1511 resultaten.
Machteloosheid
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.102 Ik voel de woede in me en ik zou wel willen slaan.
Maar ik luister en ik hoop alleen dat je snel weg zult gaan.
Wat moet ik dan, wat is de keus je bent nog steeds zijn zus.
En ik hou zoveel van hem er is geen keuze dus.
Ik voel de machteloosheid om dit oneerlijke gevecht.
Je woorden klinken ongemeend en verre van oprecht.…
VERWERKEN
hartenkreet
3.9 met 17 stemmen
1.480 Gooi alles er maar eens uit
van alles wat je dwars heeft gezeten,
laat je woede en vedriet maar zien
de mensen mogen het best weten.
Dan krijg je eindelijk begrip
voor wat je jaren hebt verborgen,
zo word je bevrijd van een zware last
en deelt een ander mee in je zorgen.…
de tafeltennisster
hartenkreet
3.3 met 11 stemmen
2.310 net
tot - als het meezit - heel vet
een geteld punt wordt gezet
oh, oh, oh dat ’n
tafeltennisster toch zo
scheef schuin ballen klutst
dat ze alle kans verprutst
om tot slot alles te vergeven
zonder ‘n traan te vergieten
van schutkleur te verschieten
of verdrietig intens te beleven
de coach wordt steeds witter
steeds heter van woede…
*Een toefje verlangen*
hartenkreet
4.1 met 51 stemmen
2.698 Neem driehonderd gram beloftes
Twee volle schepjes mooie praatjes
Drie grote druppels vol met woede
Prik in de voorgebakken vorm gaatjes
Schep anderhalf ons wantrouwen
Roer er wat teleurstelling doorheen
Samen met een handje eenzaamheid
En drie theelepels veel te lang alleen
Verkruimel een hand verloren dromen
Vergeet het kopje verloren…
Doodsvuisten...
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
1.421 voelde het leven kreunen van pijn
Lachend slaan en stompen de geweldenaren
je tot bloedens toe buiten bewustzijn…
Omstanders staan genageld aan de grond
bang om zich in jouw zinloze bloed te mengen
De doodskaders zijn allang weggevlucht
om nog meer slachtoffers te brengen
Zwijgend verlaten de mensen je graf
in een pijnlijke stilte van woede…
flamenco
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.525 in het korset van satijn
een hoekig en stijf kleed dat haar lijnen
in een koker dwingt, een huls die splijt
als zij haar speer in de berm plant
want ze verkiest het lijf aan lijf gevecht
toch houdt zij iets achter
in de voering van haar kameelharen mantel
knelt het vlindermes
alsof ze broedt op een ei van glas
waarin haar storm moet woeden…
vrouwen zijn geenszins mensen
poëzie
3.0 met 12 stemmen
2.813 '
Elk lachte; en deze trek deed hem haar woede ontvlieden.…
Warm je aan mijn lijf
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.256 Je schreeuwt je woede uit
om d'ongerechtigheid
om armen in de stad
om honger in de ogen
om kinderen die sterven
en rijken die onbewogen
verklaren niets te kunnen derven.
Ik weet mijn lief,
de winter is op komst
maar warm je aan mijn lijf.…
Twijfels
hartenkreet
4.3 met 35 stemmen
3.182 diep gezaaid
Ik geloofde onvoorwaardelijk in jou
maar ben jij mijn liefde wel waard
Hoe heeft het zover kunnen komen
dat ik het helemaal niet meer weet
En ik nog wel met je verder wil gaan
of dat ik je liever voorgoed vergeet
Hoe heeft het zover kunnen komen
ik ben langzaam ondergesneeuwd
Nog maar een schim van wie ik was
wordt door je woede…
Lange Poten
netgedicht
3.7 met 16 stemmen
1.257 zo Harrie dat kon zien
al minstens drie keer was gebeten
door de hond die in gegrom
haar Barteljorisstraat verslond
die hij - diezelfde avond nog
met vier hotels had uitgescheten
Vader die er prompt in stond
danste de tafel in het rond
op Lange Poten met een blik
die ik er zelden zal vergeten
vooral toen hij daar terstond
het bord in woede…
- Onomkeerbaar -
hartenkreet
3.6 met 44 stemmen
1.682 wordt afgespeeld
aan hen die achterblijven een gevoel,
onomkeerbaar zijn de doden
onomkeerbaar een laatste zucht,
een allerlaatste blik in jouw gezicht
levenslang, voordat de rug zich draait
onomkeerbaar de deur zicht sluit,
het fijne haar, een laatste keer geaaid
onomkeerbaar de stap naar consequenties,
eventuele blijvende schade,
woede…
Wat nou, geluk?!
