245 resultaten.
Vervlogen vers
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
645 ik had een prachtig vers bedacht
zo licht en luchtig, als ’t maar kon
ik schreef het midden in de nacht
op een vergeten luchtballon
wat tipsy van de calvados
genoot ik na op mijn gazon
wat was ik toch een luizenbos
mijn versje vloog de kosmos in
terwijl ik snurkte als een os
door drank vergat ik elke zin
hoe kon ik toch zo’n sukkel wezen…
hij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 Hij zit met zijn pet
Op het bed
Rookt een sigaret
En in diepste overtuiging
Van zijn gelijk
Is hij rijk
In zijn hart
In zijn binnenste
Zijn tragiek
Het is wereldmuziek
Geschreven in de diepe stilte van de kosmos
Waar zacht fluweel
Op het tranendal
Wacht op degene die
In de rij van de eeuwigheid Komen zal
Geen poort van de hel
Maar…
SCHITTEREND - ode aan Walt Whitman
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
545 in de donkergroene bundel
neuriet de held dromend
zijn legende tegemoet
schepper van een poëtisch collage
dat de ogen vasthoudt zoals
The Joy of Life of Sterrennacht
ik ben een kosmos schrijft hij
een oneindige ruimte samen
met alle materie en energie
een van de wilde jongens
halfgod van innerlijk gezang
weefsel van stemmen
ik…
HET LEVEN
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
701 het universum
de kosmos
geaard fenomeen
hef handen, hef gedachten
ter ziele met ego
het graf in met haast
neem tijd om te dienen
een leven voor God
geschonken uit liefde
gevonden vertrouwen
krachtig geloven
gaat alles te boven
een wonder doorleeft
mijn leven dat wonder
beloof nu alles te geven
ter verrijking van HÈT LEVEN…
Herkomst
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
419 Stralend ver schijnen mijn woorden
meegevoerd in ijle wind
alsof ze komen uit de kosmos
waar geen oor de herkomst vindt
maar waar eens mijn gedachten
vanuit liefde zijn geboren
wat geen mens ooit nog bindt.…
de dichter
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
575 Elke dichter zijn eigen taal
Zijn eigen klanken
Zijn eigen persoonlijkheid
Iedere dichter zijn eigen wereld
Zijn eigen kosmos
Een gedicht is een korte wandeling
het schrijven een waarachtige handeling
om te komen tot een kern der dingen
en tot de essentie van het leven door te dringen
het creeren van een eigen melodie
in beeldspraak
of pure…
Ouderdom
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
5 Een droomloos en onwrikbaar samengaan,
gevangen in de ziel van een stilleven;
de rust van het volkomen stilbestaan,
aan de kosmos en het stof overgegeven.…
explosiegevaar
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
778 die verlossing
ze kunnen immers
nog zoveel bewijzen
het kost alleen maar jaren
een scherpe pen slijt
nu eenmaal niet zo snel
als een stukje krijt
uitgestreken door de tijd
en massa's malse regen
ik hou de teugels in
verspil geen inkt meer
dan nodig, ik adem
mij weg naar later
waar ik uitblazen zal
als een Arden tussen Alpen
kosmos…
levenslicht
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
483 Het kanaal
vol van energie
en kracht uit de kosmos.
Het streven naar
een gelukkig leven.
Dat klemt hij voorzichtig
tussen zijn vingers.
Bekijkt het vanuit zijn standpunt.
De flitsen banen zich een weg
als een rode draad
door zijn levensboek.
