Alle inzendingen over weemoedig

1300 resultaten.

Sorteren op:

Als mijn wereld

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 618
De weemoed naar wat toekomt door het verleden wordt vergald. Wil dan het tegenlicht zijn waar ik om vraag. Het hemellicht zijn waarom mijn wereld schraagt. Het venster op het wereldbeeld; de verspieder in mijn hand; Tot een uittocht in de eeuwigheid, samen naar het beloofde land.…

De familie Piggelmee - negende verhaal - tweede serie

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 629
In ieder geval overstemt nu een gevoel van weemoed bij hem aan denken; aan die gelukkige huwelijks- momenten, die hij thuis altijd mocht koesteren samen met het vrouwtje Piggelmee. In het met liefde onder ogen zien van hun dagelijks leven onder het genotvol drinken van een kopje Dwergenmans koffie of thee.…

Eenzaam moederhart

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.063
Het huis is plots eenzaam zonder haar snelle pasjes het kamertje opgeruimd, geen spelletjes op de grond netjes op een rij hangen weer de pakjes en jasjes foto’s op de kast, toen ze vol energie was en gezond Weemoedig zit zij nu bij ‘t lege bedje in haar kamer en streelt liefdevol herinneringen van haar lieveling zij kan niet meer verder denken…
Greta Casier12 november 2016Lees meer >

Uit twee

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 783
Parijzenaar met zijn brille en rappe woorden hij laat zich voorttrekken in de tijd onstuimig voortduwen door de noordenwind Toch heeft deze nacht jou opnieuw bedacht voor slechts een deel en mij onrust gebracht: wij wandelden in de zon van de zomer in Rome in de zachte lenteregen te Parijs langs de Seine Ik ben door jou verlokt, een weemoedige…

Een oud dagboek

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 595
mijn roze geluk viel aan scherven en het blauwe verlangen dat in weemoed verging. Vele bladzijden liggen nog precies in mijn geheugen alsof de dag dat ik ze schreef,pas gisteren leek maar hoe hebben ze mij ooit kunnen verheugen? - als alles achteraf maar een dwaze illusie bleek!…

Rifugium

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 566
Van Mountain High en River Deep Ziet onderwijl de kale stammen Die stroomafwaarts komen drijven Woudreuzen in duizendtallen Odyssee uit Siouxland Geslachtofferd in Wounded Knee Stapels middagwolken boven Velden maïs in de valleien Ziet ze zienderoog verdwijnen Naar hun horizonresort 's Avonds hoor ik haar stem galmen Vol van weemoed…

Het is bijna herfst

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 457
Het is de tijd van inspiratie, energieën ontvangen maar ook in elk van ons weer zal loslaten, melancholie en weemoed als welluidende melodie, een opeenvolging van klanken van verschillende toonhoogte laat diepe sporen na in een breekbaar hart.…
CB17 september 2022Lees meer >

De rivier van het leven

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 619
Bovendien stromen de golven mee op tempo maat en ritme van langslopende seizoenen: lente, tijd voor innerlijke schoonmaak en ontwaken, zomer vol passie terwijl stemmen van melancholie en weemoed vloeien in herfst tot zij zich overgeven aan winterrust.…
CB9 januari 2023Lees meer >

Langs de rivier

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 496
Bovendien stromen de golven mee op tempo maat en ritme van langslopende seizoenen: lente, tijd voor innerlijke schoonmaak en ontwaken, zomer vol passie terwijl stemmen van melancholie en weemoed vloeien in herfst tot zij zich overgeven aan winterrust.…
CB27 juni 2023Lees meer >

Dichter bij de polder

netgedicht
2.5 met 41 stemmen aantal keer bekeken 857
Stilte wordt slechts verstoord door weemoedige klanken van een kievit of het gebrom van een tractor. Veenbodem is doordrenkt met verhalen van vergeten generaties ambachtslieden en boeren. Elke ochtend zweeft de nevel als een zachte sluier over het water, tot zon haar gouden vingers uitstrekt en onthult wat lang verborgen was.…
CB12 maart 2025Lees meer >

