14123 resultaten.
Riviervogel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.533 brein van mijn intieme gewoonte
boven diepe wateren met vrije vogels
vlieg jij hoger riviervogel
boven het stromend water
naar mijn dromen …
Ik kijk uit over de rivier
maar ik denk aan de zee,
ons liefhebben is nu samen geworteld
jouw seizoenen zijn eilanden rond dromen
oeverlanden zijn het blikveld
uitzicht over levend landschap…
Kind in niemandsland
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
448 Beneden lijkt alles onbewogen
in de nog onbewerkte grond,
evenwicht in een verzwegen
landschap, broosheid tekent
halo’s rond de zonneogen, die
aan het licht willen ontsnappen,
met deze aanhouder wint de
grond aan eigen dankbaarheid,
dat kind met haar oneindige
dromen zijn onze tolk waarop
de tijd zich opricht, waarvoor
het prikkeldraad…
Emma Petronella
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
514 Hoe kan je zonder gedachten bij me zijn
onze wellust als een woeste rivier
onze bedding het verstilde landschap
en als je wegebt rode wijn
hoe kan ik je niet voelen
als zwijgen lust oproept
onze lijven in liefde herinneren
de berg is bij ons, wij zijn de berg
we horen in het hemellandschap van dromen
waar niemand praat over het leeftijdsverschil…
De droomboom
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
759 gedeeld door beide lippen,
vanaf een tere huid, op handen
gedragen naar het gereserveerde
plekje in een voldragen landschap
de vol gedekte tafel maakt de
spijs te over en bitter zoet, ongewild
geleid door de blik vanuit een silhouet
een warmste verleiding in het ongekuiste
dessert van het liefdesalfabet,
daar liggen we begraven…
Allé, allé
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
509 Koersen wielrenners
in versnelling, door een afwisselend
landschap, onder een aanmoedigend
supporters gejoel.
Moordend kan vaak het tempo wezen,
wielrenners demarreren de pedalen in
het rond. Schakelen wanneer het kan naar
een lager tempo; draaien hun wielen dan
wandelend verder rond.…
Wie weet?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
677 Daverend tikt onze klok seconden,
over het landschap van de tafel.
Ik hoor geluiden in mijn oren,
die ik overdag nooit hoor.
Ik zie schimmige beelden,
die ik in het felle licht niet zie.
Gedachten die mijn geest bereiken,
zullen overdag niet meer bestaan.
Is dit wel mijn eigen huis?…
Mijn rib
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
799 Ook al vloeien al de rivieren over
En blijft er niets meer van landschap over.
Dat deert me niet,
Mijn liefde is onomkeerbaar en vol eerbied.
Dit gaat dieper dan man en vrouw.
Dit is een ode aan mijn liefde voor jouw.
Dit is niet pas of voor even,
Volgens mij..
ken ik je van een vorige leven.…
twintig graden celsius in oktober
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
585 ach kom - laten wij niet zeuren
tot in de treuren - het is de nieuwe tijd
bekleed met hippe zomergeuren
open ik het venster wagenwijd
een boeket om 't huis mee op te fleuren
wandelend door straten als een jonge meid
zonnebloemen naast een bos met okergeuren
kleuren de ezel in een landschap van krijt
ach kom - laten wij niet zeuren
tot…
Het fraaie ochtendlicht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 Waar vogels hun verentooi opnieuw verzorgen
het opstaan van het gloren herboren vieren,
zich niet druk maken over de dag van morgen
met hun aanwezigheid het landschap mede versieren.…
Kameraad
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
541 Het mag een beetje nut hebben
dit leven, dit denken, dit schrijven
waar het landschap in stevige contouren
grensgebied vormt, tussen wildernis
ademt er een woestenij vol emoties
grillige waarheden in de hitte van het zand
en aangelegde beschaving.…
Partir c’est mourir un peu
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
598 We leggen je neer in een landschap van vragen
in zeeën van langzaam zwijgen
in de zomen van de tijd
Wat drijft je: rede, twijfel, moed?
