Alle inzendingen over naamloos

211 resultaten.

Sorteren op:

Wat wij God noemen

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 127
moeten maar ergens achter wat wij kunnen meten begint voor mij een ruimte geen hemel geen wonder geen antwoord eerder een bron waaruit iets komt dat wij zelf niet kunnen verklaren misschien is dat wat mensen God hebben genoemd niet de bron zelf maar het woord dat wij ervoor vonden omdat stilte soms te groot is om naamloos…
Cor Koene20 augustus 2026Lees meer >

Licht lichaam

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 903
Al zou ik willen vergeten de wind fluistert de bomen ruisen de huizen, zelfs de huizen… hoe je op je tenen jouw lippen de mijne jouw lichaam tegen en nooit was ik lichter mijn naam vergeten sprakeloos je mond losgescheurd op je eigen benen gaan staan je eigen weg gegaan en ik hier naamloos woordeloos zwaar van het verlangen…

stille baby

netgedicht
3.6 met 39 stemmen aantal keer bekeken 8.774
… ademloos hoor ik fluisteren wist ik niet van haar gemis naamloos wil ik luisteren tot verdriet te dragen is…

in haar ongrijpbaar mooi

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 960
ik jaag en jacht daal in de wereld af voel kilte van spelonken waar naamloos vuisten op de muren bonken geketend zonder licht probeer de hemel soms te raken in het ontwaken van genot om in overgave eens mezelf te vergeten in het schuldbewuste weten ik wil uren huren om gisteren te verdringen morgen weer te zingen de toekomst is…
wil melker2 september 2004Lees meer >

De zee van jouw woorden

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 632
heb in muren je naam gekerfd mijn mes geslepen op bomen het hart gesneden met pijlen doorboord godvergeten veel van je gehouden jij hebt me niet gehoord mijn liefde werd stil verdronk in de zee van jouw woorden mijn golven sloegen stuk in de drukte op strand als los zand liet jij mij door de vingers glijden naamloos op…
wil melker17 november 2010Lees meer >

Ingebruikneming van een nieuw penseel

gedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.894
Op de wijnavond waarvoor gis gouverneur me uitnodigde bleek naamloos neven mijn vlas te gaan me het hartnodige. Als ik hoofse zin heb pluk ik orchideeën onder mijn heg, drink geknield uit een plas liefst op mijn enige weg.…

zeker weten

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.007
je had geen vrouw geen kind bijna geen cent maar gelukkig bleek één duurzame relatie genoeg: de kastelein die jou herhaaldelijk naar buiten sloeg wie je kende vond jou een vervelende vent en naamloos begraven in een simpel stukje grond heeft men helemaal niks meer aan een grote mond raas .. tier .. vloek jij .. ontvang nu ieders zegen geen…

Voel me outcast

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 525
ik wil het spel niet meer spelen van alles nemen en heel weinig geven ken de decors met hebzucht belicht applaudisserend publiek naamloos uit de kudde gevist bekende gezichten uit het glamour en societygebeuren liegen hun lach in valse kleuren ik zonder me af kan met de manipulaties in opvoeding en werken niet leven voel me outcast…

bij verstek

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.344
doelloos malen haar gedachten in een raamloos hoog vertrek gevoelloos eindigen haar nachten in een naamloos blauwe plek hoorbaar schreeuwt haar lek geheugen in een monotone dreun zichtbaar eindigt hier de leugen in een hartverscheurend gekreun onontroostbaar haar geweten onomkeerbaar haar verdriet onbemind en steeds vergeten nog voordat…
Jeroen Swaan3 september 2002Lees meer >

je blotevoetenman uit zee

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 817
mijn lot beleefden nu ben ik hier de zon is vreemd wolken niet geéigend rotsen zijn de horizon die nu mijn heden schrijven ik dwaal daar in de hoop een glimp van je te zien maar weet de afstand tussen beiden meet weer veel te kort misschien ik wil je kussen, samen zullen we de golven sussen neem me mee, laat me deinen en naamloos…
wil melker1 oktober 2005Lees meer >

opnieuw

netgedicht
3.5 met 48 stemmen aantal keer bekeken 920
opdoemend uit naamloos water roep ik jou als een kind dat niet kan spreken langzaam vervaag ik een golfslag vindt mijn hand tilt mij over bergen in vormeloos wit begint de aarde opnieuw opnieuw valt de regen verwaait het zonlicht hoor ik jouw hart drink ik de beker opnieuw proef ik jouw liefde waarmee jij geen raad weet…