Sonate van Verlangen

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 259
Mijn ogen rusten in extatisch vertier, uit weemoed geboren en teder verminderd. Treed toe in mijn reis naar de dageraad, ongekend en volmaakt ongedwongen. Ik schilder met woorden, altijd paraat, als een sonate — welbespraakt, onbezongen. Hier eindigt het spel in een lach die beklijft, vervoerend als een vluchtig schaduwspel.…

De zachte stroom van tijd

netgedicht
2.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 430
Zacht water stroomt voort bladeren dansen voorbij tijd vloeit met de beek Water glijdt stil tussen de met mos beklede stenen, licht breekt in trillend zilver, en elk kabbelend spoor fluistert over het voortdurende bewegen van het weemoedig bos.…
CB1 december 2025Lees meer >

Wintertafereel

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 302
In witte rijp en nacht gloort weemoed, een vlam die niemand branden kan. Het hart dat zoekt, wordt zacht behoed door sneeuw en schaduw, stil en bang. En onder elke witte deken schuilt iets dat bijna nooit verdwijnt: gemis dat meteen de stilte breekt... Het gele licht dat door de vensters schijnt.…

Ons lijkt voortaan ik alleen

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 316
weer even aan elkaar breien voor voetballende mooie, donkere jongetjes Totdat we onszelf  weer in de spiegel zien onze diepe rimpels en bakkebaarden onze uitgezakte wangen die onbeleefde onderkinnen wanneer we niet meer bedenken of hij bestaat, in het echt twijfelt die grote man daar op de wolk totdat we onszelf herstellen uit weemoedige…
mobar14 april 2026Lees meer >

Luchtige dromen

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 381
Ervaring leidt tot weemoed, het proeven van jouw leven, bij elk ontwaken overgeven aan een nasmaak van bloed. Om nooit meer weer te keren zal de jeugd je wreed verlaten en hard over je zonden praten, jij kunt je toch niet verweren.…

Verlangen van de zwerver

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 64
Geen weemoed meer, maar een scheppende, nieuwe start.…

ZANGDRIFT

poëzie
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 5.101
Hoe zoet weemoedig is het mij, Als ware een stroom van melodij Mij op zijn golven voerend; Als hoorde ik in ’t verschiet Een lied, Dat hart en zin mocht kluisteren; Een nieuw gezang, dat niemand zong, En dat de ganse wereld dwong Tot opgetogen luisteren! Mijn vrienden, neen! geen lust, Maar rust Ontbreekt de arme zanger.…

Aan Het Sterfbed Van Barmhartigheid

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 717
Als jankende klanken van weemoed waait er een wind door de atmosfeer een vleugje zelfreflectie gaat al gepaard met hartezeer ogen bekijken de wereld vanuit een persoonlijk vizier verandering is onmogelijk er is maar een manier botsingen tussen culturen wrijving tussen vroeger en heden een overeenkomst hebben wij allen een verschillend verleden…
Amibor10 april 2007Lees meer >

uiteen

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.326
een gezang die mijn oren vulde mijn gevoel in kleuren deed opwellen lagen die met elkaar zongen en mijn hoofd weemoedig deed verlangen naar licht.…

OKTOBER

poëzie
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.531
Getij van Westerstorm en stille wolkendagen, Van zondoorvloeide nevel, mistvergulde dauw, - Alleen de blijdschap van een god kan lachend dragen De zijden weelde van uw weemoeds kleurge rouw.…

- De oude stem -

netgedicht
4.7 met 48 stemmen aantal keer bekeken 613
jaar moet hij vaststellen dat hij de strijd verloren heeft klimop overwoekert het volume van de oude stem, zijn leven over dat hij verteld steeds een beetje meer ingrijpend veranderd elke zin, doordrenkt de levensstijl zo moedig, zo voorspelbaar sterk als een oorlogsverteraan..amper hoorbaar nog, die oude man zijn naamloze verlorene grauwe weemoed…

