2410 resultaten.
Achter het geduld
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
125 zal het een verslavende vrijheid zijn
die jou en mij verblindt,
wil ik geen angst ervaren
“het goede is mij immers welgezind”
schreeuw ik om mezelf te bedaren
.
toch nadert de schaduw nu snel
hetgeen ik eigenlijk niet verkies
maar wat hoor en zie ik niet,
is het een sprookje waaruit ik vertel?
.…
Dit dus
netgedicht
2.9 met 12 stemmen
8 Aarde van het immer wieder vergeten
het baren van leven tussen ruïnes
van drie keer drie is negen
Deze wereld is het toneel waar we
verstrooid kijken naar het breken van ijs
schoonheid laten verstoffen
Heelal van schaarse warmte en menselijk tekort
harde leegte bevroren tranen en altijd weer
het aanhoudende vermogen tot overleven…
Luiheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.332 Het is immers de vrucht van in het aanschijn zweten.…
Mijn oude fauteuil
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
905 Dan verlies ik immer
mijn maagdelijk wapen
dat rusteloze denken
als ik in jou ga slapen.…
Anthem voor een vriend
netgedicht
3.2 met 118 stemmen
52.336 Géén last van 't eeuwige moeten,
er is immers niets aan de hand.
Zo ben je door het leven gegaan,
ondanks alles met een gulle lach.
Géén tijd om stil te blijven staan,
maar tóch een mens van de dag.
Dit vissersdorp was ooit van jou,
hier ademde je, heb je geleefd.
De lucht was niet altijd blauw,
maar je hebt de zon nagestreefd.…
PASEN
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.095 Verloochend en bedrogen, alleen geliefd
bij Maria M., voor immer in mijn ogen
een vrouw om van te houden. Als een dief
in de nacht stond Hij enkele dagen
later op, alsof er niets was gebeurd,
sprak wijze woorden, geboekstaafd.…
Choreografie 3945
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
1.034 (aanzwellende marsmuziek)
De drom marcheert
bruut en massief gesloten
in kreeftengang
zeer langzaam
links - en rechts
- en weer terug
immer de stenen blik
naar voren - nimmer omlaag
waar het vertrappen
verstard in de cadans der voeten
verplettert elk die valt
onder die stamp
harder dan ijzer
wordt aarde stof
steen gruis
blinde…
Willem Wilmink
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
2.538 Treur niet om mij, het hoort erbij
zoals de vloed past bij het getij
Tranen smaken naar de zilte zee
veel looizuur zit in zwarte thee
Zing een lied, dans voor mijn graf
denk nog eens aan mij, huil of lach
Leef verder gerust en bedenk dit wel
de dood steekt in hetzelfde vel
Wees niet bang, ik ging u immers voor
zing met alle engelen in hemels…
Toekomst
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.327 Waardering voor het geld
minachting van mijn kant
zoals reeds is gesteld
maatschappij zonder verstand
Het belang zich te onderscheiden
van al ander leven
de eenzaamheid doet lijden
steeds in competitie na te streven
We kunnen toch gewoon alles delen
dan hoeft niemand meer te stelen
en spijs vult alle kelen
Oh ja,
Dit kan,
We zijn immers…
Heinz (1929-1945)
gedicht
3.9 met 122 stemmen
19.074 rusten wat men noemt de Nazi-zwijnen
zij werden bij hun moeder weggerukt
of haastig uit het klaslokaal geplukt
de kronkels van de dood in rechte lijnen
hun noodlot was het om gehaat te worden
te sneuvelen als rot kanonnenvlees
dat men de duivel opgelucht mocht schenken
die slachtoffers van geestelijk gestoorden
naar wie men met de vinger immer…
verdamt
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
576 aanvankelijk gevulde schap
haar nerven stoffig laat aanschouwen
hier kennen we elkaar nog
bij de voornaam, de relatie
tussen wie en waar en hoe
in uitgeleefde gesprekken
op de hoek, het plein, de bank
draagt hier de sporen van ons
mensen die hier graag wonen
er heerst hier samen
wij en zij, de rest
te bezoeken met de bus
een tram immers…
Roseman Covered Bridge
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
1.059 grond ruikt er anders
onder de bruggen
vossenstaart en fioringgras
buigen er naar
het kabbelend water
Madison County
spreekt niet meer tot
verbeelding
de witte stijlen met een
handdruk, waartegen
eens een wit papiertje prijkte
zullen gegraveerd worden
met een initiaal,
bruggen verbinden immers
en waar ik lang heb
lopen zoeken naar…
Drama om gisteren
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.194 die nacht was er een van de meest sombere uren
zo zwart en onpeilbaar diep, een ven waarin een verdwaalde
reiziger verdronk
moeizaam verscheen de ochtend en aan de keukentafel
zat ik lange tijd met verkrampte handen
de hele dag -gisteren- was immers verdwenen
vaak blijft er iets achter, een voetstap in de sneeuw
een lach in een kamer of de…
als steeds te laat
netgedicht
3.1 met 42 stemmen
4.398 alles om mij heen
gaat steeds sneller
dat het potdorie lijkt
of ik immer vroeger te laat
of te vroeg steeds verlaat
ben als bijkomstigheid
neem de ballen bij tafeltennis
die vliegen thans in extremis
vervroegd zo snel op rij voorbij
dat de vraag al niet meer speelt
of ik ze nog wel terug kan slaan
daar de bond mij intussen mailt
ongetwijfeld…
Door het dakraam
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.625 Door het dakraam
Keek ik naar
Het heldere mystieke licht
Van de immer intrigerende maan
Langzaam zwelt
Beethovens Mondscheinsonate aan
En voert mij verder weg
Laat mij naar een ander universum gaan
Waar ik de dag opnieuw beleef
