2545 resultaten.
TAFELTJE DEK-JE....
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
734 Mijn lentes
zijn gevuld
met zang
van merel,lijster
.....vink en mees
Het zijn kille winters
die ik vrees
hun stille afwezigheid
in tuinen,langs bermen
Het zijn m'n oren
die ik wijd open zet
zo ook mijn hart
bij klanken van voorjaar
Hoeveel herfsten....
dalen vogels neer
om zich te voeden
aan het rood van bessen?…
De beeldbedenker
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
526 De beeldbedenker die vorm geeft
Aan gedachten die zo maar opkomen
Als de taal met woorden en klanken
Te kort schiet, het volledig af laat weten,
Die een zilveren spiraal maakt
Die tot in de hemel reikt,
En de diep doorleefde druppel door hem
Gehouwen uit doorzichtig albast
Dat met zijn gefilterde licht
In de voren van moeder aarde…
Plaza de Toros
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
661 enkel een stoffige leegte
luide klanken, harde lansen,
gekleurde doeken wentelen zich om
Zoveel ongrijpbaars maakt dit onzinnig spel
tot een schouwspel
zo rood, zo broos, zo zwart ...
Onder luid gejuich
val ik neer ...
deze strijd kan niemand winnen…
Hemelse zijden met kant
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
432 zijn
valt geen
onvertogen
woord
zij weten
allen van
het super
zachte
aparte
materiaal
dat zij
onder
handen
hebben heel
anders dan dat
van de strijkers
die noten in
schoonheid
doen trillen
van emoties
waarbij snaren in
akkoorden verwaaien
vaak vloeien
tranen in heftig
aangedaan zijn
omdat zuiverheid
elkaar in klanken…
OUDE SPOKEN
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
578 kwam ze
met niets in haar koffer dan in
een deken van zwijgen gewikkeld
dat wat ze nooit meer
een stem wilde geven
in een nieuwe huid
speelde ze vrouw en moeder
baarde haar kinderen
en beleefde haar dromen in stilte
later, veel later
zouden de spoken terugkeren
met alle beelden van weleer
voerden ontketende gedachten
in oude klanken…
NODELOOZE BEKOMMERING
poëzie
4.0 met 2 stemmen
870 gewagen
Van liefde's teerste, van haar innigste bestaan,
Aan hoorders dacht zo min mijn roemen als mijn klagen,
Maar dichter is hij niet, die hoorders tracht te ontgaan;
Een toevlucht, ongezocht, heeft soms zijn hart te danken
Aan 't door zijn woord gestemd, aan 't diep verwant gemoed;
De menigte — blijft ver; zo ze al iets hoort, zijn 't klanken…
Argentijnse tango 2
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
604 Omhelzen in een tedere surplace,
het enkelgewricht zoekend naar gelijkbalans
om dan samen op het ijspad van klanken
in ontgrendeling als één weg te glijden.
Gepiloteerd tussen clangevoel en pubersentiment
slaap tegen slaap, romp aan romp,
langs de schrikdraad van de bandoneon
gegidst door de torsie van het torso.…
struikeldicht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
451 aan de som van druppels
ontbreekt het water
er bestaat geen bos meer
zonder kettingzaag
het gedicht is kaal
eeuwig is alleen de dood
ongerijmd als gemorste koffie
bij ontrafeld brood
sommige winters verlangen
naar een zomerjurk
elke betekenis draagt een
steen om de nek
elk woord dicht gaten
in de muur
ongestoffeerd als klanken…
Muziek
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
669 Het heelt de wonden,
het verdringt uw verdriet
Ieder instrument heeft zijn waarde,
de klank verbindt zich met mens, heelal en aarde.
Muziek wordt gekoesterd door jong en oud,
voor het plezier, of voor zelfbehoud.
