1234 resultaten.
Drie Wijzen (6 januari)
netgedicht
4.8 met 12 stemmen
851 Driehoeksverhouding
Vrijt zich op
Men noemt het “God”
Drie Wijzers
Secondje Troch,
gesponnen wollen'Sok
Lammen Sta op
Zure wijn Zuur-stof dorst
Bach bloesems in aantocht
Oosterse wijzen in op-gaande Zon
Windvlagen van woorden
Wéérklanken horen
Spiegelen "Lichtjes" van de Zon
een mondje vol
De drieling in Wijzen
Klokslagen het hart…
Lesbos en Lisboa
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
541 getooid met acanthus
heel stevig en rank
steunen de architraaf
sterk en eendrachtig
statig, subliem van
gestalte en slank
Uit marmer gehouwen
ontmoeten twee zuilen
in eenheid verbonden
als hendiadys
in een sereen
trait d'union op niveau
voor een pikant
rendez-vous vis-à-vis
Getooid met acanthus
- een gulden snede
van bloesem…
Grasduinen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
666 Ze ligt in het gras
houdt van moeder aarde
opent haar ogen
ziet kleuren
flirt met bloesems
Lentegeuren
Het onbekende krijgt betekenis
ver van geplaveide steden.
D' Aarde waar ze op ligt
niet te temmen
in het nu, het heden.
Dromerig onder een wolkendek
vrij denken
zeilend aan een blauwe hemel,
foetushouding,
eenling.…
De verknipte bruidegom
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
635 twee tafelstukjes
tussen Kerst en Nieuw
als geschenk zijn ze ook wel aardig
opgevuld met chocolaatjes
drie
alleen als ze goedaardig zijn
snij ik gezwellen uit haar hart
giet ik olie
op haar veel te hete borsten
de rest bemest ik puur organisch
in parallelle strepen
ze lacht me smakelijk tegemoet
en wrijft haar vlezig fruit…
Mindless fuck
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
719 Dan grijpt ze een biljartkeu
of vers fruit van de schaal.
Mijn ontembaar geile oma
gaat met alles aan de haal.
Bij geen activiteit is zij meer welkom,
ze sluiten haar kamerdeur.
Niemand is er veilig, geen Sinterklaas,
Kerstman of zorgdirecteur.
Ook is er een Zonnebloemboot gezonken,
midden op de Rijn.…
DE BARRE ROTS
poëzie
3.8 met 20 stemmen
4.137 wen der tegenheên vaak overstelpende vloed
voor een ogenblik tijds is geweken,
zij de bloesem van vroegere weelde vergaan,
zij ’t voor altijd op aard met vreugde gedaan,
voel’ zich ’t hart bij herhaling nog breken; —
toch verheft zich in vrede de geest naar omhoog,
bij de daauwdrop der smeltende smart in het oog,
en men beurt uit ons werelds…
Blodeuwedd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 Ik ben Blodeuwedd,
gevormd uit bloesem van Brem,
Eik en Moerasspirea
overtref ik elke sterfelijke vrouw
in schoonheid en sierlijkheid.
Gwydion en Math,
magiërs maakten mij
om de lusten van Llew te bevredigen;
hij huwde mij, nam mij
als seksslaaf, huissloof, speeltje,
ik was een sieraad aan zijn zij.…
Binnen-in
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
264 Gekerkerd in de stad verwelkte ik tussen muren
als bloesem zonder tak,
en in de rook der nachten zocht ik naar de uren
die niet verstikten in het dak
van steen, dat laag en doof op mijn gedachten drukte
en elke vlucht verbood —
alsof de lucht zelf in mijn longen zich verschrikte
en ademen verraad gebood.…
LENTESTOET
poëzie
1.9 met 7 stemmen
1.753 Nu buigen blad en bloesem naar beneên
Om háár te spreiden luchte baldakijn,
Haar, die aan 't hoofd van 't zuiver-spelend koor
Ten bos in schrijdt, de lentekoningin.…
Wat zal ik wensen?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
419 Dàt wens ik jou en
ook natuurlijk dromen en wat vreugde
om de kleine, daagse dingen die ons
dragen en de kleuren van de herfst en
't bloesemen van bomen in de lente;
het geuren van de regen, de winter met
zijn stilte en de herfst met vruchten.…
Stilte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
700 In haar dromerigheid versmelt ze met het vloeibare van een voortdurend veranderende hemel,
waarin nog de dood,
nog het ebben van de tijd
de veelkleurigheid van bloesems bedekken.
