513 resultaten.
Schaduwen en rondingen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
608 Je zwaaide
toen ik nader kwam
langs de contouren
van beschaving
in de berusting
van voorgevoelens
als een kleine god
sprak je me toe
nabij de grenzen
van bezinning
door de gevoelens
diep in mijn hart
en ik aarzelde
tussen schaduwen
en rondingen
de ruwe kwast
met donkere verf
in mijn hand
jij was mijn land
mijn schilderij…
bij benadering
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
75 nu vele gedachten bij vlagen
over goedlachse zandgrond gaan
die bij het breken van dagen
en momenten in slagorde staan
is er sprake van spiegeling
van vliegden en grondverzet
met blik op wijde omgeving
in elke richting een breed palet
om in een ver achterland te helen
moet ik contouren bewaken
door een huid te strelen
zonder aan te raken…
Stille tuin
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
359 In deze diepe
stilte ontdek
ik mijn schat:
een plek waar pijn
vervaagt in vredig,
welvend groen, waar
wonden wijken
onder wuivend
loofgewelf en de
ziel stevig wortelt
in serene, stille
dag.…
Ontroerd.
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.575 Zoals je daar lief ligt te soezen
wakker je mijn passie aan
zacht volgen de lakens jouw contouren
mijn hart gaat ietsje sneller slaan
stilletjes kijk ik zo een poosje
herken ieder plekje, iedere plooi
tranen branden achter mijn ogen
als ik voel.. mijn god wat ben je mooi.…
Zonder woorden
hartenkreet
3.9 met 29 stemmen
2.388 De zon verzwakt
in rood de dag
Haar kracht verliezend
aan de nacht
schaduwen verstillen
Lome warmte hangt
in halfduister uur
Vol tederheid
zoeken handen
als vanzelf
het zacht gebaar
der golvende contouren
zo nabij
zo tastbaar
Monden spreken
liefde
zonder woorden
gedachten verstillen.…
ochtendgloren
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.408 De aarde rust onder een
deken van mist
en is voor even uitgewist
voorzichtige zonnestralen
spelen een spel en
laat alles zweven
contouren komen
langzaam tot leven
dan ontwaakt de aarde
uit de donkere nacht
als een blad
gedragen door de wind
komt zij tot volle glorie
in al haar pracht
als een nieuwe dag
weer begint…
Lied van de bruidegom
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
584 ik teken je contouren met stemgeluid
op ritme van de nieuwe dag
zag je ze niet opdoemen
tussen de bloemen van het bestaan
ik blaas je wakker met woorden
hoorde je ze niet ritselen
in het riet van je gedachten
zwanger van liefde
sta dus op, mijn liefste
schud de nachtspinnen van je af
verrijs uit het grijs van de dood
leef het lied…
tijdloos
hartenkreet
2.8 met 10 stemmen
2.464 Ik heb gewacht
tot het geluid jouw
hartslag overtrof
gekeken door de kruinen
naar de wolken
Ik vond het zachte
van je boezem terug
in de contouren van het mos
waar ik je heb genomen in
de horizont van het groen
Minnen was de deugd
die onze zielen deed spreken
in de gang die deurloos leek te zijn
maar die aan het eind de trede was…
kijken
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
922 het akkerland toont haar contouren
in een koud en grijs beeld
op zoek naar licht in woorden
het is nog steeds koud en kil
laat zonlicht langer blijven
ik wacht op warmte voor mijn gezicht
staan de geheimen nog steeds op mijn pad
wij wachten altijd af
en kijken door de ogen
die alleen maar blijven
kijken…
Licht
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
620 Licht dat altijd weer vertedert,
dat een dag zijn contouren geeft,
invult zonder door te drukken,
teken is voor al wat leeft.
Licht dat schaduw werpt en stilte,
doet ademen en verrukt,
moed geeft en vertrouwen wekt
ook als niet alles lukt.…
Bovenmatige overspanning
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
560 Bruggen verbuigen contouren van gewicht,
zij overspannen ijle massa’s lucht.
