1812 resultaten.
EFTELINGSLUIMER
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
438 Doornroosjes kasteel heeft een tweede schildwacht,
sterker dan zijn maat, die geeuwend knikkebolt,
terwijl de slaapeeuw ongestoord voortrolt,
beschermd door hoge, woeste rozenpracht.
Strijdvaardig rust de nieuwe lansknecht zacht.…
verademing
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
410 onderwijl
krijgt ijsberen vorm
op normloze klanken
(van de blaasbrouwerij)
zij
als meervoud van jij
baant de weg vrij
voor een nabije
verbintenis
binnen de kaders
van onvermijdelijkheid
van veranderende aanpassingen
zonder verrassingen
uit een hoed
met een willekeurige maat
op losse eindjes geschroefd
ik hoef niks van haar
vandaar…
de kortste weg naar overvloed
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
268 fluistert de aarde,
groeit niet uit meer
maar uit minder willen
zie hoe verlangen
een onrustige rivier is
die oevers verslindt
die nooit de zee bereikt
en zie dan—
hoe één ingehouden wens
de stroom bedaart
hoe het water helder wordt
en de bodem zichtbaar
daar, precies daar
ligt de korte weg
niet geplaveid met munten
maar met maat…
op de eerste tel
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
271 hier naar overal schiet
en toch veilig op de grond komt
terug op de eerste tel
om weer op te stijgen
naar het next level
dat volgende stadium van
in het leven staan
en zijn
als die dreun nogmaals landt
en weer een keer wederom
klaar voor een nieuwe werveling
omwenteling in drie stadia die
de komst verraadt
als een herrijzenis per maat…
Aangemeten
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
167 Dan blijkt voorbij het linnen en het satijn
niet iedere maat past om het ware zijn.…
Aarzelend
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
165 Liefde in ongelijke maat gemeten, nabijheid langs verschillende seizoenen.
Misschien geen afscheid, geen terugkeer, slechts het ritme waarmee levens bewegen; de één een oever die wachten blijft, de ander een stroom die nergens beklijft.…
Platanen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
10 Zoveel groot blad
van platanen voor mijn deur
Het kraakt en het krakt
En plakt aan mijn zolen
hoewel ik ze veeg aan de mat
‘k Moet dan weer zuigen
Rug buigen
terwijl ik in een bui
gewoon lui
hangen wil in een stoel
de boel laten de boel
Maar natuurlijk mijn proper gevoel
laat dat niet toe, hoewel moe
door dat gedoe
En zo vroeg…
Herinnering
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
740 Over de terpen
van Broeken en Maaten
het Kampereiland over:
De Geuzen zyn
in de Bommlerwaard gevallen
zy hebben my ontnomen met syn allen
een hupsche Schans
en also sterck van Muuren
't is een kwâ kans
voor my die 't moet verduuren ..
Hemony - Geert van Wou
op de muren hun geschut.
Hoog boven de stad
hun klokken.…
Noodlot
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
790 Tussen botsplinters en rotsscherven
Over een luw slagveld
-Koolzwart met rode spatten-
Wil de dwerg zijn naam kerven
Een speerpunt in de aardkorst
Hij jut zijn veulen op
Het gulden spoor schendt de flank
Een hittegolf breekt in de kop
Mat hem af zonder klank
Achtergelaten in een ruim vlak
De winter wacht.…
Laat aan mijn nederlaag...
poëzie
3.6 met 9 stemmen
3.953 of van zijn eigen eindloosheid
de donkre diepte
veroovren,
vóórdat hij eerst met zijn gelijke
van man tot man zich mat?…
HET JUISTE MIDDEN
poëzie
3.8 met 16 stemmen
5.718 Die dit zeit,
Geeft haar een lucht-bestaan van loutre onzekerheid,
Van ’t aantal, van de maat der dwalingen afhanklijk,
En niet bestaande, niet erkenbaar dan door haar,
De Wijze vrage dan niet langer: Wat is waar?