Haar blik dwaalt over het geblakerde land van zwijgzaamheid,
altijd zoekend,
eindeloos wegrennend van zichzelf in haar eenzame vlucht.…
Bericht uit het dolhuis
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
467 I
van de fitness coach
moesten wij gekken
opeens elke ochtend
gaan buigen en strekken
en de man met de spuit
gaf ons plotseling fruit
in plaats van een injectie
(besluit van de directie)
en de crea therapeute
liet ons op zondag kleien
dus ik dacht: da's leuk
dan klei ik geopende dijen
voor straf werd ik naar
de schaamafdeling…
De vier seizoenen
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.974 Het zonnetje schijnt door de wolken en bloesem geurt en kleurt het land.
Het is weer zover: de vogels leggen eieren
en moeder eend wandelt trots met haar kroost langs de kant.
Heerlijk deze tijd van het jong geborene.
O, Nederland je blijft mij bekoren.…
Meiklokje II: ondergang & verrijzenis
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
631 sjaal
mijn verse gastheer
Vanaf nu kan m'n echt gezicht
terug bleken in de winterzon
M'n formele uniform verlicht nu
een gapend gat
ginds zal alles licht schijnen
dat statig weggesmolten masker
is zelfs voor daar te
zwartgeblakerd
Plots klapwiekt mijn briesend herboren tapijt
in een vliegende vaart achter
de pure zielezang
van bloesemende…
Twee werelden in mij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
346 Gras wordt golven, sneeuw kleurt als bloesem,
en tijd lost op in innerlijke strijd.
Maar dan help ik weer een kind een drempel over,
vind woorden waar wanhoop zich verstopt.
Tussen afgrond en hoop, tussen stilte en storm
heb ik duizend gedachten geklopt.
Mijn hoofd is een razende vlakte vol vragen:
Wat is leven? Wat is goed?…
Afscheid
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.629 Als de gure winter nogmaals
De aarde blad en bloesems rooft,
En gij eenzaam zit te mijm'ren
Met ter neer gebogen hoofd;
Als de lange kruipende avond
Vele droeve stonden biedt,
Denk aan mij, die steeds u lief heb,
Liefste, neen, vergeet mij niet.…
spiegel van de nacht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
525 van Johny
kleur onhelder
achternaam walker
bitter
met de verraderlijke smaak van rottigheid
mijn lever geeft toestemming
stilzwijgend
het geweten wordt gestreeld
en het gevoel geeft zich over
ik spoel mijn gedachten weg
en ververs mijn aderen
met onreinigheid
in het begin
een uitgestrekte lach
vastgepind van wang tot wang
beginnende bloesem…
HET KINDEKE VAN DE DOOD
poëzie
4.3 met 62 stemmen
17.067 Het was hem, of de nacht begon,
De bange duistre nacht,
Al had nog niet de lieve zon
Haar halve loop volbracht;
Aan zon en bloesem hing zijn hart;
Het dacht niet aan zijn boze smart,
Aan bittre pijn en nood;
Te sterven was zelfs wreed en hard
Voor 't Kindeke van de Dood.…
Liturgie der Goddelijke Vertwijfeling
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.260 Introitus
o, mens,
mijn beeld
in jou geschapen
ik treed nader tot jou
beziel je met ademende
genade
laat ons samen juichen
ons op gezamenlijk
licht beraden
langs verheffende wegen
omgordeld door
voortdurende bloesem
laat ons zoeken
naar een scheppende zegen
2) KYRIE
mens,
ik ontferm mij over jou
leg je hand…
Maart
poëzie
3.7 met 15 stemmen
3.483 . -
Hebt gij een dode schijn verloren -
Zij gij 't die de eerste paasbloem vindt
Om daar de aard mee af te romen,
Tot de eerste Mei uw dorstig kind
Over zijn bloesems heen ziet komen,
En gij in de geruste schoot
Van Holland's wei u leit te slapen; -
Maar 't leven verft uw lijf nog rood!…
NAAR BUITEN.
