Alle inzendingen over onheil

260 resultaten.

Sorteren op:

Het smalle koord

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 505
de windvlaag van de tijd doet mij en jou beseffen dat wij met alle streven naar geluk en ondanks vaste tred zó kwetsbaar zijn voor dreigend onheil de rode draad door ons zo achteloos geworpen die je bij 't ruwe weer vertrouwen geven moet blijkt vaak en eens te meer slechts uitgetekend in ons hoofd en vastigheden als een huis zo…
annabel27 november 2008Lees meer >

Even wachten

netgedicht
3.9 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.642
De stilte gevolgd door de benige klop aan mijn deur Vergezeld van die weeïge geur vertelde mij alras Dat te pas en onpas de bode van onheil verdriet Zo fluisterde men immers al, de dood er was Maar nu was hij toch aan het verkeerde adres Even gluiperig te buurten zonder bericht vooraf Verklaarde ik hem met aanverwante ziektes de oorlog Verwenste…
Ivan Grud18 september 2006Lees meer >

het journaal

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.301
om een minuut vóór achten is nog veel onheil te verwachten nadat het journaal is verstreken is de rampspoed weer geweken hoe vluchtig is ons besef van ellende en verdriet vluchtelingen ver weg die je waarneemt maar niet ziet hoe weinig zijn we echt verbonden met die slachtoffers en gewonden het continue oorlogsgeweld heeft onze emoties…

De Vliegende Hollander

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 615
De spookachtige legende verschijnt Bij de Afrikaanse Kaap onverwacht; Daar waar de Hoop niet goed is voor Wie niet op zijn onheil is verdacht. De Vliegende Hollander vervoert Slechts de dood; de duivelse Pachter in zijn ijdelheid te groot. Een V.O.C.-schip in duivelse handen.…

okkernoten

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 446
het venster zonder uitzicht slaat een kruis in zijn verhaal onwrikbaar plukt de herfst de bomen kaal hij laat hun takken staken winterkou betreedt het spel vol witte sporen op het kale vel van wederhoren druppelt fel ontdooid geweld het laat zijn onheil braken doch de notenboom draagt vruchten in het zuchten van de wind het zomerkind…
switi lobi25 januari 2016Lees meer >

wat jij ons bent en blijft

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 670
verbazend ontroerend en ontwrichtend hoe van de ene op de andere minuut ons mysterieus het leven veranderen kan de ene dag gezond en vol verwachting onheil verdriet en afscheid voor eeuwig als gevolg van dodelijk een ziekte of ongeval plots en zomaar kun je niet meer zijn niet meer doen wat je altijd deed omdat je nooit meer wakker wordt…

[ Piepje: ze antwoordt ]

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 320
Piepje: ze antwoordt me met een emoticon -- alsof ze niet zwijgt.…
Zywa20 mei 2025Lees meer >

Liefde

hartenkreet
3.0 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.921
God is een gedicht God is dat kleine meisje dat daar loopt Dapper en alleen God is die man met dat ongelukkige been De man die steelt weet niet dat ie God is De man die moordt, moet nog een aantal levens voort Velen leven in onwetendheid Het is daarom dat de mensheid lijdt Als iedereen wist waarom we hier waren Dan zou de mensheid geen onheil…

God is Liefde

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.093
een gedicht God is dat kleine meisje Dat daar loopt; dapper en alleen God is die man met dat ongelukkige been De man die steelt Weet niet dat ie God is De man die moordt Moet nog een aantal levens voort Velen leven in onwetendheid Het is daarom, dat de mensheid lijdt Als iedereen wist Waarom we hier waren Dan zou de aarde Geen onheil…

verbeelden

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 612
watersnood in '53 ik was nog maar een kind en waar ik woonde was geen ramp het onheil leek veel verder weg maar ik voelde wel de angst van ouders om familie, vrienden hoorde de toegeknepen stem er waren zo veel schokkende verhalen via de radio kwamen de berichten wij maakten ons een eigen beeld pas later zagen we hoe water genadeloos…
annabel16 maart 2011Lees meer >

