Alle inzendingen over immer

2410 resultaten.

Sorteren op:

Achter het geduld

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 125
zal het een verslavende vrijheid zijn die jou en mij verblindt, wil ik geen angst ervaren “het goede is mij immers welgezind” schreeuw ik om mezelf te bedaren . toch nadert de schaduw nu snel hetgeen ik eigenlijk niet verkies maar wat hoor en zie ik niet, is het een sprookje waaruit ik vertel? .…

Dit dus

netgedicht
2.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 8
Aarde van het immer wieder vergeten het baren van leven tussen ruïnes van drie keer drie is negen Deze wereld is het toneel waar we verstrooid kijken naar het breken van ijs schoonheid laten verstoffen Heelal van schaarse warmte en menselijk tekort harde leegte bevroren tranen en altijd weer het aanhoudende vermogen tot overleven…
J.Bakx24 oktober 2026Lees meer >

Luiheid

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.332
Het is immers de vrucht van in het aanschijn zweten.…
cornil23 oktober 2012Lees meer >

Mijn oude fauteuil

netgedicht
1.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 905
Dan verlies ik immer mijn maagdelijk wapen dat rusteloze denken als ik in jou ga slapen.…
fidelray2 februari 2005Lees meer >

Anthem voor een vriend

netgedicht
3.2 met 118 stemmen aantal keer bekeken 52.336
Géén last van 't eeuwige moeten, er is immers niets aan de hand. Zo ben je door het leven gegaan, ondanks alles met een gulle lach. Géén tijd om stil te blijven staan, maar tóch een mens van de dag. Dit vissersdorp was ooit van jou, hier ademde je, heb je geleefd. De lucht was niet altijd blauw, maar je hebt de zon nagestreefd.…

PASEN

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.095
Verloochend en bedrogen, alleen geliefd bij Maria M., voor immer in mijn ogen een vrouw om van te houden. Als een dief in de nacht stond Hij enkele dagen later op, alsof er niets was gebeurd, sprak wijze woorden, geboekstaafd.…

Choreografie 3945

netgedicht
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.034
(aanzwellende marsmuziek) De drom marcheert bruut en massief gesloten in kreeftengang zeer langzaam links - en rechts - en weer terug immer de stenen blik naar voren - nimmer omlaag waar het vertrappen verstard in de cadans der voeten verplettert elk die valt onder die stamp harder dan ijzer wordt aarde stof steen gruis blinde…

Willem Wilmink

hartenkreet
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.538
Treur niet om mij, het hoort erbij zoals de vloed past bij het getij Tranen smaken naar de zilte zee veel looizuur zit in zwarte thee Zing een lied, dans voor mijn graf denk nog eens aan mij, huil of lach Leef verder gerust en bedenk dit wel de dood steekt in hetzelfde vel Wees niet bang, ik ging u immers voor zing met alle engelen in hemels…

Toekomst

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.327
Waardering voor het geld minachting van mijn kant zoals reeds is gesteld maatschappij zonder verstand Het belang zich te onderscheiden van al ander leven de eenzaamheid doet lijden steeds in competitie na te streven We kunnen toch gewoon alles delen dan hoeft niemand meer te stelen en spijs vult alle kelen Oh ja, Dit kan, We zijn immers…
Tristan Ratza31 december 2002Lees meer >

Heinz (1929-1945)

gedicht
3.9 met 122 stemmen aantal keer bekeken 19.074
rusten wat men noemt de Nazi-zwijnen zij werden bij hun moeder weggerukt of haastig uit het klaslokaal geplukt de kronkels van de dood in rechte lijnen hun noodlot was het om gehaat te worden te sneuvelen als rot kanonnenvlees dat men de duivel opgelucht mocht schenken die slachtoffers van geestelijk gestoorden naar wie men met de vinger immer…

verdamt

netgedicht
1.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 576
aanvankelijk gevulde schap haar nerven stoffig laat aanschouwen hier kennen we elkaar nog bij de voornaam, de relatie tussen wie en waar en hoe in uitgeleefde gesprekken op de hoek, het plein, de bank draagt hier de sporen van ons mensen die hier graag wonen er heerst hier samen wij en zij, de rest te bezoeken met de bus een tram immers…