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.197 Gekerkerd in de Stad, verwelkte ik in haar muren,
Gelijk een bloesem tussen steen:
In nachten zonder slaap, in doorgebeuzelde uren,
In rook, rumoer en ijdelheen!
De Stad!…
Maart.
poëzie
3.0 met 9 stemmen
1.137 Zie naar die gaard en klare beemd,
En lees de vrucht van al uw daden
En al uw kommer in de lach
Van wat vergaat en wordt geboren: -
Uw leven is een dorre dag, -
Hebt gij een dode schijn verloren -
Zij gij 't die de eerste paasbloem vindt
Om daar de aard mee af te romen,
Tot de eerste Mei uw dorstig kind
Over zijn bloesems heen…
Bedelbrief
poëzie
3.8 met 8 stemmen
3.614 Des zomers heeft de rijkaard ijs,
Des winters heeft hij fruiten.
Dat doet het goud, die zegen Gods,
Te dwaas veracht door valse vromen.
Genot, geneugte en rang en eer,
En nog veel meer - nog vrij wat meer
Kan men voor goud bekomen.
Wij gaan met schaal en bussen rond
En kloppen aan. Doe op! doe open!…
Gelatenheid
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.200 De straal vervare u niet
die de onweerwolk ontschiet,
en beef niet voor 't gerucht
dat klatert door de lucht;
maar zie hoe 't hemelnat
weer bloesem, kelk en blad
verfrist, verkwikt en drenkt
en kracht en leven schenkt.…
Europa, vernietig Japan
poëzie
4.2 met 9 stemmen
4.976 Maar ze hebben al uw boeken gelezen
en hun zielloze brein, dat de bloesem verlept
en verdort het zaad, het onthoudt
elke formule en ieder recept.
Het mijmerend volk der zoovele Chinezen,
zij zullen het jagen en zullen het delen
in compagnieën en regimenten,
en elk zal zo'n schrompelend wezen bevelen.…
Gelatenheid
poëzie
2.8 met 5 stemmen
1.179 De straal vervaar' u niet,
Die de onweerswolk ontschiet;
En beef niet voor 't gerucht,
Dat klatert door de lucht;
Maar zie, hoe 't hemelnat
Weer bloesem, kelk en blad
Verfrist, verkwikt en drenkt,
En kracht en leven schenkt.…
Onweder
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.389 Spoedig bemerken ze nu, hoe het stof op het veld en de landweg
Door de dwarlende wind, in lichtgrauwe wolken omhoogsteeg;
Hoe zich de bladrijke kruinen der linden als golvend bewogen;
Hoe, als vlokkige sneeuw, de bloesem der kersen daarheen vloog;
En hoe de onweersbui eensklaps op bruisende vlerken,
Met onstuimige vaart, al loeiend en donderend…
Lief is de Lente
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.169 Bloesems bedriegen,
Bloemen verwelken,
Alles vergaat-,
Hemel en aarde,
Alles verandert;
De Eeuwige niet.
't Leed van de winter
Maakt ons de lente
Lieflijk en zoet.
't Leed van het strijden
Maakt de Overwinning
Heerlijk en groot.
Dor was het aardrijk;
God is gekomen:
Alles herleeft.…
de zaak alzheimer
netgedicht
4.8 met 31 stemmen
1.093 We spelen ”gastgezin”
Binnen de formele deuren
Waar ik zelf de naam moet lezen
Om niet in een andere kamer te verdwalen
Vindt “Fleur” blindelings zijn weg ,heen en terug,
In het woon-en zorgcentrum
Zinssnedes ,klanken ,een andere geboorte aankondigen,
Soms met een klagende roepstem,
Verdwalend in kamers,
De geur van bloesems ontbreken,
Geen…
Vincent van Gogh
poëzie
4.5 met 15 stemmen
5.565 .'
III
Leed als de golven van de oceaan
die baren witte blaân
van bloesems. Leed als van blaren aan
de bomen. Bomen die kruinen worden,
kruinen: der bergen wit gehelmde horden.
Het arme leed wanneer het wordt ontzaggelik
in het dragen aller leed,
wordt scheppend leven weer.…