Alle inzendingen over brons

1569 resultaten.

Sorteren op:

In Goddelijke poëzie mijn hart mijn bron de genezende zon

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 528
herinner me weinig meer na al die jaren met de regen verdwijnt het stof van de smalle kromme straten waarlangs ik dwalend heb gehuild botweg van mijn woordenschat beroofd dat ik woord voor woord aangedreven door pijn weer opduik in de boeken de herinnering in regen langs het raam hoor tikken in Goddelijke poëzie mijn hart mijn bron…

Vergane weelde

netgedicht
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.292
Een matroos in het kraaienest kon niet zwijgen over haar wijkende lippen met zijn zwijmelziek gezang Ooit was zij in brons gegoten maar ze brak uit haar gestolde pose en verscheurde mijn tam gemijmer.…
Wimper9 april 2003Lees meer >

Het zwijgen van de golven

hartenkreet
4.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.868
Geruisloos strelen ze mijn diepste luisteren, waarin ik een bron van tranen vind. Op het strand spoelen herinneringen aan, beelden waarin ik zelf ben meegegaan. Duizend korrels zand leiden me naar omhelzende verhalen. Alleen in het zwijgen van de golven kan ik je vluchtig aanraken……

Mijn verjaardag

hartenkreet
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.950
Mijn verjaardag, al mijn vrienden zitten hier op mijn balkon Nou, niet allemaal, want Jacob kon niet, ziek, of hij verzon een reden om er niet te zijn Maar Nico is er, dat is fijn Dus wij tweeën en we drinken, we genieten van de zon En we praten over Jacob die voor Nico ook een bron van ergernis en boosheid is Nee, met Nico is niks mis…
peter paul8 september 2005Lees meer >

Morgenlied

poëzie
3.3 met 19 stemmen aantal keer bekeken 2.365
Grote Schepper, bron van zegen! U begroet ons morgenlied. Wat zou ooit ons hart bewegen, Deed Uw grote liefde 't niet? Wat wij hebben, wat wij zijn, Daaglijks brood en zonneschijn, Minnende ouders, ziel en leven, Alles hebt Gij ons gegeven!…

Vrije zon

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 629
mens mag dus verdwijnen al eeuwenlang volkt ons land om dankzij vaak nijvere handen wat recht is praten zij niet krom gun ze nu toch wat panden water aarde en de lucht bestaan voor ons allemaal geloof niet elk kletsverhaal dat iemand zomaar vlucht omarm ieder die komt vragen naar een plek onder de zon voed hen uit jouw rijke bron…

Onbegrip

hartenkreet
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.831
Als ze schamper lachen dan zien ze eigen waanzin als dingen die van jou zijn ze wijzen naar zichzelf verbergen hun gezicht achter stijf geworden grijnzen je bent niet kwetsbaar mensen zien de buitenkant de tranen twinkelen anders dan ze denken ze zien nattigheid niet de bron je hart is afgesloten veilig in je borst diep in je warme…

Het was het mooiste vlees

gedicht
2.5 met 23 stemmen aantal keer bekeken 9.929
Je hebt de melkbus geopend en in de bron gestaard van je dorst; het deksel paste precies op je hoofd; zo zwom je met je tong in het witste dat je waste; je dronk het mooiste vlies, doordrenkt van lucht, opgespaard uit de bus, deed je het wonder dicht; je hoorde hoe de melk getild werd naar de avond toe; op het schelpenpad stond je, zonder handen…

Bekentenis

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.021
broos ben Met de lage altstem die vloekt Om het simpel gebed van de mens Ik lees de welving van haar bovenlip De groef die ik te gretig openwoel Haar dubbele tong die een glimp onthult De tand die glanst als zij gedimd lacht Zij zingt wat ik zo heftig in taal verloor Zij heeft een man Het onverwekte kind verlaten Troont op een zwellende bron…
Wim Veen11 april 2005Lees meer >

NIET WAAR?

poëzie
3.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 3.280
En hoe ge om onzentwille hebt geleden: de tranen zijn een bron die 't goed betrouwen lest. Ik min u, vrouwe; ik min u, kind. Gaat slapen. 'k Blijf, want 'k voel hoe verzen, barens-rede, mij bewonen...…

