2289 resultaten.
Een weg door nevel
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
471 pad der wijzen
Ontwaar bomen als mistige schimmen rijzen
Die bedreigend boven mijn hoofd prevelen
Laat mij slechts leiden door mijn intuïtie
Geen vermoeden waar ik ooit stranden zal
Bereik ik de top of kom ik eerder ten val
In wanhoop beraad ik mij op mijn positie
Waar vind ik eens het eind der nevelingen
Een zicht tot de horizon over verre…
De creatieven
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
464 ik zag kleuren tunnelen
van een verre zon
zij spiraalde warmte van
waaruit het ooit begon
haar koestering
schreef tekens met
een vlagende wind in de
liedmelodie van een kind
vol verbazing
herkende ik refreinen
als op het lijf geschreven
werden zij al snel de mijne
in een vreemde taal
zong diep in mij de
energie het verhaal van
ontstaan…
Laatste vlucht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
645 Mijn gedachten vliegen en vluchten
in grenzeloos gerede geruchten
naar de verste verten
als vogels heen en weer
en strijken in verre gehuchten
naamloos nederig ter neer
ze smullen van de verste vruchten
van eindeloze ziedende zuchten
zo worden woorden
in gezangen vol verlangen
naar de bronzen herfst
hunkerend neergelegd
vergezel…
Earthrise
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
518 Na een rücksichtsloos vooruitstreven
Zag men haar in het luchtledige staan
Zij die geboorte aan ons had gegeven
De blauwe planeet vanaf de maan
Eenzaam zweefde Moeder tussen de sterren
Een astronaut zag het aan van verre
En op kwam in hem een gloednieuw gebed
Dat hij bij thuiskomst op papier heeft gezet:
O, laten we ons eensgezind bezinnen…
Het zoetzere roze
netgedicht
2.5 met 35 stemmen
408 jij wist het aardse
als geen ander te
ontvluchten zonder
in verre luchten op
te lossen in de wind
waar loslaten het
welgemeende credo
was van alle volgers
haakte jij je lusten
diep in het willige vlees
striemde met de
zweep het zoetzere
roze dat in vochtig
rood dood of de
gladiolen wenste
met superieure lach
bezag jij de taferelen…
Met donkere schrik
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
462 met handenvol
wind probeerde zij
wolkjes te boetseren
in hun altijd zo
eigenaardige hoge vlucht
zij vulde ze met
regen en stuff
uit de verre sahara
toch moesten ze nog
speels zeilen in de lucht
waar rood in
neerslag donkerde
wist vocht de onderste
randen te kleuren
met donkere schrik
zij zette de cumulus
keurig op een rij…
Miroir
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
431 Mijn geliefde Adeline amande
Patronesse des cités flamandes
Toog des anderendaags naar Bruxelles
Met haar chaperonnette si
belle
Voor 'n rendez-vous met Craleau Mirage
Haar verre geliefde, très sage
Voor de min gaf hij haar een miroir
Souvenir d'amour avec son amant
Ze zei dankbaar 'Merci, au revoir
Ik bewaar hem diep in mon…
Een laatste schrijven
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
404 Nu je gevleugelde ziel de verre verte zoekt
nu jouw ruimte oneindig is - je hebt er lang op gewacht -
zal je dan nog één keer door het grote raam kijken?
de oude bomen van het park zien?
Nu ik de laatste keer aan je schrijf
nu jouw ziel andere wegen gekozen heeft
zal je dan de vrijheid vinden in dit witte zweven?…
Mentaal manipuleren
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
514 grijs
Zo had ze spijtig moeten concluderen
En steeds opnieuw wist hij haar te bezeren
In hem bevroren vlakten, gletsjers, ijs
Zijn ogen waren donker als de nacht
Er was geen ster of lichtpunt te bekennen
Zij bleef terwijl zij weg had moeten rennen
Kat in het nauw, hij had haar in zijn macht
Zodra je twijfelt moet je zien te gaan
Verre…
Cahaya baru
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
482 De nacht hangt groot en wijds en onbestemd
in eukalypta's duisternis verborgen
zwijgend houdt de achterkant der maan
als nachtwacht moeder aarde in haar greep
als langs de zeeën tot de verre kim
er vonken gloeien bij de oosterpoort
die kale rotsen van takla makan
in lichterlaaie zetten, woeste hoogten
van lhasa, tibet en de himalaya's…
Angst om te leven
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
428 te leven
overgegaan
toen onze
ouders dachten
dat wij op
eigen benen
konden staan
maar tal van
gebeurtenissen
en calamiteiten
houden die
vrees nog altijd
springlevend omdat
wij vrijwel onervaren
nu eenmaal niet op
alles zijn voorbereid
de modellen
zijn ons bekend
hulpverleners en
coaches te over
en nog zijn de
toestanden verre…
Zal je dragen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
671 Nee vandaag mag ik zeker niet klagen,
al mis ik wel het verre tropische strand.
