Alle inzendingen over opgaan

267 resultaten.

Sorteren op:

Elke keer opnieuw

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 601
peppels kwispelen met hun toppen in buurtwegen een muze van trots oh, zo eerlijk, zo vrij bladeren dempen gekruist als druppels van één toon met kleuren en schaduwen dat vormen kent wijd vertakt is in het licht net als woorden, die opgaan in noten door de winden van het hart bloed en adem tussen land en sterren in de lucht van licht…

Vannacht

netgedicht
1.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 965
Als in de herfst de laatste roos de fletse blaadjes af voelt breken die krullend opgaan in de wind, weet zo het lichaam, smal en broos zijn geest al grotendeels geweken dat nu zijn laatste tocht begint?…

Alleen

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 826
door condens beslagen lopen figuren als vage schimmen achter hun schaduwen aan hersenspinsels vervaagd en vertraagd vanuit een troebel verleden waar het niet was wat het leek waar de waarheid geen werkelijkheid is en de dagen in twijfels aan je voorbij razen en de nachten in nevelen van een onwerkelijke droom opgaan…
"Bluewater"23 februari 2013Lees meer >

Siberië

gedicht
3.0 met 177 stemmen aantal keer bekeken 56.214
Geef me je jas van bont en teddyberen. Leg je arm om me heen en al je winterkleren. Zoen me tot ik warm word. Zoen me tot ik spin. Trek je eigen huid dan uit, stop mij er onder in. Sus me met je hartslag: wij ons wij ons wij ons. Maak van dit veel te grote bed een heel klein fort van dons. ----------------------------------------- uit…

jou vergeten

hartenkreet
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.551
niet kan om te doen alsof ik niet meer om je geef het is zo moeilijk een ander te vinden wanneer ik weet dat jij de ware voor me bent om toe te geven dat ik niet meer van je hou al doe ik dat nog het is zo moeilijk omdat ik weet dat je me alles hebt geleerd en dat ik nu dat eindeloze pad naar liefde en geluk alleen moet opgaan…

veelzeggend

netgedicht
4.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 723
kind leerde ik het zwijgen dat ontstond in het niet bewegen van woorden niemand sprak tenzij er werd bedrogen of gespuwd zovele malen herhaalde ik ook het zitten of neergesmeten, vol gezag, verlangde ik naar die eenzame stoel wat verderop, buiten het licht als kind kwam ik vaak in de buurt van de dood, veelbelovend het opgaan…

In een zwijgzaam mysterium

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 498
Het vermolmde hout dat kraakt onder mijn voeten bij het betreden van jouw bebost domein knispert en ritselt zacht als een gekreukeld tekenvel waarop symbolisch het leven wordt uitgelegd De kracht der verbeelding brengt ons een veelvoud aan betekenissen Ja, ook bekentenissen die in een zwijgzaam mysterium ontstaan en weer opgaan…

je woont in stilte

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 704
ik mis je in het opgaan van de zon je schaduwt alle uren die nu langer lijken te gaan duren de week verliest zijn dagen omdat niemand naar hun naam komt vragen, zonder jou is doordeweeks maar grauw je woont in stilte neemt geen woord meer op laat je warmte langzaam wurgen door de winter van de strop muren schuren onbegrip liefde…

Onderweg Naar ...

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 501
daar gaan ze weer hou ze tegen laten ze mij vertellen wat daar in de verte is wat ligt daar achter de horizon waarom terug naar toen waar de tocht naar ons begon hou ze tegen ontfutsel hun geheim want het moet daar wel fantastisch zijn neem me desnoods mee laat het me zien daar aan de overkant van die eindeloze zee laat me opgaan…
catrinus25 oktober 2023Lees meer >

afgestoten

netgedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 608
zilveren bloem gewond lag haar koude huid op de te warme stenen, zelfs de zon spaarde zijn stralen, schoonheid lag te sterven, een sculptuur vormend waar was haar bloeiakker gebleven dat massief met de witte weiden, de uitzichten over gebroken landerijen schip met steven en grote diepgang donkeren bergen omhelzen het einde haar graf zal opgaan…
Rieg16 maart 2009Lees meer >