Verknipt

netgedicht
4.6 met 26 stemmen aantal keer bekeken 1.496
Een gedicht hoeft niet verknipt te zijn Laat dat maar over aan de dichter Hoe mooier het zielsgedicht Des te zieliger soms de dichter Waar in het elektrisch hersenveld Kortsluitingen met vuur ontstaan Daar groeien mooie combinaties Van lava en gas in dichtvorm aan En elke schoonheid heeft zijn bron Al is het hersenwerk toch wel bar krom…

Lisa

netgedicht
4.1 met 46 stemmen aantal keer bekeken 2.002
door dromen gedreven bedwelmend, de spanning gonst onze lichamen die bevend liefhebben druppels vormen op jouw huid parels, als dauw op blad fonkelend je ogen, ze schreeuwen passie vingertoppen glijden verkennen naakte huid maken kleiner wordende contouren van een passiebloem rillingen, verstijving het zachte zuchten naar meer een bron…
Mav13 juli 2007Lees meer >

De doden en de kinderen

poëzie
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.053
Ook grauwe stenen in een dartle bron Zijn oude watermannen van heel vroeger; Zij moeten stilstaan en zij lachen goedig Als je, schoenen en kousen in de hand, Over hun hoofden springt naar de overkant Om tovenaars te zoeken in het woud. Je gaat stil zitten op een dode boom, Wilt blijven kijken, maar slaap maakt je loom.…

Kleinkind

hartenkreet
2.7 met 50 stemmen aantal keer bekeken 4.949
De bron waar je uit voortkomt, blijft een wezenlijke vraag. Het houdt de mensheid bezig, tot op de dag van vandaag. Een feit is zeker, vanwaar je ook komt, tijdens jouw geboorte, waren wij allen verstomd. Uit liefde verwekt en met liefde ontvangen, beantwoord jij, aan je ouders verlangen.…
AvB28 juli 2009Lees meer >

- Herfst is de kleur van de oude dagen -

netgedicht
4.4 met 63 stemmen aantal keer bekeken 3.414
Brons nog onvoltooid in patinageurige gaarden voorbij het pastel, goudgeel de voorbije jaren. Machtig het zwijgen..eeuwenoud schilderspalet nazomers sterven, herfstbladeren dansen ballet. Onder een zucht van voldragen pracht dat zwicht bewaart hij de tijd, warm gekleed in avondlicht. Herfsttij, oude wijze boom mijn vriend..…
Sabrina en Rob19 september 2009Lees meer >

Te druk

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 764
Tele-visie en computer zijn belangrijker voor ons dan 't verkleuren van de bla'dren in de herfst, in geel en brons. Wanneer nemen wij er tijd voor, voor het simpele geluk. Misschien morgen of overmorgen, vandaag hebben we 't veel te druk.…

Franciscus

poëzie
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.619
En moet ik langs de grauwe wegen, In grove pij en ongeschoeid Het geeslen voelen van de regen, En hoe het eenzaam-zijn vermoeit, Eer ik mij bij U neer mag leggen, Gelijk een zwerver bij een bron, En aan uw borst mijn zang mag zeggen Voor broeder wind en zuster zon?…

Hittegolf

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 680
voor mij mag elke dag een hittegolf zijn je bent de verkoelende bron waar ik me aan laaf als ik naar je kijk vanonder mijn parasol en me indrink in jouw wulpse vormen en bewegingen Mijn God wat ben je mooi afb. W. Hofhuijzen "terras" (det.)…

La morte-saison 1

netgedicht
3.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 635
mijn geest kent komkommertijd niet dat hij bezonken rust of bruist van ongedurige verveling neen, mijn muze is door derden verleid waarom vertel ik u dat zo uitvoerig omdat dit de bestaande leegte uitdijt daar mijn aard neigt naar complexiteit zoekt hij troost in het dichterlijke moeras normaal toch bron van inspiratie uit…

oogappels reiken

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 632
hand in hand oog in oog laat ons dromen rivieren vol met wilde stromen laat onze lippen laven drinkend uit de blauwe bron mijmeringen zo zoet tot in ons diepste wezen door te dringen helder als een melodie geëtst uit ebbenhout klinkt de dwarsfluit door het dal van beloftevolle dromen in stille maneschijn wachten lotusbloemen…
windwhisper1 november 2010Lees meer >

