1669 resultaten.
Het binnenste hart
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
402 geworden
ziel, je mag gerust liefhebben
en op je bek gaan, vergeet
niet te reizen naar de uithoeken
waar niemand komt, de kroegen
en kale vlaktes, de weelderige
tuinen met vijvers, de plekken
die je dacht ergens van
te herkennen, je kunt
te laat komen, te vroeg
op de verkeerde plek
of met je neus in de boter
je kunt verbergen, zwijgen
schreeuwen…
Ondragelijk verdriet
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
687 Mijn hart brak doormidden,
Er zijn geen woorden voor,
Ik kon alleen maar bidden,
Wat meer op schreeuwen leek.
Toen die droevige gang,
Die wij moesten maken,
Ik voelde die wrang,
Die ik niet kwijt kon raken.
Ik schreeuwde de hele dag door,
Niet van buiten maar daarbinnen,
En legde de waarom vragen voor,
Aan de Heer die alles weet.…
Hoe beschaafd
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
582 De hond moet iets van zijn baas
Zijn baas is de baas over hond
De baas laat hem niet zijn: hond
Zoals ook mijn mond
Die ik wel wil laten zijn als mond
Maar ik behandel hem als hond
Mijn mond mag niet schreeuwen
of gillen, lelijks killen
Klein hou ik hem aan de lijn
als een hond
Een mond zonder kiezen
Die nu niet kan kiezen
En aan de…
Echo uit onszelf?
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
375 Als we willen weten
wat en wie we zijn laat
het waaien met de kop
in toekomstige tegenwind
het uit te schreeuwen in
stil geluid in het achterland
migratie tussen eb en vloed
onderhuids wat we niet zien,
niet alles strandt wat we vinden
hebben aanrollende golven een
eigen naam, benoemde entiteit
als ziel van de oceaan, vloeibare…
in rouw verzonken
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
480 als ik naar huis rijd, de wagen
sprekend lonkend de verte neemt
mij de tijd verpacht aan het pedaal
dat rechts mijn flank mankeert
dan wil ik schreeuwen tegen al wat lijdt
zich schuwt tegen de goden die de
wegen dragen op hun gehaakte
schouderstukken langs berm en onbehagen
geschurkte bomen maskeren twijfels
die ik wil uiten, doch de stereo…
Woestijnkamelen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
429 nog klonken
uit de verte
de schreeuwen
van woestijn-
kamelen en
knarsten het
door lucht
gedragen zand
tussen kies en
spaarzame tand
de wind was
opgestoken
daarom hadden wij
de opgravingen
onderbroken om
in rustiger tij
verder te gaan
aan een nieuwe
opening van het
gangenstelsel
wij proefden al
de lucht die daar
eeuwen in…
ik geloof nog in jou
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
568 we zingen en schreeuwen over hoop
op dagen van verdriet met hartenpijn
zwalkend en dralend is de weg
die ik loop: maar ik pak je hand
en leg hem voorzichtig in die van mij…
DORST NAAR GERECHTIGHEID
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
891 "
nog hoort HIJ de vijanden schreeuwen in de straten
om hun zondelast heeft Hij het kruis gedragen
en wil voor de mensheid om verlossing vragen
Hij bidt en smeekt Zijn Vader in die wrede uren
dat zijn lijden en doodstrijd niet lang moge duren
Zijn stem stokt "Ik heb dorst" naar uw gerechtigheid
laat ze Vader geloven in uw liefde en…
Heel dichtbij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
766 Met onze en mijn neergeschreven wensen
gaan we aan de slag, branden een kaars
wat heeft het voor nut te schreeuwen.
Leven is net als de remmen van een trein
zelfbeheersing kan ons staande houden.