De spanning tussen hier en overkant
is een bries die zachtjes zucht
over zwelgende diepte voorbij de rand.…
Schuchter
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
717 ietwat schuchter voorovergebogen
poseer je bevrijd van al jouw lagen
in een ruimte die rust ademt
observeer ik de gracieuze schoonheid
het lijnenspel minutenlang
voordat mijn potlood het papier raakt
zachtjes schets ik jouw contouren
de omlijning wat dikker aanzettend
beweeg je onhoorbaar
totdat je herboren bent…
Portretteren
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
453 Ik tel de sterren aan de hemel
schilder zonlicht op jouw gezicht
doe wolken achter slot en grendel
streel zacht de contouren in dit licht
Ik zet de mondhoeken nog wat aan
boetseer jouw handen een diepere tint
dicht de regen menig vijver toe
zo bevleugel ik jou in morgenwind…
wad
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
619 waar eerder grijze klei gebarsten
door brak water drooggelegd
woont het ritueel van komen en gaan
zijn zijarmen in donkere contouren
dichtgeslibd, teruggetrokken en lijkt
de delta versteend, verstild, verlaten
maar niet de branding die straks
zijn zilte water zonder voorbehoud
over de gebroken aarde laat vloeien.…
Schaduw
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
497 Er is niets aangenamer
dan onder de bomen te zijn
in de schaduw
beschut
tegen het felle licht van de zon
Daar zijn wij
ongezien en onbespied
in het halfdonker
in een schemering
waar alles ineen vloeit
zich samenvoegt
waar harde contouren verdwijnen
lieflijk en zacht
een nieuw zintuig zich opent
waar geheimen worden bewaard…
Decemberblues
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
508 Tijd
draagt de uren
naar december
en verder
naar waar de laatste verlangens
worden geblust
contouren vervagen
tot amorfe schaduwen
in diffuse schemering
en alles lost weer op
tot herinnering
straks
vertakken wij weer
in dromen
van gevleugelde momenten
en demonen
we leggen ze te rusten
op het kussen
van de nacht.…
Lijnen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
266 Als een kleurplaat,
die wacht op haar maker
De lijnen, ze volgen elkaar
Nog niet wetende waar en wanneer ze zullen eindigen
Zwarte inkt, wit papier
Onschuldig, zonder vlekken
Verlangend om tot leven gebracht te worden
Als contouren van iets
dat nog ontstaan moet
Ze hebben een begin en een eind
Maar alles binnen de lijnen is nog schoon…
Mijn schaduw
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
399 ik zag
mijn schaduw
in het glas
lachte wat
om een rare
frats maar zag
daarvan niets
terug met
het licht fel
op mijn rug
herkende
niet eens mijn
eigen contouren
toen stevig
aan de maat
tot ik leerde
om bij die grens
de aandacht
op anderen te
concentreren
toen werden
stukjes
persoonlijkheid
uitgelicht in
stevig…
Ik heb je nodig
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
2.514 als mijn geest achter de spiegel
zich in de morgen verschuilen wil
even af wil wenden van het bestaan
afscheid wil nemen van de contouren
die mijn leven hebben geweven
langs de weg te zetten bij het grove vuil
op die momenten zie ik je silhouet
het bedekt mijn onrustige gedachte
mijn geest komt te voorschijn
en verdwijnt de damp die…
Waterkant
hartenkreet
2.7 met 17 stemmen
2.199 Weerspiegeling in het water
de contouren van je gezicht
door rimpels vervagend
vereeuwigd in een gedicht
Weerspiegeling in de lucht
gedragen door dwarrelende winden
een droombeeld belevend
van haar, die ik niet kan vinden
Weerspiegeling gevormd door gedachten
jij tedere, heerlijke vrouw
creatie van innerlijke krachten
ach lief onthul,…
smaakverschil
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
1.679 je hebt de meubels weggesleept
contouren kleuren het parket
ze kunnen naar elkaar toe groeien
geen poot die het hen belet
kunst ontbreekt tegen het behang
hoewel een sobere witte rechthoek
met een kram de nieuwe rage
van de volgende bewoners worden kan
ik sluit de deur
kijk niet om
werp me in de toekomst
waar kunst verleidt…
Slaapschaduwen
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
663 In het sluimervertrek
creëert de droomstad golven
die mijn beleving versnipperen
tot vage contouren.
