1937 resultaten.
Mijn ster
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
574 Ik concentreer mij met gesloten ogen
de afstand tussen ons is niet te duiden
in aardse begrippen is het onbegrijpelijk
maar je wijst mij op de nachtelijke geluiden.
Met mijn lichtpunt op het donkere doek
relativeer ik met een diepe ademhaling
mentaal verlicht je mij met je sympathie
maar lichamelijk voel ik jouw aanraking.…
Covid - 19 Wet
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
567 het zal nooit wennen
poppen met mondkapjes
in de metro
de supermarkt
waar je gaat
op anderhalve
meter afstand van elkaar op straat
in huis
voor de buis
overal poppen
gesluierde poppen
bloedeloos op straat waar je gaat of staat
wie zal
ooit kunnen wennen aan de geur
van een vergiftigde eenheidsworst
die snel veel sneller…
Zij-zoenen
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
698 Oktober
met ons erop door heel de dierenriem:
haar sterrenvrienden, die de levenskiem
in laserlicht verpakten, helder-sober
De Blauwe Sferoïde draait en schittert
terwijl zij danst rondom de Gele Bron
van nucleaire fusie: Koning Zon
die zijn verliefdheid in fotonen twittert
Hun Blauw en Geel vermengt tot bladergroenen
zij zijn op grote afstand…
ik stel me vragen
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
507 Winkelschaamte,
afstand houden,
handen wassen,
mondmasker.
Dat soort gewoontes wordt
vandaag omschreven
als het nieuwe normaal.
Daarnaast is er ook het nieuwe abnormaal.
Of vindt u het vanzelfsprekend
dat de zee niet van iedereen is?
Vindt u het normaal dat uw zoon
maar op 1 september naar school mag?…
kroondomein
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
1.307 in hun hevige verlangen naar nabijheid
houden zij, de kroongetuigen, stand
en onthand afstand van de ongekusten.
vandaag veel zon, morgen
een dag met wat regen
en een graad of negen.
dan bakken wij appelpannenkoeken
naar believen
en vlechten een krans van rozen
en madelieven.…
Ervoorlog
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
665 In de verte, nog onhoorbaar door de afstand
Te zacht nog om het door de wind te laten meevoeren
Naar oren waar binnen het zal worden omgezet
In angstaanjagende gedachten
Is het geluid reeds geboren
Te zwak van trilling, want te ver
Om zelfs op de grond liggend al waar te nemen
Zijn voeten begonnen met marcheren
Of trappen gaspedalen in
Van…
eigen wijsheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
389 wie zeer begaafd is
blijkt juist nu zwakker
omdat hij die weet
evenwicht zelf bepaald
goochelend met regels
die beter of niet passen
afstand kent hij niet
nog respect voor afspraak
als anderen wegblijven
ontzegt hij zich niet
de vreugde van de zee
waar die het strand kust
in het winkelend publiek
geeft en neemt hij ruimte
als het hem…
In pijn geboren
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
856 ik dacht je harder
dan een steen
je bent er geen
je hart klopt kunstig
woorden bij elkaar
emoties in een loos gebaar
je frutselt met gevoel
knijpt teksten fijn die
ooit in pijn geboren zijn
de afstand is te groot
om mensen van dichtbij te zien
slechts koelheid geef je bloot
je denken is meer zwart dan wit
nuances maak je dood…
Je weet dat het kan
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
469 Een knuffel werd afstand, een kus slechts gebaar.
Een vijand die “eigenlijk” niet werd verwacht,
Vernietigde levens; het heden werd “toen”.
Maar zorgers en dokters ontwikkelden kracht.
Toch wordt het, geloof me, nooit, nóóit, meer als toen.
Ooit komen we samen ook hier overheen!
Kompas op de toekomst.…
gekwetst
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
584 Er is tussen ons geestelijke afstand.
Mijn gevoelens zet ik aan de kant.
