1594 resultaten.
Jij kende mij
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
793 Dronken van
al die zoetigheid werd je mijn muze
voor altijd, omdat we nooit verder
gingen dan dat moment van eenheid,
terwijl ik nu nog van je droom en
jij niet meer te vinden bent, ik
bedoel fysiek, want geestelijk ben
je nog steeds zo nabij als toen je
mij als enige bezocht in de kliniek.…
Bij de dood van een kind
poëzie
5.0 met 4 stemmen
1.627 Maar 't raadsel dat het in zich sloot
Was de nabije dood.
Gevallen in de chaos als een vonk,
Heeft haar gestalte ons kort bekoord.
Een vonk - die weer verslonk.
Nu tasten wij naar verf en woord
En voeden onze herinnering
Met een gedicht of tekening.…
Blij
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
859 Geeft vreugde in het oud gemoed,
brengt mij de lente heel nabij.
Laat me opnieuw verlangen,
maakt me weer jong en blij.
Buiten geurt het overal,
met prachtig tere tinten.
Met bloemen zonder tal,
die uit de aarde spruiten.
Het lauwe windje speelt,
de lucht is vol met fluiten.
Ik kan alleen maar zwijgen
bij al dit jubelend lentespel.…
Psychopathia sexuales sado masochisme
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
590 verdriet binnen, spreken geheimenissen
Diep bewogen herken ik de taal dat het geheugen
Doet herleven door een zee van schaduwen reiken zij mij
De hand, druppels dauw bedekken de trillende rozenknoppen
In de ruige wind, perken van waakzaamheid kanonnen voor
Afweer cirkelen in de lucht wanneer de hongerige meeuwen
Schreeuwen en we de dreigende nabijheid…
water
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
604 Angsten die verdwijnen omdat water zich samenpakt
Huizenhoge golven alle angsten verzwelgend
De zwakte van een druppel die verword tot een muur van kracht
Terugkeren naar de eenvoud die gegeven is
Omdat liefde dwarrelt waar niemand dit vermoed
Blijheid bij die regendruppel die vruchtbaarheid voorspelt
Wanneer alles voorbij lijkt en het einde nabij…
Cascais
gedicht
2.0 met 1 stemmen
4.366 Ik sliep nabij een fontein
met mijn hoofd in jong gras,
ik droomde dat ik een klein
jongetje in Pamel was.
Een avond met bloesemgeur,
een vleermuis, zot als ik,
mijn moeder stond in de deur,
lachend, een ogenblik,
naar alles en naar haar kind;
zij zong, ik wist waarom,
zij zong zoals graan en wind.
Moeder, ik kom, ik kom.…
Nieuw jaar
poëzie
4.0 met 5 stemmen
3.057 Laat die onkunde mij tot meer en meerder zorgen
gedijen, om een eind, 't zij nog ver of nabij,
o goedertieren God, dat U gevallig zij.…
OVERDENKING
poëzie
3.7 met 3 stemmen
944 O kind, hoe zacht zijn nu de grijze dagen,
Hoe zoet van vrede en rijpe droom vervuld,
Hoe licht is 't nu verlangens last te dragen,
Nu steeds het zeker weten ons omhult
Dat ge eens, als antwoord op mijn huivrend vragen,
Naast mij 't nabij geluk beschreien zult.…
Eens moet je gaan
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
976 Wanneer het je tijd is
dan moet je gaan
of dat je dan jong bent of oud
het is met je gedaan
Het is helemaal niet leuk
voorgoed gedag te zeggen
mensen, dieren, dingen die je dierbaar waren
je kan het niet uitleggen
Wanneer het lijden de overhand gaat nemen
is het einde nabij
afscheid nemen is onherroepelijk
je leven op aarde is voorbij…
Je intuïtie volgen
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
536 Zorgen zij ervoor dat je die nabijheid niet vergeet?
Hoe verder ik mij in gedachten stort, deze tijd was te kort.
Maar ik ga door op het uitgezette levenspad,
het onze is nog steeds ook jouw stem en ik wen.
