284 resultaten.
LEUNINGSTOEL EN POEF
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
581 Op slot Bommelstein
is het aangenaam bekomen
na wilde belevenissen
heer Bommel en Tom Poes
rusten beiden in de
huiselijk ingerichte zaal
de zware Olivier
leunt behaaglijk
in een grote zetel
met gerieflijke steun
zijn jonge vriend
zit tegenover hem
op een stevig zitkussen
het geheven glas wijn
weerspiegelt zacht maanlicht
laat roerig…
Mijmering in trein
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
522 vroeg mezelf af waarom
ik ze las en hoezo
overdacht wat dit wel was
Keek uit het raam toen
en zag de bomen als de gedichten,
de sloten ertussen,
gedichten als weilanden
als donkere wolken
dan weer electriciteitspalen
Als een gezellige bossage,
een kale industriewijk
Als een hoop hoge flats, strak, koel
Als oude huizen, maar gerieflijk…
STORMVREUGDE
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 In de razende nacht
brullen golven luid vol schuim
doen het grote zeeschip
wilde steigerdans maken
in de gerieflijke hut
ligt het reislustige echtpaar
naar en draaierig
rusteloos woelend op het bed
hun peuter gniffelt
om pa´s en ma´s geklaag
prevelt onhoorbaar in zichzelf
de zee heeft het hoogste woord
maar praat steeds gedempter
wel…
De nadagen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
969 Ik leef de nadagen van een taaie lente
Vol onheil en tegenspraak.
Mijn huis is onbewoonbaar verklaard
In zelfbeklag sla ik de ogen neer.
Ik blijf achter temidden van een kale vlakte
Van gemiste afspraken en bittere beloften.
Mijn stad is ontvolkt. Mijn stad brandt.…
VOLWASSEN APPEL EN RIJPE PEER, ZIJGT LICHT TER NEER
poëzie
3.8 met 31 stemmen
8.425 Een rijper dient u best, daar vrij je veel geruster,
Doch meest indien u lief nu krijgt een vlugge zuster:
Groen fruit is wonder taai, ’t en wil niet van de tak;
Tast naar een rijpe peer, zo pluk je met gemak.
---------------------------------------------
uit: Sinne- en minnebeelden (1627)…
Gedichten
netgedicht
2.2 met 10 stemmen
1.115 Gedichten zijn als van fluweel
Zo zacht, zo teder
Rank en luchtig
Van lange duur in de herinnering
Of soms zo eventjes maar aangetipt en vluchtig
Gedichten zijn als messen
Gemeen en scherp
Zo taai als leder
Bot en kluchtig
Snijden door het merg en door het been
Kwellen soms jaren lang geduchtig
Gedichten
Zijn slechts woorden opgeschreven…
Avond aan zee
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
486 In het zicht van golvend water
gefilterd door lage wolken
zie ik de eindeloze branding
als een schuimkraag van
een groot glas goed getapt bier
Een lichte bries aait
langs mijn blozende wangen
terwijl het taaie helmgras
op de duinen achter mij
me lauw nawuift tot later
Dan sluipt langzaam de dag
de zee in met de ondergaande zon
de donkerte…
Schizofrene zwaan
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.391 zwaan
het zwanenmeer was in mijn jeugd
spiegelmeer van angst en doodsverlangen
mijn vader was een schizofrene zigeuner
die langs de oevers liep om verzameld hout
mijn moeder continu in perkament
blies kleine veertjes van zijn schaduw
er vielen soms dauwdruppels
van mijn regenjas naar school
dominees die ons gezin vervloekten
hielden mij taai…
Tafereel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
523 Een woerd poogt wild een eend te paaien
doch deze gak-gakt er vandoor en noopt,
met een spoor van bladeren onthoopt,
de amant ontgoocheld af te taaien.
Zij kijkt hem proestend aan met ogen
licht bevocht, er kleurt iets op haar wangen.
