten
je moet door, je moet verder, ze achter je laten
vertragingen, oponthoud en ongelukken
je kijkt achterom naar de brokken en stukken
nu na heel veel jaren samen op reis
kijken we om, was vermoeiend, soms glad ijs…
Beroemde laatste woorden
gedicht
3.7 met 3 stemmen
11.056 Misschien heb jij iets opgeschreven
en herschreven maar uiteindelijk
in de auto waren er alleen maar water,
stukken ijs en glas, geen woord geen tijd.
------------------------------------------
uit: 'Wat ik met de sleutel moet', 2011.
- Voltaire: (1694 - 1778), was een Frans schrijver,
essayist, filosoof en vrijdenker.…
De spiegel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
810 In het ijs van de spiegel is haar gelaat
De laaiende tatouage van vers verdriet,
Veelzijdige extase en vervaagd verval.
In het ovale kader herkent de herinnering
Het heimwee, heeft elke zonde zijn trots
Nog: triest als een orakel of tango.
De lakens lui als traaggetrokken messen,
Het gevecht vermijdend.…
Primula veris.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.042 dat met half-ontvouwde bladen,
Veelkleurig, door het groene omkleedsel breekt,
De tengre knop begerig opwaarts steekt
Om vroeg zich reeds in 't zonnelicht te baden:
Zeg, vreest gij niet, als zich de winter wreekt,
Dat hij, met sneeuw en stollend ijs beladen,
De sappen stremm' der pas ontloken bladen,
Wier tederheid een milder pleging…
Samhain
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
572 Ze zal rondzwerven, met storm, sneeuw en ijs
bereisd ze de erven
waar wat oud is zal sterven.
Overal wordt vee geslacht, vlees en bloed
geven moed, geven kracht
voor de lange winternacht
waarin de poort van Annwn open staat,
menig ziel gaat lopen,
de Sith op offers hopen.…
zeuren
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
472 zal wel iets gebeuren
wat niet tot persoonlijk geluk strekt
maar als alle treinen
op tijd zouden rijden
vertrekken en aankomen
op de hun beloofde tijden
mag het wel perfect schijnen
maar dan verloopt het te glad
zal het niet tot geluk leiden
waren we het leven snel zat
er zijn nu eenmaal herfstbladeren
in de winter en pegels van ijs…
Gap
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
504 oranjig scheen
van warme zomeravond,
met de Britse kust en klif
uit film waarin een man
en een vrouw die dichtte
tussen hen hun wijze zoon,
met onze kust van duin en zand
hoe wij op strand,
hoe er meegekeken
de golven en
de cruiseschepen
die als bergen aan de horizon,
dan weer vaag door heiig
het water ons verkoelde
op het plein gebak en ijs…
Zomer
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
572 Ik weet dat dit zo is, want
strakjes als de winter komt,
het blad verdwijnt door sneeuw en ijs...
dan hangt het daar, als een bewijs
van een voorbije zomer.
Vol met zang en nieuw leven,
en met een zekere belofte...
Want die winter duurt maar even.…
H2O
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
477 en met reden
Als straten meer op beken leken
Onder het alias van regen
Verpest het soms een zomerdag
Terwijl men het ook prijzen mag:
Komt men het in een zwembad tegen
Dan geeft het immers blij gelach
Als het weer een keer gaat vriezen
Raakt het behoorlijk van de wijs
Het zal de vloeibaarheid verliezen
Want het verandert dan in ijs…
Poly - of monogaam?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
439 Voor toegang tot het tijdelijke paradijs
is wat het heden ons steeds zal leren,
overhandig je een ongeldig plaatsbewijs
begeeft je ziel en lichaam zich op glad ijs
onderzoek je opmaat, geef het een naam
dan blijft het niet alleen bij mooie woorden
maar gedreven door de mysterie van het
kloppend hart, wordt de euforie niet anders
dan bij…
Wat zaait het leven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
510 De buitentemperatuur is nog niet laag genoeg
slootwater in plaats van ijs omringt de boeg.
De dag voelt als grote rimpeling in de sloot
een die ons alvast laat ruiken aan de dood.…
Waanzinnig Winterweer geluk(t)
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
487 Eindelijk weer een waanzinnige winter
Een koude winter met sneeuw en ijs
Met heftige storm en sneeuwduinen
Maar ook met windstil en de zon
Ik warm me aan die hemelse bron
Ik kleed me wel op hevige vrieskou
Ik voel me zo prettig in m’n element
Door de elementen van die natuur
Beter dan welk medicijn dan ook
Gaat ver boven welke drugs voorhanden…