1609 resultaten.
Irratio
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.934 tellen
Zie hem redeneren
Zie die lach
Die maar niet kan lachen
Zie hem schreeuwen
Zie hem horen
Zie hem zien
Zonder haar ogen
Zie hem spijten
Zie hem vloeken
Zie zijn secondewijzer
Zonder haar uren
Zie hem komen
Zie hem vertrekken
Zie hem bewegen
Zonder haar arm
Zie hem slaan
Zie hem vechten
Zie hem winnen
Om haar niet te verliezen…
eerste blik
hartenkreet
3.9 met 18 stemmen
3.139 Denkend aan toen
Direct op slag verliefd
Één blik was voldoende
Niet durven geven die eerste zoen
Gelijk alles te verliezen
Als je me niet ziet staan
Voor het eerst onzeker en verlegen
Wat heb ik mezelf aangedaan.…
We mogen niet ons licht laten doven
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.400 Want zoals de laatste regels luiden van het zo treffende gedicht van H.M. van Randwijk:
"Een volk dat voor tirannen zwicht
Zal meer dan lijf en goed verliezen
Dan dooft het licht"…
Dorp 1953 in het keerpunt
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
527 leven we er eeuwig
maandag de was, zaterdag in bad
en knikkeren op het zandpad
de bezoeker roept ‘vollek’
bij de deur als hij al binnen is
zwemmen en vissen in ‘t kanaal
we zijn best gelukkig met elkaar
revolutie van agrarisch naar
industrieel bevrijdt de huisvrouw
die zoekt nu buitenshuis ‘n baan
kennis der ouderen veroudert
verliezen…
Het nest is leeg
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
969 Gelukkig en ook fier
wuif je ze uit
en je geniet van elk moment
dat ze even komen aanwaaien
Maar kinderen dwalen soms,
slaan te pletter
of verliezen iedere zin voor oriëntatie
en landen dan wat versuft
weer op het ouderlijke nest.…
- Leeg aan de buitenkant -
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
1.260 Kijk mij eens aan, zachtjes..zachtjes
de momenten , zij verliezen woorden,
krachtige teksten zonder omhulsel
verdrinken in het glas van het fonkelen
van mijn verre beglazen ogen,
het hoofd helemaal leeggeroofd.
Zij zien sterfelijk leed in jou ..…
Juk ?
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
544 spiegels
liegt over geluk, ziet het als een
komisch spel, en ik daar tussen, in
de liefde en het alter ego als grijze
muis in het nauw, ben ik een kwezel
die de vrede niet kan vinden, ik wordt
geveld door beide goden, zo wordt ik bij
hun slachtoffers geteld, moet ik leven
naar het oordeel van de doden, moet ik
kiezen zonder beide te verliezen…
'Ik heb het Rood van ’t Joodse Bruidje lief’
gedicht
3.1 met 7 stemmen
5.805 haar konen
rozen, zij is het blote fruit aan mij geopend,
ruigte van het toegedane, schoon ontluiken
in hoofs genegenzijn, o vroom beschuitje,
boterschaapje, vlam van dromerig verpozen en
de roze handen, roomsoezige blankte schuilend
onder inkarnate korenschoof van ’t grootste
bruidje, en ik gouden man heb lief dit alleen
aan de dood te verliezene…
DE VAAK SCHENKT LEVENSDURF
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
441 Moegeleerd stapt de scholier
door zijn slaapkamer heen en weer
met gespannen kloppend voorhoofd
de helle lamp slaat hem gade
als een tergend waarzeggersoog
druk op de lichtknop
gehuld in wezenloos duister
bewaart het beddenlaken
klamme vrees voor morgen
wanneer tartend papier zwaait
de verlopen blokker
-reeds bewustzijn verliezend-…
bloedbad alphen aan de rijn
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
639 als mensen het noorden verliezen,
zijn ze zichzelf niet meer
en geraken dan
tot alles in staat.
ze kunnen niet redelijk meer kiezen,
doen dan buiten hun wil om
't meest beestachtige kwaad!
