4084 resultaten.
Teleurgesteld
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
2.069 die er zijn
En je maakt een stenen muur om je heen
Er is niemand die je er meer vanaf kan duwen
Iedereen die je ziet, maar niemand die jou durft te benaderen
Niemand die hier voorbij kan komen
Dat is wat je denkt en wat je hoopt
De tijd zal het tegendeel moeten bewijzen…
Een levenspalet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 Woont hier bij de steen slechts rust na ijver en vlijt
zien zij bedolven nu zwijgend dat 't goed mag zijn
het was hun tijd en een leven samen zonder spijt .…
Waar kan ik leven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
631 Ik kan niet leven in een stad
Waar lawaai heerst en kwade dampen,
Waar huizen als konijnenhokken
Op elkaar zijn gebouwd van steen en beton
Waar men geen zon aan de kim ziet rijzen
Nee ik kan niet leven in de stad
Ik kan niet leven in het bos
Met zicht alleen op bomen
Al ziet men stammen groen van mos
En kan men zomers daar tot rust komen…
De hemelse geest
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
407 bruin scherpte
je profiel tegen
de diepblauwe lucht
je genoot van de vlucht
die jij de tijd
hier zag maken
voelde stenen
hoorde de specie
hun voeggeluid maken
waar schoonheid
door mensenhanden
werd geschapen
in grootse gebouwen
waar kosten noch
moeite werden gespaard
en de ultieme balans
van hemels presteren
ruim werd gehaald…
Chaos
netgedicht
1.9 met 15 stemmen
512 Nee, ik ween
wie ons deze getuigenis
ook zendt
die werpe dan in godsnaam d'eerste steen
ik vreet me op en klaag nog steen
en been
dat adolfbibi zelfs dit leed ontkent...…
2110
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
119 Nog klein genoeg om de wereld
met zijn handen te snappen —
een steen, een grasspriet,
de hand van zijn moeder,
de schouders van zijn vader.
Deze week zijn eerste schoolweek.
Ik heb zijn dagen gevolgd:
twee lieve juffies, Stephanie en Laurentine,
de spin op de kapstok,
een hand die nog even zwaait.…
Vergeten kinderen
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
1.684 Twintig stenen
op een rij
zo klein, zo koud
en er komt er een bij
hun plaatsen
ik tel ze
hun namen
ik spel ze
de letters
en woorden
die hen toebehoorden
vervagen
in dagen
en harten en hoofden
die ooit beloofden
vergeten
het weten
van het korte bestaan
helaas mijn lief
helaas
je ligt niet meer vooraan.…
En de aarde beefde...
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
841 En de aarde beefde
onder
al dat leefde
zo snel
dagelijks leven
veranderd in een hel
niet wetend
wat hen overkwam
daar
in het exotische Bam
dat verre land
door droefheid overmand
bedolven
onder tonnen steen
niet horend
het kermende geween
van hun geliefden
zoekend
wanhopig weinig resultaat
boekend…
kerkhof
netgedicht
3.4 met 24 stemmen
2.297 treurende wolken
benevelen grijs de zon
de dag playbackt de avond
ingekerfde stenen rij aan rij
uiten gedateerd het verlaten
half vergane bloemen rotten
boven lijken diep begraven
stil knerpt het grind
schuifelend de dood aanvaardend.…
Doelpunt
hartenkreet
3.4 met 15 stemmen
1.925 traag knerpend grind
onder bezwaarde pas
een koolmees bij je steen
op zijn gemak, zo te zien
totdat het bos plots juicht
en de mees de lucht injaagt
doelpunt voor de thuisclub
bedenk ik, haast beschaamd
en lees het marmer
vandaag eerst zonder tranen
zie het onkruid - nu
-----------------------------------
www.sdevaan.punt.nl…
Zwangerschap
gedicht
2.6 met 166 stemmen
62.741 En ik zou toch een steen zijn,
een vorm en de reden in een?
Gewoon, ik, slotakkoord van de tijd?
Maar plotseling ben ik zo groot.
Het rammelt in mij en het groeit.
Er komen nieuwe ruimten bij.
Soms ben ik bang. Ik begrijp het
niet goed. Hoe volmaakt is een god
die veranderen moet?…
Moederke
poëzie
4.4 met 41 stemmen
10.467 Geen tekening,
geen lichtdrukmaal,
geen beitelwerk
van stene,
't en zij dat beeld
in mij, dat gij
gelaten hebt,
allene.
o Moge ik, u
onweerdig, nooit
die beeltenis
bederven,
maar eerzaam laat
ze leven in
mij, eerzaam in
mij sterven.…
mond toe
hartenkreet
3.9 met 20 stemmen
1.577 hou je mond,
want je woorden zijn als stenen,
en je raakt me hard; raakt mijn hart,
raakt mijn romp, mijn hand, mijn benen.
Het is ongezond.
En zo je me hier ooit vond:
met te grote schoenen want ik had nog veel te lange tenen.
was ik toen verward, later kwam mijn part.