Vrouw zijn is soms zwaar, 'n moeilijke taak
kinderen en mannen en de anderen
hun wensen, rekening houden met.…
zichtbaar onzichtbaar
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
436 verdrietig en eenzaam
niemand die mij troost
daarom mijn masker
dat altijd glimlacht
om mijn gevoelens
achter te verbergen
zo heb ik vrienden
ben ik een van hen
diep van binnen echter
voel ik mij leeg
mis ik steeds toch
mijn echte ik nog
niemand hoort 's nachts
mijn schreeuw in stilte
ziet mijn eenzaam lijden
achter de glimlach…
corona
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 Daar is het monster weer
Verleidelijk nog steeds
Het grijpt ons naar de keel
Onze dromen worden sleets
We zijn moe en getergd
Een lege stoel in de kamer
En maar schreeuwen en maar slaan
Met die veel te kleine hamer
Het virus speelt geen spel
Geen emotie en geen kleur
Ze danst met wie ze wil
Met de blik van een charmeur
De enige manier…
in wissels van de tijd
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.090 ik zag het schreeuwen
in je ogen je mond
het zwarte gat dat
woordloos open ging en
groter werd, de wanhoop
die toen aan me vrat
je nam je wereld mee
van zwijgend handenreiken
de korte liefdeblijken
in het weten van elkaar
we golfden en pasten
wisten van tweeduizend jaar
geschapen als een paar
in wissels van de tijd
ontspoord en…
ontbreken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
674 in de angst opsluit
harteloos koud en zonder geweten
onbewogen en ongenadig zijn zij
spijkerhard ook en niets ontziend
slaan zij het jonge leven uit basten
die gisteren moeders nog wiegden
die ik hun kinderen niet redden kan
omdat ik machteloos onmachtig ben
met mijn tong in een knoop geslagen
door de afgrijselijke verschrikking
schreeuw…
Pen papier en penseel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
511 En Flevo Lely en Van Leeuwenhoek
De Peel en Palmens Sint Odiliënberg
Rivierenland leest als een open boek
Bewaart gij in uw hart de schreeuw van kleuren
Van een der bovenwindse eilanden
Pak pen papier penseel en open deuren…
Dwergen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
380 Mede geïnspireerd op zijn bijdrage van hedenochtend
DWERGEN
O Monatoetjes, BibeleBonse Bergen
Wij zijn een volk van vuurwerk
en kabaal
Wij houden van protesten,
't liefst verbaal
In 't forum van het hof der
kleine dwergen
Wij schreeuwen wel, maar
't meest klinkt van de daken
Ons land is veel te klein voor grote zaken…
niet gehoorde pijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
546 klinkt fluisteren de gebrokenheid
gezichten glimlachen voor de wereld
ogen vertellen een ander verhaal
de schaduw van huiselijk geweld
werp donkere gloed over jong leven
in elke kamer een verhaal van angst
muren getuigen de onderdrukking
achter vriendelijk ogende gevels
speelt zich tragedie onopgemerkt af
luister naar het stille schreeuwen…
DODENHERDENKING - het wringt
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
423 wij staan stil
bij wat was
bij wat nooit meer mocht zijn
bij namen die werden gewist
levens die werden vertrapt
lichamen weggevoerd
als afval van de mensheid
wij zeggen
dit nooit weer
zacht, plechtig
met bloemen in de hand
en stilte in ons hoofd
maar ergens anders
klinkt geen stilte
daar is het schreeuwen
vallen bommen dag na dag…
Wij zijn Anna!
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
698 Verjaag de stilte, schreeuw het uit.
Het hoeft niet mooi te zijn maar luid.
Vanop mijn allerhoogste toren,
Dat iedereen het kan horen:
Anna heet ons zusje, Anna
Anna wil ik horen, Anna!…
Opkomen in de Avondlucht
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
511 Schreeuw niet tegen mij
dat je verzuipt in drank
die dank je aan jezelf; je mond
loopt over, van jij...en wij?
Wat jij bedoelde, voelde ik
met onschuldige, blauwe ogen.
Er is geen reden om te lachen,
of het moet de wreedheid van jouw gedachten zijn.…
Het beleg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
264 Laat hen maar praten, in woorden
hun gelijk halen alsof we het hebben
over hetzelfde, ja laat hen maar
schieten, de staat zwicht niet
voor geweld, bloed schrijft
geen bewijzen, alleen feiten
brengen waarheid aan het licht:
vreemden en verwanten omsingelen
ons, ze schreeuwen dreigementen
en eisen, verzaken de vrede
Maar wij hebben alles…
De Tempel van Verraad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
412 Kinderen, vertrouwend,
in stilte gekneveld,
door mannen die spreken
van goddelijke macht,
maar hun lust is een gevangenis,
een gruwelijke keten,
die huidskleur en tranen
verandert in stille schreeuwen.
