205 resultaten.
kwelder
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
598 leesplankje te kunnen staan
de dijk, prielen rijsdammen meeuwen
mosselen het geluid van niets zand
klei wind en aan het eind de vaargeul
Borkum in zicht, Rottermeroog naar links
die ter ruste ligt evenals zijn broer
Rottermerplaat op de drijfankers
daar waar licht en donker samengaan
in de ruime longen van het Wad
ik als kind, het Wad als vrind…
We noemen hem Kees VII; ‘melancholia’
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
343 groengele achtergrond (op tv)
manifesteert zich oud zeer
de verdichtingen
de bewijslastfoto
de schrijfwratten
de vuilnisbrieven
die bewuste eindpositie
keer op keer weer
dat ongrijpbare dossier
in Morpheus’ strijdklare
bezwerende klauwen
dit gejeremieer
over ingekorte stoelpoten
afgezaagde lange zinnen
gebroken met alle vrinden…
Een vreemde eend
hartenkreet
4.4 met 45 stemmen
2.005 Ik heb een paar Chinese vrinden
Zij zijn dol op de natuur
Zij wilden mij laten ondervinden
De schoonheid van ’t biologisch creatuur
Een wandeling werd uitgekozen
Lang groen en water, terug naar de roots
Ieder sprietje uitgeplozen
Een nieuwe wereld, niets dan goeds
Het hoogtepunt van onze toer
Was de eend in al haar glorie
Gewapend met kijker…
helaas
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.087 Alziende leven in een stad die blind
Het voorjaar reeds vermoedt en ziet gelijk
Een slapend kind; slenteren door het grint
En zand van een in aanbouw zijnde wijk
Of door het centrum, samen met een vrind,
Half dromend uitrusten langs de dijk
En luisteren naar vogels, water, wind:
Dat alles schuift langzaam buiten bereik
En wij geraken enzaam…
helaas
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
910 Alziende leven in een stad die blind
Het voorjaar reeds vermoedt en ziet gelijk
Een slapend kind; slenteren door het grint
En zand van een in aanbouw zijnde wijk
Of door het centrum, samen met een vrind,
Half dromend uitrusten langs de dijk
En luisteren naar vogels, water, wind:
Dat alles schuift langzaam buiten bereik
En wij geraken enzaam…
Het geluk zit in jezelf
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.149 Ik dacht in een ander land mijn geluk te vinden
want ik had even genoeg van Nederland
Maar nu zo alleen, zonder al mijn vrinden
denk ik terug aan het Scheveningse strand
Waar ik met mijn beste vriendin uren kon praten
onder het genot van een cappuccino en iets lekkers erbij
We konden ons over van alles heerlijk uitlaten
en voordat we het wisten…
Driftigheid
poëzie
3.9 met 16 stemmen
3.876 In één woordje, door de winden
Met hun adem weggespoeld,
Is de hevigheid van vrinden
In één oogwenk tijds verkoeld.…
Doop
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.425 Gods woord wordt altoos trouw volbracht
Tot in het duizendste geslacht
’t Verbond met Abraham zijn vrind
Bevestigt Hij van kind tot kind.
(Ps. 105 vers 3)…
Verloren dromer
poëzie
3.1 met 11 stemmen
4.483 Ik keerde weer naar oude vrinden -
Zij zagen mij genegen aan, -
Ik kon niet goed mijn woorden vinden -
Zij hebben mij niet goed verstaan!
Ik ben op ‘t laatst alleen te midden
Van al dat leven blijven staan, -
‘k Heb in mijn eentje leren bidden -
'Ons-Lieve-Heer' heeft niet verstaan!…
De polder waar ik geboren ben
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
487 grote vlakte door gras groen gekleurd
doorsneden met sloten en door heggen
ingelijst door muziek van vogels die daar leggen
langs de randen door silhouet van bos opgefleurd
bijna nergens was rust zo heerlijk te vinden
ideaal daar die ruimte van ’t polders land
natuur nog beheerst door boerenverstand
daar zwierf ik dagen door ’t veld met m’n vrinden…
Gedachten
poëzie
3.6 met 11 stemmen
3.035 Neen, ’t is zijn lichaam slechts; hijzelf is heengegaan,
Ter plaats daar zwakke deugd, in Gods getrouwe vrinden,
Haar vrijspraak uit genade, en loon bij God zal vinden.…
Aan een pessimist
poëzie
2.9 met 8 stemmen
3.324 Ik schuil, maar pruil niet, beste vrind !
En mijd de lui die pruilen.
De felste bui houdt eenmaal op ;
Maar van de regen in de drop
Kwam, die bij U kwam schuilen.…
Doodlopende weg
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
527 brede voren ga, zo diep bevroren
de kraaien zie daar op de torenkap
hun jassen zwart, ze lijken hier te horen
en winter weer zijn glazen offers schenkt
aan sloot en vaart waar reigers onverdroten
ondanks ’t stille wit van dood die wenkt
nog zweven tussen hoop en niet geschoten
besef ik, deze streek verdraagt geen duiven
waar kind en vrind…
DE HAAN
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
835 Een haan in Haarlem
het is echt gebeurd
was voor werk afgekeurd:
hij verloor zijn stem
Geen gekraai te horen
geen kip meer te vinden
zonder stem geen vrinden
het goede leven was verloren
De haan kreeg een burn-out
dat zou niemand verwachten
hij sliep niet meer in de nachten
voelde zich kil en koud
Er woonde een logopedist in de stad…
Een vriend
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.068 Een vriend in weer en wind;
waar vind je nog zo’n vrind?
Elke morgen vroeg
maken we de Twentse wegen onveilig.
Een man op leeftijd,
die elke dag zijn dagelijkse rondje rijdt.