De rozentuin der ziel

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 503
Laat me ademen Laat me leven Laat me om de lieve Liefde geven Laat me stijgen Laat me gaan en op roze rozen zweven Om te worden wie ik ben Om te maken mooi en heel wil ik alle woorden spreken teder helder en bedreven Laat me lachen Laat me zingen Laat me opgaan in de goede dingen Laat me zwerven in je zwoele geuren Laat me binnen…

verwachtingsvol

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.310
samen rond de dis na tijden van gemis eindelijk het weerzien en tussen hen in het 'misschien' glazen worden gevuld en het geduld al zo lang op de proef gesteld maakt plaats voor ongedurig en vurig elkaar aanzien en misschien nadien opgaan in elkaar de avond nog jong…

Drenkeling*

netgedicht
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 3.222
Als de blik van haar ogen de weerslag vormt van haar ziel, wat heerlijk is het dan dat ik in deze draaikolk opgaan kan en sprakeloos de woorden spreken mag ondersteboven te zijn van haar lach. Als drenkeling weet ik mij in haar ban, waart zij als schip rond in mijn hersenpan: redding gehuld in nevels van de dag.…

Romântico

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 481
krul je in mijn armen dan laat ik je de vertes zien bovendien het lieve leven voorbij de horizon laat mij je dragen over jong groene akkers bloemrijke velden en glooiende heuvels waarover ik je vertelde laten wij oprijzen van de aarde hangen boven turquoise zeeën zwevend met de vogels mee tot wijzelf vleugels krijgen transparant opgaan…

WAANZIN

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 624
De zon haalt de vorst van de daken De mollen bezetten de dijken De wind tracht een geest te bereiken Die los is geraakt van zijn baken Die duivels ziet, monsters en draken Die alles opnieuw moet bekijken Er zullen veel maanden verstrijken Die opgaan aan smerigheid braken Totdat hij volkomen genezen Het leven weer weet te omarmen Verheugd…

Hou van mij

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 564
schrijf haar jouw allermooiste verzen met goud zonlicht oh zo puur dwalend door onontgonnen wouden samen opgaan in moeder natuur laat verbanden nimmer smoren opdat jullie schakel haar immer zal bekoren voedt haar met licht beschilderde in muziek gedoopte novellen blijf haar ieder jaargetij vertellen middels wolken, regen, een…
LadyLove10 april 2016Lees meer >

Brug

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 430
Zal al wat ik heb vergank’lijk zijn Ten prooi aan rot verderf of gisting Geluk verwelken tot verdriet en pijn Mijn spaargeld opgaan aan verkwisting. Mijn leven worden tot gal en zuur Mijn lichaam mij tot zware kwelling Mijn geest verbranden als in hellevuur Mijn gaan en staan op pielloze helling.…

Bestaan in kleurrijk gaan

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 479
de dagen worden zachter maar lijken in hun kleuren feller te spreken om een eigen persoonlijkheid op toon te brengen na millennia de zon te doen opgaan zonder gezicht en herkenning en alleen in licht en warmte de communicatie te verzorgen ook de maanden veranderen hun profiel om in een geëngageerde baan met de aarde…
wil melker15 oktober 2024Lees meer >

Plasma

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 725
overweldigt het land zonder zich prijs te geven in andere dimensies Geen object, niet vliegend alleen ongeïdentificeerd Onzichtbaar, ongrijpbaar Paniek is zinloos Het geluid legt zich neer te zwaar om te strelen met een neuriënde stem Zachtjes ratelt er iets hypnotiserends waaraan ik niet toegeef Ik wil het navertellen, niet opgaan…
Zywa9 februari 2026Lees meer >