Leest hij daar niet een onbewust verlangen
naar wat eendlief niet wou gedogen?…
Werelden
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
1.386 Zijn drek is de luxe van
stranden van ver weg
waar de rimpelloze zee
zich mengt met een glimlach
van hun vergroeide voeten
de geopende handen
als het dienblad voor heg
en haag ontvluchte marionetten
die zonder ontzag
voor het oorspronkelijk bestaan
slechts geveinsd gerief begroeten.…
lucht en licht
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
755 kijk toch om je heen
en zie mijn geest
dralen en verdwalen
hij gaat en komt
en laat je verhalen
van verborgen schoonheid
van lucht en licht
van lach
van zucht en zicht
hij neemt je mee
naar hoge toppen
geregeld naar
onbekende floppen
maar meestijds
naar warmte en lief
zo diep en graag
in zuiver gerief
zweef mee, mijn mens
drijf mee…
mijn vosje
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
749 Maar vosje, laten we elkaar ontmoeten,
in een bos op een warme donderdag in mei
ik streel je haren, kus je sproeten
en leg je vossenhoofdje gerieflijk in m'n zij.…
Helaas altijd van korte duur . . .
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
519 Een vlug gerief bereik ik met mijn spot.
Krijg nou wat, toch nog leven in de grot.
Ik laat mij gelden, net en vlot verschoond.
Bezieling en bevlogenheid zijn schaars.
Zijn onder stoelen of een bank gestoken.
Nou kijk dan toch hoe hard ik er op ga.
Berijd mijn pen als ware het een paard.
En voor vandaag mijn eenzaamheid doorbroken.…
bevalling gewenst
netgedicht
3.8 met 32 stemmen
5.437 Een vrouw ademt de verwachting uit
na de ontsluiting telt men de uren
tot de eerste schreeuw komt
toch nog onverwacht
een voetje op zoek naar steun
vindt de schaar, waarmee zij
net drie keer ingeknipt is
zij wacht totdat haar boreling
op haar rust, bloed, taai slijm
bevochtigen haar uitgezakte buik
de zachte onderkant van een stad
waar…
De Derde Man
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
667 Het eerste raam was steeds het hare
Ze ving het zonlicht en de mijlen tot de zee
Als hij haar ontmoet, en ze glimlacht
ter bezwering van alles dat zij niet eerder kende
En ze zich sluit als een stenen bed, en scharen wordt en klauwen
Leest hij haar verkeerd
Maar ook dat verteert haar lijf
Ze eet niet veel meer, wordt taai en mooi
En staande…
Schelpengruis
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
558 Over toppen van de
duinenrij, stampt ze haar
schelpen vrij, de winden
borstelen de taaie helm en
het korte haar, geschoren
door het jagend en golvend
wateroppervlak, waarvan de
meeuwen waren opgestegen,
zij zweefden met elkaar naar
een hogere vallei en naar de
verre uithoeken van de zee,
in geen kwaad berust, zonder
aanstoot van…
sneller dan bewegelijk
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
2.049 ze had er slag van
te serveren op de
plaatsen van waar hij
haar dacht te kunnen weren
ze bleef alert en
sneller dan bewegelijk
haar ogen daagden uit
de glimlach leek toegeefelijk
hij pakte haar in
korte slagen, zijn mond
een witte lijn, hij moest
en zou haar winnaar zijn
maar ze was taai
passeerde keer op keer
zijn opgeblazen…
RECAPITULATIE
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
1.148 met lichte toets als fris aperitief
er borrelde iets op, een nieuw motief
het klonk bekend, een liedje zonder woorden
het nam ons mee naar onbekende oorden
wat eerst gesluimerd had, werd nu actief
je exposeerde beide thema's, hief
de beker met een blik die me doorboorde
het leek alsof we symfonieën hoorden
een wijnrank begeleidde ons gerief…
das lager
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.122 haar leven als een film uit
losse pols zwartwit met grove
korrel voor het nieuws van achten
gerieflijk bontgemutste übermenschen
die dämmerung minus fünfzehn grad
der untergang des abendlandes jetzt
geschmackvoll aufgezeichnet ieder zijn
waxinevlam een treffend leitmotiv zo
zal het denkelijk zijn geweest
haar leven weer als film en…
In de velden van Vlaanderen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.059 In de velden van Vlaanderen groeit