ze slaan dan,
totaal buiten westen,
zonder remmen en nog minder verweer,
aan 't moorden en branden.…
Omweg en ik viel stil,
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
460 Het pad in de heemtuin liep dood,
heb het zelf zo willen kiezen,
om uit alle omwegen niets te
verliezen, er is geen voldoende
tijd meer om te belopen, we
komen elkaar wel ergens tegen,
een kringloop niet van willekeurige
gevaar ontbloot, ik tors het kruid
van marmeren zerken, deemoedig
mors ik de verweerde letters waar
de levens bewijzering…
-De keuze-
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
641 Op zoek naar te voorspellen waarheden
vindt hij haar tenslotte in het grote woud
Ze wacht hem al op in haar kleine huisje
Er zijn wel voorwaarden, spreekt ze zacht
Je moet eerst kiezen wat je wilt verliezen
Zwaarte en aard van wat je wilt vergeten
bepalen wat je te weten komt
Vergeten verdriet brengt nieuw verdriet
vergeten vreugde geeft nieuwe…
Ouder worden.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
900 Ouder worden is het gevoel voor spel, sluier en illusie langzamerhand verliezen.
Ouder worden doe je uiteindelijk in grauwe en grijze kleuren.
Ouder worden is moe worden van de politiek.
En uit je ziel komt een onsterfelijke blo.
Al in de knop gegroeid.
Laat haar bloeien.
Ouder worden doe je zonder geld, zonder glans en trots.…
Het is nog te vroeg.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
479 Leegte om zich heen
in leugens te verliezen, de stropers van
de ademloze tijd, krassen namen in de
vers gevallen gruis. Ze likken de
sneeuw uit beide ogen die smelt op
een uitgestoken hand waarop de dag
zich in beweging zet. Waar wacht ik op,
wat houdt me tegen? Het is nog te vroeg.…
Mogen wezen?
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
682 M'n hart heeft nu 'n moeilijke tijd te gaan
de onrust 't verlangen, dat jij helaas niet zag
er biggelde over mijn wang een traan
het is moeilijk om te moeten kiezen
iemand van ons zou immers kunnen verliezen?…
Droomland
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 langs een bouwvallige
gevel gaat
mijn been van de richel
omlaag
vallen kan niet vandaag
ik blijf zweven
als ik op de balken sta
dwars oversteek
en onder water ga
de enige route
naar de andere kant
van het centrum
niets te kiezen
houten platen gang
getimmerd paneel
met al die voeten
veel teveel
angst in mijn keel
geen tijd te verliezen…
Geïnspireerd door SONNET XVIII van Shakespeare
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
502 schaars
en vaker zwak dan schel en fel
ook wordt zonlicht vaak verduisterd
verliest het schelle licht aan kracht
is het door regen ontluisterd
geheel verdonkerd in de nacht
de zon volgt slaafs zijn baan
aan het besterde firmament
een lang maar eindig bestaan;
jouw schoonheid die geen einde kent,
jouw pracht, zal nooit het licht verliezen…
Demaskerade
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
617 Ons gezicht kunnen we niet verliezen.
Werkelijkheid kent geen angst.
Leven is een toevallig spel
dat een volwassen kind,
niet meer aandurft,
maar wel spontaan wil spelen.
Speel arme dichter. Speel!
Leef dan. Lééf!
