2916 resultaten.
Eclips
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
586 Wij spelen een verduistering, als
we elkaar bespelen, schoonheid
weggeschonken, resoneert na iedere
trommelslag, gordijn omfloerst
de leegte, doen de stemmen zwijgen,
opent deuren van de huizen die in
doorzichtigheid te bloeden staan in het
brekend licht, geslonken ruimte breekt
uit schoorstenen, rolt zingend van de daken,
we omarmen de…
Dorp zonder woorden
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
618 Alle hoop is nu verloren
in het dorp zonder woorden
kan je de stilte vermoorden
maar ik zwijg niet zonder jou
weet geen woorden te verbergen
als je naar me lacht
is er een woordenzee
en wanneer je schrijft
zijn we allemaal dwergen
maar er is nog hoop
er gloort een verlangen
in het dorp zonder woorden
is de liefde nu vervangen…
Droomgericht
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
684 Je raakt me, maar je hebt geen stem
of tederheid in droom verloren
je kent me, weet nu wie ik ben
er is in mijn hart geloof geboren
je kust me, maar jouw hart is doof
voor liefde, in de nacht bevroren
met alle ernst, in mijn geloof
en hoop die ooit mijn stem laat horen
zwijg ik in stilte, mijn beide ogen dicht
ik heb je lief, mijn lief,…
Dus je lacht
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.126 Zo zeker van jezelf verzekerd
is een aarzeling te verwaarlozen
je weet waar je voor zal zwijgen
dus je lacht.
Je danst op de maat van je voeten
die je volgen naar jouw wens en
de wereld ligt even in jouw handen
als je lacht.
En ik neem het waar
dus je lacht.…
De troubadour
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
471 De huid gekust, de huide zacht,
Het deed de koning zwijgen.
Ieder kon de lippen winnen,
Alleen hij kon het ware krijgen.
Zo zong hij haar de liefde toe,
Liederen zonder stem.
Twee stemmen smolten samen één,
Ontketend zonder rem.…
Zijn roeping ~ IM Anton Hammerl ~
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.128 vrijheid
niet gewoon is, men met kogels praat
het leven niet als heilig wordt beschouwd
niet zoals zijn achtergebleven familie thuis
hij was de ogen van de wereld
deed wat hij het meeste liefhad
adrenaline schoot door zijn lichaam
dag in dag uit wat hem overeind hield
totdat hij tegen het onvermijdelijke aanliep
wat hem voor altijd het zwijgen…
in het donker mag ik eten
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
642 er hing iets in de lucht
het moest wel feest zijn, blij
misschien zelfs kleurige slingers
tot daar de zon haar schaduw wierp
jij mij woorden speelde die ik
niet vangen kon
ik wist het niet, hoe kon ik weten
toen was er enkel zwijgen nog
en een verlangen naar leven
naar mogen zijn
voor mij geen polonaise meer
want zulk een dans…
Onrust
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
495 Kwinkslagen schieten flarden
in sluw geschapen luchtkastelen,
woorden ontlokken herinneringen
zomaar uit het niets, het blozen
van de aarde verbreekt in het
stille zwijgen van de maan, kan mijn
schaduw zo onrustbarend zijn?…
PORTEMONNEE
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.396 De balansen van onze levens
liggen uiteindelijk niet ver uit elkaar
noch de verlies- en winstrekeningen
Om maar de zwijgen van
het korte persoonlijke, de liquiditeit
het langere, de solvabiliteit
en op termijn, de rentabiliteit
Want als het onze tijd is
vraagt niemand zich nog af
hoe het met zijn of haar
persoonlijke cash-flow zit
of…
Als
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
544 Als zelfs de schaduwkant
een schaduwkant heeft
voor mij de opgaande zon
in aanzien niet mag stijgen
ik steeds moet afzien van het licht
wat ook mij is gegeven
waar blijft dan mijn eigen bloei
terwijl alles om mij heen op lente belust is
en juist ik daarover nooit kan zwijgen
daarom
zal ik niet blijven ondergaan
wanneer…
Onbekende wegen?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
431 Verworpen in eeuwige strijd
van zelfbeschikking
geen enkel doel dat heiligt,
ook ikzelf heb mijzelf gestenigd,
oneindig lang de tijd gepijnigd
rollen vuurstenen aan om in
het mooiste uur tegen elkaar
te slaan, vonken bloed
zwijgen in de
loop van mijn fossiele natuur
herschikken de scherven in
het spiegelbeeld in mozaïek
van…
Zuivergraf
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
993 In jouw sterven ligt het ontwaken van de ochtend
in winterbrons en zomergoud, een dageraad
van eeuwigheid en peinzend denken
aan een land met bergen bij de oceaan
in een bibliotheek vol met gedichten
klinkt jouw naam in waakzaam zwijgen
en niemand die het rijmwoord vindt
in een droom van diep verleden
bij de rivier ver naar beneden
in…
OVERSTEEK....
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
474 De rivier
willen we oversteken
met het veer
Hier
aan de stoep
gaat ie heen en weer
Dwars
op de stroom
met volle kracht
Het is
de veerman
die op ons wacht
De motor
komt voor ons
even tot zwijgen
Het is
alleen de rivier
die -als de derde- lacht
Ze liefhebbert
in
een natuurlijke stilte
Een reiger
stelt
het opvliegen…
Vogels verliezen nooit hun taal
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
489 Fraaie veren pronken in het warme nest
ik kan de zon niet ontkennen
vogels verliezen nooit hun taal
terwijl mijn vragen zwijgen
gevleugeld in het ogenblik
in het geluid wat ik wil vinden
natuurlijke melodieën klinken
ze leven fluitend met mij mee
waar ik ga en ik hoor de tijd
in mystieke mysteriën
over het gedrag van mens en dier…
Herfst
netgedicht
4.5 met 19 stemmen
1.402 Het is er nu, die vergankelijkheid
die zo kan rotten op de grond
appels die niet ver van de boom vallen
we vinden er ook bodem
aardse van onachtzaamheden
na zwoele zomerse winden
ontdekken er weer eikels
zijn gevallen door koude
het intieme van de nacht
houden van zijn regens
regelmatigheid van zwijgen
tolereren stormen en dromen…
Het valt 7
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
571 Ook ik ben de zee, en ik zwijg
Want ik ben de wind, en ik
Opteer want ik ben het land,
Droog, nat, oorlog, winter.
