47871 resultaten.
Laat alles nu zo blijven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
225 Laat alles eens even blijven. Zoals je
daar nu staat. Ik je heupen kan vangen
in jouw blik, je ogen vang, laat alles nu
maar blijven, in dit leven als een enkel,
ogenblik.…
Late merelzang
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
496 Alleen hij zingt en
laat tonen vallen die blijven hangen waar ik ze niet kan vasthouden.
En elke avond weer, nog voor
het licht zich verschuilt en vormen vervagen
in alles wat donker wordt, is daar die stem die iets achter-
laat wat niet verdwijnt, maar stil meeloopt alsof het altijd al van mij was.…
LATE LAST
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
308 Ruggen van bejaarde mensen
die hun leven lang
gebukt werkten
tussen bloemen of groenten
dubben over het heden
betreuren hun verleden
de knieën van
onze eigenaars hadden
zich meer mogen buigen
dan wij minder smart gehad
op onze oude dag
hebben we al pijn
bij een beetje krommen
moeten haast dagelijks
gewreven geknepen worden
bovendien…
LATE HEIDE
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
775 Het moede paars
van de kriebelstruikjes
hangt donker berustend neer
bijen sperren ijverig
de kelkjes open
zweven voldaan
met nectar volgezogen
naar hun woningen
bereiden zich voor
op komend verscheiden
of lange winterslaap.…
Misbruik
poëzie
3.5 met 18 stemmen
7.266 Waan niet, als een God der Goden,
Alles onder uw geboden
Dienstbaar aan uw grilligheden!
Stervling, stel uw zwelgzucht palen;
Waar Gods weldaân op u dalen,
Wees met wat Hij schenkt tevreden.…
Dagdroom
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.167 Achterover leunend in mijn luie stoel
m’n voeten op de tafel, de ogen half toe
dromend van jou, ver weg, warmbuikgevoel
Stevie Ray speelt “Lenny”, ik doe alsof ik meedoe
oh..samen luisteren, vast ineen gestrengeld
gezicht tegen gezicht, onz' wangen gelijmd met tranen
het is zo fijn te dromen met jou mijn engel
je bent ver weg maar laat me in…
Mijn ware aard?
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
529 Als laatstgeborene wat te laat
sterveling in de tijd mijn rol te spelen
gespiegeld in dit nog blanco gelaat
onverhoopt alles nog te delen voordat
de eeuwigheid de deuren dichtslaat.…
Intieme kameraad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
494 Was de maanspiegel alleen in een droom,
om alle illusie te laten verdwijnen?…
wachten op Eos
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
510 de Donder knalde door de Cloud
’t was aan Zeus wel toevertrouwd
de Aarde te laten schudden en beven
de Kuddes sloegen toch wel op Hol
de Malden stroomden vol
Vulkanen begonnen alvast te roken
allen vreesden ‘n verzengende Tsunami
en niet iedereen was nu al Zen genoeg
om te vallen als ’n ware Anagami
Klotho stond op voor de angstige Menigten…
Besmettelijke ziekte
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
450 Ik keek in de goud gebraden heerlijkheden
Een tafel met daarop een koude kaars
En een paar takjes lavendel in een zilveren vaas
De ober van het restaurant
Staat voor de deur met een blocnote in zijn hand
Ik aarzelde even; voordat ik naar binnen ging
En trok uiteindelijk de stoute schoenen aan
Terstond vroeg hij naar mijn adres en naam
Ik…
DROOM: WAD-WAAN WORDT WERKELIJKHEID
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
535 Ik droomde
me wanend
op het wad
verwisselde
het slib
voor vaste bodem
zette voet
op een plaat
van een eiland
mijn oog viel
op die andere
ook een plaatje, wat platter
ik voelde me goed
erg goed op ‘t erf goed
wereld Erfgoed
slibvrij werd ik wakker
geen plaat voor m’n kop maar van
slaap, droom, wad-waan, ontwaakte ik…
Avondgeluiden
poëzie
4.4 met 24 stemmen
4.088 Er moeten witte hoeven achter de zoom staan
van de blauwe velden langs de maan
's avonds hoort gij aan de verre steenwegen
paardehoeven
dan hoort gij alles stille waan
van verre maanfonteinen zijpelt plots water
- gij hoort plots het zijpelen
van avondlik water -
de paarden drinken haastig
en hinniken
dan hoort men weer hun draven stalwaarts…
De drakenjager
netgedicht
2.6 met 14 stemmen
2.409 wel koning zonder kroon dan toch
met onderdanen die zich wanen
als een zwart paard zonder manen
de grote stal die staat er nog
dat zei zijn moeder hem zo boos
toen hij verhit met vuur en zwaard
de draken de oorlog had verklaard
maar was hij dan zo argeloos?…
Waanzin
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
1.070 Of rest enkel nog de waan
als de zin van het bestaan'.…
Achteraf
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
1.764 In de waan dat ik jouw zwijgen begreep,
Viel ik dieper dan mijn schaduw,
Ergens waar de mollen wroeten
In de gitzwarte gangen.
Waarom moet het moeilijk?
Wou je dan de tijd strikken in een vlammende val?
Kleurrijke stemmen bleven hangen
In het schemerlicht.…
Je bent lief
hartenkreet
3.1 met 20 stemmen
4.480 de intens diep warme gloed
bracht me door het dal van wanen
de zachte streling deed me goed
haalde me terug uit mijn tranen
ogen braken open in hun vorm
klaarden de helderheid in zijn zicht
brachten eerst een hevige storm
werden door een lieve bries verlicht
ik kan de dag nu weer aanschouwen
geen paard dat me dat nog verbiedt
nu kan…
illusie
hartenkreet
3.2 met 16 stemmen
1.969 Verkerend in de zalige waan
dat ik mijn allerliefste daar zag staan
ben ik als in een droom naar haar toe gegaan.