't Is me of ik uit een lange droom ontwaakte

poëzie
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.581
- o bron van zoveel kwaad! Maar 't is nog tijd: weer voel ik 't harte zwellen, dat als een feestklok luidt, met volle klank, en 't heerlijk lied van bede én hulde én dank, uit vrije borst mij naar de lippen wellen, als 't leven zelf, éénklank van smarte en vreugd, - diepgolvende uiting van dees wondre jeugd!…

Het meisje met de zwavelstokjes

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 577
blijft zij onbewogen met vermoeide trekken haar koopwaar schroomvallig tonen aan wandelaars die niet begrijpend verder gaan zich afvragend waarom iemand bijna kind nog bleek en schraal als was ze een beeld en toch: een broze lente die zich standvastig koestert in de zon die behaaglijk goud en warmte doezelt op haar lijfgewaad dat haast van brons…

wij geven hem uit handen

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 486
o, bron van echte vrede, o, trooster ongehoord, schenk ons uw milde zegen. wij bidden 't op uw woord.…

De lelie en het mes

netgedicht
4.2 met 22 stemmen aantal keer bekeken 680
paars gekleurd het zonnevuur de open schaal vol bittere as de lans doorboort het pentagram haar mantelschelp is week en zacht de levensschenkster leeg en lam verliest haar toegewijde kracht bipolair in eigen kosmos de lingam wordt zijn eigen kruis Wodan hakt zich uit de grot los torenhoog troont nu zijn thuis diep verzegeld in de bron…
Stig Hansen14 september 2011Lees meer >

Een doel verder...

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.283
Ontsprongen kracht van de zon, in passie, genegenheid zo warm, vele mooie werkelijke dromen, vanuit mijn ziel, de eeuwige bron. Afstand en tijd liet zich bedwingen, donderwolken schoven stil nader, een denken liet alles in schaduw, ons zalig lied verder uitzingen.…
Vos Andrea19 oktober 2011Lees meer >

Dit moment

hartenkreet
0.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 936
Heel mijn leven heb ik uitgekeken naar dit moment Mijn hoofd kan denken met een ander accent Onderwijl de balans te vinden die ik nooit vinden kon Aangezien ik nooit zocht bij de bron Verfijning van mijn sentiment Het ordenen van gevoelens daaromtrent Het geweten dat ik jaren bezat reek niet verder dan de angst voor de bestraffing Het…
Esther6 november 2011Lees meer >

Het Begin van het Leven

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 639
Ik zag jou staan, daar bij de bron... onder een boog, met een haag aan bladeren en bloemen; ik hoefde slechts jouw werkelijke naam te noemen: Jíj, kéék naar mij op! Hoe ongelófelijk! Wij stonden daar, een tijd tegenover elkaar ... daarna was er geen tegenhouden aan: Onze energieën wervelden, draaien om elkaar heen, ...…

MUZIKALE MOMENTEN...

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 903
waterval; ´n zacht zoevende zeilboot op eindeloze zeeën en oeverloze oceanen Het tsunamiseert m´n achterdijkse waterlanders zacht vochtig vloeiend zich samenvoegend in het meer van muzikale momenten Het kanaliseert de bochten van rivieren van verdriet en de snel opdrogende poel van ellendige vertwijfeling brengt me dichter bij mijn bron…

Waterpas

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 531
in niets op iets bijzonders lijkt gewoon bloembakken en hondenpoep de horizon was het einde van de straat ter hoogte van de Oude Molenweg waar nu een of ander yuppenkantoor staat toen begon de buitenwereld achter de heg met rechtlijnigheid die in een kind omgaat zoals het leven ooit wederkeert tot as is dit een soort terugkeer naar de bron…
Iniduo23 februari 2013Lees meer >

Buurman

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 579
Op weg naar werk, zorg of vertier, was buurmans vluchtig verschijnen een bron van kortstondig plezier, als iets bestendigs, gelijk de nacht, die breekt voor de morgen. Maar nu is buurman dood, en laat mijn raam zich niet langer met hem vullen.…