Honger en gebrek, twijfel
En blindheid, ik ben melaats,
Toch ontstaat het niet, en het
Staat mij niet tegen, ik ben,
En ik heb, en ik val, en het
Valt, en het omgeeft, en het
Spruit, en het staat op.…
Dichten
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
478 Dichten is even stilstaan
bij wat er echt toe doet
je terugtrekken van de waan
dat alles alleen maar moet
en met een opgeruimde lach
bemerken dat het ook anders mag
elk moment heeft genoeg aan een traan
een overstromend gemoed dat zwijgen doet
of de opfleurende warmte van een glimlach.…
afgelegen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
441 zwerf door diepe, donkere bossen
aan de rand van mijn achterland
zwijg mensenluw mijn vergeten naam
proef bloed, aarde en zand
adem is hier vleeslegerig met een
ijdele hang naar gevallen blad
de schemer zalft, verder gaat dit niet
deze aarde is nu plat
de horizon is ondergegaan
bomen hebben hun bladeren afgelegd
een stilte is verzwegen…
testament op tijdloos perkament
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
760 het was zijn burcht
waarin wit ivoor
de torens altijd
draaiden richting God
met zijn hand
op de kantelen bezag hij
graag onderwijsgevend
het wetenschappelijke land
nu drommen mensen
naar de ophaalbrug
rouwen volle zalen maar
zijn stem komt niet meer terug
opgebaard in eeuwig zwijgen
testament op tijdloos perkament
zijn…
Over de heuvels
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
712 Geheimen horen en niets
zien van kou die vlucht
naar heiig zwijgen.
Waarvan hij het alleenrecht
zal hij komen zegt ze.
Over de verre heuvels
met een jas vol sterrenstof
wordt hij mijn man.…
De danseres
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
550 Ik zag haar zweven
sierlijk, met een zachte zweem van blauw
en met haar voeten schoof ze
over gras bedekt met dauw
Ik zag haar zwieren
magisch, in een droom van duizend draaien
en met haar rokken deed ze
alle bloemen licht opwaaien
Ik zag haar zwijgen
lachend, maar haar ogen spraken meer
en met mijn benen rennend
zweefde ik al evenzeer…
LAIS CCXXVIII
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
419 Guirlande is de kronkel in heur haar,
spiraal van zwart in goud, en haar gelaat
vertaalt de wouden in haar zwijgen daar,
het ogenblik waarin zij leesbaar staat,
maar zij getrouw hem haar niet lezen laat.
Het ziet hen wel, maar wacht daar het haar kent.
Het is geen ik, zo’n vent die langzaam went,
maar wel bekend met wat er is, bestaat.…
Een nieuwe taal
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
743 de taal om met de ontslapene
te praten bestaat uit zwijgen
oog in oog niet spreken
in stilheid alles ondergaan
ik kan huilen zonder tranen
jij kon ooit lachen mét
maar ik voel mijn oude winterhart
en in mijn borst is het koud
bij het verre noorderlicht
zullen eeuwen anders zijn
dagen als vervreemde vrienden
voor animus en gezelligheid…
alles wat was
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
432 het is het lege nest op de schoorsteen
de blauwe sluier rook die over de daken reist
de overgroeide kuil bij de rivier
een vogel die in de verte roept
het is de verdwenen zandweg
de oude afgepelde verflaag op een deur
de dag van nevel en dauw
het stuurse zwijgen
het is de beklemmende namiddag
het dorp dat nooit het mijne werd
de korst…
Poëzie in Doesburg
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
599 in de kapel van stilte huizen
in het zwijgen de woorden
het vinden van elkaar…
Vallende engelen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
647 het zijn vallende engelen
ze dansen op het hellend vlak
als lieve oude wolven
het feest is nu voorbij
mijn hart verliest aan slagkracht
het huilt om godsgeschenken
je neemt me bij de hand
de jaarringen worden geteld
maar bomen zwijgen zich stil
ze vangen westenwinden
ze vrezen de letterzetter
er blijft een diepe angst
voor vallende…
De kleine glimlach
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
367 en in de traagheid van dit uur
het weten dat het licht zal winnen;
de kleine glimlach naar de rozen,
het diep besef dat alles gloeit
en dat geen leed ons klein kan krijgen
en laat ons verder dan maar zwijgen.…
Op die dag
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
243 Op die dag zal ik zwijgen
in alle klank en kleuren
omdat wat Gij belooft
voorgoed staat te gebeuren.…
Onze verborgen extase
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
934 Onder elke steen hier ligt begraven
een schaduw van extase
omgetrapte zerken deze tegels
waarover horden gedachteloos slenteren
zonder te weten dat jij ooit hier liep
de stenen ze zwijgen erover als ik.…
liefde overwint
hartenkreet
2.2 met 30 stemmen
2.843 waarom gewoon niet durven geloven
wat je ogen en je lichaam mij beloven
wetend dat woorden niet méér betekenis krijgen
volsta jij met veelzeggend zwijgen
omdat uiteindelijk....de liefde altijd overwint…