Elke beweging jij maakte
Ga ik nogmaals na
Om ze voor eeuwig te bewaren
Waar ik stiekem in je ogen keek…
een Rotterdammer
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.900 gehoord
ze springen over sloten en ze kaatsen
de westerlingen zien zij als melaatsen
ze hebben Bonifacius vermoord
de raarste namen geven zij aan plaatsen
(tenzij een naam als ‘Ljouwert’ u bekoort)
ze lopen over straten op hun schaatsen
en erger nog: ze planten zich ook voort
o laat ze nooit ontsnappen uit hun oord
die zwijgzamen en immer…
Geboortegrond
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
898 Het roodpannen dak onder de eik
glimt nog immer in het late lentelicht
de klinkerstraat heeft zich verdicht
tot stil asfalt zonder een spoortje slijk
Naar de dodenakker trekt nog altijd
een trieste stoet. Geen statig blok van
ratelende mannenhakken.…
eenjarige bloemen
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.092 toekomst is gehuld
in signalen van licht
maar wat als jij verwachting
zo machteloos verwoordt,
dat het je ontbreekt
aan menselijke achting
en de droevige ogen
op hopeloosheid zijn gericht
door de ziel die is doorboord
ik voel me zo zwak
in een heldenloos bestaan
immers ook ik kan je niet bieden
dat teder…
die fiereheit ( iegene taole )
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.583 ut is stille
in diese nagte
veur mie sterfe
ene mensch
in verslete kragte
mee durfe siede ghie
die doot anne
ghie bluuf immer
dich selfe
unne werme ende
fiere manne
oltiet praot ghie
mee dene laghe
so gul ende sterreck
in't fandaoge
ende surge ghie feur
haore sigtbaore piene
tu draoge…
Praten met Papa
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.094 Dat geen zin zijn gelijke kent,
Volume immer fluctueert,
Verbergt niet dat je onmiskend,
Iedere dag, ieder uur leert.
Straks komt de volgende fase,
Dichterbij dan we verwachten.
Eerst een woordje, dan een frase,
Weergave van jouw gedachten.
Hoe lang nog voordat je me vraagt,
Waarom iets krom is en niet recht?…
zware stemmen
netgedicht
4.0 met 25 stemmen
991 spiegels
bedekten met stenen
van opgestapelde zondes
en na afloop
wanneer wind mijn naam deelde
met de dood, het dorstend antwoord
gaf
zonk de stilte opnieuw
in bomen en in mijn grondloze
lichaam
dat het rustbed werd
van radeloze tijd, wit de wimpers
in het stof van de maan
Ik deed het voor jou en droeg
je geweten
immer…
Lentegedachte
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
939 nee, het valt niet weg
te denken dat er leed was
en verliezen zijn gevoeld
nog immer hikken onze snikken
in de nagalm van genoten geluk
dat onverhoeds ging barsten
toch ligt het erf weer boordevol
met zaaigoed uit gekwetste vruchten
dat bevroeden doet wat komen gaat
laat nu die harde zaden maar
in ons zilte traanvocht wellen
tot…
Omgewoeld
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
980 jij die mij kent
ik waag het maar jouw hand te leggen
op waar de pijn nog immer huist
op dat wat weggesneden is
zo onmiskenbaar zichtbaar…
Uitstel
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
809 het duurt maar even
zei de beul
seconden, twee in getal
langer zal je niet hangen
de nek is op meer
niet ingesteld
het lijf kan ik nog verlichten
door u naakt te laten gaan
wellicht dat we een flits
aan tijd kunnen toevoegen
doch de hoop zal daarin
de angst niet verschuiven
het denken is immers
verward en verdoofd
dan wel onderhavig…
Zo de steen bedoeld is
netgedicht
4.4 met 28 stemmen
949 Dat staat geschreven in je woorden,
vruchtbaar maar immer wankel, zoals elke onzekerheid
tussen waarheid en leugen
waaruit het verlangen groeit naar stilte
in de schalen van onze schepping.
Vandaag niet, zo voel ik. Ik kan nog houden
van het leven en de steen in
mijn hand.…
oud geliefd
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
670 Van 't oude afgeleefde paar
twee vogelkopjes samen
nog immer ogen voor elkaar
die naar hun nestje kwamen.…
Mijmeringen over de Dood (1)
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.166 als touwen mij doen vieren
om dieper in de aarde te dolen
zal dan zout in ogen worden gestrooid
of willen de nazaten de opluchting versieren
*
op de dagen na morgen
en het zand mijn stede
nog meer heeft verzwaard
kan het zwart van eeuwige nachten
mij in vergetelheid gaan verzorgen
hoeft niemand meer op mij te wachten
immers…
Strandstorm
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
848 Ook rotsen van Gibraltar
torsen hun luimen door de eeuwen
met een schuimbedekte wereld
waar de storm nog immer waait.…
En face
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
852 mijn ezel is van hout
opgerekt tot ooghoogte
wel zittend
immers staande ziet men
over het naakte linnen doek
herkent men niet de eigen droogte
om blinde vlekken te kunnen verven
spiegelt men zich aan een wit vlak
in deze ootmoedige pose
kan men enkel inzicht
uit schaduwrijke vergezichten
verwerven
ze huizen namelijk onder eigen…
Het vrolijke toverkind
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
967 uit
over de bruinrode aarde
Het streelt de bloemen
en het gras
Stil en verlegen
vertrouwt het kleine meisje
mij haar geheim toe
als ik de wereld met moeite
tegemoet treed
de goden vrezend
uit angst voor het grote niets
Zij spreekt met guitige oogopslag
de tover uit
over sterren die -niet bang
Voor het donkere hemelgewelf-
immer…