Toen ik haar was genaderd zag ik ontdaan
wat een vergissing ik had begaan.
‘k Had enkel een stenen beeld zien staan.…
door ogen van sneeuw
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
747 vandaag
had ik gehoopt
op maanlicht
want er ligt
sneeuw op de dood
en op de aarzeling van
mijn lichaam om mij met
waan te bekleden
zwart
zoals de sloot
die zich terugvond in
het grijze van de nacht
nadat de avond
haar vingers uitstrekte onder
sterren van razernij
en mijn naam schreef met wind
als zou ik de winter hebben…
Nani-ka
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
609 vandaag
is de dag dat
de sneeuw waarnaar
ik zocht
gelijkt op eeuwige liefde
ik spring en huppel
door naamloze vlokken
en lik mijn waan met onzichtbare
woorden
de lippen wit
straks de aarde
wanneer ik slaap op het lichaam
van de wachtende nacht
ik zuiver mijn zonden
met de ogen van
onschuld
en zie hoe het land zich verhoogt
de…
Onbeheersbaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.093 Mijn woede naast de lust
al wat waan en vals en voos is
geschreven aan te klagen,
de schor van hete adem
niet te stillen zucht
het onterechte uit te dagen.
Ik zou wellicht mijn hoge toon
uit nijpend zelfbehoud
wat lager moeten stemmen.
Maar wie ben ik zonder gram?
Niemand nog.
Hier valt niet af te remmen.…
Onze handen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.152 Jouw handen willen vangen
verscheuren geleefde tijd
zij vlechten stil verlangen
vingers verstrengeld in strijd
Mijn handen gebaren zacht
raken jou heel even aan
jij schrikt terug, onverwacht
verkrampt door herleefde waan
Onze handen vouwen verward
ontsluiten nog te leven tijd
vereelt geraakt tot in het hart
verzachten gestreden strijd…
mijn wuppie lacht
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
691 wuppie lacht
in zacht oranje
ik doe maar mee
die bal rolt toch
voor potten goud die
pegels zijn al eeuwenoud
winnaars lijken mensen
zijn het ik van alle
wensen die strijden met
elkaar in het winnen van
de prijs waarbij de loser weer
alleen in stilte achterblijft
pingel met je ego
leer het spel van
trainers door stratego
waan…
Morgen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
859 Gevangene in je eigen waan.
Je trilt,
Je wilt rust in je hoofd.
Rust die er niet is.
Niet hier.
Ik kan je niet helpen.
Onmacht voel ik.
Woede, pijn.
Woorden helpen niet.
Niet meer.
Ik zoek je hand.
Hou je stevig vast.
Ik voel je kilte.
Je glimlacht.
Je zegt het komt goed.
Alsof jij mij wilt troosten.
Niet jezelf.
Morgen?…
impasse
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
745 achter beslagen ruiten zijn wij slechts schimmen
in het ruwe spel dat geen winnaars kent
in de waan van het kille berusten
gaat haast zonder oponthoud naar gindse einder…
Gerecycled?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
580 Ik bekeek mijzelf
als een stapel oude
kranten, waarop de
smid met zijn hamer
en de zegen rust en
de tijd verslaat op het
hete aanbeeld van de
waan, daar gloeit in de
nachten de blaasbalg
van het nieuws weer aan.…
kolkenklank
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
677 die rond mijn hart waart
hoe hij klotst, onderweg, tegen een leger wordende horizon
nimmer thuisgeraakt door de wreedheid van de wind,
in de avond gebaard
jij beweegt naar rotsvaste gestaltes, waarin mijn lichaam vervaagt;
zich niet vertonen kan omdat verdriet om ziltig vertrouwen vraagt
wij verliezen ons niet aan de werkelijkheid of waan…
AVONDGELUIDEN
poëzie
5.0 met 1 stemmen
3.172 Er moeten witte hoeven achter de zoom staan
van de blauwe velden langs de maan
's avends hoort gij aan de verre steenwegen
paardenhoeven
dan hoort gij alles stille waan
van verre maanfonteinen zijpelt plots water
- gij hoort plots het zijpelen
van avondlik water -
de paarden drinken haastig
en hinniken
dan hoort men weer hun draven stalwaarts…
Door het duister gegaan
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.004 daar de bodem
viel
Toen het zwijgen
de adem benam
kilte het hart bevroor
de ogen zich sloten
Toen, ja toen
zag ik het pas
de spiegel die brak
de illusies die vergingen
Al mijn tranen
al mijn woorden
ze werden uitgewist
door de laarzen van het gelijk
In de tunnel van angst
zocht ik het licht
de handen die reiken
dwars door de waan…
hartstocht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
610 waar hart en oog en streling samenkomen
vergrijpen vurige tongen zich
aan smeulend vuur
de tweekamp tussen hunkering en waan
stuwt hartstocht op tot vruchtbaar samenspel,
de rede groet
de geest kan niet weerstaan het fel begeren,
uitzinnig kraait de rode haan
in driftig bloed
het willig vlees als brandend braambos,
wie buigt er voor…
Mijn boom herdenkt
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
534 Mijn boom herdenkt
de stilte van de zee
het verhaal waarin jij
bent heen gegaan
en mijn wanen
denken mee
mijn droom herleeft
de stilte
van de armoede
in werkelijkheid
mijn boom is beleefd
en leeft in stille aardigheid
zonder opsmuk
met een verlegen gebaar
staat hij daar in weemoed
met alle takken klaar
om het leven te vertakken…