Canon Dale;
Bedankt voor al die trouwe kilometers,
het zijn er onderhand al 10.000,
en dat bereiken er niet zoveel.…
Ik heb een droom
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
778 Ik had een droom, en laat me dromen
Die droom die zegt dat ieder mens is gelijk
Die droom die enkel gaat over vrede
Tederheid, liefde en vriendschap waar ik kijk
Laat mij koesteren die dromen
Dat zwart, wit, bruin, geel of rood elkaar vinden
En alle naties tot een eenheid komen
Niet allen gelijk maar wel als vrinden
De wereld vormen als eens…
DE DOOD LOST ALLES OP
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
588 haast iedereen jou wilde krenken
zag je de dood lost naderhand alles op
Soms treft een afgrijselijke ziekte jou
en lijd je vreselijk indringend aan pijn
Rondom je is dan je omgeving in rouw
zie je de dood kan nog een uitweg zijn
Als je oud bent en alles welletjes vindt
en je bovendien gelukkig hebt geleefd
Beschouw je de dood als je enige vrind…
Daar, ginds op Golgotha
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
293 Daar, ginds op Golgotha
heeft Hij satan voor goed gedaagd
sprak troost voor moeder en vrind
elk mens heeft Hij vergeven
omdat Hijzelf ook mens geworden is
wist Hij hoe wij waren en kende elk gemis.…
AAN EEN PESSIMIST
poëzie
4.5 met 8 stemmen
2.923 Ik schuil, maar pruil niet, beste vrind!
En mijd de lui die pruilen.
De felste bui houdt eenmaal op;
Maar van de regen in de drop
Kwam, die bij U kwam schuilen.
--------------------------------------------------------------------------
uit: Najaarsbladen, Gemengde gedichten 1874-1880 (1881)…
averij
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
1.000 vroeger toen het ook al anders was
hoewel tevens wel veel gewoon was
schoon ik nog niet aan coma toe was
in mijn pan nog niet gebroken was
soms plots heel wat
lachers op mijn hand had
heremetijd van vrind kleinejan
bij wie ik in een veilingjas
wijn schonk van 't vat
bij opbod en afslag
in boeken deed van blubberbas
die jan
die nu al…
Stadsgezicht
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.375 Dan zou ik 't laten kijken aan mijn vrinden...
Die zou^n aandachtig komen zien en 't keuren,
En 't net als ik, een mooi oud straatje vinden.…
Pluk de dag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
584 En zoveel tijd verstrijkt in ’t leven,
met ruzie en onenigheid,
Soms tussen goede vrinden.
Het kan nog worden goed gemaakt,
als we de tijd maar vinden.
Maar soms is het “te laat.”
Te laat om dingen te herstellen.
Dit nare woord blijft je maar kwellen.
Je vindt geen troost of baat,
is niet opzij te stellen.…
Een oude Vrijer, zoals er velen zijn.
poëzie
3.4 met 7 stemmen
2.288 Een plooier, die de rust bemint;
Een denker bij het lezen;
Een voorbestemde voogd en vrind
Van weduwen en wezen;
Een baken voor een dwaze stap;
Een walg van kwade tongen;
Geen vijand van een losse grap,
Maar wel van kromme sprongen.…
't Is lang geleden (1)
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.667 En - dacht ik - als ik dood ga, nou, dan vind
Ik in de lucht bij onze Lieve Heer
De mensen, waar 'k van hou, allemaal weer,
Mijn vader en mijn moeder en mijn vrind.…
Van een oud-vrijertje
poëzie
3.3 met 24 stemmen
4.390 Grijs en bruin, wáár dat ge ’t vindt,
Dat is zout en peper, Vrind!
Zet die krullen uit uw hoofd!-
Lang zijt gij voor wijs gehouen;
‘k Vrees,dat, zo ge weer gaat trouwen,
Elk u stapelgek gelooft:
En je weet, het oude mal
Is nog wel het ergst van al.
--------------------------------------
uit: Al de volksdichten (1865)…
Ongeborgen kind
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
1.564 Mens bleef achter
zonder kind, kind
bleef achter
zonder vrind en
verweer, beweent
in de ogen van
een verlaten kind.
Kind en mens
geschonden, vast in
ondeelbaar verbond
van verdriet en tijd
gebonden, slijten
de wonden van weleer,
waarin in liefde
voor dat kind
de mens z'n angsten
overwint en
z'n sporen hervindt.…
Bramenjam.
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
854 Dan zul je het horen, van het vals, en van het echt,
van het goede en van het verkeerde been,
van het oor dat me is aangenaaid,
van al die verkeerde vrinden
en van het ruisen van al die winden
waar ik ooit ben meegewaaid.…
Een dagje uit
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.632 En jij, mijn drukke Janneman,
Mijn kleine Spring-in-'t-veld,
Grootmoeder is al oud, dus vrind!
Maak niet te veel geweld.
En trek de poes niet bij de staart,
Laat ook Fidel met rust,
En denk er om, dat je, als je gaat,
Grootmoe bedankt en kust.…
schrikkeldag
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
560 lag zo’n overbodige verfrommelde
dag al vroeg in de avond in de prullenbak
geworpen geheel in zichzelf gekeerd
zoals ik hem vol deernis weer tevoorschijn haalde
zorgvuldig wat gladder streek om de tijd die hij
nog te gaan had wat op te vrolijken
zoals we samen een koude overgebleven gehaktbal
aten nog een wijntje dronken en als oude vrinden…
OP EEN KIER
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
501 een lampje van een oude vrind
herken ik daarin een bekend gezicht
en als ik heel goed luister
hoor ik een stem een zacht gefluister
meen ik die te horen zeggen
kom maar wees niet bang
de weg door die donkere gang
is kort echt die is niet zo lang
kom maar ik hou van jou mijn kind…