14351 resultaten.
In dit huis wil je blijven wonen en sterven.
gedicht
3.3 met 64 stemmen
24.630 In dit huis wil je blijven wonen en sterven.
Je moeder schonk je de luiken, je vader
Heeft tot zijn tachtigste in de tuin gespit.
Nu zijn ze verdwenen ergens in jou, op een plek
Waar ze niet moeten dubben en peinzen
En waar ze in een lieve stilte luisteren
Naar een lang ironisch verhaal.
Ze overwegen te verhuizen naar je kinderen.
----…
Het speenvarken
poëzie
3.4 met 27 stemmen
4.382 Iemand, die in de verte zijn schreeuwen hoort,
Zegt: "dat is zeker weer een afschuwelijke mensenmoord."
Je moet het horen om het te geloven.
"Gelukkig," zegt Buffon, "zijn de doven."
Want als men maar even op zijn eksteroog treedt,
Dan gilt hij, alsof hij van geen uitscheien weet.
En als men hem van de borst durft tillen,
Dan maakt…
Tegemoet gaan
poëzie
2.5 met 12 stemmen
4.315 Moeder zag het kind verkwijnen,
't Ging sinds lang naar school niet meer,
Maar zat treurig ganse dagen
Bij het open venster neer.
Buiten speelden zijne broerkens
Met de handboog en de top,
Of zij staken langs de duinen
Hunne grote vlieger op.
Dáár zat 't kind steeds in zijn leunstoel
Bij het venster in de hoek
Traag de blaadren om…
AAN GUIDO GEZELLE
poëzie
3.8 met 43 stemmen
5.357 Daar weet geen één de stille troost,
Die door m'n kale kamer bloost,
‘t En is geen zonlicht van de Oost,
‘t En is geen lief dat kust en koost...
Het is een oude beeltenis
Van hem, die schoon van eenvoud is
en prachtig droeg z'n droefenis...
Gezelle... m'n goede Gezelle!
Daar, op uw voorhoofd staat geprint
Het lijden van een mensenkind,…
Het rijk der tranen
poëzie
4.0 met 4 stemmen
2.191 Een waterval, gestremd in 't vallen, bomen,
Verstijfd bij 't wortlen in de holle schacht,
En schepselen van duizend nare dromen....
't Is alles dood en steen en ijs en nacht.
De geest der hel, die dit heeft voortgebracht,
Doet vloek en klacht door lege stilte stromen:
Gij, rijk der tranen, waar de dood slechts lacht,
Baart angst en…
Twee honden
gedicht
3.0 met 64 stemmen
27.402 De dood is me schrikken. Ik raak er
niet aan gewend. Nu is de dochter van
onze hond die dood is, dood: het bloeden
wou niet stoppen. In haar plaats loopt
onverschillig de poes achter mam aan
die door moet. Nee ze leert niet hoe
te blaffen. Stil streelt haar staart
langs moeders benen, een soort van trotse
troost. Triomferen is katten niet…
De zonne zit
poëzie
3.6 met 24 stemmen
4.120 De zonne zit
zo snel en blinkt,
en bloeit al in
het westen,
dat wolkenloos
heur stralen drinkt,
in lentemaand,
ten lesten.
't Wil zomer zijn,
van nu voort aan:
vroeg morgen zal
ik meugen
-'t wil zomer zijn!-
vermeien gaan
mij, morgen, en
verheugen!
---------------------------
uit: Tijdkrans (1893)…
De practici
poëzie
3.4 met 11 stemmen
2.970 Durf te leven! kwel u niet
Met te veel gedachten,
Werk uw werk en zing uw lied
Onder blij verwachten!
Vroom en vrolijk, fris en vroeg
Met de zonne wakker,
Strek uw handen naar de ploeg
Op de grote akker!
Blik in ’t rond, doch wijd uw vlijt
Niet aan ’t spekuleren;
Vriendje, hebt ge zoveel tijd
Tot filosoferen?
Mooi! zo komt ge juist van…
Zoontje
gedicht
2.6 met 51 stemmen
25.879 Hij sluit de ogen en de wereld
opent zich. Hij valt
terwijl geen ding op diepte duidt
begeven wanden het, verzakt
de vloer, stormt lucht naar binnen.
Stort hij er in, maatloos.
Elk slaapliedje is een proloog,
een hoge stem die gaten
in zijn hoofd zingt. Slaap
bolt de rokken van het huis.
Het nest zwalkt als een schip.
Hij beeft, hij…
Uitboezeming
poëzie
3.6 met 17 stemmen
3.941 - O kinderkens, wier lieve tred
Het hart ons in verukking zet,
Wanneer gij huppelt langs de vloer
En dwaalt als scheepjes zonder roer,
En, dartelend, zonder dat gij 't weet
Of wilt, op 't ouderlijk kleed
In onschuld treedt,
Wie weet,
Of ge eenmaal al te met,
O smart !
Uw voet niet zet
Op 't ouderhart!