Ik wens niet te vervagen in angst om alleen te zijn
de top van intuïtie volgen zal mijn leidraad blijvend zijn.…
Onze vader in de hemel
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
461 Vader in de hemel, wij willen U loven
En knielen eerbiedig voor U neer
Wil ons nabij zijn, steeds maar weer
Uw grote liefde gaat alles te boven.…
Wij willen niet met een kluitje in het riet gestuurd worden
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
603 Wekenlang niet zien maar 't besmettingsgevaar is groot
daarom mag 't niet;
maar zij die willen overleven pogen sterk te zijn
Wij zitten allemaal in het zelfde schuitje
schommelend op onzekerheid en pijn
Maar 't is de bootsman die ons niet weg stuurt met een kluitje
in 't riet tussen hoop en verwachten, is hij in nacht en ontij ons nabij…
Nooit meer alleen
netgedicht
2.7 met 17 stemmen
585 Artsen vechten
Zieken nabij
Verpleging geraakt.
Leven ligt plat
Steun uit vele hoeken
Evenementen op de schop
Leven even terug naar vroeger.
Wereld ligt stil
Mega strop
Samen sterk
Handen ineen
De strijd aangaan.
Nooit meer alleen.…
Wandeling
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
484 simpeler onderscheiden
Er zit geen hullend blad meer op
Bijna aan ’t end gekomen
Je zal het altijd zien
Rest een brugje te dromen
Van verder moeten of misschien
Daar kom ik drie dames tegen
Leeftijd en herders aangelijnd
Die mij in hun oogwenk wegen
Geen interesse naar het schijnt
Zij horen slechts en spreken
De ander genaamd zo nabij…
Geloofd zij God
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
605 Geloofd zij God, die trouw is in eeuwigheid
Hij wil ons steeds nabij zijn in dit leven
Wij weten dat Hij onze zonden heeft vergeven
Daarom mogen we tot Hem gaan in alle vrijheid.…
Geloofd zij God
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
653 Geloofd zij God, die trouw is in eeuwigheid
Hij wil ons steeds nabij zijn in dit leven
Wij weten dat Hij onze zonden heeft vergeven
Daarom mogen we tot Hem gaan in alle vrijheid.…
Kerkenkerkhof
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
512 Bewaakt door martelaren onder aanbeden aureool
Vervallen tot scherven bestoft glas in lood idool
Of in vaal damast verveeld prevelend kazuifel
Kerkse zalen van voorbij verlost in heden
Vergeten heiligen in rozenkrans aanbeden
En beslecht tot museale vromen in smekend galm
Ontvlucht in nevel van gevreesd weten
Zijn Petrus en Johannes in nabij…
het paradijs is nooit gevonden
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
823 ik ben de schepping niet nabij
lach om jullie stormen
orkanen en de eeuwen averij
niet ik stuur meer de zeeën
dat doen jullie buiten mij
de aarde kraakt
in al haar voegen, jullie
zwoegen gaat aan mij voorbij
het tijdelijke leven is voor jou
vermenigvuldig je en gauw
zie de sterren, maak de maan
raak haar aan, overschrijd eens
het…
- Geen titel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
419 Want het einde is nabij,
Ik geraak op in de negen.
Het wordt terug tijd voor een nul in mijn verhaal.
Dat zal mijn armen terug doen leren schrijven.
Naast de uwe,
Die zullen bezwijken in de hoge zijn gezag.…
Jeffrey
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
516 Er ligt in mijn huis een strekkende meter
Die ik Jeffrey genoemd heb
Het is bij mijn weten de enkele strekkende meter naar een oom vernoemd
Ik heb hem niet gedoopt en nooit een achternaam gegeven
Jeffrey verplaatst zich heel de dag doorheen de kamer
Ligt soms naast de boeken
Als een ring rond mijn borst
Nabijheid te zoeken
Jeffrey…
De streling van de piano
netgedicht
2.0 met 10 stemmen
465 De vleugel opent zich — ademend, nabij.
Elke toets wekt een
echo van iets lang verzwegens.
Een stil gebaar dat zich uitstrekt naar licht.
Bastonen dragen mijn verdriet. Het hoge register fluistert troost.
