1614 resultaten.
Schoot
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
484 haar eerste jaren
toen passen nog
veerkrachtig genoeg
waren om de echte wereld
buiten te houden
en terwijl het grind
krijst onder de zooltjes
van haar wit gevlochten
zomersandaaltjes
waarin roodgelakte nagels
eigenwijs vooruit
willen lopen
kijkt ze naar links
ziet bronzen letters
bijna dansen tussen
bloemen in kleuren
van elk seizoen…
"Natura naturales"
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
1.192 aan tijd
als we elkaar komen te vervangen,
een hengst die schrijlings wordt bereden,
beteugeld, gevleugeld van verlangen
snuift briesend het koren van de molen,
te dolen in de wieken van de molenaar,
waait wind door frisse manen, in de
schaduw van een korenschoof in ongebonden haar
na de zomer zich in een nieuwe jeugd te wanen
vruchtbaar seizoen…
De tuinman en de liefde
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
1.144 Je groene vingers strooien elk seizoen
gul tederheid, de zaden die verwaaien
gecompenseerd door al wat gretig groeit.
Ik help je door het schoffelen te doen
en hoop dat jij blijft doorgaan, onvermoeid.
(gezongen versie te beluisteren op mijn weblog)…
As roest niet
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
490 Het roest vertelt het
najaar door de ruit, waarmee het
seizoen vervelt tot in z'n huid
en in transparante blaren,
strekt zich duizend vleugels uit, warmt
zich bij het open vuur de winterbruid,
dit lied telt glazen met z'n toverluit,
verdrinkt, om de muze in te luiden,
klinkt de vlijt door blinde jaren heen,
schrijf in as je naam naast de ware…
De rozenkrans
netgedicht
3.6 met 19 stemmen
1.203 gister verliet ik mijn huis
van dromen en verlangen
ook de straat bleef leeg
geen leven wist ik te vangen
zie weer de steegjes
waardoor ik liep
in jonge jaren
het was toen al
dat ik haast dagelijks
in eenzaamheid sliep
seizoenen waren als elastiek
of doods in de rek
leerde slenteren
zocht kontakt in denken
bladzijden vol
met verlaten…
O land van zee en duinen, vee en weiden
poëzie
2.9 met 10 stemmen
2.352 Ge bloeit ondanks het kenteren der seizoenen,
Uw naam is meer dan ooit alom verbreid,
Uw vlucht draagt bij de volkeren te verzoenen.
Oudtijds op zee en nu steil in de lucht,
Gij, wakkere mannen, onze dankbaarheid,
Zij vergezelt u op uw stage vlucht.…
Bladeren
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
747 Het is steeds een wonder, ieder seizoen
De natuur slaapt om straks weer op te staan
Dan is het met de diepe winterrust gedaan
En wordt alles weer mooi, fris en groen .…
Sneeuw
hartenkreet
2.9 met 11 stemmen
1.437 Zo heeft elk seizoen zijn bekoorlijkheid
Alleen sneeuw zien we niet heel vaak
Maar toch, zo nu en dan is het goed raak
En wordt er een mooie witte deken gespreid.…
Vanmorgen werd in onze straat...
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
715 In welk seizoen leven we dan? Nog volop sneeuw
en ijs en gladde wegen, maar toch de harten alweer
vol verwachting naar de nieuwe lente.
De dagen lengen al, heel kleine vonkjes licht
doen elke keer een beetje vroeger hun intrede.…
Verbondenheid
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
1.275 Hoe blij toch zijn wij mensen om wat zon
en zeker nu de winter zo bleef dralen;
wat fijn dat weer een nieuw seizoen begon
en dat we luisteren naar lichtverhalen.
De mensen zijn zo vriendelijk en vrij
daar de natuur herboren wordt tot leven
alsof een stille kracht hen steunt daarbij
en met hun eigen krachten wordt verweven.…
BOMEN
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
719 want onder iedere boom
hoe dik
hoe dun
hoe klein
of
groot
is de aarde, dus de moederschoot
dit fundament is vaak verscheurd, verdord
vertrapt
met bloed gekleurd
men heeft hiermee verkeerd geleefd
de boom is ziek
vecht voor bestaan
soms eenzaam op een hoge berg
verlaten in de zandwoestijn
trekt onze aandacht door zijn kleur
seizoenen…
Simmerdeis
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
560 de zomer zingt tussen
morgendauw en avonddauw
een zachte bries over het Friese land
in de muze van zonlicht
over weidse luchten
vlinders fladderen
heel blij mee
over het veld der ogen
vlechten een rank lied
de melodie wordt gedragen
in helende liefde
van ‘t seizoen
iedere dag, het licht vleit
vlijt zich een eigen weg
schuwt niet de…
Lastig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
546 een levendige betekenis
hartbrekende wartaal vol van haperingen
om daarna weer te vervliegen als stuifzand
stemmen schieten weg daar tere woorden
soms breken bij het spreken
ook bieden ze vaak een sleutel
tot een wereld die niet bestaat
voorbij de grens der verbeelding
voor het ogenblik hebben we allebei last
van de wisselziekte der seizoenen…
Patrimonium
gedicht
3.0 met 12 stemmen
5.060 Nu ik hem ken,
een oudste dochter ben,
zwijgt hij een woord tevoorschijn
dat met snoeien samenhangt,
met dahlia's niet in vazen zetten
maar ze een seizoen lang
laten duren in de aarde,
hun vorm in knol bewaren.…
Jasje
gedicht
4.5 met 6 stemmen
3.864 Alle seizoenen waren harde winters.
Zou ze zich verborgen hebben in dit bontjasje
dat hij ooit met liefde gewatteerd
om haar smalle schouders had gelegd?
