Alle inzendingen over verre

2289 resultaten.

Sorteren op:

Een weg door nevel

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 471
pad der wijzen Ontwaar bomen als mistige schimmen rijzen Die bedreigend boven mijn hoofd prevelen Laat mij slechts leiden door mijn intuïtie Geen vermoeden waar ik ooit stranden zal Bereik ik de top of kom ik eerder ten val In wanhoop beraad ik mij op mijn positie Waar vind ik eens het eind der nevelingen Een zicht tot de horizon over verre…

De creatieven

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 464
ik zag kleuren tunnelen van een verre zon zij spiraalde warmte van waaruit het ooit begon haar koestering schreef tekens met een vlagende wind in de liedmelodie van een kind vol verbazing herkende ik refreinen als op het lijf geschreven werden zij al snel de mijne in een vreemde taal zong diep in mij de energie het verhaal van ontstaan…

Laatste vlucht

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 645
Mijn gedachten vliegen en vluchten in grenzeloos gerede geruchten naar de verste verten als vogels heen en weer en strijken in verre gehuchten naamloos nederig ter neer ze smullen van de verste vruchten van eindeloze ziedende zuchten zo worden woorden in gezangen vol verlangen naar de bronzen herfst hunkerend neergelegd vergezel…
W. Verhoeven10 december 2018Lees meer >

Earthrise

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 518
Na een rücksichtsloos vooruitstreven Zag men haar in het luchtledige staan Zij die geboorte aan ons had gegeven De blauwe planeet vanaf de maan Eenzaam zweefde Moeder tussen de sterren Een astronaut zag het aan van verre En op kwam in hem een gloednieuw gebed Dat hij bij thuiskomst op papier heeft gezet: O, laten we ons eensgezind bezinnen…

Het zoetzere roze

netgedicht
2.5 met 35 stemmen aantal keer bekeken 408
jij wist het aardse als geen ander te ontvluchten zonder in verre luchten op te lossen in de wind waar loslaten het welgemeende credo was van alle volgers haakte jij je lusten diep in het willige vlees striemde met de zweep het zoetzere roze dat in vochtig rood dood of de gladiolen wenste met superieure lach bezag jij de taferelen…
wil melker4 januari 2020Lees meer >

Met donkere schrik

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 462
met handenvol wind probeerde zij wolkjes te boetseren in hun altijd zo eigenaardige hoge vlucht zij vulde ze met regen en stuff uit de verre sahara toch moesten ze nog speels zeilen in de lucht waar rood in neerslag donkerde wist vocht de onderste randen te kleuren met donkere schrik zij zette de cumulus keurig op een rij…

Miroir

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 431
Mijn geliefde Adeline amande Patronesse des cités flamandes Toog des anderendaags naar Bruxelles Met haar chaperonnette si belle Voor 'n rendez-vous met Craleau Mirage Haar verre geliefde, très sage Voor de min gaf hij haar een miroir Souvenir d'amour avec son amant Ze zei dankbaar 'Merci, au revoir Ik bewaar hem diep in mon…
Max16 oktober 2022Lees meer >

Een laatste schrijven

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 404
Nu je gevleugelde ziel de verre verte zoekt nu jouw ruimte oneindig is - je hebt er lang op gewacht - zal je dan nog één keer door het grote raam kijken? de oude bomen van het park zien? Nu ik de laatste keer aan je schrijf nu jouw ziel andere wegen gekozen heeft zal je dan de vrijheid vinden in dit witte zweven?…
J.Bakx19 januari 2023Lees meer >

Mentaal manipuleren

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 514
grijs Zo had ze spijtig moeten concluderen En steeds opnieuw wist hij haar te bezeren In hem bevroren vlakten, gletsjers, ijs Zijn ogen waren donker als de nacht Er was geen ster of lichtpunt te bekennen Zij bleef terwijl zij weg had moeten rennen Kat in het nauw, hij had haar in zijn macht Zodra je twijfelt moet je zien te gaan Verre…

Cahaya baru

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 482
De nacht hangt groot en wijds en onbestemd in eukalypta's duisternis verborgen zwijgend houdt de achterkant der maan als nachtwacht moeder aarde in haar greep als langs de zeeën tot de verre kim er vonken gloeien bij de oosterpoort die kale rotsen van takla makan in lichterlaaie zetten, woeste hoogten van lhasa, tibet en de himalaya's…
Maxim21 maart 2024Lees meer >