Een berg te veel

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.874
En de top is een vloek die niet rust voor hem, de knecht die zwoegt en dorstig beseft dat alleen het water op hem wacht als hij zijn fiets mag verlaten en weet dat hij naamloos deze kruisiging gauw zal willen vergeten.…

Zij stuurde hem een blad

gedicht
2.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 7.817
Zij hadden kunnen kiezen voor andere zij had hem een letter kunnen sturen in plaats van vele wat hij wou zinnen verhalen zij kozen de moeilijkste die waarin zij beiden nog kinderen waren niets meer wisten dan wat zintuigen hun gaven wat is het dat ik voel (stilte) hoe heet het daar waar je me kust - onnoembare details nu naamloos uitvergroot…

roeien

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 708
(papa, + 09-03-2006) mijn visserman, mijn roots je schoeit de voet van dit bestaan meegenomen langs de waterloop van waar we ooit ons welzijn voerden drijvend, tot jouw aanschijn zonlicht kaatste over knikkend riet de kievit ziet nog steeds hoe klare lucht naamloos boven alles blonk nu weet ik dat jouw naamroep klonk op hemelsblauwe…

VOORTSCHRIJDEN

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 493
In de laatste jaren wellicht afgelopen eeuwen verdwijnt het noemen van God langzaamaan uit het dagelijkse leven maar als allerlei onzichtbare heilzame microben die leven en werken binnen geperste druiven met zijn allen het edele sap doen gisten en rijpen tenslotte de verlangde wijn scheppen dringt Zijn hemelse wil naamloos door…

plaatselijk

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 418
vandaag is hier de sterrenregen koel maanlicht glijdt voorzichtig langs een uitgedoofd raam, een naamloos zuchten sterft vanzelf ik zocht warmte in de dagsluiting maar het verging door talloos flitsend in herhaling treden heen en terug de brug houdt spaanders, waar gehakt wordt lijdt een hart in eindeloze kloppen ‘laat het stoppen’…
switi lobi24 oktober 2014Lees meer >

WOORDELOZE SCHOONHEID

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 436
van veel vlinders vogels bomen en bloemen ken ik de namen niet net als van al die naamloos mooie vrouwen die ik al genietend zie ik hoef ze niet te benoemen mijn oog vertelt me wel wat het ziet en gaat mij dat in beeld toevertrouwen hun schoonheid ontsluit in mij een geluidloos lied gecomponeerd met de prachtigste niet bestaande…

Onder de huid van het zwerk

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 457
Wat binnen was wil naar buiten, wat naamloos bleef begint te schreeuwen. Er krult iets op in de lucht, een dreiging, een symfonie van splinters die zich hechten aan de ruggengraat van het licht. Mijn lichaam is een veld geworden waar stormen repeteren. Niet voor de schoonheid, maar voor het geweld van het baren.…
Pixan30 april 2025Lees meer >

licht en later

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 274
zal ik nog voelen, zien, bestaan, of glijd ik naamloos ergens aan? poëzie brandt, een zachte wond, zij maakt van stilte adem, mond, zij bindt wat was en wat nog komt tot één geheim dat in ons klopt en toch, hoe klein haar hand in mij, hoe groot de schaduw die ik zij.…
piewan8 april 2026Lees meer >

argeloos

hartenkreet
3.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.090
argeloos gevonden woorden, wat gezet op rij tot regel wordt naamloos roepen ze een beeld op en weten dat ze met elkaar, samen zoveel sterker staan regels mooie woorden ingezet om wat te zeggen timide schuift een woordje op om mee te doen met meer vertellen, een beetje, lichtjes aangedaan één voor één een stapje verder samen naar een eenheid…

eenzame mandragora

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 600
boven de starre mandragora in vol naakt ornaat vergeten bungelen gekloofde voeten de laatste der gehangenen eindeloos galgentouw schuurt niet bereid tot knappen blijft het schommelen duren lang nadat leven vervloog naamloos en onbekend trotseert het lijk de weken tot de wind dan moegetergd ook de laatste gans verwaait eenzame…