-------------------------------…
Inscriptie
gedicht
3.1 met 22 stemmen
11.363 Een wereldbeeld ontsnapte ons
toen wij een halfrond vergden
om er alleen te zijn,
het andere bleven bewenen.
Wij legden achter ons leven
een tuin aan, ook een register
van allen met wie wij nog zouden
bijpraten, staren, verhelen.
Wij meden de liefde
en lieten de tastzin,
schreven hooghartig
de toekomst af.
Zoek ons niet meer,
wij…
Verdronken kasteel
netgedicht
4.1 met 39 stemmen
8.561 En verlegde tijd zich ondergronds
achter oeverende uiterwaarden
als een wak in lage Maas
-men noemt het verdronken
dit beeld dat eilandde als dak-
het water brak en sleep
keerde de stenen terwijl
algen verweerden, zwart als pek
op deze plek, die ik droomde,
slechts vermoedde, op het schijnpad
de verbeelding van een vesting
zo…
GALM EN NAGALM
poëzie
3.4 met 16 stemmen
5.636 Uit een ver verschiet,
...Uit een ver verschiet,
Klinkt mij een toon:
’t Is een vrolijk lied,
...’t Is een vrolijk lied,
Vrolijk en schoon.
’t Is het lied der vreugd,
...’t Is het lied der vreugd
(Ken ik niet ’t wel?)
Van mijn eerste jeugd,
...Van mijn eerste jeugd:
Lachjes…
Onstilbaar
poëzie
3.3 met 15 stemmen
4.377 Waar ik mij wendde is heel het woud betoverd:
Onder de stammen spreidt een glanzig trijp
Van ijsmos en de ruiselende rijp
Heeft wonderlijk weer boom en struik geloverd.
Roerloze rust omfloerst het wit gewemel:
Kristalbos op een dik-bevroren ruit
Gelijkt het woud, en wind noch één geluid
Beweegt de bleke stilte van de hemel.
De grauwe berg…
Ideaal gedicht
gedicht
3.5 met 42 stemmen
14.118 Toegegeven: in dit gedicht staan alle
Poppetjes op hun plaats, rijmschema klopt
Dubbel- en binnenrijm, niks mis mee, ook
De metaforen staan als een huis, je ruikt
De doorlopende lijn naar M.N., en de nauwe
Gang van A., daar zijn deze verzen zeker schat
Plichtig aan. Het beeld van de man met de
Hamer die alles heel wil maken om het nieuwe…
Na de regen
poëzie
3.5 met 15 stemmen
5.045 Na de regen straalde de avond
En breidde zijn blauwe armen wijduit
En hief het lachend gelaat van de aarde
Door de dunne nevel van tranen
Voor hare fonklende wimpers
Weder blozend omhoog;
Laat mij zo lachen hemel,
En hef mijn ziel tot uw borst,
En laat de dampen van mijn leed
En van mijn kleinheid en van mijn duffe gedachten
En van mijn…
LANGS MOEDERS GRAF
poëzie
4.3 met 21 stemmen
6.325 ’t Was de eerste thuiskomst na haar sterven;
Wij haalden hem van boord.
Hij pakte en kuste ons honderd werven,
Maar sprak geen enkel woord.
Een tijdlang stond hij in gedachten,
En zag ons zwijgend aan;
Op eenmaal kreeg hij moed en krachten,
En zeide “Laat ons gaan!“
Het kleine Stijntje werd gedragen,
Ik bij de hand gevat;
Opeens de Kerkstraat…
Weerspiegeling
poëzie
3.4 met 9 stemmen
4.184 Grimmig snellen rondgerolde wolken,
Eindeloos grote kluwens, aan door ’t blauw.
Doodse stilte! Toch, ze naadren gauw,
Scherp weerspiegeld in de molenkolken.
Schelle fonkling van miljoenen dolken;
Dan de donder; en, van regen lauw,
Schudt de wind de hechte molenbouw,
Loeit het rund, dat wegvlucht, ongemolken.
Zuiver, als geslepen edelstenen…
Als je een landschap was waar ik doorheen kon lopen
gedicht
3.3 met 368 stemmen
89.442 Als je een landschap was waar ik doorheen kon lopen,
stil staan en kijken met mijn ogen open
en languit op de harde grond gaan liggen,
er mijn gezicht op drukken en niets zeggen.
Maar 't meeste lijk je op de grote lucht erboven,
waar ruimte is voor buien licht en donkre wolken
en op de vrije wind daartussen,
die in mijn haren woelt en mijn gezicht…
Regen
poëzie
3.4 met 18 stemmen
4.718 Regen, regen valt aldoor
Kletter, tik en tik ik hoor
Op de ruiten, buiten, buiten,
Regen zing uw zang en zing
In de vale schemering.
Tik eentonig liedje mij
Span een klein verdrietje mij
In het duister, fluister, fluister
Spin mij in uw toverkring
In de grijze schemering.
