Alle inzendingen over schedel

210 resultaten.

Sorteren op:

Snot voor mijn geliefde

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 576
moet je één ding van me weten ik kan niet tegen snot De kleur of smaak doet er niet toe groen, geel, rood, wit of blauw zoet, zout, zuur, zompig of hard Dus als je verkouden bent mijd mij dan als de pest Als je mij besmeurt tussen mijn borsten, breekt de duivel in mij los, wurgen deze handen slaan je met een hamer de grote, holle schedel…

laatbloeier

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 628
Wijnrode vlekken over haar vel Dat blinkt van de hitte Haar groeven gloeien glad op Een rare wenk dwingt me nader En ik reik en raak de galm Vervuld van een geheime pijn Waar het lot geen grip op heeft Haar stem rolt als de donder Dan werpt ze een bijl naar mijn schedel En klieft het geheugen als een straf Nu klaagt ze om een ontstoken…
Wim Veen6 augustus 2005Lees meer >

Tweespalt

gedicht
2.9 met 38 stemmen aantal keer bekeken 15.095
Ik kan wel knielen en mijn schedel breken, kluizenaar worden of wellicht cipier, het kruis vereren, met gevangnen spreken, in regen lopen om een nachtkwartier, of, als Van Gogh, voor de berooiden preken, mijn hemd verscheuren, arm zijn als een mier, en met een scheermes mij het oor afsteken, krankzinnig sterven; maar het helpt geen zier.…

DOODSSTRIJD

poëzie
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 5.155
hij is weergaloos laf: hij valt aan in de rug; hij durft niet recht tegenover mij staan; ik zou zijn schedel te pletter slaan. ik heb nu nog, nu nog, een wild ontembaar verlangen naar bloed.…

Oorzaak en gevolgen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 725
oren lellen gaven knipperlichten en geluid ermee naar bed gaan deed zo’n pijn het opstaan bleek nog erger vooral het eeuwige geklets van dag naar nacht en omgekeerd tussendoor het vrijen erboven en eronder het continu geroezemoes van schelle stemmen in haar hoofd die zij zelf heeft opgeroepen er werden toen drie beugels rond de schedel…

In slechts metamorfosis

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 652
Nooit meer vergeet ik jullie schaapachtige lach in die grafkelder van 4 bij 4 de winter maakte van jullie lijken in najaarszon De smerigheid van jullie echt vuile plan gekoekt aan de binnenkant van jullie tere en broze schedels Jullie waren jezelf niet Slechts misleid, maar bovenal geïndoctrineerd Een half-verwoestende ziekte die ervoor…

het godenvuur in ogen

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 754
mij voorbij de smaak van bloed en vettig tuig kreten rauw en ruig het schreeuwen en het doodsgereutel brengen mij de sleutel van de tijd ik zie ze gaan met rossen op de vijand af het godenvuur in ogen ze doden zonder mededogen wie sterft is laf de falanx faalt de overwinning draalt in speren die de buiken open rijten schedels…

Huisje aan zee

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 528
Jouw doekjes zijn allang droog maar ik laat ze rustig wapperen dan gebeurt er tenminste iets op deze uitgestorven plek Jij zit maar voor je uit te kijken en neemt af en toe een duik Daarna dep je voorzichtig de haartjes op je schedel In de bar vond ik je leuker al zat je wel op te scheppen over jouw huisje en het strand helemaal voor…
Zywa5 december 2022Lees meer >

Knekels rollen

gedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 4.532
schoonheid niet schoonheid alleen haar gezicht heeft verbrand in een eeuw die ieder van ons baarde, grootbracht en voedde, een eeuw weer van doorbraak en woede een eeuw die ons doorgaf tot waar we staan, in een moegeprezen moegestreden moegenezen eeuw, in ieder leven valt wat regen maar vier meter is een absurde afstand tussen je sleutelbeen en je schedel…

