1813 resultaten.
HET NIEUWE JAAR
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
822 De hemel kleurt zich grauw
de vogelvlucht is nu in trek
de wind blaast voort
sneeuw, ijzel, koude front
de zwanen aan het firmament
spreken hun eigen taal
de seinen vliegen heen en weer
de sterksten zijn op kop
de vissen en het waterdier
de zuurstof door het wak
de maanden duisternis
de traagheid door de kou
de mensen en de wintersport…
Pasen 2014
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
519 Pasen: weer verrijzen uit nacht en duisternis,
uit angst en veel te klein vertrouwen;
gelovend dat de dood een doorgang is
naar nieuw en groter leven, naar Licht
dat niet te doven is, dat laait en golft tot
alles anders is, herboren.…
Soms kan een mens...
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
619 Ook al
blijven de vragen en de nachten, de duisternis
en ook de dood. Het regent nu, maar morgen
komt weer de zon en verheugen we ons in
het blije licht, in de groet van de buurman, de
warmte van de koffie, het brood dat verkwikt
en voedt, al is er nog heel veel honger. Laat
ons ook dat blijven zien en er iets tegen doen.…
Reizen: deel I Oosterpoort
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
414 Aarzelend sijpelt morgenlicht
doorheen nachtelijke resten,
verdringt duisternis uit grondvesten
kleurrijk ochtendconcert: zo helder aangezicht.…
Een tijdloze beleving?
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
459 de dagen te beitelen op
de slijpsteen van de morgen
vloeien samen tot een droom,
in licht en duisternis
verborgen te kiezen en te
wenen, de blik te scherpen
naar alles wat ik heb lief
had en mogelijk zelfs nog
meer om me te bevrijden.…
Een Roepende In De Woestijn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
637 Wil ik dat licht in de duisternis zijn,
Die dominee, die priester of rabbijn?
Die belerend zijn vinger in de hoogte steekt,
Maar die zelf geen houvast vindt in het woord dat hij spreekt.
Wil ik die redder zijn in de nood,
Die revolutionair, die anti-despoot?…
Wanneer de zon …
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
691 Bracht ook duisternis in mijn hart
en ijskoude tranen op mijn gezicht.
Onze reis, ruw gestuit vlak na de start,
begon niet alleen met wat vage dromen,
wij schuilden bij elkaar, intiem en dicht,
door het wrede lot ons plots afgenomen.…
Het mysterie van het leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
461 Het mysterie sluit de duisternis
voor het licht. Het ziet op ogen
en kent elk gezicht. Het straalt
als het zonlicht, maar kan slechts
bestaan als het ontsluiert wat in
de weg kan staan.…
Surrealistische dromen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
515 Zij een eigen wereld
vervullen waarin de
duisternis kracht geeft
aan de nacht.
De spiegel van de geest
kracht geeft aan een nieuw leven.
Meer zin geeft aan het leven
dan vaak gedacht.…
Gewekt door de liefde
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
844 In een gesloten graf
met de diepe duisternis
om HEM heen
werd HIJ plots
door de liefde gewekt
en uit die kiem van leven
stortte een morgenlijke bron
van onuitputtelijk Licht
zo krachtig en sterk
dat de zware steen
werd verdreven
en verbaasd
keek Hij naar buiten
met alle vezels
van Zijn vernieuwde wezen
zag Hij hoe de zon kwam opdagen…
Ongewoon gewoon?
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
493 Ween niet als dat al
gestorven is, haar
schim die op de winden
rust, als een leeuwerik -
in volle vlucht – naar de
eindeloze kim en naar een
streepje zonnelicht, die
hij in vervoering kust,
onttrokken aan de duisternis,
een smetteloze vlam,
haar vonken heeft mijn
hemel opgericht, zodat ik
aan de hete hel ontkwam,
van alle zonden waarvan…
Het straalt als het zonlicht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
424 Het mysterie sluit de duisternis
voor het licht. Het ziet op ogen
en kent elk gezicht. Het straalt
als het zonlicht, maar kan slechts
bestaan als het ontsluiert wat in
de weg kan staan.…
de wandelaar
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
531 door de wind geleid loopt de wandelaar
eenzaam niet alleen
langs groene paden met broedende berm
die vol verwachting
in eieren genesteld die nieuw leven dragen
door zon verwarmd loopt de wandelaar
door groene weiden
waar lentegras pril de liefde omarmt
die sterren fonkelen
in ogen die branden vol verlangende lust
in vallende duisternis…
Schaduwen en schimmen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
511 Obscuritas en duisternis
zij kleuren de novemberis
de mensis die geen mens is
maar de sombermaand
van eenzaamheid
we zien ze door een breedbeklens
is homo deus mens of god?…
dorpsgod
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
468 denk aan meerdere middel-
punten van één cirkel
en zweet door de duisternis
van ’t instinctieve ‘Es’
op schoteltjes geserveerd
als crème-des-levens-filosofie
één lichtstraal
en de schaduw
rolt naar de zon
of ‘t licht tolt
als ’n dwaling
[rond]
cirkels in cirkels in cirkels
‘t lepeltjesmeisje gedraaid
in één omlijsting gegrepen…
Gedoofd licht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
409 huizen spreken soms, en tonen hun gezicht
En ik verdwijn in zwijgen als een steen
Ontstoken wordt er niets meer, zelfs geen gesprek
De dagen sluieren eindeloos voorbij
Een ontmoeting bergt men op in een gebrek
Alleen het water klinkt nog zij aan zij
Waar ik heen ga verpozen de weiden
De woningen zijn slechts nog schouwspelen
Waar de duisternis…
In Sluimerende Dromen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
344 Drijvend,
in vierdimensionale dromen
dansend op het getij
breek ik door de illusie
voor even ben ik vrij
Ontketend,
een sluimerend geweten
knagend aan mijn essentie
mijn geest geschonden,
geketend aan existentie
Meegesleurd,
naar diepe duisternis
verlangend naar het lumineuze licht
het koude ijs dat langzaam scheurt
woede getemd door…
Droomwereld
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
895 geweten
van jouw intieme innerlijk
jouw naam staat zelden
in de krant kent niemand je
in dit land ben je onbekend
hoor ik je weer
aan mijn deur kloppen
het zou de deur
van mijn hart kunnen zijn
in de benevelde droomwereld
van mijn eindeloze fantasie
om met mij de huwelijksdans
te voltooien onder maanlicht
o donkere prins der duisternis…
De doodstrompet
gedicht
4.0 met 1 stemmen
339 Mijn rug keerde zich
naar duisternis en water. Kraakbeen, zenuwcellen
en haarvaten vulden zich, los van elkaar.