Roseman Covered Bridge

netgedicht
2.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.059
grond ruikt er anders onder de bruggen vossenstaart en fioringgras buigen er naar het kabbelend water Madison County spreekt niet meer tot verbeelding de witte stijlen met een handdruk, waartegen eens een wit papiertje prijkte zullen gegraveerd worden met een initiaal, bruggen verbinden immers en waar ik lang heb lopen zoeken naar…
Rieg2 april 2008Lees meer >

Drama om gisteren

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.194
die nacht was er een van de meest sombere uren zo zwart en onpeilbaar diep, een ven waarin een verdwaalde reiziger verdronk moeizaam verscheen de ochtend en aan de keukentafel zat ik lange tijd met verkrampte handen de hele dag -gisteren- was immers verdwenen vaak blijft er iets achter, een voetstap in de sneeuw een lach in een kamer of de…
erik25 januari 2007Lees meer >

als steeds te laat

netgedicht
3.1 met 42 stemmen aantal keer bekeken 4.398
alles om mij heen gaat steeds sneller dat het potdorie lijkt of ik immer vroeger te laat of te vroeg steeds verlaat ben als bijkomstigheid neem de ballen bij tafeltennis die vliegen thans in extremis vervroegd zo snel op rij voorbij dat de vraag al niet meer speelt of ik ze nog wel terug kan slaan daar de bond mij intussen mailt ongetwijfeld…

Door het dakraam

hartenkreet
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.625
Door het dakraam Keek ik naar Het heldere mystieke licht Van de immer intrigerende maan Langzaam zwelt Beethovens Mondscheinsonate aan En voert mij verder weg Laat mij naar een ander universum gaan Waar ik de dag opnieuw beleef Elke beweging jij maakte Ga ik nogmaals na Om ze voor eeuwig te bewaren Waar ik stiekem in je ogen keek…
MVE27 januari 2008Lees meer >

een Rotterdammer

netgedicht
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.900
gehoord ze springen over sloten en ze kaatsen de westerlingen zien zij als melaatsen ze hebben Bonifacius vermoord de raarste namen geven zij aan plaatsen (tenzij een naam als ‘Ljouwert’ u bekoort) ze lopen over straten op hun schaatsen en erger nog: ze planten zich ook voort o laat ze nooit ontsnappen uit hun oord die zwijgzamen en immer…

Geboortegrond

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 898
Het roodpannen dak onder de eik glimt nog immer in het late lentelicht de klinkerstraat heeft zich verdicht tot stil asfalt zonder een spoortje slijk Naar de dodenakker trekt nog altijd een trieste stoet. Geen statig blok van ratelende mannenhakken.…

eenjarige bloemen

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.092
toekomst is gehuld in signalen van licht maar wat als jij verwachting zo machteloos verwoordt, dat het je ontbreekt aan menselijke achting en de droevige ogen op hopeloosheid zijn gericht door de ziel die is doorboord ik voel me zo zwak in een heldenloos bestaan immers ook ik kan je niet bieden dat teder…

die fiereheit ( iegene taole )

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.583
ut is stille in diese nagte veur mie sterfe ene mensch in verslete kragte mee durfe siede ghie die doot anne ghie bluuf immer dich selfe unne werme ende fiere manne oltiet praot ghie mee dene laghe so gul ende sterreck in't fandaoge ende surge ghie feur haore sigtbaore piene tu draoge…