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
855 Futuristisch niet te geloven, haat en nijd,
jaloezie op anderen,
dusdanig dat er geen dag voorbij gaat,
of het lijkt dat er oorlogen blijven woedden,
wat nou blijdschap, wat nou geluk,
men maakt de blijdschap in de mens,
toch tot vernietiging toe stuk, ’t is niet te geloven,
net als een nagemaakte film,
met dat ene verschil, de lijken…
DE SECRETARESSE
gedicht
2.3 met 54 stemmen
18.242 Zij drijft hem zachtjes naar de warme woede,
die ééns zijn bazen-hand doet rebelleren,
om aan de zinnen onverkort te leren,
dat alles is, gelijk hij lang vermoedde.
------------------------------------
uit: Torren aan de lijm (1961)…
Misbruik
gedicht
3.7 met 15 stemmen
4.753 sok een melkvlek op
Mijn nagel drukt in ’t tafelblad
een diepe kloof groeit daar gestaag
woorden weeg ik met het vreten
dat retour komt uit mijn maag
Met mijn tanden bijt ik splinters
uit de poten van mijn stoel
uit mijn tenen vloek ik psalmen
tot ik er niets meer bij voel
Zelfhaat weeg ik bij het opstaan
in jouw levenloze blik
woede…
Het ruisen van verloren namen
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
779 (namens mijn familieleden
die in Auschwitz zijn omgekomen)
Waar kunnen zij schuilen
als jouw blinde woede
in kinderzieltjes tekeer gaat?
als hun zachte huilen van het gebed
in een ontembare zee ontaardt?…
Oorlog der oorlogen
hartenkreet
4.0 met 25 stemmen
1.621 De oorlog der oorlogen is begonnen,
deze haat en woede is door de mens verzonnen.
Al schietend baant hij zich een weg,
een reis van lijden en pijn, rennend naar de volgende heg.
Zweet sijpelt van zijn besmeurde rug,
hij zal moeten vechten, er is geen weg terug.…
Schoon is de roos
poëzie
2.5 met 4 stemmen
1.713 Bevallig lacht, en met volmaakter schoon,
De lieve roos, die we op uw kaak zien blozen:
Een storm verniele in veld en bos de rozen,
Zijn woede deert geen bloem op zachte maagdenkoon,
Doch ook die bloem heeft eens haar' herfst te duchten!…
Petra 546
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
619 Haat werd vergiffenis;
woede werd omgezet in
idealen tot vrede en veiligheid.
De diepste liefde van Petra 546
schreeuwt, brult en snijdt
met ogen, hart en ziel...
opdat elk pogen tot verraad
in stille traan verviel.
Ik huil met de aarde mee en de mensen,
dieren en planten,
zij wenen gelijk ik.…
Bij de uitvaart van het boek
gedicht
3.6 met 7 stemmen
6.316 De schrijver met zijn ongeschoren woede,
de dichter van drie doodgeboren boeken:
daar staan ze met hun doos vol slome woorden.
Sterk spul of niet: de uitvaart van het boek,
we naderen de uitvaart van het boek.
Vannacht, ik was nog op, stond de literatuur
dronken aan mijn deur. Rot op, riep ik, rot op,
je hebt je kans gehad.…
IK VOEL MIJN LEVEN ...
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.449 En 't jammerlijk verleden
jaagt stormend door de diepten van mijn wezen,
in zulk een koorts van haat en woede aan 't loeien
als stond heel de aarde in vlammend bloed te gloeien.
1895…
DE LIEFDE
poëzie
4.3 met 3 stemmen
2.021 Vrees, moeite en achterdocht bespringen,
Met felle woede, 't minnend hart.
