3465 resultaten.
perspectief blijft in gebreken
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
621 heb ik
de horizon verkeerd
penseel ik wel
de juiste streken
de wereld is weer
vreemd voor mij
herken niet eens
mijn eigen schilderij
lijnen zijn
op maat alleen
het perspectief
blijft in gebreken
ik wilde ruimte
ook voor jou
het schuintoelopend
gaat zich wreken
toch zal ik
nooit breken
in kruisen
kennen wij elkaar
want…
tussen het laken
hartenkreet
4.1 met 20 stemmen
1.640 Ik wil jouw lijf
zacht tegen me aan
Innig verstrengeld
de nacht ingaan
Ik wil je ruiken
Je geur geeft rust
Lekker en zo fijn
net als jij me kust
Ik wil jou strelen
gelukkig maken
Steeds weer liefde
tussen het laken
Ik wil je koesteren
en ruimte geven
praten knuffelen
samen zweven
Ik wil bij je zijn
ben zo gek op jou
Wat is…
vlinderkracht
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
2.965 de vlinder bestiert zijn bestaan
met afstand, hij blijft afwezig
van contact dat hem vleugellam
zijn levensdoel verliezen laat
zoekt hij de simpele waarheid
te vinden in de ruimte, hij is
een fladderende astronaut
in zijn heelal van vrijheid
onaangeraakt en onbedorven
vindt hij in volle kleurenpracht
de kracht tot sterven te komen
in…
Besta ik
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.048 in de verte lijkt het op een vlucht
kan ik er komen
de ruimte schijnt er
onlosmakelijk
verbonden
met waarnaar ik op zoek ben
het is er licht en onverwacht is het bereik
een leegte, door mij opgevuld nu
hoort het zo te zijn, wezenloos staar ik in het rond
tuimel en verlicht
iets welt in mij op en
tilt mij over dat éne moment heen…
VOOR DE VORM
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.361 de vorm
zou ik je willen kussen in de nabijheid
van een warmtebron
ik zou je willen pellen
je huid je
schaven en de krullen tellen
en stoetsgewijze plaatsen naar grootte en hoeveelheid pigment
een compositie van leedvermaak
en van verleden
heden
op de uitvaart is er niemand
zelfs de kist is leeg
alleen is er de lucht
van afgesloten ruimte…
Zo dwars je de draden
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
730 heb jij
de waarheid in handen
of spannen de halve je web
aan trildraad gezet
bij het minste verstoren
wordt een leugen geboren
zo dwars je
de draden en spint
het onmogelijke in
tot coconnen die
erfelijk belasten dat
wat wij ooit zijn begonnen
open je web
in ruimte voor waarheid
die niet is ontgonnen
ik ben geen prooi
nooit…
De dichtheid bepaald
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
551 onwrikbaar blijf je trouw
maar aan de andere kant
breek je door
verdiep jij je in theorieën
wat mensen beweegt
waaronder een gelijksvloer ligt
is er ruimte
deze minor te verbreden
niet alleen
vanuit het boek des levens
maak je tijd vrij
het is passen en meten
de dichtheid bepaald
wat weegt het zwaarst
waarop men kan vertrouwen…
Verdwaling
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
856 Verdwaald tussen
rijen gestapelde huizen
met als enig groen
het stoplicht op de hoek
waar restanten tuinen
zwaar overbetegeld
geen ruimte bieden
voor plant, boom of dier
de stank
van open haarden
doordringend
elke romantiek
bezwaard
ons draaglijk groen
verstolt steeds meer
tot verstenend grijs
waarin je verdwijnt
als je niet…
Vrijheid
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.621 Vrijheid is nodig en fijn
alleen zijn is niet naar
het geeft mij ruimte
te zijn wie ik ben
en te kunnen blijven.