Angst om te leven

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 428
te leven overgegaan toen onze ouders dachten dat wij op eigen benen konden staan maar tal van gebeurtenissen en calamiteiten houden die vrees nog altijd springlevend omdat wij vrijwel onervaren nu eenmaal niet op alles zijn voorbereid de modellen zijn ons bekend hulpverleners en coaches te over en nog zijn de toestanden verre…

Zal je dragen

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 671
Nee vandaag mag ik zeker niet klagen, al mis ik wel het verre tropische strand. Zolang mijn voeten me willen dragen, loop ik nu alsmaar verder van huis. Ik zal het jou ook steeds weer opnieuw vragen, al blijf jij liever lekker thuis. Kom laat ook jouw haren wapperen, op het ritme van onze tred.…

Verloren stem

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 374
Zwijgend denkt hij aan verre horizonten, De stilte door niets verstoord, Door hem wordt niets gehoord, Aandacht voor ’t nu uit hem verzwonden. ‘n Nachtegaal breekt de stilte van de nacht Met hoge tonen van z’n ijl gezang, Voor ’t gezang heeft hij geen aandacht, Een traan biggelt langs zijn wang.…

Pas geboren

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 460
- nog nooit gehoorde woorden - Weerspiegelingen van toekomstig verleden glinsteren als dauw op de oude wereld Dichter; uit zijn verzen werd hoop geboren wever van woorden, nooit gezongen in koren Ontwaakt, met zijn blik op de wereld gericht getuigen zijn ogen van wat niemand ooit zag: verwarmd door stralen van een verre zon een…

Nachtwoud

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 169
zilveren sluier valt over de groene bomen de vrees voor de waarheid is nu heengegaan de dwaze mensendroom weeft draden van een oud vergeten mysterie geen mens die deze stille paden kent een nobele echo zweeft door de contreien de koude aarde wordt door licht verwarmt waar sterrenstof de diepe ziel komt wijden een extra gloed verlicht het verre…

De Belofte

hartenkreet
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.671
De hemel heeft mijn stem gehoord Jouw naam in 't zand geschreven In stilte mijn gebed verhoord En mij het woord gegeven Een belofte van de sterren Als offer slechts mijn dromen Ik wacht en zie van verre Wanneer de tijd zal komen Zo tastbaar en dichtbij Toch zal ik moeten wachten Voorlopig ben je vrij En zijn het slechts gedachten…

Toscane

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.133
Toscane als een groet aan de platanen teruggesnoeid tot op het hout de dikste uitwas willig reikend naar het verre nergens Toscane kan er mij in eeuwen wanen in het spel van leven en de tijd soms triest dan weer verblijd gericht op God en eeuwigheid Toscane met zijn files op de autobanen tussen droom en zakelijkheid als ruwe steen achter…

mag ik

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.353
mag ik aan uw zachte borsten slapen en spinnend neergelegen in uw armen naar het verre licht van sterren gapen zachtjes me aan het uwe verwarmen mag ik u voorzichtig uit het gras optillen en dat moment tot een puntje verkleinen om door regen en wind in mijn hart te stillen langzaam samen in ons geluk verdwijnen zonder gesproken woorden,…
tim balthazar31 augustus 2003Lees meer >

KRETA

poëzie
3.8 met 25 stemmen aantal keer bekeken 8.258
Of het een stil schip was, diep gezonken, Welks topzeilen in het maanlicht blonken, Schoven zijn besneeuwde toppen zacht Langs de verre wouden van de nacht, Door de manekring en sterrenzwermen Meegetroond, ontvreemd van kust en bergen, Even streng gescheiden en ontheven Als mijn grondloos dromen van mijn leven.…

Onderschrift

netgedicht
3.7 met 193 stemmen aantal keer bekeken 25.626
sensor gedragen door een satelliet een onafzienbare rij nullen en eentjes benodigd voor een digitaal beeld van de wolken boven Noord-Afrika en West-Europa Prachtig is te zien hoe het waas onder andere boven Nederland te wijten is aan het opgewaaide stof uit de Sahara terwijl heldere witte wolken de zonnestralen weerkaatsen de koude, verre…