Ik speel niet om te
presteren, maar om te ontsnappen —
aan ongewenste stemmen, scherpe indrukken, het
voortdurende voelen.…
Intensiteit
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
285 Jij noemt het nabijheid,
ik hoor alleen het kraken
van een brug die ooit zal breken.
Hechting vraagt een tol
die ik al duizend keer betaalde:
nachtrust, waardigheid,
delen van mezelf
die nooit terugkwamen.
Toch sta ik hier weer
met een hart dat weet
hoe dit verhaal eindigt—
en toch blijft zingen
voor jouw begin.…
Herfstliedje
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
1.851 scharrelen
met volle takken wiegen
en naar de winter vliegen
Laat ons blazen door het hout
langs de flanken van het woud
ook de vogels zuidwaarts dragen
onze bries het zeil in jagen
Laat ons west en oost verkennen
rond de toppen van de dennen
samen golven laten schuimen
en verdwalen in de pluimen
Laat ons alle rook verjagen
naar nabije…
Mijn soulmate stierf...
hartenkreet
3.8 met 22 stemmen
2.644 Maar wij voelen jouw einde nabij
Een aai over je bol en 'n warme blik
Dankbaar kijk je me nog een keertje aan
Dan slaak je een langgerekte snik
En ben je zachtjes van me heengegaan
Lief, warm mens wat zal ik je missen
Zoveel moois wat je hebt kunnen geven
Jouw vriendschap is niet uit te wissen
In mij heb jij jouw eeuwig leven…
Angst
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
630 Het voelt zo geborgen om me te nestelen in jou schaduw
Indien nodig was jij daar, mijn veilige haven
Mij zekerheid en houvast verschaffend
….en God bovenal weet dat dat is waar ik naar verlang
Alleen de schaduwzijde van mijn comfort zone is gevuld met puur venijn
Een vuurzee van zwarte gal gevoed door een orkaan van waanzin
De afgrond is nabij…
Naijver
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
1.017 en deels ook in de sloot
maar zonlicht prikkelt hem
en dwingt hem tot het licht
de nevel stijgt maar wordt bedreigd
door koppen zwaar en hoog
hij zoekt snel in het hemelsblauw
een weg er tussendoor
en vindt in licht en lucht geluk
en ijlt ik hou van jou
zolang de nevel luchtig is
houdt hij zijn hoge post
eenvoudig is zijn plaats
nabij…
sint-oedenrode
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.379 slenterend langs de korenvelden
ruik ik de zwoele zomerlucht
gedragen door het Brabants land,
over zandpaden, tot stof geworden
en wilde bloemen aan elke kant
waar het kruid van sint jan
nog steeds ongewild getuigt
van een natuurlijke orde
ik ontwaar in de nabije verte
stram en fier de toren met de knop
al eeuwen wakend over Roois…
draalster (draaikont)
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
987 zwartigheid
is uw streven
onbekend zijt gij
met nederigheid
gaat derhalve hene
bij de aanbraak
van de avondlucht
toelichting:
draaikont
ook al was u nu
in hoge mate betrouwbaar
en ditmaal wellicht
geen draaikont
toch bent u een tobber
die als bij een dampige
nevelachtigheid
onbezonnen
uw begeerte vergaart
kom mij niet nabij…
BEDVERMAAK
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
634 's Avonds woelt de kleine jongen
behaaglijk dubbend
in zijn warme beddenlakens
kijkt naar het slaapkamerraam
bewondert voorstellingen
van het nabije duister
regen roffelt plagend
met spitse vingers
op het zwarte glas
sneeuwvlokken komen aanzweven
krioelen als wilde spoken
over en door elkaar heen
willen zich opdringen
maar…
mij in jou verliezen
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.424 staalblauw kijken ondoorgrondelijk diep
als barrière eenzaamheid blikt zonder erbarmen
tot in mijn ziel niet wetend dat ook de mijne
slagbomen van mijn ego zijn
zachtmoedigheid straalt van je huid
en zorgeloos kijken lachend rode lippen
omrand door ’t wit van sneeuw in ‘t diepste
van mijn hart waar onbevredigd en onmachtig
mijn wens om jou nabij…