Als gij mij leest, dan moet gij mededichten

poëzie
3.6 met 20 stemmen aantal keer bekeken 3.545
Als gij mij leest, dan moet gij mededichten, En algeheel in mijn gedicht opgaan, Het moet gelijken op een zelf-verrichten, Alsof niet ik, maar gij het had gedaan. Gij zult tevreden zijn, en ziet het aan, En blijdschap zal uw dichtend oog verlichten; - Het is een kleinigheid, een vers te dichten, Al lezende, is het in u ontstaan.…

perpetuum mobile

hartenkreet
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 800
Wat kan ik jou beminnen onvoorwaardelijk, buiten zinnen en zo opgaan in onze liefdesstroom. Als een prachtige liefdesdroom en elke nacht van voor af aan onze wereld samen laten gaan. Een Machtige Liefde van het tweede soort, fysiek onmogelijk, en zelden verwoord nee, nooit meer stoppen Liefste, nee, onze Liefde, een perpetuum mobile....…

privé

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 603
schuilen een plek alleen voor mij heel even maar dit wonderlijk gebied met woorden die gelukkig maken ook zonder jou zelfs sterker nog zelfs als ik kon zou ik ze nog niet delen mijn hart alleen laten bewegen op het ritme, melodie uniek voor nu ver weg van later maar laten vullen met muziek jouw bijzijn mij niet laten storen opgaan…

Habar

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 942
het sneeuwlicht neemt aarzelend afscheid als de lente losbarst het hart breekt open het wrikt zich los uit de omklemming van roestige vleugels oude woorden verdwijnen een voor een het buigzame hart geeft zich over aan het blauwe uur van de ochtend het wil glanzend leven en opgaan in de tijd totdat het geel-oranje verdwijnt…
J. Bakx25 september 2013Lees meer >

ATOL

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 453
Het spreekt zichzelf niet langer tegen, het mengt zijn daden door het woord en laat de zangen opgaan in de stroom. Het ziet het naken van de nacht, zichzelf verlaten zelfs door angst, de gramschap van de graven: in duisternis wordt het weldra tot niets ontdaan.…
Dirk Vekemans24 september 2023Lees meer >

Laten we de oude....

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.202
Laten we de oude brieven verbranden, al die mooi verregende zongebleekte woorden en regels in vlammen zien opgaan maar schaamteloos hun inhoud behouden.…
Hester Knibbe2 september 2015Lees meer >

Mensenmens

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 439
liefde verlangen en verdriet die in onze longen wonen en onvoorspelbaar ineens uit de diepte van onze adem naar buiten komen strelend of stormend vol ervaringen die ons laten voelen wie we zijn en waar het om gaat, de eeuwigheid van ons leven te plukken in de stroom van onze adem die tevens andermans adem is terwijl we volledig opgaan…
Zywa3 januari 2023Lees meer >

we zijn in de hemel geweest

netgedicht
3.7 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.551
je klampte aan vleugels vluchtten richting horizon de tijd voorbij die nooit begon een eerste klapwiek en de lucht ging dragen een opgaan zonder vragen zo lang gewacht op de bevrijding van de nacht we raakten ijlte en de rust om samen te gaan praten wisten van elkaar de scherpte om te raken, kozen woorden die weer liefde maakten…

Tijd bekent kleur

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 573
de dagen worden zachter maar lijken in hun kleuren feller te spreken om een eigen persoonlijkheid op toon te brengen na millennia de zon te doen opgaan zonder gezicht en herkenning en alleen in licht en warmte de communicatie te verzorgen ook de maanden veranderen hun profiel om in een geëngageerde baan met de aarde te komen…
wil melker14 oktober 2024Lees meer >

Ogen

hartenkreet
3.9 met 49 stemmen aantal keer bekeken 3.923
Als ik je aankijk lees ik iets in je ogen Je wilt me wat vragen, maar je durft het niet We hebben nooit over onze gevoelens gelogen Maar het uitspreken geeft aan beiden verdriet Daarom blijft jouw vraag onuitgesproken Maar dat kleine, dat fijne gevoel heb ik ook Tussen ons kan er niets méér zijn dan vriendschap Andere gevoelens moeten opgaan…
Jennifer9 november 2002Lees meer >

Kerstnacht

gedicht
2.5 met 132 stemmen aantal keer bekeken 57.010
Kerstnacht - het eenzaam zwerven der gedachten rondom het oud verhaal, het nimmer uit te spreken verlangen naar het helder zingen in de nacht en het opgaan van de ster, een lichtend teken.…
Ida Gerhardt26 december 2005Lees meer >