Het is de tong van oneindigheid
die de tijd likt uit mijn gedachten
terwijl ik mij naakt te luisteren leg
tegen het glas van mijn geweten
koel en dauwbewust van de parels
die zich spiegelen in het late licht.…
Levend dons?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
502 Vingertoppen
gegoten in dons
traag zichtbaar
een bewegende contour
dat zich voorover buigt
een rilling zonder koorts
puntje van de tong die
langs over de treden
van de ruggengraat
via het dal van de heupen
naar de diepten van de bron
odyssee van de hersenen
verleiding
tokkelt de snaren
van een dwanggedachte
verbeelding dat…
je schaduwde ook mij
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
646 je koos het beste haar
penseelde met de
eigen vingervoering
jouw streken brachten mij
in een euforische vervoering
je mengde lichaamseigen
kleuren op een liefdevol palet
aromatisch waren ook de geuren
waarmee het zacht contouren
in harmonie werd aangezet
ik zocht je in contrasten
je schaduwde ook mij maar in
het hart liet…
Nooit zag ik haar
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
157 nooit zag ik haar
gezicht
haar handen maar
slechts de beelden
die zij vormde
in mijn hoofd
een gevoel
van haar contouren
haar stem
als zij
mij voorlezen zou
uit haar gedachten
die gedolven lijken te zijn
uit het zwartste slib
het oudste zand
vermengd met klei
uit de mooiste rivier
maar de wolken
breken het licht
op de spiegel…
De mist die mij draagt
netgedicht
1.6 met 14 stemmen
423 Wanneer het licht zich voorzichtig
opent in het wit, keren contouren terug met
een nieuwe zachtheid. En ik voel hoe deze ademende
ruimte mij draagt, alsof ik er even opga in haar kalme beweging.…
Woorden
poëzie
3.7 met 19 stemmen
2.950 Zij hebben zich stil volgezogen
Met geur en kleur, contour en klank
En zijn als vogels opgevlogen
En rusten op het vers als bank
En heffen zich ten langen leste
Met licht geworden vleugelslag
En vliegen naar harts verre nesten
En slapen tot een nieuwe dag.…
Laat mij leven!
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.187 Het is maar een lichte schittering
die mij hinderend in mijn ogen valt
een aanwezigheid die me niet bevalt
als een vage contour in de schemering.
Ik snap niet dat het mogelijk kan zijn
het gaat van ongemakkelijk naar hel
maar misschien is alles wel schijn,
misschien ben ik het zelf wel...…
Nachtelijk schaduwspel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
678 Rijzende nocturnes
flitsen honend contouren
van verachte flora
uit hun losse pols
Gekegeld op
gepolijste kasseien
druppelen zij bebloed
de versmade grond in
en smeken onnodig
om herkansing
Dan puft de maneschijn
in 't holst van 'r nacht
en gelukkig beklimt
'n schim de berg
van hoogmoed
en vergankelijke kracht…
groeiend blauw
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
870 in mijn ochtendrijk
ben ik alleen
zo mooi alleen
donker is nog
het gordijn
naar het licht
maar toch
geluiden van mijn kippen
of nabije hond
kleuren de
bevalling van de dag
dit is rust
na slapen
stilte
balanceren
tussen zwart en wit
nog niets moet
zo luister ik
nog in mijzelve
zie langzaam
de contouren
van de geboorte…