Alleen het onderzoek: Hoe dwaalt men? is belangrijk.…
HOMO BULLA*
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
1.247 In de Eusebiuskerk vallen soldaten
Met dichte parachutes nog naar omlaag
Zij komt uit Canada verhaalt ze traag
Haar man heeft hier gevochten met zijn maten
Ik laat de grootste klok voorzichtig luiden
Kijk daarna uit over de Neder Rijn
Voel van de stad het stukgeschoten zijn
Het met de handschoen huwen van de bruiden
Karel van Gelres praalgraf…
Dodewagen
poëzie
3.2 met 4 stemmen
2.351 Stil ritselen neer van bleekvergeelde linden,
Te regenzwaar voor wilde werveldans,
De laan bevloerend met hun matte glans,
De bladren, zacht gedragen door de winden.
Slaap, dode, slaap, uw leven is voorbij -
Maar rond de rouwkrans fladdert, als in Mei,
Een blanke vlinder tussen 't bruin der bloemen.…
Herfstnacht
poëzie
3.0 met 21 stemmen
3.785 De schim der stad ontvlood een matte klacht,
Ginder en verder stond een boom en droomde
Eenzaam, - van mistig natte takken stroomde
Aldoor, aldoor een dode bladervracht.
Toen dacht ik aan ons werk, o kameraden!…
De Planten
poëzie
3.3 met 13 stemmen
3.330 Eerst moet hij ras de matten die haar dekten
terzij doen schuiven langs zijn druivenkas,
blij in de aanblik van de vroeg gewekten:
de rijpe trossen, zwellend achter 't glas.
Nu spit hij hier naast hoge chrysanthemen,
zoetgeurende asters en de zonnebloem,
Voor wie ooit bogen zoveel diademen?…
orgastische tijd
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
3.503 als hitte en gloed in lijven snel stijgen
ben jij de komeet en ik ben zijn staart
waar huid aan huid lichamen swingen
spelen hormonen hun rondedans
verhitten de adem, verzen zingen
laten ons drijven
op lust die pulseert
waar bevend genot onder mij zweeft
in maat van begeerte mijn mannelijkheid leeft
ben jij de komeet en ik ben zijn staart…
Fietsen door het donker
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
792 Ze bestelt nog een rondje,
voor alle maten in de kroeg,
de dapperste zegt dan:
ach mens, je hebt een lekker lijf,
een leuke smoel en, verdomd,
heerlijke borsten…
Ze drinkt het schuimend biertje,
ontmoet een leuke vrouw
en nog een leuke man,
maar durft geen woord te spreken.…
Als de muziek is afgelopen
netgedicht
4.4 met 27 stemmen
750 damesslip als slecht gemutst verblindt verbaasd mijn zicht
de pick-upnaald overslaand als een moker aan het heien
totale chaos analyserend is de rooklucht niet te snijden
gesuikerde pinda's plakken onder voeten en tussen tenen
wijnglazen op het kleed die kleuren en mij vervloeken
ik laat bierscheten boeren en harde zuchten
zie doffe spiegels mat…
Hoe eindloos lang...
poëzie
2.1 met 9 stemmen
2.170 't Is dag, maar toch geen dag voor mij, die kende
de volle luister, die 't Heelal doorblaakt:
zie alles treurt zó mat, zó dor, zó naakt....
maar dat de zon me een enkle hoopstraal zende
en 't schijnt me of weder, in 't verdord gemoed,
iets op gaat wellen en zijn vreugde spreiden
in en rond mij in gouden zomergloed.…
Kunt Gij nog wreder slaan!
poëzie
3.5 met 8 stemmen
3.171 Maar schrijf dan ook, ter keerzij mijner schuld,
Dat ééns een menskind, zó diep in ellende,
Zó ver verloren in een nacht van rouw,
De maat zijns droeve Levens heeft vervuld,
En schoon hij 't bitterst dezer wereld kende,
Toch durfde leven en niet sterven wou!…
Shot!
