4016 resultaten.
Een dag latere liefde
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
915 Maar even zo goed ook
is latere liefde
wonderlijk kijken
in een paar ogen, je ziet
een avond van
bergen en sterren,
een gespiegelde hemel
en weet dat het goed is
net als in het begin……
Hagars Maneschijn
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.249 De avond is beneveld
of is dit slechts
schone schijn ?
Jouw jonge hart
verklopt oude smart
hekelt ernst
in diepe lagen,
zoekt de humor
in de zwaarte
wil slechts behagen.
Je voelt nog niet
hoe getart
vrolijkheid in verdriet
verstart in wat zij
werkelijk ziet
en ik voel zacht je hart
ja jouw hart...
De avond is beneveld.…
De dag lag bleek
poëzie
4.3 met 3 stemmen
2.170 De wateren lagen blank onder blanke avond,
De lucht was stil van sprakeloze monden,
de wolken waren droef van ingehouden tranen.
De windevloot, de schepen van de luchtezee,
Lagen alle stil voor anker aan de kimmeree.
Daar was geen zonnemond de avond rood te kussen;
Daar was geen teer gerucht de stilte in slaap te sussen.…
Billboards
gedicht
5.0 met 1 stemmen
7.007 De domme avond, doordeweeks, doorweekt
en dierlijk als een potloodventer.
De grijze jongens in de avondbus.
Iets verderop een moeder met een snor.
En elke halte weer twee levensgrote,
neonrode vrouwenlippen die vertellen
wat er aan het leven schort.
Het einde van de regenboog! Ambrosia,
verlicht en wel, wijst ons de weg.…
PASSING FLIRTATION
poëzie
3.6 met 13 stemmen
3.442 Daar zal geen uur meer komen,
Dat van de bloei van dag en nacht
Late avond zulk een gave pracht
Heeft saamgenomen.…
middaguur in Bardolino
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.087 en de middag vibreert heet in de dag
de echo van stappen over houten bruggen
zijn het gefluister van bomen en zichtbare zeilen
houden stemmen gevangen van de andere
oever van ’t meer. ’s avonds verwisselen kleuren
hun namen; alleen de lippen blijven rood
verbergen zich enkel in winter (zegt men).…
Vederlicht
netgedicht
4.7 met 52 stemmen
945 aan avond
dansen zij samen
en sterft er....…
Avondnevel
poëzie
4.0 met 5 stemmen
2.173 De avond, de aarde, mijn leven werd zeer,
zeer onwaarschijnlijk.…
ALLERZIELENAVOND
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
1.056 Als de laatste kerkhofgangers
huiswaarts keren…
dooft de wachter de lantaarns
en de kaarsen in de kapel
werpt een vlugge blik over de graven
Sluit zorgvuldig het hek af
en bergt de sleutels op in een kluisje
die onder een sluier ban groen liggen verborgen
de vroege avond valt in
zware mist hangt in de l grijze straten
op de voetpaden…
Ongeschoren leven
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
462 Ja, ik zing vaak in de avond even een klein verzonnen lied
geniet dan nog even na van de dag en morgen in verschiet.…
Snaar voor snaar
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
239 Een zucht,
een droge zucht,
in de avond,
in het wachten.
De nacht vouwt om het huis,
de nacht vouwt om mij,
en alles blijft
bijna.
Bijna.
Niet.
---…
Tussen vogelgezang en wind
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
536 En als de avond het laatste
licht dun uitspreidt over de verre duinen,
blijf ik nog even luisteren naar vogels die oplossen in
de schemering alsof de natuur wil tonen hoe stilte langzaam adem wordt.…
Lichtvervuiling
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
990 Alleen de sterren zien,
des avonds, is onmogelijk
vanwege het licht,
door mensen aangebracht
- uit angst - op palen,
langs straten niet alleen
maar ook
in velden, parken en plantsoenen.
Sociale onveiligheid,
het noodlotsthema
van onze dagen,
waardoor de lieve duisternis
een vijand wordt.…
Nachtvlinder
hartenkreet
4.8 met 10 stemmen
1.060 Leven als een nachtvlinder
In de morgen pas naar bed
Voor de afspraak weer te laat
Had de wekker niet gezet
Leven als een nachtvlinder
De avond gevuld met rust
Genietend van de stilte
Drukte van overdag gesust
Leven als een nachtvlinder
Het dichten gaat zo fijn
Woorden dansen voorbij
Ik zet ze op een rechte lijn…
rafels
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
1.234 Gedachtes spelen door mijn hoofd
Over hoe het had moeten zijn
Pijn nestelt zich in mijn lijf
Het vecht om een weg uit
Het glas wordt steeds leger
licht speelt met de kleur
troost komt er niet vandaan
confrontatie met wat niet meer is
alleen zwoeg ik de avond door
morgen weer een dag
het koord is doorgesneden
maar rafels schuren langs…
Nabij
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.416 Terwijl de avond zet
groeit het verlangen, spreekt
het hart over gemiste kansen
en smeekt om meer.