Praten met Papa

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.094
Dat geen zin zijn gelijke kent, Volume immer fluctueert, Verbergt niet dat je onmiskend, Iedere dag, ieder uur leert. Straks komt de volgende fase, Dichterbij dan we verwachten. Eerst een woordje, dan een frase, Weergave van jouw gedachten. Hoe lang nog voordat je me vraagt, Waarom iets krom is en niet recht?…
RutgerS15 september 2008Lees meer >

zware stemmen

netgedicht
4.0 met 25 stemmen aantal keer bekeken 991
spiegels bedekten met stenen van opgestapelde zondes en na afloop wanneer wind mijn naam deelde met de dood, het dorstend antwoord gaf zonk de stilte opnieuw in bomen en in mijn grondloze lichaam dat het rustbed werd van radeloze tijd, wit de wimpers in het stof van de maan Ik deed het voor jou en droeg je geweten immer…

Lentegedachte

netgedicht
4.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 939
nee, het valt niet weg te denken dat er leed was en verliezen zijn gevoeld nog immer hikken onze snikken in de nagalm van genoten geluk dat onverhoeds ging barsten toch ligt het erf weer boordevol met zaaigoed uit gekwetste vruchten dat bevroeden doet wat komen gaat laat nu die harde zaden maar in ons zilte traanvocht wellen tot…

Omgewoeld

netgedicht
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 980
jij die mij kent ik waag het maar jouw hand te leggen op waar de pijn nog immer huist op dat wat weggesneden is zo onmiskenbaar zichtbaar…
annabel2 maart 2009Lees meer >

Uitstel

netgedicht
3.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 809
het duurt maar even zei de beul seconden, twee in getal langer zal je niet hangen de nek is op meer niet ingesteld het lijf kan ik nog verlichten door u naakt te laten gaan wellicht dat we een flits aan tijd kunnen toevoegen doch de hoop zal daarin de angst niet verschuiven het denken is immers verward en verdoofd dan wel onderhavig…

Zo de steen bedoeld is

netgedicht
4.4 met 28 stemmen aantal keer bekeken 949
Dat staat geschreven in je woorden, vruchtbaar maar immer wankel, zoals elke onzekerheid tussen waarheid en leugen waaruit het verlangen groeit naar stilte in de schalen van onze schepping. Vandaag niet, zo voel ik. Ik kan nog houden van het leven en de steen in mijn hand.…

oud geliefd

netgedicht
4.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 670
Van 't oude afgeleefde paar twee vogelkopjes samen nog immer ogen voor elkaar die naar hun nestje kwamen.…
Chatfant25 augustus 2009Lees meer >

Mijmeringen over de Dood (1)

netgedicht
3.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.166
als touwen mij doen vieren om dieper in de aarde te dolen zal dan zout in ogen worden gestrooid of willen de nazaten de opluchting versieren * op de dagen na morgen en het zand mijn stede nog meer heeft verzwaard kan het zwart van eeuwige nachten mij in vergetelheid gaan verzorgen hoeft niemand meer op mij te wachten immers…

Strandstorm

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 848
Ook rotsen van Gibraltar torsen hun luimen door de eeuwen met een schuimbedekte wereld waar de storm nog immer waait.…
Chatfant8 december 2009Lees meer >

En face

netgedicht
4.1 met 22 stemmen aantal keer bekeken 852
mijn ezel is van hout opgerekt tot ooghoogte wel zittend immers staande ziet men over het naakte linnen doek herkent men niet de eigen droogte om blinde vlekken te kunnen verven spiegelt men zich aan een wit vlak in deze ootmoedige pose kan men enkel inzicht uit schaduwrijke vergezichten verwerven ze huizen namelijk onder eigen…

Het vrolijke toverkind

netgedicht
4.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 967
uit over de bruinrode aarde Het streelt de bloemen en het gras Stil en verlegen vertrouwt het kleine meisje mij haar geheim toe als ik de wereld met moeite tegemoet treed de goden vrezend uit angst voor het grote niets Zij spreekt met guitige oogopslag de tover uit over sterren die -niet bang Voor het donkere hemelgewelf- immer…