Tattoo

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 758
Als ik me al solidair verklaar met een club die vroeger simpelweg voor anker ging, maar nu op armen en benen, indianennamen, goeroes, schedels, totems brandt en daar waar plek is onder de oksels nog wat linten in knoeierige bomen hangt, verloren liefdes alsof het niets is wissend en die met heel die beeldenstormneurose zelden getuigt van authenticiteit…

met oogkassen vol ongelijk

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 706
ik dook mijn slotgracht in zwom tussen bagger naar riolen wilde leven nog had schijt aan mijn idolen zocht naar een kelder met het water aan de lippen wist die te vinden net voor ik zou stikken zag de beenderen in uitval aan de kluisters rook weer de geur van dodelijk halfduister schedels dreven langs met oogkassen vol…
wil melker4 februari 2006Lees meer >

alle verf gemengd is bruin

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 927
groen is de breuk de deling De schilder schildert met doorzichtig Een dichter zet woorden die op zich niets betekenen aan elkaar tot een gebeuren Geschiedenis is een tempel onder het zand in de natuur is ook rul zand in een woestijn zonder water Wat blijft is de wind van uitgevlakte stemmen De restwaarde van dood zijn de schedels…

Dieper

netgedicht
3.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.446
Er hopen zich knoken op: de schedel van een waaghals het bekken van een wees de wervels van een wegpiraat. Boven de wolkensluiers In het trillend blauw Hoor ik de ijzervogel naderen landend met klapwielen een mensenlading in de buik.…
Wimper26 april 2003Lees meer >

Geen rivier te koop

hartenkreet
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 945
Vlammen verschroeien mijn hongerige schedel. Rond mijn graf woekert alleen nog maar brandnetel. Een walm propt zich vol met verstikkend zwart geween. Letters zinken voor eeuwig weg onder mijn zware kleed. Geen rivier kan het razende vuur tot eindeloos schreien dwingen.…

Mistaanval

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.627
behoefte aan buitenlucht dwingt me de deur uit de dichte mist in die mij snel omringt ontelbaar vele druppeltjes nemen letterlijk bezit van mij mijn jas indringend bedekt met een grijze laag vocht die een aanval doet met speren bewapende micromisten doorboren mijn hoofdhuid het spierweefsel de schedel bevolken de hersenpan leggen het…

Lodewijk 14

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.259
protserige haan die lonkt naar de schilder de kwast meet zijn geheven kin en zet hem klem in een lijst gevlochten ranken van klatergoud met een knik spoort hij een lakei aan wie zijn fortuin bijeenraapt heeft biceps nodig het past nipt in de romp van een vliegdekschip alleen zijn brein is niet zo groot eerder een erwt die rolt door zijn schedel…

gebakken lucht

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 620
ze verkopen als zoete broodjes zijn woorden lijk gebakken lucht klieven de schedels der onwetenden ze hakken in hun hersenpan het laatste restje waarheid kan zich slechts stil verschuilen achter een welgeklede leugen de beste van alle werelden het antwoord voor de massa die alleen maar waarom vraagt en dan verder met het leven gaat zonder…

Panopticum

netgedicht
2.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.301
aan Dit grote schrijven Als maden snuffelen zij Aan het roze vlees Van onze gedachten Nemen hapjes van Ons blanke vel En ons diepe smachten En nu deze wikkel Van het intieme Secuur wordt afgegraasd De schaamte wordt Verorberd door eenieder Die het onze smaakt Komt opzetten als een Stomp in de maag De blankheid van mijn schedel…
Jan Thomas17 augustus 2008Lees meer >

Op zijn kale kop

poëzie
2.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 3.979
Geen zware haarknot drukt mijn achterhoofd, Ik heb koud water in een zilveren kan En laat het voluit op mijn hoofdhuid plassen; Zoals een nieuw door Boeddha's wet gedoopte Herleef ik door dit water op mijn schedel. En weet waarom de priester, rustbehoevend, Zijn hart bevrijdt door eerst zijn hoofd te scheren.…

Clint Eastwood

netgedicht
3.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 685
spervuur holle frasen breedspectrum pleister op de wonden die afgeschoten worden beleefdheidsverzoeken en handwapens Ik schrijf liever voorbij de streep van de dood waar het gezegde geen naam meer heeft ik leef op de soundtrack van mensen die het hebben klaargespeeld het is niet ik die spreek het is mijn vader die weerklinkt in mijn schedel…