Zou het werkelijk waar zijn,
dat na regen zonneschijn komt?…
Status quo
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
487 Au revoir, my dear, and see you later
Maar hou wel afstand, anderhalve meter…
regenpoeder
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
554 de tijd voor een besluit
het liefste valgewicht zoekt hemelloze aarde,
omarming zonder lichaam, dit is een blad-
verliezend bos, geen tuin van eeuwigdurende
lente, het glas dat mij doorziet is hard
en doorzichtig, als een kort moment tussen
gesloten wolken die altijd onderweg zijn
het is nog te helder voor schemer, deze
plek heet afstand…
In de hoop
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 met mijn vlindernetje, dartel ik achter je aan
in de hoop je te kunnen vangen
vangen
op gepaste afstand, opdat ik niet in de gaten loop
in de hoop je te kunnen vangen
vangen
vrolijk dans jij door het leven, plots verdwijn je in het grijs
kijk uit, ze willen je gappen
ze willen je snaaien
hoe ik ook roep, of schreeuw, horen doe jij mij…
De vruchten zijn geoogst
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
474 Hoe lang staan nu op afstand weer
de dragers die elkaar omarmden.
De vuren die ons hart verwarmden
met zonnegloed, zij zijn niet meer.
Is alles broos en zonder vastheid,
is weemoed d'enige kleur die blijft?
Ga jij ook heen, kan jij niet bieden
een schuilplaats voor mijn hart dat beeft?…
Schijn of nep waarheid?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
538 dualisme van gedachten,
schuiven schaduwen tot
geformatteerde dichters
contouren opgesteld
in onwerkelijke contracten,
bedoelde toekomst zonder muren
onttrokken aan tijd, vol overgave
met de echtheid van het hart om
los van de bestaande norm te raken,
dat is liefde waarin de vorm
die levenslang verleid voor
tot overbrugbare afstanden…
Julen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
555 De ouders hebben het van afstand mee moeten maken.
Een tragisch einde is er aan gekomen.
In hun harten zullen de twee kinderen een mooi plekje krijgen
en zullen ze hen voor altijd bij zich dragen.
Sterkte aan beide ouders.…
het kan verkeren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
762 mijn glazen dalen af
naarmate ik haar ervaar
en de zoete reuk mij bevangt
als lokkend gebaar
het witte zijde kleed omhult
haar flets waarneembaar lijf
waar een licht golvend gewelf
zeker nog niet hangt, zover ik
met fantasie daarop drijf
de afstand valt weg
ook al schept het naakte
geen innig dichterbij
ook niet als ik haar raak;
een…
Wolken vol buien
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
406 Niet langer is tijd en
het weten de vreemdeling
een afstandelijk of armetierig ding.
Als ik gedachten laat kantelen
doet het ons nu niet meer wankelen.