Natuurlijk voel ik liefde
uit aandacht niets tekort
maar nu is het ongepast
genoeg te willen
genietend bovendien
je blijft me echt wel zien!…
geef me
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
505 dit is alles wat ik vraag
mijn vriend
geef me een plaats
't zij nu of later
leg me vast in tijd
aan jou gegeven
ik zal de ruimte delen
met alle vrouwen
die je op je netvlies
hebt bezeten
je oor gestreeld in
hun verleden tijd
veel mooier nog
is zij, die lang het bed met je
mocht delen
maar geef mij toch een plaats
al was het…
Een punt er achter
netgedicht
4.0 met 20 stemmen
957 ik zet een punt
zomaar
zwart van tint
het blijkt meer dan een stip
die is minder ruimte gegund
doch wordt vaker
in de verste verte bemind
zo toon ik enkel
soberheid
met een pen
en wordt dit teken
vaak als onbeduidend
beschouwd
maar ook getuigt
het van een einde
soms onverwacht
men had dan liever aan
een verwachtingsvolle…
Eclips
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
586 Wij spelen een verduistering, als
we elkaar bespelen, schoonheid
weggeschonken, resoneert na iedere
trommelslag, gordijn omfloerst
de leegte, doen de stemmen zwijgen,
opent deuren van de huizen die in
doorzichtigheid te bloeden staan in het
brekend licht, geslonken ruimte breekt
uit schoorstenen, rolt zingend van de daken,
we omarmen de…
Nacht
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
869 De nacht verzacht mijn gedachten
Het moment van eindelijk rust
Als alle mensen slapen
En de maan de sterren kust
Dit is mijn tijd voor ruimte
Voor ontspanning en voor vree
Want als de zon weer opkomt
Moet ik een dag weer mee
Weer mee in alle drukte
Waar een mens zo moe van wordt
Ik laat de gordijnen nog even dicht
Mijn nacht…
Veilige hokken
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
631 haaien
en aapjes kijken
binnenblijven
tot het zonnetje schijnt
te ondergaan
bekken trekken met de vissen
meegaan in de stroom
bidden met de beren
het wordt gewoon
op den duur
niet naar buiten
te treden
ingesloten als gekooiden
door media omringd
blijven tekenen
en kleuren binnen de lijnen
uitgezet
alsof er daarbuiten geen ruimte…
Een terugkerend verwachten
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
556 in jouw tuin
rond de zwijgende bomen
die aarde vol rust
het zicht op
vele bloemenharten
een schepping vol ruimte
waar de vogels
nog zoeken, warmte vinden
in de eenvoud
de glans op het groen
het lover door de zon
wordt bespeeld
daar kleurt het leven
een overeenstemming
van vele gedachten
is er het voelen
het durven hopen…
Hergeboorte
netgedicht
3.3 met 25 stemmen
558 In de tijdelijke tijdloze ruimte
van het onmetelijke zijn
kan het wiegende net van omarming
de bron van hergeboorte worden.
Ik stap een nieuwe wereld in.…
Akoestiek
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
672 Het vermogen tot
Klank in de ruimte
Die zich aanpast
Naarmate de inhoud
Meer of minder gevuld
Reageert op resonans
Die warm klinkt
Of hol de leegte absorbeert
De schrik of streling van gehoor
Onzichtbare verbinding
Die terstond dood slaat of
Levende trillingen schept
Die het luiden schenkt
Aan wie zich laat horen
Geschreven compositie…
reizen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
657 reizen voorbij de vleugelslag
van overvliegende ganzen
tot de rand van het bevroren
meer waar de sneeuw de stilte
onderstreept als zij
van de takken glijdt
reizen naar de ijsgrens
waar loodzware leegte
de ruimte ondoordringbaar
bedekt met zwarte dekens
reizen onder de verzengende zon
die het hallucinerende leven
meedogenloos smoort…
Alles is taal
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
619 Het is wolvenweer
versleten en eenzaam hangen
de daagse woorden in de ruimte
ze spreken marteltaal
de heuvel ligt er bloot bij
een gulzig slagveld
- dat levens en dromen wegvreet -
verliest z'n laatste pluimen
begraven in lange schaduwen
zoek ik naar het serene
nu elders thuis wordt
met een huivering wordt
de doodsklokken de taal…
Hemelruim
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
561 De eenzame, zwijgende kist
zoekt de ruimte.
Zacht geronk bereikt
de wazige aarde.
Zilvervlokken op het glas
worden traag zichtbaar.