Verdwazing

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 920
Ik dacht aan steroide atleten; stuk geslagen boksers; jong gestorven worstelaars en in ‘t harnas gestorven Epo fietsers- droom die nacht van ‘n bezoek aan Real Genetica van succes trainer Gepetto; zijn voetballers hebben door genetisch trucs- een gespierd schietbeen, een snelle slanke passeerpoot en ‘n dikke lege schedel voor het…
Custor25 september 2010Lees meer >

Queeste

gedicht
1.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 5.986
Toen brak het wit dat je was en je schedel werd hard: een burcht voor je pijn en geluiden, granaatscherven, stemmen van vaders met handen en moeders: een tong als een klauw. Het licht trok zich terug op de kliffen, jankte. ------------------------------------ uit: 'Een koorts van glas', 2007.…

Winter in San Clemente (Rome)

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.633
Ik zie de oude monumenten weer, ruik de bestorven wierook van weleer, herken de schedel, de gebarsten zerk. De kale koster, zuchtend aan het werk bij 't altaar, zet daar doden bloemen neer. Een duif vliegt op en laat een witte veer en ritselt aan het venster met zijn vlerk.…
F.L. Bastet13 december 2014Lees meer >

Knekels rollen

gedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.875
heeft verbrand in een eeuw die ieder van ons baarde, grootbracht en voedde, een eeuw weer van doorbraak en woede een eeuw die ons doorgaf tot waar we staan, in een moegeprezen moegestreden moegenezen eeuw deze oude verweerde en glanzende eeuw, in ieder leven valt wat regen maar vier meter is een absurde afstand tussen je sleutelbeen en je schedel…

Boom

netgedicht
3.3 met 23 stemmen aantal keer bekeken 7.333
Mijn gevoel wortelt wijd in trage aard, waar het sap onttrekt aan lage schimmels, gedachten zuigt uit begraven schedels, waar herinnering sluimert, lang bewaard. Bruin blad van de herfst reeds lang verzonken, een lentelach en een traan op de grond, woorden van haat uit een bijtende mond, gestorven vriendschap heb ik gedronken.…

dolle koe

netgedicht
3.3 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.190
ze staat in mijn hof te grazen met vlokken op de lippen trappelend in het rozenperkje nippend aan mijn vijver ik raad de spons onder haar schedel dode cellen die een leemte laten als ze me zo stomp staat aan te gapen droom ik dat ik in melk verdrink toch loof ik keer op keer de Goede Heer dat ze me in mijn hangmat laat slapen ze doet…
Wim Veen30 oktober 2005Lees meer >

Moederkloek

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.134
Om te vergeten hoe het huis beeft Hoe tafel en bed in slijk verzonk Omringd door dik beton Hoor ik het gesuis in mijn schedel Een hersenvlies dat scheurt Rondom verspreide scherven Glassplinters waarin ik rol Tot ze me sussend naar boven draagt…
Wim Veen27 april 2005Lees meer >

Sterven te Antwerpen

gedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 6.711
Gelegerd op de terpen van het zwijgen, ten voeten uit onder een schors van slaap, het strottenbloed gestremd, de schedel kaal geplukt, stinken de Hanen van het lijden. Hier gaan de kralen van de rozenkrans verloren; van huid en haar geen raadsel overblijft waar ledigheid in ledigheid wil wonen.…

Fossiel uit 1952

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 467
je kunt niet bij mijn hart naar binnen, de dromen hebben zich aaneengeregen tot een weergaloos harnas, in mijn verslapte spieren woont de koning van de stilte, de drum wordt aangeslagen door een vermoorde sjamaan, de zandkorrels op de paardevel aan de rand van de Seine schieten dwars door mijn ogen, de kassen, de hersens en dan door de schedel…

Veld

gedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 6.131
Eerst wint de bal, zie je hem haarscherp voor je, tot op de stiksels van je lederen schedel.…