1813 resultaten.
Nacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
506 Als het gezang van vogels allang is opgehouden,
alleen de nachtegaal nog éven excelleert,
als vos en egel uit hun schuilplaats zijn gekropen
en ook de muis de duisternis begeert,
dan komt de nacht tot leven.…
De illusie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
851 bewakers
gewapend met het zwaard van de stilte
bladeren baden roerloos
als drijvende lijken van verloren seizoenen
traag kleedt de gloed zich met krimpend licht
het geluid van de nacht sluit
met een onbreekbare schaduw het luik
van de verlaten woning
de klok groeit naar klein getal
wijst ruwe vachten de richting
naar het holst van de duisternis…
Prooiboom
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
521 Over lage velden rolt dreigend de nacht uit
een zee van duisternis spoelt
als een onstuitbare vloed over het weerloze woud
het daggeluid sterft in de stilte
achter het masker van het inslapende licht
fluisteren geesten lange avondgebeden
die schijnbaar loos hun weg langs dode takken
de vaart van de wolken achterna zweven
de verstoten boom…
De rat is ook een dienaar van de Boze
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.018 De rat is ook een dienaar van de Boze,
Tehuis in oorden van bederf en stank,
Daar woekeren ziektekiemen zonder pozen,
Daar heerst de duisternis, Satan zij dank.
In de onderwereld ener grote stad,
Daar huist en jaagt en tiert de boze rat,
De drager hij der giftige bacillen,
Die steeds van afgrijzen de mens doen rillen.…
De tweehonderdjarige eik
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.506 onbeweeglijk staat hij al
tweehonderd jaar
stil te staan
geen soortgenoten
om hem heen
mistflarden draaien rond
zijn kale bol
twee kraaien krijsen
plotseling zijn naam
op de smalle landweg komt
een bestelauto aan
vormt al jaren een
richtpunt voor
't verkeer in de zon,
de regen en de
grauwe, natte duisternis
gespaard voor
de open…
Herkenning
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
599 Een winter lang in duisternis begraven,
geen hoop meer op een leven in het licht,
geen ogen meer, geen glimlach, geen gezicht,
geen water dat je diepste dorst kan laven,
alleen maar pijn en vragen, kreunen, klagen,
de muren stom, je lichaam zonder kracht,
het graan sterft in de grond nog deze nacht,
maar Iemand is er die je toch blijft dragen…
Osewoudt en Dorbeck
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
440 Een camera projecteert, wat onze geest
reflecteert; ontwikkelt in de duisternis
Wie wij willen zijn:
"De Osewoud van het licht, of de Dorbeck
Van zijn schaduwgezicht".…
STROHALM
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
803 idee
jij strohalm, mijn laatste grasspriet
De maan schreide en ik even droef
op ‘t moment dat ik daar wat stond
Jij, die ons verleden zomaar begroef,
staarde wat schuchter naar de grond
De nacht weende en ik even zacht
mijn wereld werd immers ingestort
Ik had jou grotere liefde toegedacht
maar van liefde gaf je steeds tekort
De duisternis…
Goud
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
684 Zo begon ons avontuur,
voor mij een sprong in duisternis, onzekerheid.
Een reis die vijftig jaren duurde.
Een gouden tijd vol blijheid en tevredenheid.
Een tijd om op terug te kijken.
Genoeg voor de rest van mijn bestaan.
Ook al moet ik alleen verder...
het is goed, ik kan het aan.…
het afschermen van tijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
466 vanavond draait het zwaard
in de sterkte van de pees, hangwouden
stangen lange takken aan de waarde
van hun vrees, wie ontmoet ontluistert
zich van zang dat geboeid de duisternis ontvlucht
haastige treden ontvouwen de breedte
waarlangs voeten strijken, iets gespt zich
aan de werkelijkheid die in nuances als
idolen zijn neergelegd -wellicht…
nacht ontkleedt de dag
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
596 duister in zijn macht
alleen wat licht
weerkaatst nog leven
stil of snel bewegend
knipoogt weg van mij
de bocht om en voorbij
donker laat gedachten stelen
vertaalt herinnering in beelden
flitsen pijn en zwart gekrijs
ogenwit stil schreeuwend
meer dan minder zijn
zwartangstig ademend draai ik
naar licht de nacht verwerkt
mijn duisternis…
De leegte voorbij...
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
771 Jouw licht in mijn duisternis
onzichtbare kracht
laat mij geloven,
de volheid,
wetend waarheen...
Daden van jouw barmhachtigheid
zet ik voort
in levens van anderen,
de volheid,
wetend waarheen...
...de leegte voorbij.…
Tijd als ballet?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
655 Dag en dauw laaft zich
aan het schemer, duisternis
absorbeert schaduwen.
Groots en wreed de mens
meeslepend grillig lot
de grootste dwingeland.
Slepend teloorgang
volmaakte zinneloosheid
van geleende tijd.
Het aardse spasme
ruist in zilte branding
als swingend orgasme.…
God is rood
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
531 hoogste lied op een scheefgezakte grafsteen
om zo te verfraaien wat vergeten lijkt
Hij is de fragiele klaproos in de berm
die geduldig wacht
om geplukt te worden door een kind
waarmee Hij Zijn jeugdigheid kan delen
Hij is het avondrood die het hemelgewelf in het westen als een vuur doet oplaaien
Totdat de schemer overgaat in pikzwarte duisternis…
Als liefde alles is
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
475 Als liefde alles is
en werkelijke prijs
op het eind van de reis
die onze liefde is
Als liefde alles is
van ons, van jou en mij
dan is ze nooit voorbij
een licht in duisternis
Als liefde alles is
en afscheid niet bestaat
je blijft, ook als je gaat
geen droefheid, geen gemis
Als liefde alles is
om and'ren te verstaan
en dan…
AANVAARDEN
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
494 Er achter willen komen wat God is,
hoe Zijn machten mogen heersen en werken:
iets, dat mensen graag zouden bemerken,
maar omhuld wordt door milde duisternis.
d' Almachtige blijft een geheimenis
buiten onze verstandelijke perken.