In de verte gloort
de horizon als
trillende schuim.
Getuigenis van zinkende
getijden.
Individuen opeengepakt
staren naar de
verzonken planeet,
wachtend op een
veilige haven.…
los komen
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
836 Ik heb m'n gedachten
in woorden vertaald
die mij parten spelen
ik ben verdwaald
in je bevelen
en je betuttelingen
ruimte voor gesprekken
is er nooit geweest
ook het niet willen zien
wat in de ander leeft
alleen kritiek
je moet dit
je moet dat
ik ben je woorden zat
ze vloeiden in overvloed
want jouw wil was wet
met pijn in m'n hart…
Dromenvangen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
589 Probeerde jou te vangen in die droom
waarin je me verlangend aankeek
maar je loste weer op als lucht
alsof je er nooit geweest was
Probeerde ze te vangen in de vlucht
die dromen met een beetje geluk
maar ze vielen broos uiteen
zodra ik ze dacht te omvatten
Nu de dagen kleurrijk korten
hangt de ruimte vol met vangers
al was het maar voor…
Kleurrijke muziek
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
500 ik stapte gewoon uit
maar de grond onder
mijn voeten was verdwenen
er golfde kleurrijke muziek
met een melodie die ik
ooit moet hebben geweten
warme vertrouwdheid
ademde het welkom
van een lang verwacht thuis
voelde voor het eerst
de vrijheid van het zijn
in een gezamenlijk delen
dat zich in ruimte en tijd
heeft gespreid om het…
ordinarium
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
519 zodra luchten klaren, wolken
in ruimte tuimelen
wij over eilanden dwalen
liefste, bewaak mijn dijken
onze bladstille getijden; in
leidzaam wederhoor, zo sereen
weidse wijdte; streel het
ogenblik, de stilstand van tijd
het strijken over huidse haren
schenk ons genade
tem de eindeloze zuchtrivier
dona nobis pacem…
Buitenbeentje
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
508 ik zag ze lopen
miste in alle
ogen een lach
hun trekken
proportioneel gericht
op het begin van de dag
gestuurd door een
innerlijke kracht
stemmen zij op elkaar af
alleen buitenbeentje
terug van een woeste nacht
detoneert het gezag
geeft de lach
weer wat ruimte
ja hij was het ook zat
maar wordt genegeerd
door de kudde met haast…
het pad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
448 al het kruid dat verschoten
de ruimte beheerst die we
eens hadden gevlochten
tot een samenzwering in
liefde en cadans
nu grijpen we naar de eens
gezochte paden en trachten
de balans te ervaren waarin
we liefde delen, samen
maar ook in paren
lief, jouw pad is mijn
struikeldraad, want hoe kan
ik houden van wanneer
er wolken zijn die lager…
Evenwicht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
541 De nieuwe ruimte die het ons biedt.
De saamhorigheid die het schenkt
kan geen mens ons schenken.
Het is de angst voor de dood
die ons een beter leven geeft.
Miljarden die verborgen leken
worden vrijgevig herverdeeld.
Zie! Nieuw evenwicht ontstaat
tussen ontvangen en geven,
tussen blinde haat en liefde.
Liefde, die zichzelf herstelt.…
LAIS CCXXXI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
476 Het ziet zijn lusten die haar schoonheid schilt,
als licht dat wreed door tijd en ruimte gaat
en liefde is nu, ver van ieders haat,
hoe zij ontbreken, in en aan elkaar:
verzegeld wordt het niets dat zo ontstaat,
want schrijven is niet meer dan een gebaar.…
Onze kooi
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
414 Vanuit de vrije ruimte voel ik,
dat onvoorwaardelijke liefde,
de zin van ons aller leven is.…
Vivaldi III
gedicht
3.7 met 3 stemmen
3.381 Nu is het wel duidelijk, nooit
ben je bereikbaar, zit je gesloten
in je Ospedale della Pietà
en je kijkt over het wisselende
water van de lagune, in de ruimte
van de Riva degli Schiavoni je hoort
de klanken van de viola d’amore
en de stemmen van de meisjes
die je laat zingen over de vruchten
van hun schoot: nooit jouw zonen
die je niet…