Zevenslaper

netgedicht
4.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.733
Laten we slapen tot de dagen van december zijn gebroken en de scherven van een zomer in een houtvuur zijn vergaan en tel met mij de maanden mee door ze in weemoed weg te dromen en aanhoor de zevenslaper zachtjes snorren in de maan Hier wil ik zijn in blauwe sneeuw om witte schoenen bij te dragen en te vallen in jouw schaamte tot de tijding…
jan haak7 december 2009Lees meer >

Miró's Maan

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.623
De dag dat zij tot stilstand kwam verdween tussen coulissen was de dag dat zij slechts half werd een schicht van haar gezicht Zij was vader, moeder, God, de duivel mooier dan Delilah lenigde ons lamme weemoed witter dan de witste zwaan Wij waren haar bewonderaars kijkers in haar naakte sponde onze handen bleven schrijven onverknoopte…

Gedenk mij

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 456
Wanneer het pad dat wij betraden met jouw weemoed van voorbije eer wordt overladen; dan gedenk mij. Wanneer het verleden in jouw ziel huist en de tijdgeest jouw levensweg kruist; dan gedenk mij. Wanneer de duisternis van het bestaan worstelt met het licht om voort te gaan; dan gedenk mij.…

Gedachten bij het graf van A.C.W. Staring.

poëzie
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.118
En gade en minnend kroost Staan, bij der dichtren koren, Weemoedig, zonder troost! Maar, welk een treffend woord Lokt mij naar 'skerkhofs poort En schenkt de geest bedaring: ‘Uit nacht rijst morgenrood,’ Het was uw spreuk, o Staring! ‘Het leven uit den dood.’…

Vriendschap?

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 611
ze zijn ondoorzichtig, duurzaam proces van zon en lucht, hoop werd vol, weemoed hol door kraaien in hun vlucht, seizoenen verschaffen de vol - en kaalheid in de kruin, de hemel is van purper, belooft verjonging tot in aluin vrienden van één lot, eeuwenoude knarren, tweeling in een ras, gebogen in hun denken waarin leefbaarheid het best gedijt…
Pama17 maart 2019Lees meer >

Mijmeringen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 503
De prachtige blauwe hemel van weleer wordt gekleurd met grijzige grauwheid, een zon voelt zwaarder aan Zo diep en intens dat fracties vermoeidheid en weemoed zich beginnen te manifesteren in het lichaam waar ze onderweg zijn naar mijn breekbare-en-kwetsbare.…
CB14 november 2022Lees meer >

Tranen in mijn hart

hartenkreet
2.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.146
O zo klein en mooi puur uit onverwachte hoek tranen in mijn hart Wanneer een nieuwe herfst haar intrede doet kloppen pure melancholie en weemoed ook op de deur Onderweg vervaagt het geluid daar ze ook nog eens halt houdt bij een stilte tot ze uiteindelijk haar bestemming heeft bereikt: winterse verstilling.…
CB26 januari 2023Lees meer >

Een herfst als geen andere

netgedicht
1.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 537
Het is tijd van inspiratie, energieën ontvangen maar ook in ieder van ons weer zal loslaten, melancholie en weemoed als welluidende melodie, een opeenvolging van klanken van verschillende toonhoogte laat diepe sporen na in een breek- en kwetsbaar hart.…
CB12 oktober 2024Lees meer >

tussen dozen en dromen

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.290
werden nu lonkt het noorden waar de lucht ruimer ademt waar tijd vertraagt en gras groener lijkt nieuwe kamers op voetstappen wachten Tynaarlo roept met belofte van ruimte van sterren die ’s nachts dansen op weilanden of boven bos stemmen die nog onbekend maar straks welkom zullen zijn een emotionele achtbaan langs verlangen en weemoed…