1787 resultaten.
Bodem
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
543 Ik weet dat ik niet goed genoeg
mijn best doe, om hier uit te geraken
ik staar mij blind op een grijze muur
de ankers van mijn ziel zinken niet
raken niet tot de bodem
zoeken altijd een uitvlucht
om niet te zinken
kijk ik naar de vogels
rode vogels
bonte vogels
maar ik weet
mij niet te vliegen
en klim langzaam hoger
uit diepere dalen…
Huilen met de wolven
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
685 Vrolijk kwispelend loopt hij ’s avonds mee
kijkt me aan met zijn trouwe hondenogen
weet wat komt maar volgt de baas onvertogen
naar het nachthok, elke keer heel gedwee
krijgt een versnapering of lekkernij
staat mij nog even droevig na te staren
gaat dan zijn slaapplaats in op mijn gebaren
en de hele nacht is hij geluidsvrij
‘s morgens wacht…
sigaret in de mondhoek
gedicht
2.4 met 39 stemmen
7.991 sigaret in de mondhoek slinger ik verf
op het linnen, ruik aan vrouwen, benauwde
ogenblikken kruipt spijt voorbij, ik staar u aan.
Men neme mij al mijn dromen af, ontwaak ik
in een ander bad.…
Ik lag alleen
poëzie
2.0 met 4 stemmen
4.402 Maar liefdevol, bij ’t lofgeruis der snaren,
Hief mij Zijn hand in ’t eeuwigvolgend koor
En ‘k zag dat allen als zijn dienaars waren:
Zij zijn bereid; Hij treedt hen heerlijk voor,
Die naar zijn godengang bewondrend staren
En zingen schrijden in zijn glanzend spoor.…
kind zijn
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.027 Even niet weten wat je nu weet
Even de wereld vergeten
Weer even onbekommerd spelen
Verbaasd zijn over een vliegje
Staren naar buitelende vlinder
Zomaar lekker buiten geen vader, geen moeder
Lekker onbekommerd spelen
Rennen, klimmen in een plas water spelen
Niet nadenken, gewoon samen met je ikje
Heerlijk lijkt me dat
Terug naar het onbekommerd…
beestjes
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.202 ze rond
Ik wou dat ik ze kon vangen
Ik zou ze zo graag voor altijd vernietigen
Ze blijven komen 7 dagen per week
Onafgebroken gewriemel tussen m'n oren
Was er maar een goed bestrijdingsmiddel
Geen dooddoener die hoor je dagelijks
Een middel dat echt helpt
Zou dit geschrijf helpen
Ik weet het niet, weer een sprankje hoop
Op ontspannen staren…
bezwaarlijk een gevoel
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
743 dat er steeds minder toe doet
steeds gestager komt het opzetten
gebonden aan een geloof, kortaf
het kanten van de zijlijn op de tijd
het punt waar je het niet precies meer
kunt zeggen, hoe de weg bergaf loopt
waarom je alles in dozen probeert te steken
hoe je terug kruipt in de paar lijstjes die je
aangelegd had, hoe je neigt te gaan staren…
au revoir
netgedicht
4.0 met 24 stemmen
1.443 de schok nog voelbaar toen ik
in de oude man die vlak voor
mijn neus de straat overstak
jouw gestalte, gebaren en trage
tred herkende
en ik je bijna omhelzen wilde
jou na bleef staren tot je als
een schim uit ‘t zicht verdween
blij en droef tegelijk dat ik je
weer eens zag en deze keer niet
naar boven hoefde te kijken
dat jij, zij…
Babyboomers
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
640 Onthutst staar je in de holle ogen van je eigen bestaan
waren wij dat die de wereld gingen veroveren
zijn wij dat achterhaald door de tijd
slepend in onze van idealen ontdane tredmolen
onze revolutie een beschamende herinnering.…
Het dichtershemd
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
664 Vanochtend lokte de herfstlucht me naar buiten
waardoor ik ijlings in mijn warme mantel schoot
de sleutel greep om de voordeur af te sluiten
voor ik het pad koos naar de oever van de sloot
om daar te staren naar vervagend morgenrood
dat mijn wanhoop in zijn kwijnen leek te uiten
gelijkertijd me het besef van schoonheid bood
als bodem waaruit…
Plezant
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.317 In plaats van naar dit druilerig sonnet
met uitgelopen inkt te blijven staren,
neem ik een zakdoek, koffie en pralinen.