De overtocht

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 8.255
Haar vonnis onverstaanbaar, iets dat zich niet liet schrijven, een vinger in een bloedend oog, en naamloos door de jaren drijven. ------------------------------------------------ uit: 'Neem en lees', het poëziegeschenk 2016.…

Woordloos samenzijn

netgedicht
4.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 469
ik keek je aan jij lachte ons geheim signaal in een groet met doelgerichte pas ging ieder zo zijn eigen pad langs kleine ongekende sluipwegen die naamloos het landschap plooiden naar onze plek de stek die wij al een levenslang in ongestoorde vriendschap delen in hier woordloos samenzijn doet het leven soms minder…
wil melker16 september 2022Lees meer >

aan één bepaalde kritikaster

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.271
out je, niet langer naamloos, maar doe dat met werkelijkheidszin! sterkte en objectiviteit toegewenst!…
joz. le bruyn27 februari 2011Lees meer >

De bizon

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 387
Laat muggen mijn bloed maar drinken Ik blijf hier om zelf te genieten van het bloed van de maan de vuurvliegjes door de tuin en de joelende kinderen om een kampvuur ergens ...Achter dendert er een vrachttrein langs ...waar ooit de hoeven van bizons roffelden Mijn dromen zijn blind en naamloos Ze schijten ter plekke en eten als ik weg…
Zywa3 oktober 2023Lees meer >

De stadsreiziger

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 566
schamele centen voor een doorleefd gedicht de innerlijke natuur laat zich weer gelden hij is helemaal tot niets verplicht er komen nieuwe fantasieën, heldere gedachten vitale energie vol gezonde fantasie manieren over humoristische mensen en grappige dieren hij slentert over straten, langs de Mokumse grachten naast schaduwen die naamloos…

dat liefde vrijt

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.229
ik droom terwijl mijn handen werken we gingen buiten alle perken lachten om de kerkklok en alles wat de klepel aan geluid had opgekropt er is geen tijd slagen zeggen nooit wat ze bedoelen een koster is er niet de torenhaan draait naamloos steeds zijn lied maar jij en ik kennen het bed dat liefde vrijt in passie zonder spijt als…
wil melker8 januari 2005Lees meer >

Inauguratie

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 917
Zij trapwentelt me een woord pa-pa-pa-pa Steeds maar hoger van onder naar boven Ik schiet vol bezinksel van veel te lang naamloos zijn Ik kom naar beneden van mijn zelfschakelende rugtrap maar ik kom steeds hoger in het knikken van lucht daar achter boven onder mijn hoofd mijn keelgat kleppert open met een kinderlijk kreetje Gezonken…

schaduwen

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 566
de dood gesloten smalle lippen roerloze handen huizen niet meer in onrustigheid zonlicht zeeft door de ramen een briesje strijkt langs je slapen en ik zie het kind dat ik was onder een lange schaduw in de kiem gesmoord ondoordringbaar zwart jouw schaduw onderschepte het kierende fragiele licht doofde wat wilde groeien een naamloos…
J.Bakx23 april 2023Lees meer >

Het derde wezen

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.673
De dagen zijn naamloos; de dagen zijn datumloos in de vroege herfst van 2003. Het paarse boek gesloten, de rood-met-witte-stippen-route weer open; de 16 zijn 63 geworden, sommige gebarsten, anderen bol. Een aaneengesnoerd vaccuum huist in mijn binnenste, genesteld en warm; als een pasgeboren orgaan. De echo werd een fluistering.…