Leiders zwijgen,
sluipen in de gangen,
draaien de sleutel,
verbergen het bloed.…
ADHD 1 &2
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.308 Dat ik Meneer Cactus was
Drukker bovendien
Dat ik sneller dan Ritsma was
Ze had het niet gezien
Dat ik een schilder was
De regenboog inkleurde
Dat ik de hoogste baas was
En mijn zusje bekeurde
Dat ik soms best rustig was
En heel langzaam kon praten
Dat ik fantasieloos was
En dat ze me vergaten
Er zit een kinderstem te schreeuwen…
Je leeft in mij en ik in jou.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.834 Op straat kan ik wel schreeuwen!
Schreeuwen naar mensen:
Kijk naar me! Zien jullie dat ik niet alleen ben?
Zie je dat er zich een wonder in mij verbergt?
Totdat ons wonder geboren wil worden,
wil heten..
Is het aan ons om je te noemen?
Je leeft in mij en wij in jou.…
Naar buiten
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.634 De muren kijken vaalgrauw om zich heen
uit fronsende stenen valt een argwanende blik
een bedompte lucht maakt dat ik bijna stik
ik schreeuw om hulp maar blijf meer dan alleen
een stoel kraakt onder mijn schokkende lijf
mijn pen geeft haar laatste leven aan papier
ik strooi er woorden als 'was jij maar hier'
al weet ik dat jij was en ik eenzaam…
Trauma
netgedicht
3.3 met 32 stemmen
5.344 is
Perst je lichaam pijnlijk samen
Weg is het ontspannen gevoel
Waar angst en schrik het overnamen
Aan het eind van het diffuse
Zien je gesloten ogen licht
Geluiden klinken harder
Vormen het schrille tegenwicht
Het moment van niet ademen
Is maar even, maar duurt een eeuw
Als je van je bron wordt afgesneden
Begint je leven met een schreeuw…
Beslissen en Denken
hartenkreet
2.9 met 11 stemmen
1.870 Zittend in een stoel denk ik na
Consequenties nemen en keuzes maken
Het leven valt niet mee
Beslissen, het is zo moeilijk
Studeren of werken, staan of gaan
Beslissen is niet aan mij besteed
Het is waar ik mee leef
Beslissen, het is zo moeilijk
Zittend in een stoel denk ik na
Ellende in de wereld, pijn in mijn hart
Een schreeuw om een traan…
Ongehoord Dakloos
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.040 In schril contrast, zwalkend door straten,
de fles half uit de zak, van'n jas vol gaten
Lachend naar zichzelf,i n een etalage ruit,
biggelende tranen, schreeuwen doet hij luid
'Kijk hoe ik verval in levenstrieste sleur'
't antwoord is altijd 'n dichtslaande deur
De mensen kennen 'm wel, die dronken gek,
zuipend, schreeuwend, en bevlekt…
levensspiegel
netgedicht
3.7 met 16 stemmen
1.568 in de uren van vermoeidheid
zakt het leven even in
zijn gedachten stroop en plaksel
weinig plussen, veel meer min
in de dagen van het duister
lijkt de zon voor altijd zwart
zoek je schaduw voor je angsten
demp je ’t schreeuwen van je hart
in de rusteloze nachten
brengt de dag een nieuwe strijd
tegen onbegrepen woede
met als bron “verleden…
In het bos
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
914 Ik loop door het bos
Tranen laat ik de vrije loop
De geblokkeerde woede
Schreeuw ik uit
Langzaam til ik mijzelf
Over de pijn heen
Ik word rustig
Terwijl het bos stilzwijgt
Zacht hoor ik het ruisen
Van de hoge bomen
Tranen van genieten
Maken plaats
Voor de oneerlijke strijd
Langzaam til ik mijzelf
Uit een diepe put
Van onmacht
Even…
Neeltje Jacoba
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.070 Angst verwrongen gezichten schreeuwen
uit de schuimbekkende zee.
Ziltige pruimtabak, schelvispekel,
dampende raasdonders.
Aan wal. Bezorgde moeder met kind.
Neeltje Jacoba.
Wier heldendaden gelijk Homerische Gezangen,
wier naam gegrift in verweerde zeegezichten.
Neeltje Jacoba.
Plots besmuikt.…