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
984 Een mat leven waarin de waarheid ooit verdween
Maar de glanzende naald prikt dwars door de leugen heen
Kick af of rust zacht, zuster van de nacht
Zegt de waarheid die jouw leugens met zijn galg opwacht…
Verhuizen en stress
hartenkreet
2.8 met 27 stemmen
8.523 Stress want de verhuizing is in gang
de helft staat hier, de andere helft daar
je zoekt je gek naar al je spullen
en eigenlijk is het helemaal niet raar
dat je verlangd naar je werk bij de baas
Want al is daar stress, dat is toch anders
daar doe je het niet alleen, daar kun je
praten met je maten, daar is het een
kantoorbaan gewoon voor…
Ajax
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.938 Je ziet die jongens weeklijks in keurslijf
de velden betreden op wankele benen
hun neuzen wijzen al naar hun tenen
hoogste tijd dat ik nu de Beurs schrijf
U die Ajax in delen splitste en heeft genoteerd
kijk toch - de handel zo gaat naar de knoppen
beweegt er één je ziet al zijn maten stoppen
bij samenspel zijn de acties tegen elkaar gekeerd…
Toen Knaap mij de laatste maal knipte
poëzie
4.6 met 16 stemmen
7.501 .'
En JONGMANS, toen hij mij gistren
De maat voor een pantalon nam,
Keek van mijn magerheid zó op,
Dat ik dacht, dat hem iets overkwam.
Vater MULLER ontzei me zijn tafel.
Ze verliep anders helemaal.
Mijn holle kaak deed de lui denken,
Het eten was bij hem zo schraal.…
'Een lege postbode verdrinkt op de landweg'
poëzie
3.7 met 47 stemmen
14.805 Morriën)
het is verdomd al weer haast herfst
en mijn vermoeid lichaam dat geen honing kent
lichaam zwak boven mate en gespleten
het is een oud huis als in Greenwich Village
de bomen staan haastig in te pakken
hun bladeren gaan in de koffers van de grond
de wind is een gezwinde sleutel
en over het deksel legt zij een kleed van wolken
de…
strafgeschoeide babyvoetjes
gedicht
3.3 met 23 stemmen
12.559 strafgeschoeide babyvoetjes
maat doet er nu even niet toe
harde neus
hard contrefortje
heus, al wat dit brein aan roodharigs vermag
werkt de pols vrij
rolstoel precies in de loop
doe
doe
schenk dat vervloekt konijn wat liefde kutje
ik ga je niet verlinken
ik stop je in mijn molen heus
en prik je op mijn draaimatras kaninchen…
U DIE DE REINIGING VERVULT
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
822 Uw liefde raakt hun diep bestaan
en breekt hun sterke trotse waan,
wie dient moet op de knieën gaan,
de grootste wordt de minste,
U droogt de voeten met uw kleed,
zodat wie aanligt nooit vergeet,
dat U met and're maten meet,
wie meerder is gaat dienen,
U geeft de weg met water aan,
maar die gereinigd zullen gaan,
wast U met bloed het…
kopermijn
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
892 lijsten met vage namen
leurt hij langs de diplomaten van Europa
ondertussen
weegt hij een handvol koffiebonen
keurt de blos van de mango
schilt zijn magere bananen
de graaizucht naar koper vraagt een duur offer
de pijpen lozen hun zuur in een bekken van slib
het sproeiwater van de akker ruikt naar gasbellen
die ontploffen op de gele, matte…
'K WEET NIET OF IEMAND ...
poëzie
3.8 met 5 stemmen
2.338 Toch heel mijn hart is 't, dat hier rustloos slaat;
- zo 't uurwerk, dat aldoor zijn gangen gaat,
onopgemerkt als 't leven rustig vliet
en 't helder oog in blauwe verten blikt,
doch al te luide, in tijden van verdriet,
op scherpe maat de slepende uren tikt.…
Sleur de waakvlam
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
593 woede door intimidaties
voor de maten veel te klein
steeds voortdurend toegemeten
kan een mens niet dankbaar zijn
Wees maar waakzaam
waar de woede
zich slechts ingraaft,
zich niet uit,
want het breekt wel
door de aardkorst
waarna het pure furie spuit.…