Dominus illuminatio mea

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 878
Een klagende viool In de decembernacht Een stem in de verte bezingt de wanhoop zacht Waar is het licht dat nu zou komen Waar is de hoop die werd verwacht De stilte verstikt De silhouetten van de bomen Er is iets op komst Al weet niemand wat Een onweer, een kracht De tijd is hier Dat ons onheil wacht Dominus illuminatio mea Want het donker…

Nabij verleden

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 703
Ook God zat 's avonds aan met het gezin, wij baden om veel onheil te voorkomen en later zondeloos een nabije hemel in. Ik weet niet waar het kind mij is ontkomen maar eens wordt ieder einde en elk begin toch in een doodstil ruisen opgenomen.…

Veenbrand

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 438
aan de wand zo snijdend stil, zo wijdverbreid geen leegte is er tegen bestand het nulpunt is reeds lang verlaten getuige de verkalking van het been voeten in aarde kunnen niet baten vastgelopen door vadsig hoogveen de gedachte die verbeelding tart vreet zich een weg door de geest hoorbaar in het kloppend hart van het lijf dat mijn onheil…
Iniduo19 maart 2013Lees meer >

stille

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 516
ik spioneer gevaar begluur de bedreiging beloer de beroerden ik bespied het onraad observeer de stouten de onverlaten slechterik ik verken en verspied naast onheil het risico ik gluur met mijn ogen of kijkers die staren ik blik zonder verblozen rond mij koekeloerend in het bezit en privé het doen bestuderend volg ik ook het laten van…

Oceaan

hartenkreet
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.847
de drijvende schepen in volle kracht Water, niets dan water zinkend schip op volle zee vergaan neemt herinneringen mee voor later en rust in stilte op de bodem van de oceaan daar in de diepte van de zee zijn mensenlevens uitgeblust door het water ook zij namen de herinneringen mee voor hen was er geen later en als later de plek des onheils…
Herma11 augustus 2003Lees meer >

Luchtbed

netgedicht
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.547
Op het luchtbed van mijn dromen rust een ingeslapen ziel die om tien uur was vertrokken na het lichten van zijn hiel en ten prooi aan wat moest komen en de lamme luchten viel Want de lucht hing vol met gieren als aan draadgesponnen lust waar zij klapten met hun veren voor de allerlaatste rust om het onheil te gaan vieren toen hij wegdreef…

Zwarte humor

netgedicht
4.1 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.759
tranen Ik ben tot uw genoegen gekist zoals u ziet Het aanschouwen van uw opgepoetst leed Doet mij pijn in het verschroeide kille hart Hoor de gescheurde doodsklokken luiden En het gif verstijft in mijn gesprongen aderen En voor u de hof verlaat gehuld in passende kledij Voelt de warmte van mijn adem en de steek in uw zij De beker des onheils…
Ivan Grud16 februari 2007Lees meer >

sterren

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 633
‘t zwarte hongerschip zeilen in bloed gedrenkt waart over onze wereld in grauwe doodsnevelen boven de drie stille masten schaduwen duistere harpijen ze sturen het vliegend spooksel doods en stil door de tijd ziekte onheil uitbuiting en vervuiling koude blikken minlachend gericht op slagvelden en starende misdeelden verdoemd in vuilrood…

De hele dag bleef het bij me

gedicht
3.9 met 23 stemmen aantal keer bekeken 14.276
Kwam dreigend onheil dichtertbij [van welke omvang en van waar?] door wat ik droomde dat je zei? Achter elke meubel dacht ik dat mijn duistere belager zat. En opgezwiept tot razernij verliet tenslotte doodsangst mij: ik sloeg de kamer kort en klein. Op wat ik droomde dat je zei kwam een verrassend antwoord vrij.…

Bewaar mij voor het goede

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 657
Noem mij één onheil in mensen geschiedenis dat zo demonisch kwaadaardig en gruwelijk is dan de fanatieke wil alsmaar goed te doen geneigdheid alles te willen zuiveren uit naam van moraal en fatsoen blinde gehoorzaamheid waar de wereld nog steeds voor beeft wil ons doen geloven dat ons bestaan geen schaduwkanten heeft zo is het al…

clair-obscur (3)