Al vaak zijn kleine beuzelingen
De bronnen van de grootste smart.
Soms zwijgt de sprekendste bewustheid,
Wanneer de vrees haar stem verheft,
Daar 't hart, gefoold door ongerustheid,
Zijn eigen toestand niet beseft.…
Kuift wit op vale zeeën
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
508 in groene golven
giert uithalend spetterend nat
ziet een wandelaar zeer verbolgen
kijken door het onverwachte bad
de zee is niet geïmponeerd
en gooit meer golven op het vuur
de man heeft blijkbaar nooit geleerd
dat elementen winnen op den duur
ik zie hem mopperend gaan
nog kwaad kijkt hij de zee steeds aan
verbeten in zijn onterechte woede…
kanker schoffelen en wieden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 treiteren wordt sarren
plagen dampen
morren geraakt tot wrokken
we krabben en kankeren wat af
omdat aan iets of iemand
we de pest hebben
hartelijk wordt hatelijk
als mispunten mespunten worden
die ons de ziel verwonden
als kwaad verwensend
kwellend het leven
ons verwoestend verderft
morren mindert niet
de kern van woede
die ons wrok…
DE WILDE WIND
poëzie
4.5 met 8 stemmen
2.954 Hij steent gelijk
een stier, die raast
en blaast;
die, al ten bloede,
zijn hoornen in
de bomen steekt,
en breekt,
van louter woede.
Hoe schommelt en
hoe rommelt hij,
voorbij
de bos, gebezen!...
Wie durft er, als
zo'n wilde wind
begint
onwaakzaam wezen?…
Diepgekwetst
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
795 Ik zag jouw borst hijgend
van woede op en neer gaan en ik zat erin.
Ik brak uit jouw getergde borst en ik vloog
die hypocriete leugenaar naar de keel, waarna
ik zijn hart, ziel en geest op detaillistische
wijze onderzocht en ik allemaal drek ervoer.…
overleven was een naam in steen
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
706 geschiedenis in rotsen rust
jij voelt hoe steen
in het zacht raken
al zijn emoties zucht
de empathie met het verleden
komt in je vingertoppen terug
je weet de pijn die
is geleden niet door
generaties uit het heden
ziet het bloed niet rood
maar zwart als blijvend erfgoed
geschiedenis geeft zich weer
bloot in slagen die hier woeden…
Brandende zolen.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 Van de woede gewonnen,
geronnen is het bloed.
Gestold in de aderen,
van het warme gemoed.
Aluin is overbodig,
overbruggen niet meer nodig.
Gewoon gelukkig zijn,
als deel van het hemels refrein.
Dansend over de koppen,
rijdend het witte paard.
Op de watertoppen,
als zeemeermin bejaard.…
nog brandt de wereld niet
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
1.853 nog brandt de wereld niet
maar ook het korstmos
genereert steeds minder leven
oceanen zijn niet meer vergeven
van plankton en verrijkend visbestaan
aarde rest nog slechts het temporele gaan
woede marcheert laarzen naar het front
waar zombies vechten om wat grond
om daar hun eigen graf te graven
het kernwapen gaf in handen van
geraffineerd…
verlichtte stromende champagne
netgedicht
2.6 met 24 stemmen
4.496 verlichtte stromende champagne
gejuich omarmde de franje
ik was alleen, zij daar
uitgelicht in hoeken
zag ik schaduwen bewegen
vergeten had ze daar gedropt
ik kon er toen niet tegen op
moest verder met mijn leven
ik zag ze kleur
en vorm krijgen, voelde
weer de wanhoop aan den lijve
ze knalden stuk voor stuk hun pijn
barstend in hun woede…
de verte mist in wervelend zand
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.793 in groene golven
giert uithalend spetterend nat
zag een wandelaar zeer verbolgen
kijken door het onverwachte bad
de zee is niet geimponeerd
en gooit meer golven op het vuur
de man heeft blijkbaar nooit geleerd
dat elementen winnen op den duur
ik zie hem mopperend gaan
nog kwaad kijkt hij de zee steeds aan
verbeten in zijn onterechte woede…