Zolang mijn voeten me willen dragen,
loop ik nu alsmaar verder van huis.
Ik zal het jou ook steeds weer opnieuw vragen,
al blijf jij liever lekker thuis.
Kom laat ook jouw haren wapperen,
op het ritme van onze tred.…
Verloren stem
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
374 Zwijgend denkt hij aan verre horizonten,
De stilte door niets verstoord,
Door hem wordt niets gehoord,
Aandacht voor ’t nu uit hem verzwonden.
‘n Nachtegaal breekt de stilte van de nacht
Met hoge tonen van z’n ijl gezang,
Voor ’t gezang heeft hij geen aandacht,
Een traan biggelt langs zijn wang.…
Pas geboren
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
460 - nog nooit gehoorde woorden -
Weerspiegelingen van toekomstig verleden
glinsteren als dauw op de oude
wereld
Dichter; uit zijn verzen werd hoop geboren
wever van woorden, nooit gezongen in koren
Ontwaakt, met zijn blik op de
wereld gericht
getuigen zijn ogen van wat niemand ooit zag:
verwarmd door stralen van een
verre zon
een…
Nachtwoud
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
169 zilveren sluier valt over de groene bomen
de vrees voor de waarheid is nu heengegaan
de dwaze mensendroom weeft draden
van een oud vergeten mysterie
geen mens die deze stille paden kent
een nobele echo zweeft door de contreien
de koude aarde wordt door licht verwarmt
waar sterrenstof de diepe ziel komt wijden
een extra gloed verlicht het verre…
De Belofte
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.671 De hemel heeft mijn stem gehoord
Jouw naam in 't zand geschreven
In stilte mijn gebed verhoord
En mij het woord gegeven
Een belofte van de sterren
Als offer slechts mijn dromen
Ik wacht en zie van verre
Wanneer de tijd zal komen
Zo tastbaar en dichtbij
Toch zal ik moeten wachten
Voorlopig ben je vrij
En zijn het slechts gedachten…
Toscane
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.133 Toscane
als een groet aan de platanen
teruggesnoeid tot op het hout
de dikste uitwas willig
reikend naar het verre nergens
Toscane
kan er mij in eeuwen wanen
in het spel van leven en de tijd
soms triest dan weer verblijd
gericht op God en eeuwigheid
Toscane
met zijn files op de autobanen
tussen droom en zakelijkheid
als ruwe steen achter…
mag ik
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.353 mag ik aan uw zachte borsten slapen
en spinnend neergelegen in uw armen
naar het verre licht van sterren gapen
zachtjes me aan het uwe verwarmen
mag ik u voorzichtig uit het gras optillen
en dat moment tot een puntje verkleinen
om door regen en wind in mijn hart te stillen
langzaam samen in ons geluk verdwijnen
zonder gesproken woorden,…
KRETA
poëzie
3.8 met 25 stemmen
8.258 Of het een stil schip was, diep gezonken,
Welks topzeilen in het maanlicht blonken,
Schoven zijn besneeuwde toppen zacht
Langs de verre wouden van de nacht,
Door de manekring en sterrenzwermen
Meegetroond, ontvreemd van kust en bergen,
Even streng gescheiden en ontheven
Als mijn grondloos dromen van mijn leven.…
Onderschrift
netgedicht
3.7 met 193 stemmen
25.626 sensor
gedragen door een satelliet
een onafzienbare rij nullen
en eentjes benodigd
voor een digitaal beeld
van de wolken boven
Noord-Afrika en West-Europa
Prachtig is te zien hoe
het waas onder andere
boven Nederland te wijten
is aan het opgewaaide stof
uit de Sahara terwijl heldere
witte wolken de zonnestralen
weerkaatsen de koude,
verre…
De meiskes uit de taveernen
poëzie
3.8 met 33 stemmen
3.947 De ronde zee waar wij zwalken,
die eindeloos wenkt en geeuwt,
en ons doet van begeren balken,
en ons verre vrouwe verweeûwt:
wij ankren in de taveernen
waar geniepig een rust ons smijt.