Het verhaal speelt zich af
als verlangen die werkelijkheid wordt.…
het bos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 bos door de bomen niet meer zien
bladeren geven hun adem
ik ga mijn weg op zoek naar het wonder, spectraallijnen
verblinden mijn ogen
zie ik het bos, zie ik mezelf
ik ben de boom, het blad
ik hoor de warme kleuren
de zon speelt haar spel, laat alles ontluiken
in het prachtige groene bos vond ik de echte mystiek,
ik adem, met wat de kosmos…
Blijf.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
521 blijf toch maar dicht bij mij, dan ben ik blij
je nodig als water en lucht, je bent mijn eigenste ziel
stem zo fluweelzacht wiegt me veilig in slaap, hemels
mijn omfloerste ogen kussen je rein gezicht
we zijn onze adem en scheppen de kosmos
de weidse natuur danst op de kadans onzer harten
het universum glundert om al dat moois al is het broos…
Dat wat is
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
804 openbaart zich
Geschapen
Of geëvolueerd
leven
ontstaan
Vanuit een kiem
Een cel
Een bacterie
Een organisme
Dat wat is
de mens
Die in de chaos orde schept
En In de orde
chaos veroorzaakt
immer zoekend naar adem
In de storm
Dat wat is
Openbaart zich
In alles
Vloeit
Groeit
Sterft
Laat los
Dat wat is
Is in samenhang
Met de kosmos…
Eenheid maakt macht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
511 er schommelt een leliebloem
van zachtheid een lied van leven, liefde dat zegt
dat alles aanwezig is
dwars door de angst voor het onheil dat over de
kosmos kan komen
luisteren naar de stem van het licht, en
kijken met ogen dieper dan de zee
rondom de klanken van verwarde ranken
die ongetemperd zijn
zoals de slimme vossen
die energie…
Aarde
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
492 zelfs in de
micro en
macro kosmos
heeft zijn hand
de schepping
toegedekt
met aarde
waar de zomer
gaat tot in de
superlatieven
van geur en
kleur dekt aarde
in de winter
zijn schatten toe
beschermt ze
tegen kou en
snijdende wind
in de lange
donkere nacht
waar soms een
sneeuwdek wacht
dat oplichtend
mens en dier
isoleert…
Gek zijn is zo gek nog niet
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
501 Mijn god, wat een
Heerlijkheid om gek
Te zijn,
Anders dan alle anderen
Die nog veel gekker zijn
Dan ik -
Alleen zij weten het niet,
Durven het althans niet
Toe te geven,
Maar ik weet van mezelf
Dat ik het zonder twijfel ben,
En dat geeft onmetelijke rust,
Ik ben me van mijn eigen
Gek zijn heel bewust,
En ervaar dat ik…
zelfbegoocheling
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
607 een aantekening
klein, in zwart gestileerd
herinnering aan later
en nog later te vergeten
streepje humor in de kosmos
die vooral ernst heet te zijn
hij verteert zijn agenda
als een koeienmaag de kiezel
op niemandsland gevonden
afspraak met de toekomst
ooit eerder daar neergelegd als
de vreemde eend die bijten zal
hoopvol, dat en niets…
Witz
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
479 Je vroeg: wordt dat nog wat
dat universum van ons
dat uitdijende gevaarte
dat wassende gevaar
waar ik in jou zit
en jij in mij
dat ons telen en tanen is
die kosmos die ons
als een joker
uitvond en verborg
aandeed en uittrok
dat ding dat al 13,7
miljarden rondtolt
Die ballon is vandaag
nul geworden en
feliciteert ons met een kind
een…
Het is weer stil aan zee
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
487 zo af en toe dan gaat er
in de verte nog een schip voorbij
dit voortvarend leven is het beeld voor mij
gisteren scheen zo fel de zon
dat zelfs mijn tuin het niet meer harden kon
nu valt de regen mij niet tegen
zie ik de grond al ademend bewegen
hier leer ik in alle overgave heel bewust
mijn eigen goede vrede en totale rust
welke de kosmos…
in ons heeft God bewogen
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.272 sferen
die schaapjes zijn te mak
om daar te kunnen existeren
ze hebben nog
geen poot om op te staan
vloeien zo uiteen en laten
zich door wind oplossend gaan
wil je echt met sterren gooien
schepper spelen, het heelal ontplooien
zwarte gaten vullen en de nova's
laten brullen in hun stervend licht
geef mij dan je hand en deel
de kosmos…
Misbruik
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
813 is gekwetst en denkt daardoor
te zullen sterven verdraagt de belasting niet
als gebruiksvoorwerp voor de maatschappij
te worden ingezet
met het vuil de virussen en
al wat men niet weet in
de schaduw
van een dreigend kwaad
De vrije in gebonden staat
met kwaadwillende die het voor de wind gaat
in de vreemde lucht
van de kosmos…
De oude vader
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
175 Zijn gezicht is van taai en van stormachtig hout,
Getrotseerd door de jaren, door weemoed omringd,
Een ziel die de wet van de kosmos aanschouwt,
Terwijl er vanbinnen een vogel nog zingt.
