1941 resultaten.
De Wilgenlaan
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
676 De wilgen zijn geknot
en uitgelopen,
voor haar gaat
ver van hier
een nieuwe
toekomst open
waarop ik hier
op aarde nog
mag blijven hopen,
verbonden door de wortels
van ons geloof in God.
Een eindje verderop
wordt er al weer
een wilg geknot.
Op 5 november 2009 mocht ik voor dit gedicht een eervolle vermelding ontvangen.…
9/11
netgedicht
3.4 met 30 stemmen
1.579 traansporen
Inelkaar stortend onteerd met luid protest
Met gebonden blikken naar grote hoogte gegaan
en leeg en verloren teruggekeerd naar het hier
zien we voetstappen in het stof van een helder verleden
Als op grote hoogte het dieptepunt bereikt
overheerst een schaduw over land en geest
En geketend zijn alle gedachten aan toen
door allen verbonden…
NIEUWE JEUGD
poëzie
3.2 met 6 stemmen
2.135 Lachend ligt de wereld, en volkomen
Weet ik mij aan al wat leeft verbonden,
Wat mij scheidde werd mij afgenomen
En ik heb mijzelve teruggevonden.
Is nu ene godheid nog van node,
Met mijn hand kan ik de einder raken
En ik schrijf mijzelve de geboden
En verboden, die gelukkig maken.…
Omschakeling
netgedicht
3.9 met 29 stemmen
927 voor even toch die mond hervonden
en de warmte was weer daar
wij blijken nog innig verbonden
al verblijven we niet bij elkaar
jij bent een nieuw bestaan begonnen
en op afstand kijk ik mee
wij hebben aan ruimte gewonnen
want we leven nu verder als twee
gemis was slechts een donker denken
en de knop is omgezet
je gaf wat je mij had te schenken…
Daal van boven met uw zegen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
534 Daal van boven met uw zegen
in ons leven, in ons hart,
vul ons met uw gouden regen,
wees een gids op al de wegen
die wij gaan,
leg een woord in onze monden
voor de mensen in hun nood,
er is vrijspraak van de zonden
voor wie zich met U verbonden
weet en leeft,
laat de wereld van U horen,
drijf uw Woord de harten in,
laat er hoop worden…
Wandeling naar de zee
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
548 Ik was moe en liep naar de zee toe,
vermoeid sloffend door de duinen
waar de wind het zand deed opstuiven
en het helmgras waaide onrustig, hard
heen en weer, de hemel en de zee waren
een verbond aangegaan en straks zal de
maan mij doen huiveren wanneer ik aan
de rand van het water zal uitkijken en
wachten op de sloep die me mee zal ne-…
Broos
hartenkreet
4.8 met 15 stemmen
800 leven zonder echte verbondenheid!
Geleefd wel, hier, daar!
Grote stiltes, ze bevolken
mijn dagen, grijs, somber.
Nergens een bewegwijzering
om langs de wegen nog te gaan!
De ijle lucht van onmacht
raakt koude harten niet,
verwarmt geen ogentaal.
De schreeuw, mijn schreeuw geworpen
in de immense stilte
Wordt niet gehoord!…
Een zware aanslag van liefde
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
589 aan de opstanding van marmeren pilaren
om het geluk, de bekoring te kunnen dragen
van alle beelden in jouw oogopslag,
het geloof gebleven, doet alles veranderen
van puur passie in veelvoud van tranen
naar simpel geluk en verlangen samen,
dat deelbare liefde uiteen kan vallen,
dat elk deel, ieder beeld, alle zinnen
onlosmakelijk verbonden…
Op weg naar Pasen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
676 Eigenlijk betreur ik dit: het niet meer weten hoe ooit
in verre tijden achter ons dit feest weer nieuw werd en
verbonden met het lijden en het sterven van Hem die
door de dood het leven bracht en nu met ons op weg is.