In stilte leven, is wegkwijnen
muziek doet veel hartenpijn verdwijnen.…
Gevaarlijke virussen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
464 stroomt een melodietje
diep van binnen in me dat
borrelt naar omhoog een
waarschuwingslied dat in
woorden omgezet wil worden
op zuivere akkoorden dat
breekt de macht van tovenaars
een melodie om niet vastgelegd
gedemoniseerd en gefixeerd
onder te gaan aan angstige
voorstellingen in de
gecompliceerdheid van het leven; het
zijn de klanken…
Wens
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
808 och, kon ik spelen
spelen op een klarinet
het hardhout warm
rustend in mijn hand
mijn adem trillend
zangerig langs het riet
och, kon ik spelen
spelen op een klarinet
gelijk een goudvink
zijn toonverhoging
aan het einde van
een liedje zet
och, kon ik spelen
spelen op een klarinet
ik kan enkel klanken
laten dansen uit mijn pen…
Anima
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.861 Of is zij zoals jij en ik
en is diep van binnen
haar ware aard wachtende
op wat haar gouden klanken doet klinken?…
De wandeling
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
622 Laatst liep ik voor heel even
Langs het landschap van mijn leven
Die ik goed had opgeborgen
Achter heuvels had verborgen
Tot ik laatst achter die heuvels keek
Het landschap daar te liggen bleek
Ik was heel even in de schrik
Toen keek ik om me heen en ik
Zag hetzelfde landschap weer
Rook het voor de tweede keer
Hoorde klanken van verleden…
Opnieuw
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
463 Laat ons vergeten
dat bossen zingen
wolken fantasiefiguren tonen
dat bergen dromen
bloemen naar onze liefde dingen
en rivieren klanken
stromen
laat ons even vergeten
wat we weten
hoe moeilijk benoembare
verschijnselen heten
en ze opnieuw ervaren
laat ons weer opnieuw
samen komen
en weer woorden zoeken
en doen of we elkaar voor het…
murw gebeukt
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
390 kleurenkast met overdaad aan
zangtalent en als leuk bedoeld
leeghoofdig geklets
heeft voor mij afgedaan
zo goor en guur al wat ze biedt
leven- en inhoudsloos gezwets
murw gebeukt door zoveel
gezwam en onnozele leukigheid
pak ik m’n ransel en m’n hoed
niets is er wat me nog scheidt
van de echte kleuren en ware
betekenisvolle natuurlijke klanken…
Heten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
593 In woorden woont en leeft,
het lexicon van taal en teken,
dat klank en betekenis geeft,
beheerst, soms als een deken
dekt, en controleert.
Is het woord de dichter ontvloeid
en eenmaal geleerd
voorgoed in ijle lucht verknoeid,
ook toevertrouwd aan het papier?
Gaf Adam niet aan plant en dier
een naam. Hun namen waren ze niet.…
De som van klinkers
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
400 geluidsdragers van lopend vuur,
trommels verkondigen wat bewaard
werd in een zandloper van de natuur,
door haar onbestaande pennen worden
nieuwe klinkers gevormd, klank van
onbestaande woorden, in de mix
van letters is alles al geschreven,
kunnen we maar geduldig zwijgen tot
de bloem van de taal zich openbaart.…
Vermannen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
741 nee ik kan het niet evenaren
de hartstocht van een vrouw
haar stem met haar mooie hoge klanken
ik neem ze in me op
net als haar vloeiende woorden
schitterende poëzie met
adembenemende gevoelens
lees ik in en uit haar zelf geschreven boeken
tranen wil ze liever verbranden
omdat verdriet niet opraakt
alsof het de nieuwe mode is
jezelf continu…
Eenheid maakt macht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
511 er schommelt een leliebloem
van zachtheid een lied van leven, liefde dat zegt
dat alles aanwezig is
dwars door de angst voor het onheil dat over de
kosmos kan komen
luisteren naar de stem van het licht, en
kijken met ogen dieper dan de zee
rondom de klanken van verwarde ranken
die ongetemperd zijn
zoals de slimme vossen
die energie…
Op de rug van een libelle
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
683 Toen een libelle mij mee voerde
Naar zonnige waterkanten
Trof ik daar dansende groepjes muggen aan
Trompetbloemen bliezen hun engelachtige klanken
Voor het menselijk oor onhoorbaar
Zachtjes over de gladde waterspiegel
Vele viooltjes vielen bij
Om het lied der natuur te vervolmaken
Dit vertoon werd foutloos belicht
Door de luister van de…
LAIS CLXXXVII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
380 Het drukt het mormel van ’t humane plat
en legt het aan ’t infuus van haar gelijk:
haar gebeuren is doorvoeld, maakt het rijk
en laat ervaren al wat verscholen is
onder nijdige slijm, onder de ergernis
die aan de echte stem geen klank meer laat.