Mijn hand rust nu met toestemming
op zijn schouder, dan weer even rug
afwisselend ook weer op zijn magere knie
nu ook hij zegt; ja ik begrijp je naast ja zie.…
Sneeuwklokjes en meer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
805 De mensen ogen blij, blijer dan met de kou
gelukkiger met nu, de zon
stappen we allemaal de paden op- de lanen in
op gepaste afstand dat wel
langs de velden met:
De tere mooie bloemen!…
Geen God
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 Er is geen god, er is geen goed riep men
Waarom dan regen als ik verdrietig ben
waarom dan zon als ik geen einde aan mijn geluk ken
is dit dan het werk van toeval
ik dacht nog nooit zo druk
alles wordt grijs en donker als ik val
door pech of door geluk
konden mijn gedachten maar afstand houden
anderhalve meter tussen gedachten niet te behouden…
Typetjes en gnomen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
441 ik heb afstand
genomen van
alle vreemde
typetjes en gnomen
die met menselijke
activiteiten nog
steeds onder ons
blijken te wonen
zij volgen de
gewone habitat
verdoezelen hun
eigenaardigheden
raderen vrijwel
probleemloos in
onze maatschappij
zonder storingen
hun optredens zijn
vaak individueel
in kleine kring van
accepteren…
Alleen de verte wenkt
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
421 houdt mensen
weg van de ruiten
versluieren het zicht
ik probeer
ogen te vangen
maar ze blijven
niet lang hangen
te kort voor een
herkenning en
oplichting van iets
uit vroeger in de blik
ze gaan zonder
gezicht in de laatste
cirkels van leven
niemand die hen
de koers geeft
in omarming of troost
alleen de verte wenkt
nog is de afstand…
stilte die overblijft
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
541 alles heb ik gezegd
maar niks was genoeg
al kwam ’t uit m’n tenen
de beloftes
welke ik zou verdragen
ik durfde niet te kijken
hoe de tijd verstreek
in draaiend verlangen
woorden zonken
in brak water
klonken mat
door de afstand
tussen wensen
onze mooie momenten
bewaarde gesprekken
maken mij nu boos
omdat ik wil
dat jij ook voelt…
Kinderen in Gaza
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
428 We kwamen tot elkaar
en namen afstand.
We rookten onze makrelen
en smeerden onze kelen.
We gingen vliegen naar de zon
kozen voor een veilig land.
Ergens in het heelal
een enorme explosie.
Ergens op aarde viel
een bom
op het dak van het huis
waar de kinderen speelden
dat ze niet ziek meer waren.…
ik heb de wind mee
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
384 de scheppingsdrang en kracht
waaien even uit vier windstreken
het is schrijven over wat mij beroert
dat vooral uit het zuiden komt
het omsluit het verleden of nog verder in afstand
het spijt me dat ervaringen in de tijd verbleken,
zo lijkt
of ik duid in licht en zwarte kracht
al dan niet flitsend of achter het klavier
dan zie ik om heen…
vastigheid
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
245 Vastigheid
we stapten stevig door
en toch begonnen de
bergen ons op te nemen
iedere stap bracht ons
dichterbij het rots massief
het voelde niet
dat wij nader
kwamen maar onze
inspanning gaf geen
afstand aan
wij leken dansend
naar boven te gaan
maar ook wisten wij
dat het lichte in je hoofd
en de kortademigheid
een tijdelijk…
De Avonturen van Oek; verschrikkelijke zeestraat
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
376 Ik zag hem toen gaan,
Oek die als veel te boek stond,
nooit zuiver geduid werd,
bedroefd:
‘Een droom kan afstanden verkleinen,
het kwijnen stoppen;
ik wil dat lied wel zingen!’…
Koorddansen
gedicht
4.0 met 3 stemmen
392 Geen afstand meer. In dit verband
past het heelal met gemak
in één hand.
Ik snoep je lieve woordjes.
Je tovert zoentjes uit je zak.
Ik slik ze, pik ze, blik ze in
voor later.
Wanneer het strak gespannen snoer
halverwege de acrobatentoer
ombuigt tot valstrik,
val ik.
-----------------------------------
uit: Koffers Zeelucht (2003)…
Houd me vast
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 Regenachtige dagen, onder de kilheid van gebreken
Jouw armen de enige overbrugging die mijn verstopte geluk kan doen laten leven
Verlangend gestreeld te worden tot alle onmacht en verdriet is uitgewreven
Kijk ik in de vele regendruppels, de weerspiegeling van het gevoel dat was uitgebleven…
Een meid van deze tijd
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
1.472 Ze is een zonnekurenmeid
zo'n echte bruine blanke
ze luiert onder banken
brandt zich naar hete tijd
ze is een spijkerbroekengriet
zo'n echte strakke blonde
haar lichaam zingt om zonde
meer noten heeft ze niet
ze is een navelpiercingstoot
zo'n echte buikversierster
een ogen-blikkenvierster
houdt afstand naar de boot
ze is een monokinistuk…