De meiskes uit de taveernen

poëzie
3.8 met 33 stemmen aantal keer bekeken 3.947
De ronde zee waar wij zwalken, die eindeloos wenkt en geeuwt, en ons doet van begeren balken, en ons verre vrouwe verweeûwt: wij ankren in de taveernen waar geniepig een rust ons smijt. Daar wachten ons rood de deernen. Daar raken wij 't leven kwijt.…

HET GEHEIME IK

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 773
In hem nu om zijn kern een aardkorstmuur In een verborgen ruimte een speldenknop Waarin de vreugde in een notendop Beschermd wordt tegen verre vriend en buur Hier ligt wat anderen maar wat graag tonen Het kamertje waarin de schrijnkast staat Dat dit, eenmaal publiek, door de afvoer gaat Is hun besluit, hij wil er blijven wonen Zoals een…

Gaan

netgedicht
2.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 6.702
Niet aan het licht, niet aan de verre geluiden, niet aan het zwijgen van de vogels. Gelijk altijd is alles hier aanwezig in al zijn gemis, de schuld van gebreken, van ongekende afwezigheden, het nijpende tekort van weten dat niet weet.…
Fa Claes11 oktober 2004Lees meer >

de nieuwe tijd

netgedicht
3.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.282
ik tel de zegeningen van de tijd verdwenen zijn de uren van vervelen met verre vrienden kan ik ‘weemoed’ mailen een MP3 verdrijft de eenzaamheid de video verstilde tot mijn spijt een DVD zou alle wonden helen een Xbox waar ik dagen mee kan spelen al kom ik nooit als winnaar uit de strijd de magnetron ontdooit het hardste ijs in tram en…

Verborgen

netgedicht
3.0 met 29 stemmen aantal keer bekeken 13.061
Jeruzalem's edelen zitten uitermate safe in superieure handen en ervaren rust over verre einders rennen aardse leugens lallend en slalommend westwaarts alwaar titanen, zegevierend in chaos, heftig tekeergaan bij avondlijke aanvaringen : revoltes eerlang navigeert over naamloze zenits : indalend charisma, heilzame toerusting boordevol…

Niets meer...

hartenkreet
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.313
taal verward wil je in zinnen praten Je mond beweegt in cirkels Niets lijkt je meer te raken Het zal de laatste nacht zijn dat je in verwarring raakt Je lijf rilt en gilt om coke Niets anders dat je nog smaakt De nacht drijft langzaam weg Zonlichtstralen strepen op je handen In rust ben je zachtjes weggegleden Je lichaam zweeft over verre…

lente

hartenkreet
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.590
Tere zonnestralen ontwaken de winter uit haar diepe winterslaap Lentezon speelt met de silhouetten van ontluikend groen dat afsteekt tegen een azuurblauwe lucht Vogels komen weer terug van hun verre vlucht op zoek naar een nieuwe lentebruid en zingen het hoogste lied met hun lieflijk stemgeluid Bloesem en narcissen verspreiden haar betoverende…
ria28 maart 2007Lees meer >

Had ik niet het lied

netgedicht
3.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.093
Had ik niet het lied dan had ik niet het ritme en niet de eindeloze deining van de tekst in mijn hoofd De melodie neemt me mee op golven van klanken Hij draagt zo de woorden op verre vleugels van gevoel Een lied van de wind Lied van onze dromen Een lied van de angst en voor altijd de spijt Lied van gaan en van komen van toch weer…
annabel12 april 2008Lees meer >

Het beloofde land

hartenkreet
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.238
Water, heldere spiegel op bleke bergen koud sterrenlicht Eeuwig maagdelijk water zacht ruisend verhaal tekende zijn verre weg in onmetelijke rust En ik zag de glans van je schreden de wonderlijke gloed van de blauwe maan op je stil gelaat de schaduw van je tere silhouet dansend in het zilver van de fluisterende stroom Nu vraag ik…

Tijdloze schoonheid

hartenkreet
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.683
Ik meende je te zien in een slanke vrouw met warme ogen op een verre weg langs het tijdloze water helder en diep En ik meende je te horen in de stem van een engel een lach van broze weemoed het ruisen van abelen de zang van verborgen vogels En ik meende je te herkennen in een elf met haar als zonlicht een gewaad van sneeuw in de geur…