Zou zij zo de kou hebben kunnen weren
van al die landverhuizingen en andere doden,
van de angst en de grimmige wortels
zodat ze zacht zou vallen als ze zou vallen?…
wat zij nog weet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 wat zij nog weet van het begin
is de huivering van licht
die een zachte wiekslag brengt
waarmee de nacht wordt verjaagd
wat zij nog weet van de nacht
is een hunkering naar kleur
die de dreiging van stilte
draaglijk maakt
wat zij nog weet van kleur
is de verandering van seizoenen
en nuances in het spel
van sneeuw en clair-obscur
wat…
Notitie
gedicht
3.8 met 6 stemmen
9.066 Gauw opschrijven voor ik het vergeet:
in de auto met D. en haar vader
dwars door Amerika's seizoenen heen
de vochtige zon in Santa Barbera
de kletsnatte sneeuw in Denver
en in alle Best Westerns
het knipperlicht van de televisie
op haar lieve slapen de gezicht
van weer heel jong meisje zijn
maar het schrijven van de woorden
verandert wat…
Aarden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
583 Vandaag heb ik het bos beleefd
aan het eind van een seizoen
het was een zonnige zondag
ik was in mijn goede doen
een lange wandeling over brede
maar ook enige enge paden
zo trappelende door het bladerdek
kon ik me uitstekend ontladen
mijn hoofd is nu helemaal leeg
je kunt best wel zeggen kaal
als ik zo rond om me heen kijk
worden we dat…
als stille getuigen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.160 gereed om ze op te bergen
voor een volgend seizoen
een nieuwe zomer….…
mijn vriend
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
469 elk seizoen mijn vriend
viert de voortgang
maar ook nestelt twijfel
zich in de kruin van onbesef
terwijl het waarlijk besef
in ieders bezit
een balletje mee speelt
waar is het moment
gebleven dat akkers
werden geploegd en
hoge vorens de wallen
waren van ons zandkasteel
ergens huilt de wind,
dezelfde wind van toen alleen
het spreken…
Mijn vader wil naar huis
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
725 verleden tijd vreet zich
in de werkelijkheid
och, hoe kon ik weten
dat je zo snel zou vergeten…
_
ik blijf zoeken
naar de warme seizoenen
het levenslied
in jouw stille herfst
streepjes licht
op vader en kind
dat wat niet verdwijnt
als een zon die altijd schijnt…
De illusie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
851 Ver van de onvindbare bron
hijgt het water, van sijpelen en stromen moe,
ruggelings uit
eenzaam onder de door de dag getrokken spijlen
strenge bomen als stille bewakers
gewapend met het zwaard van de stilte
bladeren baden roerloos
als drijvende lijken van verloren seizoenen
traag kleedt de gloed zich met krimpend licht
het geluid van…
Altijd gevaarlijk
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
531 teken zijn
ook dit beken ik
dat mijn armzalige bewakers elke avond bij mij biechten
en ik ervan tweemaal twaalf onvoltooide boeken schrijf
één voor elk verloren uur tot een doodskrans voor de dag
van vrouwen heb ik een ontluisterend vermoeden
zij zijn de mij omringende gehuchten waar dingen gebeuren
ik ben de gehate koning van een laat seizoen…
Een serenade
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
821 Waar Vivaldi componeerde
over de vier seizoenen brengt
een serenade zanger zijn serenade
met rode rozen om te zoenen.…
Levensdrang?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
426 Als de tijd en maat vol zijn
het seizoen rijp en de winden
gunstig staan, werk ik aan een
een wervelende symfonie, in
een universele ouverture waarin
iedereen zich kan verstaan
in natura van alle diversiteit
waaraan alles om strijd, oer
composities uit de vroegste knal
noten van melancholie, ontsproten uit
de draaimolen van de…
De natuur ontspruit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
450 Geen gril van april kan straks de natuur weerhouden
zolang maart en de kringloop der seizoenen bestaat
nu we thans al zien hoe ook de katjes zich ontvouwen
bemerken we weer de verandering van het klimaat.…
De menselijke maat?
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
503 Als de maan en maat vol is
het seizoen gerijpt en de uren
gunstig staan, werk ik een
aan een nieuwe symfonie,
een universele ouverture,
waarin iedereen wordt beloont
in de speling van haar natuur de
symptomen onderhoudt, compositie
uit het slotstuk in mijn repertoire,
ontsproten uit melancholie en de
mythen van de 'coleur locale…
Winter in Meierijstad
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
551 eindelijk is het zover
deze week lijkt op de winter
vroeger was dat een seizoen,
maandenlang afzien, met
bloemen op de ramen
kolen in de zwarte kachel
een gebreide borstrok van boven
en wollen sokken in de schoen.…
Kronenburgerpark: 20 maart 2018
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 Zonder winter worden de seizoenen armer.
Nadert een kleine ijstijd, een onverwachte omslag
en schaatstaferelen à la Avercamp voor de zondag?…
Dag winter, hallo voorjaar
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
544 maar door geduldig wachten
voel ik me weer verwent
De bloesems in struiken en bomen
ik ruik ze en zie ze komen
de bloemen komen uit de grond
hier kan je alleen al van dromen
Dit kan je Trump, Poetin en IS niet wijs maken
ze gaan voor eigen macht
waren ze maar als bloemen zo fleurig
en als lente zo zacht
Lente ik hou het meest van jou
het mooiste seizoen…