vaker en vaker
het gerieflijk parkeren,
het witten, het beitelen,
harken en poetsen,
en het gras voor
de grasmaaierman.…
Mijmerend
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
668 En dan komt het uur, waarom dan nog wachten
tussen gerieflijke varens leg ik mij neer.…
Avondgebed
gedicht
2.7 met 34 stemmen
19.070 Haar stem zeurde taai in de nek.
Wij zaten stom, pas ingewijden.
De man die ons had verwekt
hief de hand. Wij boden het hoofd.
Hij prentte zijn duim in de hersens.
Wind en regen bestookten de droom.
Onder bed sliepen wolven en heksen.
------------------------------------
uit: 'De hertog en ik', 1989.…
van de koele avonden
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.031 kom mijn kind, kom en huil
mijn handen zijn iets ruwer
ik til je wat hoger de lucht in
maar schenk je dezelfde liefde
over het naar bed toebrengen
het vastpakken van je doekje
vertellen over de vos en het
kleine konijntje, zijn streken
kom mijn kind, spreek met mij
in de uren van het grote missen
de taaie nachten, de oude uil
samen verzacht…
Mysteries
gedicht
3.3 met 3 stemmen
3.405 Het taaie van de escargot.
De schoenen van de ballerina.
Het uitschuiven van glimlachjes.
De warmte van het wisselgeld in de hand.
Het louter theoretische van ware arbeidsvreugde.
De bereidingswijze van perfecte risotto.
Zonnegloed in amber.
--------------------------
uit: 'Woekering', 2005.…
nu ga ik je oogsten
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
2.530 ik ploeg en zaai
vind mijn draai
in het oogsten
met de zeis
ik maai met
korte streken
de strohalm is taai een
karwei van enkele weken
als het gewas
zijn bloemen heeft
is één zwaai genoeg omdat
het leven zich dan overgeeft
je lijkt verbaasd
als ik je nader
kijkt naar omhoog
en roept de Vader
je bent nog niet
volledig uitgebot…
La Tierra
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
678 De man wilde vluchten
toen de taaie grond
onwrikbaar bleek
De zwarte houten
waterput geen
water meer gaf
Bezieling bloed
en pijn
verstrengelden zich
Hij trapte op de harde
aarde als moesten
zijn voeten de grond in
Hij hoorde de klanken
van gitaren het stampen
van voeten en handgeklap
De man voelde de extase
van passie…
Juist ja schreef op koeienletters
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
1.580 met als kunst vast recht blijven gaan
We olieden effen schaapshuid
waarop in kloosters schrepe inktkoelies
hun hanenpoot rechtten want ons oogvlies
wenst open tekens met een sluit
Nu nóg geldt voor recht én cursief
lang van stof blijft lichter te verteren
daar ze ruimtelijk meer accentueren
Op schermen gewoon in gebruik voor ons gerief…
Wat had ik dan verwacht…
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
573 als rond het ochtendgloren
een haan weer kraait
de krantenjongen zich laat horen
hij in een gevouwen blad
even het nieuws van de wereld
in zijn handen had
de lichtstralen weer op de ramen prijken
in liefkozende streepjes
over de linnenbloemen strijken
rond deze zo geriefelijke plek
denk ik aan hoe anders het was
tijdens het avondgesprek…
On-weer
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
555 Staak het zogenaamd geschenk van gerief,
haal de tijd uit zijn theoretisch bestek,
niet het statisch middelpunt van relatief
onuitgesproken gedachten – zo diep
ze gaan, zo ver ze reiken – maar de
dynamiek ontdekt toen de wereld sliep.…
zomaar, een dag
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
225 het is een dualiteit overstijgen;
ga ik op zoek naar mijn lief
of ga ik in het bos afstanden hijgen,
soms aardt dit in ongemakkelijk gerief
.…