De lente ontwaakt uit het diepste verdriet,
En treurt om de as die de bloem achterliet.…
Chanel n°5
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
907 het vet van de bloesem
het zweet van de steenvrucht
ik week het los met stoom
drijf het door kolfglas
tot één kleffe druppel lekt
het vloeit in noten open
als een lied langs neusvleugels
de citrus die haastig verdampt
door bloemen verdrongen
tot het hars van mirre blijft
een tong van slierten
likt aan de korst van de kosmos
de…
Droes
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
473 rug te moeten rechten
als de kruik dan leeg is,
wankel in gestelde stromen
vaart het droes van kleine
ziel, op de tere vleugels van
een bodemloze boodschap,
waarin zo vaak de inhoud
beschreven is door alle
afgeworpen dromen, zichzelf
relativeren in hun gare sop,
waarin zoveel schipbreuk
werd geleden, mogelijk achter in
de kosmos…
mens
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
850 in de bast van een boom
schrijf ik haar naam
heilig het liefst
een vrouw van de stam
zonder troon geboren
ongekroond voor het oog
bewust in dit leven
een aura als de regenboog
omringd door woorden diep uit de kosmos geboren
de essentie zoeken voor wonden
wat duidt op een spiegelbeeld
inspirerende gewaarwordingen in de lucht geschreeuwd…
Het mystieke
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
598 Bos
het bos door de bomen niet meer zien
bladeren geven hun adem
ik ga mijn weg, op zoek naar het wonder
zie ik het bos zie ik mezelf,
ik ben de boom het blad
ik hoor de warme kleuren
de zon speelt haar spel, laat alles ontluiken
in het prachtige groene bos vond ik de
echte mystiek, ik adem met wat de kosmos mij geeft
aureool van…
Echt alleen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
585 Jij zag de zon
Jij zag de maan
In je dromen
Die niet konden bestaan
Het licht in jou
Kon niet uitgaan
Daar waar je steeds was
Omringd door vrienden van de geest
Die er in de eeuwenlange kosmos zijn geweest
Ontmoetingen in de spiritualiteit
Ontmoetingen in de verleden tijd
Trillend en bevend
Vaak in paniek
Het leven stukgeslagen
Om de zwaarte…
Aan de rand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 Getikt door de spanning
tussen tastbare biotoop buiten
en verruimende mogelijkheden
van de virtuele stedelijke kosmos.
Aan de rand
vooralsnog of voorgoed?…
Godenzoon
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
405 Er wordt een lob gemaakt, hoog in de kosmos;
hij is perfect en doet aan zijn verzoek.
Eindelijk verbrak hij de zwerende vloek,
want de voetbal kreeg de perfecte cross.
Als dribbelaar slalomde hij beslist niet;
met zijn voet volmaakte hij het gebed
van het kind, dat het thuis niet had gered,
en gejammer en weemoed naliet.…
Ode an de Leegte IV - Epiloog
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
470 De kosmos kolkt en ademt weer ‘wijl ik verval
in sopor, in een solitaire isolatie.
Als laatste dichter, als getuige van het eind’
en het begin, van zonnewind en sterrenstroom.
De entropie van poëzie, het woord verkwijnt,
mijn verzen vloeien over in verstilde droom.…
Ons heelal
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
483 Laten we ons eens levendig voorstellen,
dat we samen met al wat leeft,
mysterieuze antennes zijn.
Van onze cosmos.
Dat we samen open ogen zijn.
Van onze wereld.
Dat we hier op aarde werden geboren,
om door het toeval uitverkoren,
waar te moeten nemen.
Om alleen maar bewust te zijn.
Om mogelijkheden te zien.
Om samen bij te dragen.
Aan…