Met chocola is het plezanter grienen.…
Liefde
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.146 Ik hou van jou steeds meer
jij lekkere lieve knuffelbeer
Verlangens keer op keer
elke dag en telkens weer
En zelfs na al die jaren
blijf ik in jouw ogen staren
Jouw mijn liefde verklaren
jij bent niet te evenaren
Ik weet als ik naar je kijk
dat ik een klein meisje lijk
Dwalend in mijn vlinderrijk
en steeds voor jou bezwijk
Ik blijf…
Hartebreek
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
785 verlangend staren holle ogen de oertijd in
waar monden vertwijfelend murmelen
en laten zo het troebele water spreken
leg je hoofd neer
op het eiland van verbeelding
luister naar de hartenklop in mijn boezem
en laat je woorden tot leven komen
in de glans van het bestaan
laat het vuur zwepen over het land
giet de bliksem in een ton
en laat…
ALS ZELFS STILTE ZWIJGT
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.102 Ik laat mijn moede hoofd maar hangen
nu ’t zo zeer naar neerslachtigheid neigt
Mijn levensgeluk laat zich niet vangen
nu zelfs het diepste van de stilte zwijgt
Ik staar in zwarte duisternis, vele uren
nu mijn hart vreselijk huilt van verdriet
Hoe lang moet toch de duisternis duren
vraag ik de tranen.…
Wanneer mijn moeder zorgt voor het eten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
558 het eten
de piepers jast
de groente wast en snijdt
zit ik op een stoel en sla haar
gade, haar snelle handen
haar gebaren, haar
liefdevolle zorgzaamheid
Soms kijkt ze met een glimlach
om en babbelt wat met mij
ik vat haar met verliefde blik
en zeg haar van mijn diepste
vragen
als antwoord wordt ze stil
haar blik gaat in de verte staren…
Het gat van de Hallen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
583 nodig naar Parijs moest
Vanwaar ik door kronkelende straten
in een nachtelijke file terechtkwam
en langzaam uit de stad vertrok
om ’s ochtends mijn vader tegen te komen
en te kunnen zeggen
‘ik ben in Parijs geweest’
Waar gehandeld, gejat, gevreeën, gedronken werd
gevochten, bedrogen, gelogen
de stad die je kon ruiken, voelen, zien
daar staar…
Toxische wereldziel
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
795 Jij knoopt de doodsdrift aan mijn Ik
met een schrikdraad van macht
in een snijdende omarming
Jij stroopt de tranen van mijn ogen
- twee werelden die elkaar nooit zien -
en vreet hun staar kapot
Een schouderklop valt als een hamer
op totale duisternis
wanneer jouw schaduw me opslokt
De meerpaal droomt de drenkeling
maar de sterren…
Dagpassering
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
474 Hoe ik in de verte staar,
over een ernstig zinloze bezigheid te verhalen
zoals het tellen van de tegels van het trottoir.
Ik zie bomen die zijn gedreven door een doel,
om te groeien naar de hemel, naar het licht,
puur op hun eigen wijze, op luchtledig gevoel.
Zijn daarom onze blikken naar boven gericht?…
Dan de mist
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
535 het glas is nader
de mist die hij ziet
zijn oog in staar
voelt wat hij verliet
of bedenkt het gebaar
een grijze vloed te stoppen
die mondhoeken sluit
en het hart op de tong laat
drogen achter een beslagen ruit
de aarde voor hem
ligt al ver achter zijn tijd
groeven graven nog dieper
de vlakte lijkt zich al uitgespreid
terwijl zijn wereld…
Verlaten landschap.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
485 In een weiland koeien die hem na staren.
Terwijl in de verte een boer zojuist
met zijn hond in een praam aan komt varen.
Even later meert hij af, de hond blaft
luidkeels en het in stilte gehulde
mistroostige landschap wordt oorverdovend
verstoord.