Diens Wezen met harde uitleg sterken?
Zwervende leugen vol vermeende kennis.…
Verzwindende zwerver
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
444 Als rest van een herfstwolk
residu van onvermoeibare nazomerreizen
langs hemelgewelven
die nutteloos zwerft
door zilvergrijs zwerk
zo ben ik, o luisterrijke
illustere zon
Uw aanraking
heeft mijn damp
nog niet vervluchtigd
mij eenmakend met uw
duisternis verdrijvend licht
zo drijf ik door
de advent heen
van u gescheiden
Indien…
geef het prille groen aan bomen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.694 de uren knallen nu champagne
flessen vol met schuldgevoel
het vuur loeit door de lichamen
de drank mist nooit zjn doel
het dooft de onlust
en verstilt de vragen
het brengt het knagen
tot een vage rust
het leven is te dragen als
de nacht wordt aangemaand
meer daglicht toe te laten
het geweten wordt gesust
ga de duisternis maar haten…
HERBEGIN
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
393 Vergezeld van het verblijdende Woord
de dag doorbrengen tot late schemering,
leidt helder schijnend door duisternis voort."…
Pamflet
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
512 spreekt
Prijkt daar ergens op het internet
Men moeten weten dat de leek
Het vuur gestolen heeft, en het doorgeeft
Het pamflet, het is de wond
Waaruit dagelijks pikt de adelaar
Voor altijd hangt het daar
Om het kind terug naar zijn kamer te sturen
Maar in de late donkere uren
Waarin het voorbeeld voorbeeld is
Waar, in een tijd van duisternis…
UITDELEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
570 De overheerlijke fruitsmaak misleidt
zijn genieters, zendt hen naar duisternis
van vertier, wat tot Satan dienen leidt.
Jezus, Gods Zoon, brengt zonder vermoeienis
het ooft des levens binnen het bereik
van wie Diens krachtige volgeling is.…
Herfstig september
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
901 nu hun krachtvoer geven
beukennootjes smelten op de tong
ons muziekbos speelt nu lage tonen
in de avondzon
rui-tijd
verkrijgen van nieuwe vederen
dieren krijgen langzaam
een wintervacht
Aansterkende vetlagen,
reserves tegen hongersnood
op naar de winterslaap
rust die zich voltooid
elke mens moet nu
de lichten aansteken
...duisternis…
Lachende hyena
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
600 Mijn nachten zijn als lucide leesvoer
voor de duisternis in mijn gedachten
ik heb de mensheid lief met haar gebreken
het heeft misschien geen enkel nut
dit schrijven, mijn leven, mijn gedachten
en het is ook maar de vraag
of het allemaal ergens naar toe gaat
soms lijkt het nergens dichterbij dan ooit
is de leegte onweerstaanbaar optimistisch…
de maan vertelt
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
85 raakt geen einde en begin
op deze aarde nestelen
woudreuzen als bewoners
van verre planeten in de
vergankelijkheid waarin
fantasieën breken en het
avontuur zich herenigd
voelt wanneer de zon
zwijgt en de maan voor draagt
ach ja, als de zon haar woorden verliest,
hervinden bomen en sterren elkaar in
een verhaal dat alleen
de duisternis…
De bal
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
291 De zon breekt in,
kind verzwindt,
bal overwint,
duisternis omkleedt
het schemerlicht.
Slaap steelt de rust,
kind nu onbewust
van verzwonden licht,
droomt de bal
in haar hand.…
De bal
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
208 De zon breekt in,
kind verzwindt,
bal overwint,
duisternis omkleedt
het schemerlicht.
Slaap steelt de rust,
kind nu onbewust
van verzwonden licht,
droomt de bal
in haar hand.…
Hij is hier niet.
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
310 uren,
alsof ik alles had volbracht
maar Hij is daar niet…
Ik zocht Hem in het aardse streven,
in wat vergaat, in wat verdwijnt,
in wat geen echte rust kan geven,
in wat de mens tot stof verkleint
maar Hij is daar niet…
Hij is niet waar de doden zijn,
ook niet waar ’t einde is;
maar leeft bij wie ontslapen zijn,
gered zijn uit de duisternis…
Aarzelend schijnsel
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
293 De zaklamp was een kleine toren in het gras, alsof zij voor de duisternis geschapen was. Zij kende geen gisteren, geen later, geen besluit, en zond haar schraal en aarzelend schijnsel uit.
Het donker onttrok zich. Het schijnsel bleef bestaan. Het dreef als bleke adem achter de maan.…
GEBOORTE VAN EEN GEDICHT
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
162 Een wervelwind, een razernij,
omhoog de straat uit, rond de toren,
door gaten in een wolk te boren,
van duisternis-met-bliksemschicht
een duik naar ’t verre ochtendlicht,
scherend langs meren, over bomen,
totdat dit tuimelen en stromen
tot stilstand komt, vrij onverwacht
en stolt, eer ik het had bedacht.…
schemer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
63 in dit weemoedig najaar het nut
te ervaren waarom het komen
en gaan altijd hand in hand gaan
na een volmondig en gewetensvol jaar
en wie de vergankelijkheid niet langer
als een vijand beschouwt, ontdekt
dat het leven niet ondanks, maar
mede dankzij zijn eindigheid
betekenis draagt
laat de stilte deze
woorden dragen
en de duisternis…