1853 resultaten.
achter de wereld
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
708 over de laatste
dunne waterrimpels
omdat ik te zwak ben om te baden
in de dagen van mei, in de geur van pinksterbloemen, waarheid
te dichtbij, opgelost
laag langs het geluid van angst
en je zwijgend gelaat waarin ik verdween
tezamen met je belofte waarin ik niet groeien kon
toen dagen vervlogen en elk bloemblad rook
naar verbrand hout…
Vleugelvingers en liefdeslente lichaamshuid
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
554 De tonen op de toetsen van
de piano vallen als
druppels van je hand
bij het spelen
Als vanzelf resoneren de
klanken van mijn ziel
mee
Je vingertoppen voelen aan als
zachte hamertjes op het hout
van zwart en wit en hoger
en lager
Van binnen worden dingen
aangeslagen
Ik voel je vingers bijna
van binnen, als het regent,
zoveel liefde…
Indië, mijn gerouwde liefde
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
646 ik hoor krekels
ver weg van mijn moeder
ben gebogen door tijd
van rijst en heimwee
voel de achterzijde
van mijn ziel
waar vroege warmte
de nachtelijke tranen droogt
beelden van heden
leven rond om mij
in hout en klanken
in kussens
nog op de grond
van toen
ik ruik de avondzwoele dessa
van zweet en onze kruiden
ook de hitte van…
Gerstenat
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
805 De duivel zegt, dat ik
een fust moet zijn met
houten duigen, met een
ruggengraat geringd met
ijzer, tot rand gevuld met
gerstenat, verlichting
vanuit het tapgat, waaruit
ik alleen mag tappen, alleen
daarop rust het voordeel
van de twijfel, de overgave
telt in onverzadigbare teugen
van gelagerd bokkig bier, de
grappen te weerleggen…
Vroege Voorjaarsavond
gedicht
3.4 met 41 stemmen
18.346 Er was een waas van het aanvanklijk lover
Om het afzonderlijke, zwarte hout,
En iets als zoelte zweemde de avond over,
Maar waar de wind zijn vleugel sloeg was 't koud.…
Van boom tot as ?
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
605 Zal ik mijn hout met mededogen,
tot vuurvonken hakken, tot
op een winteravond, zal ik
gloeien in jouw warme haard,
hartverwarmend zul je nestelen,
tevreden in mijn diepe stoel, je
voeten warmen aan mijn
onverteerde as, waarin je mijn
visioenen las, is het heerlijk niets
te hebben en niets te willen, samen
te verwaaien in osmose van…
NOG EENS MEI.
poëzie
4.2 met 8 stemmen
2.390 Daar ruist de vleugelslag door 't hout
Der bosduif die haar nestje bouwt;
Daar hoor ik de eerste slagen
Van 't heerlijk lied dat voor zijn bruid
De nachtegaal in 't lommer uit,
Om haar zijn min te klagen.
Wees, groene wereld! wees gegroet,
Met de eigen liefde in 't oud gemoed,
Als 't jonger hart deed kloppen.…
Bij God
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
620 De zwaarste tocht was het
door hooggebergten, wilde rotspartijen
over spiegelgladde ijsvlakten
dwars door meerdere oerwouden
haast ondoordringbaar, en doorsneden
met de meest onvoorstelbaar
wildstromende riveren
door verschillende
verschrikkelijk dorre
hete kale woestijnen
heen en terug
over diverse oceanen
met slechts een houten…
Mise-en-scène
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
504 (Speelbal op tablet)
In quick-step, jive of disco
Dansen poppen bij voorkeur
Niet, daar zij de touwtjes te ver
Hebben laten vieren en bovendien
Van mening zijn dat ze de pas
Wordt afgesneden door bewegende
Handen achter hout
Terwijl dagen opnieuw lengen
Nachten stervend korter zijn
Hanteert de schilder zijn penseel
Dichten schrijvers…
Uchtend
poëzie
3.7 met 11 stemmen
6.154 Door 't dorre hout, waarin de druplen beven,
schiet de eerste schicht zijn schelle schittering.