We nemen plaats aan de voet van het epos
volgen de grillige sporen van het heldendom
met jou kijken we naar het dansen van de vlammen
Maar hoe lezen we het boek van jouw gedachten?…
winterpracht
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
452 De douw knispert onder elke voetstap,
in dit betoverende winterse landschap.
De nacht valt als een fluwelen deken neer,
sterren fonkelen, als een hemels schouwspel keer op keer.
In het winterlandschap, gaan we samen op ontdekkingsreis,
over zachte sneeuw en op glad ijs.…
Onder de huid van de lente
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
370 Daar krijgt de overvloed een plek en helderheid,
in een landschap dat in tederheid herboren wordt.
Kijk eens door mijn ogen naar het dansen van de muggen,
voel de tinteling van groei die alles samenbindt.
Het is een kracht die overweldigt, maar ook opent,
wanneer je leert dat overgave de essentie is.…
Thuis als Horizon
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
254 Thuis is een landschap
dat zich elke ochtend herschept,
waar het licht langs de muren glijdt
als een reiziger die even blijft hangen
voor hij weer verder trekt.…
Drijfzand
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
194 Misschien is dat de verborgen wet
dat niemand een ander uit dit landschap kan tillen,
hoe teder de handen ook zijn.
Sommigen verdwijnen niet.
Ze trekken zich terug naar een oever
die voor anderen onzichtbaar blijft.
Ik,
sta nog aan de rand
en kijk naar de plek waar iemand was.
De afdrukken zijn verdwenen.…
Ukiyo-e
netgedicht
2.9 met 16 stemmen
234 Zo ontstaat een landschap
dat zichzelf steeds opnieuw vormt, een
drijvende huid van kleur en aandacht, waar elke nuance
haar eigen richting vindt en niets zich vasthecht aan wat voorafging.…
Koningsdochter
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
637 Op jouw rug teken ik
een hart dat ik vul met xxx'en
Jouw naaktheid als Eva
die van mij als dat van Adam
Ons bloot zijn en dat van
een prinses
Haar mis ik
en jou wil ik
dus geenszins kwijt
Jij en ik, wij samen
Wij bouwen ons leven om
anderen heen
het plezier van
van elkaars
liefde en gebaren
wij beleven el-
kaar voor
eeuwig hartgrondig…
Als je denkt: "ik ben verslagen".
hartenkreet
4.3 met 20 stemmen
11.423 Als je denkt: "ik ben verslagen",
is de nederlaag een feit.
Als je denkt:ik zal niet versagen",
win je op den duur de strijd.
Als je denkt: "ik kan het niet halen",
is de tegenslag op til,
want het overslaan der schalen,
hangt voornamelijk af van wil.
Moedelozen gaan ten onder,
door hun twijfel, door hun vrees.
Vechters winnen, door…
DE LUCHTSPIEGELING
poëzie
3.4 met 8 stemmen
1.602 't land met schoven,
't Groene bos zien wij daar boven,
Heel het landschap afgespiegeld met zijn kwijnend avondvuur.
Rundren weiden aan de hemel,
En langs zijn verlichte tin
Voert het paard de kar met garven
Rustig de open staldeur in.…
Landschap: bomen van licht
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.433 Landschap: bomen van licht, bij 't óp-stralende blaken
van zonne-vlakken, in schettren, scherp, op de daken;
en óm: de zware tocht van stromen, - wijde stromen
gekomen tot een meer als van glooiënd goud-laken.…
Dans van Bekoring
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.977 De rest raad ik
Dan moet je woorden verspillen aan een daad
Het ging als volgt:
Een versneld kluwen diep in het landschap.
Verstrengeld gescharrel.
Schuimlippen.
Een blozend gevecht.
Hoeven knarsen.
Zweet dampt in kringelende slierten.