Misschien in een droom
een handreiking die waarheid brengt,
misschien het geloof
dat naar zekerheid reikt.…
Ik ben zo dom
hartenkreet
3.1 met 13 stemmen
1.569 Ik had gehoopt je weer te zien
dat heb ik ook gedaan
heb de hele avond van kunnen leren
hoe goed jij mij kan negeren
Hoe kan ik nu zo dom zijn
ik had dit niet voorzien
verwachtte dat jij wel zou lachen
en een praatje maken ook misschien
ik wilde lachen en plezier maken
met je dansen en drinken
Maar ik kon alleen maar kijken
hoe jij probeerde…
Onze papa is een ster
hartenkreet
3.8 met 36 stemmen
3.312 Als je `s avonds voor je raam gaat staan
Zie je daar onze papa staan.
Je mag gerust even naar hem zwaaien,
Dat doen wij ook heel trouw.
En als je dan de wind voelt waaien..
Weet dan... Onze papa zwaait naar jou.…
Klank van de eeuwigheid
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
587 Ode aan de Tolberter kerkklok
Nu eens in het gloren
Van de morgenstond -
Dan weer bij het
Vallen van de avond
Maar evengoed als
Het eind van de morgen
Overgaat in het aanbreken
Van de middagtijd
Wordt heel mijn wezen
Opgetild door machtige
Golven van geluid die
Geleidelijk aan mijn
Gevoelens weg doen ebben -
Wordt wie ik…
Cello Sonata - Hindemith
netgedicht
4.6 met 21 stemmen
1.169 De cello huilt
de glazen van de avond breken
de cello huilt onophoudelijk
zoals regen huilen kan of de wind
de cello is ontroostbaar
en huilt om verborgen gevoelens
om verre stranden
om magnolia
om alles wat mooi is
en onbereikbaar
om de dode vogel in mijn hand
huilt de cello
het hart wordt gewurgd
door zilveren snaren.…
Als het donker wordt
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
1.710 Laat me nog even naast je zitten
op het bankje voor ons huis
luisterend naar de geluiden
van een naderende nacht
hoor je hoe de uil ons roept
zoals hij elke avond doet?
hoe vaak hebben we gezegd
zo elke dag te willen sluiten
tot we beiden buigen
voor de tijd
hoor je hoe de uil ons groet?…
Pluk ze, m'n Lief
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
686 valt hij van zijn hoogte neer
in grijze rauwheid
stukbrekend op straten
de grijnzende rouwtijd die avond heet
beklim ik lijnen van het schrijfpapier
bekruip de krullen van dat oud brevier
schuif de mulle verlangens naar
een hogere trede – daar
flikflakken zinnen uit een late brief
‘pluk de letters van mijn liefde, Lief’…
verpakt in plastic folie
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
675 hij draait
de dag naar buiten
en herbegint zijn daad
haastig zonder groet
hij denkt soms wel
aan vrouw en kind
of aan iets nieuws
iets anders
zomaar, op een ochtend
wanneer zijn woorden
hem leeg voorbij
gaan
of wanneer het bijna avond is
en de weerhanen hem
gunstig staan
er wordt gezwegen
in de rechterhand
naar voor…
vier zomer haiku
gedicht
3.0 met 370 stemmen
64.153 waar groot hoefblad groeit
is de oever verdwenen
daar schuilt de kikker
als de avond valt
en de bloemen zich sluiten
danst de mug zich warm
lisdodde kijkt uit
langs weiland en waterkant
doodstil vlucht een vis
nauwelijks merkbaar
drijft het waterlelieblad
maar de tijd verstrijkt
-------------------------
uit: 'Bladeren', 2007…
slechte gewoonte
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
984 ’t is weer avond en mijn bed krijst
voor de zoveelste dag op een rij
de trap wordt hoger rond twaalven
en een voetstap wordt een mijl
ik tel mijn doden
- de levenden zijn de deur uit-
sleep en sleur mijn voeten vooruit
want ik heb het mezelf beloofd
morgen ga ik vroeger slapen
morgen tel ik geen dood…
Alleen in het donker
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
548 Helemaal alleen beseft ze
voor de laatste keer die avond.
Langzaam laat ze zich vallen
en eindigt op de grond.…
In de morgen
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
743 was er liefde
twee lijven die leefden
een tafel van één
keer één
een pas de deux
het zachte luisteren
naar zoekende handen
In de avond
stierf de liefde
twee lijven verstijfd
aan een tafel
van delen wat rest
in de schrijn van schijn
een pas op de plaats
het harde verweer
in open handen…
Eén met de zee
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
451 Gisteren zat ze daar,
een vrouw in een strandstoel,
een lichtgewicht,
ineengedoken, bijna onzichtbaar,
een schraal figuur,
pal in het midden van het strand,
ze keek voor zich uit,
recht naar zee,
bijna onbewogen,
de handen in haar schoot gevouwen,
ze had iets sereens,
en toen het avond werd,
verdween ze even geruisloos
als ze was gekomen…
bleekveld
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
520 nu liggen witte woorden
rond hun oude kern
ze stralen nog, wanneer de zon ze streelt
overal en ook
langs onverwachte kanten
het was goed om ‘onder ons’ te zijn
we bloeiden waar we wilden
stoeiend met de binnenrijm
van allemaal
missen wordt een werkwoord
zwaarder in vandaag
donkerder dan avonden -en
uitgesproken
traag…
Lichtpalet
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
584 Dagen beginnen in schemer
zachte bries van lentegeur
in verfrissende koelte
met gedempte geluiden
zang van vogels, ruisende waterval
door zonlicht beschenen
al pracht, tot de avond vallen zal.…