‘Versuiker de asse der geschiedenis’,
fluistert het hees in het vuur waar zij gaat.…
LAIS CCLXXXVIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
442 Voel je mijn klank? Zie je wat ik beleef?
Jouw lijf is mijn luister, het gaat waar ik ga.…
Het Gerucht Gaat
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
473 het hangt het hangt
waar iedereen zo naar verlangt
koeien als kinderen zo blij
bespringen met bokkensprongen
de jonge verse frisgroene wei
het bos ritselt liefdevol
met tedere geuren het gerucht
wie herkent de opbloeiende klanken niet
van de vogels die de stilte vullen
met hun aanzwellend teder liefdeslied
de wind strooit het over ons…
Vuurvogel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
469 Verderop, in de puinhopen van Marioepol, rijst als een feniks uit zijn as, onverminderd strijdbaar, met hernieuwde kracht, de
VUURVOGEL
Zo kalm het Lenteoffer
van Strawinsky
Begint met klare klank
van een fagot
Zo snel ontaardt ze, als
een Kremlinzot
Die grof geschut inzet
tegen Zelensky
Maar dan kondigt heel fel
het voorjaar…
Op een mooie pinksterdag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
515 Op een mooie pinksterdag…
Terwijl ik dit geluidloos typ
want gsmtoetsen praten niet
zingt buiten een vogel
zijn ziel uit zijn lijf
Hartstochtelijk gekwetter
beantwoord in andere klanken
Vogels praten met elkaar
terwijl de wind door de bomen ruist
en op de achtergrond donder aanrolt
Metafoor voor ons mensenleven
Altijd dreigt ergens onweer…
Net opgestaan, de dag vangt aan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
435 Vraagt ze me plots
Ik zwijg. en drink mijn drank
Weer één met grove naam en klank
Slik ik ze in, zon, huid en bank…
Natafelgebed
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
443 Ik dank met blijde feestgezangen
Mijn heugelijke levenslot
Benauwdheid vloog mij naar de strot
Ik viel in kuilen vol met slangen
Ik was vervuld van doodsverlangen
Ik stompte af, gedund, geknot
Ik dank met blijde feestgezangen
Mijn heugelijke levenslot
Mij werden klanken afgevangen
Mijn keel zat jarenlang op slot
Een snik-poëet trok mij…
Licht, lucht, zachte vacht
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
671 September-
weemoedige klanken
in wijn gedrenkt.
Staande klok
staat al vierenhalf jaar
stil op half vijf.
De nacht is zo zacht
als de vacht van een eekhoorn
die zijn droom penseelt.…
Ironia
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
640 uit regenbogen spaar ik kleuren
om zwarte gaten te verlossen
uit hun donkerte
het blijft een dingetje
op mijn bucketlist
met snaartheorieën
hemelse klanken componeren
zou een waardige tweede zijn
muziek als zoete bekoring
donzig neerdalen op aarde
wordt een moeilijke oefening
hier moet ik de wind verzwijgen
en alles wat op mijn ziel…
jij zeepkistte
netgedicht
5.0 met 64 stemmen
399 wist dat
het orkest
door jou
werd gedragen
zag in de slagen
van je armen
het vertragen
door pols en hand
hoe beweging
in de ooghoek
verband legde
met het
instrument om
de partijen te
synchroniseren
in samen spelen
jij zeepkistte
met lengte en
reach het gareel
niets is voor jou
te veel om de
tsunami van
klanken in goede
banen…