.…
H2O
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
477 elders werd gebeden
Om hulp van boven en met reden
Als straten meer op beken leken
Onder het alias van regen
Verpest het soms een zomerdag
Terwijl men het ook prijzen mag:
Komt men het in een zwembad tegen
Dan geeft het immers blij gelach
Als het weer een keer gaat vriezen
Raakt het behoorlijk van de wijs
Het zal de vloeibaarheid verliezen…
Melancholie
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.107 Melancholie van scheiden en hervinden,
Stadig verliezen en verloren gaan,
Van binden en gebonden zijn; beminden
Aan dood en leven eeuwig af te staan,
Hoe komt ge mij, waar bitse winterwinden
Hun ijzige gesels op de woning slaan,
Door leed geboog'ne en door liefde verblinde,
U weer te melden met Uw oud vermaan!…
Ontdooide woorden?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
449 korrel zand herbergt
een eigen verliefd verhaal in
de beeldspraak van ieders hand
herontdekking uit het krijt
schept het een bijzondere band
van een nieuwe taal die is bereid
wat ontluisterend is te moeten
boeten voor die verliefdheid soms
verwaaid in breedsprakigheid
verrijkt het de geneugten
van begeerlijkheid, om je
daarin te verliezen…
Een mager plagiaat?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
502 over geluk,
ziet dit alles als komisch spel, en ik tussen
liefde en het alter ego in, een twijfelaar
in het nauw, ben ik die wezel die de rust
niet vinden kan, een slingerend uurwerk
tussen beide polen, zo wordt ik bij al hun
slachtoffers opgeteld, moet ik leven
naar het oordeel van de doden, of moet ik
kiezen zonder beide te verliezen…
Gewichtloos?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
459 rafeltje kleeft, liep vaak
een innerlijke stem voorbij, dan
werd het moeilijk ademhalen voor
berouw wat in de schaduw voortleeft,
wat recht geeft aan volstrekte
zinloosheid en daaruit haar zin
ontleent, zelf de navelstreng
door te knippen tussen de
geboorte tot op dat moment te
kiezen als de rek eruit lijkt,
de grip niet te verliezen…
En elkaar
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
403 Wat kunnen we verliezen,
wanneer we verdwalen?
Het wonder van al wat leeft.
Het geluk van samen leven.
De waarheid.
De liefde.
En elkaar.…
Nog blanco jargon
netgedicht
3.2 met 41 stemmen
340 effect op de geest
daarbij uitgaande van gezond
zonder onbekend falen en een
gemiddelde geestestoestand
het standaard onderzoek vraagt
wel een aangepaste response
in nieuw en aangepast evalueren van
termen voor een goede interpretatie
nieuw en benoemen opent een
blanco jargon voor goed begrip
in elkaar begrijpen en verstaan
anders verliezen…
Openheid
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
379 Wat ooit voelde als een
noodzakelijke afstand tussen mijn
huid en alles daarbuiten, blijkt nu een verschuivende
grens te zijn die ademt en licht doorlaat zonder zichzelf te verliezen.…
In Contemplatie Verzonken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
278 Dit moment is het enige dat telt,
geboren in onschuld,
voor we onszelf verliezen
aan een wereld die harder wordt
dan wij.
Een labyrint van rood lint
en vertrouwd gezag,
waar gangen smaller worden
naarmate je rechtop blijft lopen.
Is dit juk
dat ik op mijn schouders draag,
niet te vergelijken
met een doornenkroon?…
Ellende zonder brief
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
228 Ellende kondigt zich niet aan
Ze nestelt zich
tussen ongeopende dagen
in de plooi van een herinnering
die maar niet wil verdwijnen
Ze leeft
waar namen hun klank verliezen,
waar de lucht zwaarder wordt
zonder dat iemand het ziet
Soms is ze
een ochtend zonder richting
Soms een ademhaling
die nergens meer kan landen
Iedereen…
Dansen
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
897 vervreemd
Ze willen haar hun lijf en liefde geven
Kort gerokt met slanke gespierde benen
Soepel draaiende heupen en haar strakke buik
Maakt ze de salsa tot een ongekende kunst
En vangt ze alle mannen onbewust in haar fuik
Tequila gaat er gretig en gewillig in
Het hete vocht brandend in hun keel
Ademloos en met een zinderend gevoel
Verliezen…
Pluizen
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
1.490 mist
laat zich door sluier kuizen
nog voor ik je diepste wist
besefte ik mijn eigen gevoel
verward heb ik gezeten
kon met die maag niets eten
vol van nis verstopte muizen
veel te warm of plots heel koel
Woorden wervelen in kolken
missen betekenis en klank
mijn hoofd gevuld met wolken
waar ik net dartelend in sprong
regels verliezen…