Daar wachten ons rood de deernen.
Daar raken wij 't leven kwijt.…
HET GEHEIME IK
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
773 In hem nu om zijn kern een aardkorstmuur
In een verborgen ruimte een speldenknop
Waarin de vreugde in een notendop
Beschermd wordt tegen verre vriend en buur
Hier ligt wat anderen maar wat graag tonen
Het kamertje waarin de schrijnkast staat
Dat dit, eenmaal publiek, door de afvoer gaat
Is hun besluit, hij wil er blijven wonen
Zoals een…
Gaan
netgedicht
2.3 met 12 stemmen
6.702 Niet aan het licht, niet aan de verre geluiden,
niet aan het zwijgen van de vogels.
Gelijk altijd is alles hier aanwezig
in al zijn gemis,
de schuld van gebreken,
van ongekende afwezigheden,
het nijpende tekort van weten dat niet weet.…
de nieuwe tijd
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
1.282 ik tel de zegeningen van de tijd
verdwenen zijn de uren van vervelen
met verre vrienden kan ik ‘weemoed’ mailen
een MP3 verdrijft de eenzaamheid
de video verstilde tot mijn spijt
een DVD zou alle wonden helen
een Xbox waar ik dagen mee kan spelen
al kom ik nooit als winnaar uit de strijd
de magnetron ontdooit het hardste ijs
in tram en…
Verborgen
netgedicht
3.0 met 29 stemmen
13.061 Jeruzalem's edelen
zitten uitermate safe
in superieure handen
en ervaren rust
over verre einders
rennen aardse leugens
lallend en slalommend
westwaarts
alwaar titanen,
zegevierend in chaos,
heftig tekeergaan bij
avondlijke aanvaringen :
revoltes
eerlang navigeert
over naamloze zenits :
indalend charisma,
heilzame toerusting
boordevol…
Niets meer...
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
2.313 taal verward
wil je in zinnen praten
Je mond beweegt in cirkels
Niets lijkt je meer te raken
Het zal de laatste nacht zijn
dat je in verwarring raakt
Je lijf rilt en gilt om coke
Niets anders dat je nog smaakt
De nacht drijft langzaam weg
Zonlichtstralen strepen op je handen
In rust ben je zachtjes weggegleden
Je lichaam zweeft over verre…
lente
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.590 Tere zonnestralen ontwaken de winter
uit haar diepe winterslaap
Lentezon speelt met de silhouetten
van ontluikend groen
dat afsteekt tegen een azuurblauwe lucht
Vogels komen weer terug van hun verre vlucht
op zoek naar een nieuwe lentebruid
en zingen het hoogste lied
met hun lieflijk stemgeluid
Bloesem en narcissen verspreiden
haar betoverende…
Had ik niet het lied
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
1.093 Had ik niet het lied
dan had ik niet het ritme
en niet de eindeloze deining
van de tekst in mijn hoofd
De melodie neemt me mee
op golven van klanken
Hij draagt zo de woorden
op verre vleugels van gevoel
Een lied van de wind
Lied van onze dromen
Een lied van de angst
en voor altijd de spijt
Lied van gaan en van komen
van toch weer…
Het beloofde land
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.238 Water, heldere spiegel
op bleke bergen
koud sterrenlicht
Eeuwig maagdelijk water
zacht ruisend verhaal
tekende zijn verre weg
in onmetelijke rust
En ik zag de glans
van je schreden
de wonderlijke gloed
van de blauwe maan
op je stil gelaat
de schaduw
van je tere silhouet
dansend in het zilver
van de fluisterende stroom
Nu vraag ik…
Tijdloze schoonheid
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.683 Ik meende je te zien
in een slanke vrouw
met warme ogen
op een verre weg
langs het tijdloze water
helder en diep
En ik meende je te horen
in de stem van een engel
een lach van broze weemoed
het ruisen van abelen
de zang van verborgen vogels
En ik meende je te herkennen
in een elf met haar als zonlicht
een gewaad van sneeuw
in de geur…