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 586
het onweer zwijgt als het kind vanaf die ongeëvenaarde hoogte valt waar is de beschermende rug van de vogel die het hoogste vliegen kan het geluid ritme van het onheil een botsende klankwereld verplaatst zich van links naar rechts achter en boven het weerloze kinderhoofd geen weg terug naar het huis die smalle vulkaanrand voor de kleine…
J.Bakx22 juni 2016Lees meer >

Dooi

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 319
Ik leg me berustend neer bij komend onheil. De hond gaapt, rekt zich uit en legt zich neer voor brandend haardhout en sluit haar ogen. Ik volg gedwee…
Skald17 januari 2026Lees meer >

Scheveningen

gedicht
3.8 met 55 stemmen aantal keer bekeken 7.331
dan wijkt het lange lint van zilver zand voor uitgestoken broodmagere armen sirenen vluchten lijdzaam voor erbarmen geen scherpe rotsen maar een veilig land na de havenhoofden zwarte kaden verworden zeebenen tot vaste voeten geen lager wal meer of het eeuwig boeten van hun vrouwen door de zee verraden het onheil komt niet van de woeste vloed…

TERRA PROMESSA

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.073
sokken de druiventrossen hingen aan de stokken maar niemand die me iets te drinken gaf ik sloeg op rotsen met mijn herdersstaf en leste mijn dorst met gulzige slokken maar onbevredigd ben ik weer vertrokken ik gaf de sporen, bracht mijn paard in draf onwetend waar de weg mij heen zou lokken voorbij de velden doemde reeds mijn straf het onheil…

Koen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 473
Een ochtend onheilspellend stil Eenzaam in mijn bed verlaten De angst verlammend, akelig kil In stilte lig ik, snik ik, bid De engelen ongenadig Leven en dood in hun bezit Het bed voelt koud, mijn wereld klein Roerloos verbijt ik de krampen Onheil spreekt in snijdende pijn Dan breekt er iets binnen, subtiel Warm vocht verdrijft…

Pakistan , en het andere einde van de wereld

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 556
Toen het uur van het onheil aangebroken was konden de mensen niet vermoeden dat ze elkaar niet meer terug zouden zien Het is de hoop die als een bloem in een graftombe bloeit in het trieste uitzicht koud en eenzaam in de dagen van ontbering Een sprankje hoop, de schreeuw om hulp voor hun nood dat het verdriet enigszins…

Palmzondag 13/04/2025 Songkran,Pesach, Boeddhistisch Nieuwjaar vandaag in volle maan

hartenkreet
4.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 650
druppels op de ruiten Voor de nacht ontwaakt bloemige ontluiken wisselvallig maretakken palmbomen ontstruiken speelse geluiden licht dat de wissel van verduisterende nachten vreedzaam wil aansluiten sleutelbloemen willen ontsluiten deuren die welkom luiden "Je rusalem lied van goud" bevochtigde ogen in scheepswrakken onheiligende…
arensoog24 maart 2024Lees meer >

Storm

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.294
De lucht wordt donker De donder ver weg klinkt als een alarm En ik herken de smerige geur van het naderende onheil Paniek.…
janneke20 juli 2005Lees meer >

De zweep

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 762
koeien sproeiden hun schijt van schrik tussen schaap en geit duiven dweilden koerend de vloer een zweep zwetste en kletste het geld van tafel wisselaars gristen en hielden gewis hun wafel gehoede boeren gedroegen zich stoer maar hun stieren zwierden hun staart in de bedremmelde gezichten, bebaard of niet, onheil lag op de loer nu de timmermanszoon…

Op weg naar vrede

netgedicht
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.020
Het kon een paradijs zijn zonder zonden, doch onheil maakt de sterveling beducht. Miljoenen mensen slaan weer op de vlucht. Waar blijft de tijd? Die heelt toch alle wonden? Dat mensen arm zijn, laat de rijken koud. Oneerlijk is het aardse slijk verdeeld. Het mensdom is wellicht een scheppingsfout.…
Aubrey13 augustus 2008Lees meer >