Daarna is er weer de serene stilte, de boer
en zijn hond verdwijnen uit het zicht.…
vogels
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
629 ik staar uit mijn raam
en ben helemaal stil
ik zou met ze mee willen gaan
mijn leven is toch niet wat ik wil
naar al die prachtige vogels
die vliegen aan de mistige hemel
zonder dat
ze zorgen hebben
ze zweven alleen maar lekker in de koele lucht
boven de wolken
schijnt altijd de zon
het enige rijk zonder zorgen
oh, ik wou dat ik met ze…
ZONDER JOU
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.421 Nu je ogen voor altijd zijn gesloten
staar ik dikwijls in de donkere nacht
Door ‘t traan zien mijn ogen rood en
besef ik dat eenzaamheid mij wacht
Nog altijd fluisterend met je praten
laat ons nachtenlang toch samenzijn
Dan voel ik mij nooit alleen gelaten;
lijdt mijn hart een tikje minder pijn
Duizenden verre sterren schitteren
alsof ze…
Afdwalende gedachtes
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
632 Leunend in vensterbank staren naar oneindigheid buiten.
Regen gevangen in lamplicht op uitgestorven plein.
Afwezige blik verraadt steeds afdwalende gedachtes.
Hopend, dromend, liefde te vinden, eenzaamheid ontvluchten.
Slaap niet kunnen vatten, nacht schrijdt onverminderd voort.
Haar naam herhalend in gedachten, slaken verlangende zuchten.…
Een zomeravond
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.473 . -
Dan lig ik stil met half geloken wimpers
Te staren, waar ik telkens nog de lach
Dier ogen meen te zien en 't blonde haar
Half over 't voorhoofd - dan zijgt zijwaarts af
Mijn hoofd in 't kussen en ik slaap in 't licht.-…
Lichtspel
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
553 Ik vind mij voor een hoopje takken,
en staar ernaar.
Dan breekt de zon door
en voltrekt zich een schouwspel van licht.
Over de talloze kriskras gesponnen draden,
dansen ontelbare lichtjes.
Het nauwelijks voelbare ochtendbriesje,
zet de maat voor dit glinsterend festijn.
Het hoopje takken lijkt betoverd
en schittert er op los.…
Sonnet 4
gedicht
3.5 met 4 stemmen
9.672 Ik zit moe op de trappen van de vijver,
staar naar het water, de fontein, becijfer
hoe diep de bloesems windstil, wit-oranje,
het asfalt met onhoorbaarheid bedekken.
Het zou een offer kunnen zijn, aan wie dan -
stilte. Ik ruik het hevig, adem langzaam
in en uit, mijn rug even strekken.
Hij heeft mijn brieven twintig jaar bewaard.…
Figuranten of marionetten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
730 Wij uiten ons niet meer uit gemakzucht
Staren TV, ellende en ergernis niet van de lucht
Hebben wij nog een stem in ons verdriet
Of gedragen we ons als een absorptievergiet
Het gaat langs ons heen en glijdt van ons af
Het lijkt, dat de interesse geen oplossing gaf
Teleurstelling, angst en agressie tezamen
maakten ons monddood, dat kunnen wij…
Poolruiter
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
419 De hoeven staan scherp op
het beijzeld raam,
een kronkelende vaart,
dichte lagen star gekrompen
tot grote witte sterren,
overrompeld door de
harde sporenslag,
maar de hemel daarentegen
blijft onheilspellend leeg.
Achter de glasplaat schokken
traag de wijzers als bevroren.…
Cannes
gedicht
5.0 met 1 stemmen
7.694 In een woestijn van zon, dicht langs de zee
staan de platanen in een brede allee;
dorstige herten, plotseling betoverd
en in hun ren naar ’t water star gebleven,
het groene lichaam wit gevlekt, hoornen geloverd,
het wit gewei breed opgeheven.…
Gadget
gedicht
4.0 met 2 stemmen
2.248 Ik staar uit het raam, wachtend op een belletje
van iemand of desnoods van het antwoordapparaat.
--------------------------
uit: 'Reflecties', 2016…