Met je woorden zo hard dat ik niet anders kon dan wenen.…
bijmerplein
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
3.756 het druilt in de stad
somber en alles is nat
Op de kille vlakte van plas en steen
hippen een kraai en duif rond een oliebol
omzichtig gepik van deze twee en hoopvol
dansen twee spreeuwen eromheen
even sta ik stil en aanschouw het tafereel
dan ga ik mijn weg als evenzoveel…
het meisje
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.246 Traantjes op haar vieze jurkje
Handen op haar kleine lijfje
Gillend van onmacht
Een schreeuw van verdriet
Nauwelijks wetend wat er gebeurde
Of nog gebeuren zou
Struikelend over de grote stenen
Stort ze op de grond
Haar kleine hartje
voor het leven verminkt
Snikkend zet ik de tv uit
En ga lekker slapen…
Het ontcijferen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
505 in hiëroglyfen
van het leven
heb ik ooit mijn liefde
op jouw lijf geschreven
maar onze steen
van rosette is
verloren gegaan
in onrustige tijden
het ontcijferen
is ons niet meer
gelukt maar de kleur
van liefde is gebleven
als wij samen dromen
kunnen wij heel dicht
bij de betekenissen komen
in houden van elkaar…
Nacht
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
671 Kruip tenslotte,
uit jouw geboortenaam
mijn kracht, geriefelijke
verzenman van mijn ziel
in het stille woorden duister
sla die oevers maar te samen
maak van die oerkreet een optelsom
knijp nogmaals in die tepels
laat haar rok op de stenen vloer vallen
en voel haar heupen
voel haar heupen.…
Waimes (Ardennen)
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
648 het pad gehuld in vochtige
geuren van mos en vers
gestapeld hout
het water nog ruisend in
tijdloze klanken, de stenen
glanzend rond geslepen
het licht getemperd onder
oeroude bomen, het dorp
in glooiende rust
de avondzon gedoofd
mijn blik met louter
schoonheid gevuld…
gesmolten
netgedicht
3.4 met 19 stemmen
10.162 engelen maken
in pasgevallen sneeuw
waar de wind
met krakende stem
vertelt over ademen
en de geopende armen
van je gefluister
vannacht was
mijn
zwarte jas
niet
van katoen
alsof je
ijsbloemen uitknipte
en achteloos
stenen bevroor
grijnzend keek jij toe
hoe ik mijn vorm verloor…
Zomaar een wei
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
759 Mond vol warme zoete kersen
Hoofd vol flarden zomerverzen
Lig ik in een wei vol klavers,
muizenoren en papavers
Wiebel met mijn blote tenen
Schiet de pitten rond als stenen
Richting wolk in vorm van hart
In mijn buik een zweepje smart…
Het spoor omlaag
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
717 het steeds weer laatste woord
klopt kussens
uit elkaar
stort puin, onverstoord, op wartaal
van het te kleine bed
dat
tot twee gescheiden
het licht wijzigt over
stenen bogen
de tijd wordt kort
om nog van binnen uit
te verstaan
ik huis onder
strakke lakens en dien
de dodenhoek van het heengaan…
Doodse kilte
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
980 zijn lippen
vormen nauwgezet
de woorden
uit bevroren zeeën
leggen vorst over
haar trillend vel
waar zij tastbaar
de witte tekens weet
achter het weerloze schild
delfde zij
al lang en onomkeerbaar
het graf voor vergiffenis
werpt ze haar schaduw
dag na dag
over de betonnen steen…
Puur
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
3.010 zoals je bent
ben je mooi, lief, teder
Puur
water over uitgeslepen stenen
kabbelend door een droge rivierbedding
Puur
een bloem ontspruit uit de aarde
komt boven en bloeit zijn leven
Puur
Puur kan van alles zijn
voor iedereen verschillend
maar puur is een ding
zoals het is, zoals je bent…
Stormduinen
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.503 als je van steen was
zou ik huilen
nu wil ik schuilen
met mijn gezicht
in het mulle zand
tot de kilte voelbaar
zoekt naar helmgras
een laatste strohalm
stijf en stug
zucht in de wind
net als een kind
de zee stilaan bedaren
strandribbelend aaien
wat er ver zoet en ver zacht
tot rust gebracht…
(2) Afscheid
netgedicht
3.6 met 15 stemmen
1.987 Waarvan de stemmen schril
weerklonken en de schreeuwen
einderloos weergalmden
waar ze de stenen van de straten
met hun rode modder kleurden.
maar werd doodgezwegen tot
een niet bestaan.…
Uitval
netgedicht
4.2 met 24 stemmen
879 als stilte
is ingenesteld
of ongedwongen blind
blijft ingemetseld
is de voortduwende beweging
op dood spoor gekomen
zijn wissels bevroren
en is stroom alleen nog
gewikkeld in verleden dromen
de stoppen
blijken weer
uit steen gebakken
doch wat mij,
teneinde,
meer zorgen baart
is, dat naar het schijnt
de verbinding
niet meer…
In mineur
poëzie
3.7 met 26 stemmen
7.124 Op het pad dat ik voor mij vind
zie ik enkel distels en steen.
Maar in haar liefde heb ik geloofd,
merg en bloed van mijn bestaan.
Heb ik die nu mijzelve ontroofd
of ontdeed ik mij van een waan?
Te erkennen te hebben gefaald,
niet eens meesleepend en groot,
is alle winst die ik heb behaald.
Wie weet slaag ik in de dood.…
Wachten in de stilte
hartenkreet
2.8 met 9 stemmen
1.549 Ze heeft het einde gebaard en is vertrokken
waar ze overal een stenen stilte achterlaat.…
groen
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
794 Ik was een boom
een steen
keihard
dubbel gemeen
maar de ogen van de wind
zijn groen
zoals de lente ons bemint
en ik denk bij mijzelf
ik de zotte ongeletterde elf
de wind laat mijn bladeren dansen
en leest een gedicht voor
en ik denk
heb ik dat geschreven?
zo ben jij
de wind
altijd een klein beetje bij mij
gebleven…
warmte
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.355 Voel je warmte, om me heen
die me zo teder verwarmt
de kou, net als steen
verdwijnt als jij me omarmt.
Voel je warmte, om me heen
zo voel ik me weer sterk
iets, dat kan niet alleen
een gevoel, waaraan ik werk.…