Regen, regen, maak mij stil,
Die opnieuw genieten wil
’t Lieve…
Vergeten
poëzie
4.1 met 19 stemmen
4.668 Het was 't einde van de dag,
Die was aan het bezwijken -
Ik was alleen en lag
Er stil naar te kijken.
Ik voelde mij moe
En krom van 't lopen,
En dromerig keek ik hoe
De miertjes wegkropen.
Ik voelde mij niet arm, niet rijk,
Maar een kind van de aarde,
En aan haar bloemen gelijk,
Waarover ik heenstaarde.
En zo, zonder vreugde…
Vlucht
gedicht
4.0 met 65 stemmen
20.302 Ik vlucht voor het leven
Ik vlucht voor de mensen
Ik vlucht voor verplichtingen
Ik vlucht voor zondige wensen.
Ik vlucht voor de natuur
Ik vlucht voor alles, voor iedere stem
Ik vlucht voor de schaduw
Ik vlucht voor hem.
Ik vlucht nog altijd
Ik vlucht voor de nacht en de maandag
Neemt u me niet kwalijk, maar
ik moet nu gaan.
------…
DE VIS
poëzie
3.8 met 22 stemmen
3.481 Ik wierp mijn hengel in het water.
De vis beet, en ik ving de vis.
Ik doodde de vis, ik kookte de vis,
Ik at de vis, de vis at mij.
De vis was giftig, ik moet sterven.
De vis groeit in mij, ik verminder.
Zijn bek bijt en zijn vinnen steken.
Ik ving de vis, de vis ving mij.
-------------------------------------
uit: Ruisende bamboe (1937)…
DE LINDEN DER ABDIJ VAN TONGERLO
poëzie
3.8 met 5 stemmen
2.853 Aan de Eerwaarde Heer kannunik Daems,
dichter van 'Luit en fluit'
Sieraad en glorie dezer vlakke, kalme streken,
steunvaste en eeuwenoude wachters der abdij,
staan pal de linden, die in vrede of stormgetij,
geen voet, geen vingerbreed van hun standplaats weken.
Wat hebben ze ál getrotst: - En toch de vogels kweken
er, zingend, 't vinnig…
De reis naar Sybaris
gedicht
3.7 met 15 stemmen
11.491 Waarom vruchteloos verouderen van pijn?
dus, als een gevederde vriend, in de trein,
op naar de Middellandse Zee die ik een kind-
erachtige zee voor kinderachtige mensen vind.
Wat doen de tranen bij deze zoute zee?
wij lopen met een feestende menigte mee,
dan, de buik gevuld, gestreeld,
een speling der natuur gespeeld -
En verder weer, naar…
MAART
poëzie
3.0 met 19 stemmen
8.976 Des daags scheen ’t helle licht uit ’t volop-blauw
En flikkerde op het water, en de stenen
Van huizen en straten waren wit beschenen
En grijs bestrepeld met der takken schauw,
En in de ganse stad waren door-énen
De warmte en schaduw, ’t zonne-licht en kou,
En waar de warmte lag in de luwte lauw
Woei felle wind om huizen-hoeken henen.
Wit…
HET PAARD
poëzie
3.9 met 10 stemmen
7.510 - The just mean lies in obedience, which both waits for
the signal to start, and obeys it when given. -
Het krijgspaard, in wiens aâm de rode dampen snuiven
Van d'opgezwollen moed, die hem de borst vervult,
Doet met zijn ijzren hoef de grond rondom hem stuiven,
Daar 't uit te breken poogt in prikklend ongeduld!
Met vaste hand en knie bedwingt…
Ontmoeting
gedicht
3.4 met 14 stemmen
11.490 De stad hing grijze straten uit, suiker
briesjes aan de spoorlijn, een nacht.
In de lampbol van verre flat: man,
wachtend voor miezerige bietenfabriek.
Ik gooide mijn fiets aan de kant, wankel
en herkende een stem uit een ander vroeger.
Hij gaf mij een hand, en zei dat hij het was:
eerste pianospeler, sad septembersong.
-------------…
Van opzij
gedicht
3.0 met 20 stemmen
10.716 Even van opzij aangelicht
zodat blonde haartjes telbaar worden
op de wang van een meisje
dat nergens speciaal naar kijkt
en dan in een supermarkt verdwijnt
nog even trilt haar gestalte in het staatbeeld na
Kinderen dansen zichzelf naar de dood
elegant precies
spelenderwijs
gebaar na gebaar.
------------------------------------
uit:…
OP HET KERKHOF
poëzie
3.5 met 10 stemmen
3.827 Zij liggen rij aan rij de grijze zerken,
Omwonden met een band van dorrend lover;
Gevangen in des winters doffe tover
Slapen de wilgen en de bleke berken.
En op de koude wind is het als stoof er
Hij mij voorbij met zijn getakte vlerken,
En zoekend waart hij om die droeve merken,
Tellend hun tal, de strenge Levens-rover.
De dode blaren stuiven…