Het water stroomt en licht wordt aangestoken.…
Pasen
gedicht
2.1 met 52 stemmen
12.208 Zo filosofeerden wij wat na maar de Natuur
heeft haas en Pasen nu eenmaal verbonden
wanneer ze niet door een vos worden verslonden
maakt deze herfst de jager ze het leven zuur.
---------------------------------------
uit: Verzamelde Gedichten', 1997.…
Zielsverwant
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
835 Je hebt me gezocht
en na 30 jaar eindelijk gevonden
je hart doorwrocht
en me met je verbonden
Dit onvoorstelbare geluk
dat jij me bracht
en waar ik m'n hele leven op heb gewacht
kan nooit meer stuk
Nog zijn we niet bijeen
je angst is groot
voor dat wat onze liefde bood
en dus ben ik nu alleen
Terwijl ik geduldig wacht en kniel
bid…
Nieuwe taal
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.838 in de nieuwe taal
die wij moeizaam vormen
ontstaat het nieuwe verbond
niet de woorden zijn anders
maar wel hun rangorde
en hun geladenheid
ook de kleur der klanken
de trillingen der lucht
scheppen een nieuw idioom
zelfs de taal der stilte
dreigend rustgevend
is verschillend van vroeger
neem nu
als proef op de som
lichaam geest…
Advocaat-stagiair*
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
4.214 Hard op weg naar de top bij ons verbond,
met referenties die er niet om logen,
een cv bepaald niet uit de duim gezogen,
ga je echt sprakeloos van mond tot mond.
Wat ze ook spottend van je zeggen mogen,
je werkt je vaak alle standjes in het rond
stijf van ambitie tot de morgenstond,
al moet je wat ondersteuning gedogen.…
Op weg naar Pasen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
557 Eigenlijk betreur ik dit: het niet meer weten hoe ooit
in verre tijden achter ons dit feest weer nieuw werd en
verbonden met het lijden en het sterven van Hem die
door de dood het leven bracht en nu met ons op weg is.
Het water stroomt en licht wordt aangestoken.…
Jij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
677 De dag ontwaakt met een glimlach naar jouw
een warme bries strijkt neer vanuit het zuiden
ik voel de zonnewarmte op mijn huid
een moment een ervaring een tinteling
ineens kom jij tevoorschijn uit die fata morgana
jij streelt mijn hartstreek met heel jouw wezen
ik voel ons samen in heimelijke verbondenheid
een thuiskomen die haar weerga…
Zomer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 Rustige Sint Jansnachten
die het licht bewaren
voor komende dagen
mystieke verbonden sluiten
als zachte nachtzoen
bange bloemen belovend
aan de einders tot
het noorden toe
feeërieke vuurvlinders
te laten dansen.…
Woud
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
837 verte ligt een uitgestrekt woud,
heel donker en oud
Daarin zingt een fluistering,
indringend en niet te verstaan
Als de maan die tussen de bomen door,
licht schijnt op de verduistering,
Waar de stemmen over gaan
Is gekerfd in het zwarte hout
Deze bomen met hun tekens eeuwenoud
Door maanlicht als van goud
Zijn onzichtbaar en eeuwig verbonden…
IJsbloemen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
521 De kosmos sluit
een verbond van dood en leven.