Versmolten vlees dat zwenkt en kantelt in een lijnenspel.…
Winter
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.112 Langzaam vormt zich een schilderij
het landschap ontwikkelt zich tot paradijs.
Ik ben jaloers, het is immers niet van mij
al maak ik dat mezelf wel wijs.
Een simpele boom neemt vormen aan
ontpopt zich als een reus in het wit.
Het wit doet duizelen, ik kan niet staan
ik voel me nietig, zo als ik daar zit.…
De trein loopt prachtig binnen
gedicht
3.6 met 41 stemmen
14.810 Breekt het landschap in,
regen slaat het raam, rechts een huis gegeseld
zag je dat, een tuinschuur klapte open, er golven
hagen op de wind. Onvermoeibaar kuiert
de landweg, wegen binnendoor, staat
onverwacht een ladder, glimmend, hemelhoog.…
‘T is winternacht. – ‘K zit in mijn oude stoel.
poëzie
3.6 met 16 stemmen
2.908 . –
Een thürings landschap zie ‘k, waar ‘t avondlicht
Scheef op hellende korenvelden ligt;
Hier, onder mijn veranda, wordt ‘t al koel.
Net Mendelssohn: een zoet en warm gevoel
Van smeltend, week verlangen: ‘t is als richt
Zich jongensmijm’ren naar het vergezicht
Van liefde, stil-heerlijk geweten doel.…
lopen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
697 En toen
was het gedaan
opnieuw beginnen
maar voldaan
tarwe
graan
velden
zomers groen
zwanen
eenden duiven
egels lopen over de nacht
het plantsoen
de kade
verhalen
een bocht in het magische bos
meer vragen dan antwoorden
de klos
het pad door het landschap
boodschap
winkels mensen wensen
herkennen
realiseren
aanbidden vereren…
leven, geen dood........
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.153 zondagmorgen koud landschap
roken en door het raam staren
leg mijn handen op het glanzende hout
koel hout, nee zeg maar koud
weer gaat de wereld als een meisjeskamer open
het landelijke, goddelijk verheven kalm
de schemer zal nu laat in de middag vallen
de sterfelijkheid houd aan, deze morgen
ik voelde meer steen met gelijk geduld
alles stond…
Winterlandschap
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
721 In een stille, haast heilige nacht
wordt het landschap in wit gehuld
onder een zware asgrauwe lucht
ontwaakt verbaasd het stille gehucht
en wordt een winterdroom vervuld
geruisloos, zonder enig gerucht.
Verwondering en bewondering
kindergejoel en klappertanden
op een maagdelijk wit tapijt.…
Zolang
gedicht
3.8 met 8 stemmen
7.641 zolang zal ik het blanke huis verfoeien
met zijn grondslag in zwart slijk
zolang zal ik er woelen
als een kat in een vreemd pakhuis,
zolang zal ik mijn woede hanteren
tot een scheur in een oud patroon
zolang zal ik de gevangen kreten horen
van wie de stenen rolt
en wie daaronder lijdt:
zolang ik mijn wandelgang kies, dwars
door het landschap…
Michael and his own sweet songs
netgedicht
3.1 met 17 stemmen
757 hier en daar
de avond
in achtentachtig raampjes
ik wilde zwaaien naar ze
en naar jou
de velden voorbij
je muziek als nieuw, als leven
in het gebogen ‘Lake’ landschap en zij
die blootsvoets mee stapten
in de chaos en de verwarring, het zoeken
naar waarheid van de ziel
glanzend
en dan weer uitgeput
het was telkens een blijde dag…
Storm raast
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
467 Hij droomt van diep blauw water
Mensch
op weg naar heuveltop
schreeuwt in cadans
van voet voor voet
dat hij het landschap is.
Boven
mag hij één seconde
kijken.
Dan slaat
hagel
zijn ogen dicht.
Weg van de zee.
Omlaag.
Omlaag.
Daar
hoort hij enkel maar gekerm.
Een vissenlied
vol blauw verdriet.…