Alles voor het eerst, alles voor het laatst.
Daar liep iemand voor mij uit die ik mij
herinneren kon. Ik fluisterde, maar hij keek niet om.
Merels vlogen op toen ze hem verblind
door het raam zagen staren.…
TUCHT EN KWIJTSCHELDING
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
86 Strenge wijsheid wil liefdevol streven
naar mild aankloppende geheimenis,
waarin licht en minzame duisternis
veel omhullen, daarbij verklaring geven.
Genade en boete ontmoeten elkaar
om samen voort te gaan: het Rijk vinden,
dat mateloos ruim heerst, toch onwankelbaar.…
LAIS CLXX
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
535 Nu in duizend ongedane daden
in klaarte oplicht al geheel het pad
met de uitgesponnen levensdraden
en niets nog wijst naar vrijheid die het had
verborgen in het draaien van het rad,
nu het haar licht als git ontvangen heeft
en er geen hoop meer in zijn duister leeft,
nu feit de nood opheft aan menig woord,
nu rust de spin gevangen in haar web…
Schuldig
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.063 Schuldig naar jouw leven toe
Want,
Je bent gelukkig
Dat zie ik wel
Dat wil ik niet verpesten
En ik ben ook gelukkig
Echter niet volmaakt
Ik wil mijn liefde testen
Want als ik mijn ogen sluit
Mij waan in fantasieland
Zie ik een helder schijnend licht
In de verte jouw gezicht
Ik strek mijn arm
Om je aan te raken maar
Tast in pure duisternis…
Zwaluwzwerm
poëzie
2.3 met 10 stemmen
2.881 Dat mijn zwierende gedachte
Zo het al te zwaar geachte
Met het overwinnend licht,
In een wieglend evenwicht,
Sierlijk tot verzoening brachte,
Dood en duisternis bevedrend,
En tot milde boog vertedrend,
Doch ten toppunt van haar trots
Willig naar de wetten Gods
In een dalen zich vernedrend.…
Puur
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
3.087 Ik zoek voorbij de duisternis
en vind achter regenachtige dagen
jouw aanwezigheid in mijn hart.
Over grenzen heen
zweef ik met de wolken mee
en vind een grenzenloos vertrouwen,
waaruit ik put mijn breekbare kracht.…
Behouden vaart
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.672 wiegend in een zee van pijn
wiens golven niet te breken zijn
maar telkens nieuwe vloed aandragen
Vraag me niets
als ik worstel met woeste baren
stuurloos zoek naar kalme stromen
blind navigerend op het vertrouwen
dat ik de haven zal aanschouwen
wanneer de zon is opgekomen
Vraag me niets
als regen wimpers zwaar bedauwt
en lede ogen in duisternis…
NACHTGEBIED
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.211 Waarom hebben zij me niet laten gaan
Naar het nachtgebied van mijn dagbestaan
Door wallen van waanzin afgezet,
In watten van duisternis ingebed,
Overkoepeld met een stolp van kou,
Waarin elk trillen bevriezen zou,
Waarin glanzen tot grauw,
Muziek tot stilte
Verstijven zou?…
Drijfzand
hartenkreet
4.2 met 18 stemmen
1.173 in mijn hart
Als een aura die om mij heen blijft zweven
Mijn hoofd is moe van het denken
Jij hebt zoveel pijn achter gelaten
Mijn ogen regenen bitterzoete tranen
Lippen trillen maar kunnen niet praten
Alsof ik onzichtbaar ben geworden
Draden tussen ons nooit hebben bestaan
Een stem die langzaam wegebt in de ruimte
En voorgoed de duisternis…
Wat is een mens?
gedicht
4.8 met 166 stemmen
13.627 De grote duisternis waarin de dode schimmen
zich dringen naar het schemerachtig licht,
waarin de goden ongeweten ruisen
voorbij de tijd, die ons geblinddoekt houdt.
De mens vindt later vast zichzelf terug
als zij daarop vertrouwt of niet vertrouwt.…
Het leven in vraag stellen
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.383 Duisternis zonder dat de zon opkomt.
Moordende woorden, die kwetsen als pijlen.
Lettergrepen die gesproken worden maar in
sneltempo weer vergeten zijn
Getemperde liefde, waar haat in schuilt.
Hartverscheurende taferelen, zonder enig
greintje medelijden.
Ontembaar water dat in de diepte verdwijnt.…
Die ene vriend
hartenkreet
2.8 met 20 stemmen
6.890 Als zo'n verdriet uw leven klieft
dat wanhoop u bijkans doet zwichten
en u zich niet meer op kunt richten
zoek dan die ene door u geliefd
om uw duisternis te verlichten,
die ziet hoe zeer u bent gegriefd.…