Geen schepper in dit ijzig oord,
in den beginne was geen woord.…
Nieuw leven
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
752 was ze zwanger
Ze wist niet dat het nog kon
Die tijd was voorbij, dacht ze
Maar het was de overgang niet
Er was een tweede levenslicht in haar aangegaan
De groei van een nieuw leven,
een nieuw wezen,
een mens in wording,
die zich daar zelf nog nauwelijks van bewust was
Die nog steeds met haar hele ziel en zaligheid
verbonden…
Alleen, met jou
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
682 Dat je mij niet zoekt
Dat ik niet besta voor jou
Ik die buitenstaander ben
In een aura van
Eenzaamheid
Je vraagt wel,
Uit beleefdheid
Ik vervaag wel
Maar ik blijf erbij
Want ik kan je niet vertellen
Ik schreeuw het van me af
In een ruimte
Op een plek
Waar jij me niet horen kan
Omdat ik weet we zijn familie
En verbonden…
Mijn land
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
612 Mijn land
De Dapperheid
De Edelmoedigheid
Mijn land is mijn hart
Mijn weg
Mijn huis
Mijn leven is daar aan verbonden
Ik draag
En waag mijn leven
Voor iets dat mij alles heeft gegeven
Voor iets waar ik van houdt
Mijn land
Waar ik mijn hart aan heb verpand
Is dat er nog
Wagen wij nog
Worden wij uitgedaagd
Vechten wij
Voor dat waarvoor…
was koud aan onze voeten
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
574 jouw gedachten
voelde in wat je verwachtte
en speelde mee
het was ons strand
ik nam je hand
gooide je met zand
de zee was koud
aan onze voeten
in eerst begroeten
mijn spel kwam snel
ten einde toen
ik je kuste we samen
rustten en ik je
in mijn armen nam en
jij in alle volheid kwam
want dat was echt
de zomerzon die ons
verbond…
Een veelbetekende foto
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
539 Zoals die kinderen van de rekening
vereeuwigd met hun onbekend droevig lot
verbonden. Een treinreis op een moment;
naar de dood toe uitgezonden.…
Corinthische zuilen II
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
494 Corinthische zuilen
uit marmer gehouwen
getooid met acanthus
verheven en rank
steunen de architraaf
statig, eendrachtig,
subliem van gestalte
en slank
Uit marmer gehouwen
in eenheid verbonden
ontmoeten twee zuilen
in hendiadys
elkaar op niveau
in sereen trait d'union
voor pikant rendez-vous
vis-à-vis
Getooid met…
meer dan ooit
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 je verdween ’s ochtends
naar de overkanten tijd
terwijl starend uit het raam
ik zocht naar woorden
waarmee ik zeggen kon
hoeveel ik jou nodig heb
je vertrok stilletjes
zonder de deuren te sluiten
naar de kamers van liefde
die ons elkaar verbonden
dus mis ik je meer nu
meer dan ik eerder deed
je voer in je eentje weg
uit wat mij haven…
Hartverscheurend
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
548 rouw bij lucht
kwelling bij zucht
verschrompelde kern
alarmbellen intern
warmte verdrongen
stikkende longen
wat was jij toch een fantastische jongen
leegte vult
verlangen brult
hersens die temmen
feiten die remmen
wil om te rennen
maar het moet wennen
wat ben ik blij dat ik jou heb leren kennen
wij verbonden
parels ontstonden…
ik heuvel venus
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
787 ik beeldhouw je,
weerbarstig blok graniet
je grote lijnen heb ik al
details nog even niet
ik splijt wat
nog verbonden is
volg aders van onstaan
zoek wat niet ontgonnen is
ik modelleer je
naar mijn hand in
strakke jonge vormen
je gezicht oogt al markant
je tepels spitsen
vingers kunnen ze niet ronden
borsten lichtjes aangezet zijn…
Veldtocht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
765 zich verwaarloosd en verlaten
Ik zoek naar troost, ontdek, krijg in de gaten
Dat mijn interesse uitgaat naar geloof
De dingen die ik meed als atheist
De zaken die volkomen langs mij gingen
Mirakels waar ik niet voor openstond
Ben rugzak- berm - en bedevaartoerist
Die hoopt op een onthaal door hemelingen
Verwanten met wie ik mij ooit verbond…
Straks komt de herfst
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
574 En ieder mens is eenzaam op zijn eigen wijze
al is er vriendschap en verbondenheid.
Je kent jezelf niet eens, je diepste wezen
blijft ook voor jezelf verborgen in de tijd.
En heimwee kleurt soms ook de luchten,
de wolken die in stilte verder drijven…
Durf stil te zijn, niets zal voorgoed hier blijven.…
een bed van schelpen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
773 getekende levens van mannen
en hun laatste reis
naamloos verbonden met
de diepste lagen van de zee
in een bed van schelpen…