En sidrend beuren slanke populieren
zich op uit kille dauw, die langs de vliet
in flarden zijn sluier af laat slieren.…
Heelheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
520 Cirkels cirkelen in straten van hout. De laatste cirkel
opent in een zee van goud. De branding zingt vanuit de diepte:
werkelijkheid is aards en hemels, zichtbaar voor elkaar,
heelheid begint in de gevoeligste snaar...…
lege handen
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
1.038 Ben jij dat in die kist van hout?
Langzaam besef ik dat jij het bent
met dat rare mutsje op
Ik had je anders niet herkend.
Je handen gevouwen als een sleutelset
Je vingers bewegingsloos
in deze akelige gereedschapsdoos.…
De tekens in haar ogen
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
2.090 Verbijsterd staan hun gezichten
ingelijst
en generfd als vermolmd hout
tekenen de jaren oud zeer
De heer draagt zijn masker, onkreukbaar
naast zijn bloemende schoonheid
Voelbaar ontbreekt de chemie
Haar tere handen schrijven een geheime liefde
Haar tranen branden als inkt in zijn ziel
breekbaar is haar vuur gestolen
door hem, haar…
Met vlag en rimpel
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
735 Ík kies ervoor tot bouwval te vervallen
Gestut door looprek en een houten poot.
Geen wondermiddel tegen jicht en wallen.
Alleen Viagra voor de allerhoogste nood.
Jíj kiest ervoor je smoeltje te verbouwen
Terwijl de tijd geen vat heeft op je lijf.…
Camarillo
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
403 Daglicht toont littekens in het blanke hout
dat monter tegen elke verdrukking in leeft.
Doofheid verbergt signalen van grof en oud,
zozeer dat zwijgen de voorkeur heeft.
Mijn zwijgen belet mij niet om te zien,
te staren zelfs naar het verbleekte licht
dat een betere invalshoek biedt bovendien.
Het is de zon die ik van schuilen beticht.…
BETHLEHEM
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.297 Uit vergank'lijk, wegterend stro en hout
zou het nieuwe Woord voor altijd opblinken,
gelijk pas gevonden, onvergangbaar goud.…
Nachtgeluiden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
689 Het is nacht
en de wind speelt met de houten gong
de maan straalt
zachtmoedig
op de daken
de kamer is gevuld
met pianoklanken
klanken
die klimmen en dalen
In de stad
verstrijken de uren
gedwee
uren gevuld
met zoeken naar geluk
Zoeken
dat het geluk
verhult
Geluk
niet te vatten volheid!…
Genummerde bomen
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.228 'k Liep alleen door het woud,
En te midden van 't hout
Zag ik enkele genummerde bomen.
't Was een merk, dat ze alras zouden worden geveld.
'k Zag de houthakker, die door de heer was besteld,
Met zijn bijlen en zagen al komen.…
Wilde vinex
gedicht
3.7 met 3 stemmen
2.345 Ik loop in mijn vlinderbroekje op het terras, ogen ploppen
overal uit, uit mijn benen, mijn buik en mijn broekje is zo klein
zacht en zo champagne, hier in deze wijk met houten kades
zonder water, waar meisjesbenen tegen de gevel groeien.…
Als een tafelblad glanzend
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.539 Op bed kijken we elkaar
uit de kleren op de vloer
een jurk een hemd, meer valt niet
uit te trekken; hoe we ook op handen en knieën
bijenwas in de vloer wrijven
tot het hout was opgeeft
terwijl we elkaar op bed liggen te bekijken
op de vloer, glad as een tafelblad waarover dingen
uit eigen beweging beginnen te schuiven
tegen elkaar aan…
Beleefde landschappen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
555 Stiekem
in het gras verscholen tussen bloemen
in het scheve landschap
waar ik overdag nachtelijke vlinders zoek
bloesemt een tafel van hout
waar ik dankbaar op ga zitten
in het steengebakken panorama
leefde ik te laat
liep te lang maar ongericht
door gebakken lucht en bakerpraat
zoekend naar een passende ruimte
elders weer
in een klotsend…
BOSANEMONEN
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
575 Bladknoppen in het zwaar hangende hout
zien neer op een klein bloemenparadijs,
geboren uit modder, verdwenen ijs.
Het siddert onder sluipwind, ademt koud.…
Putven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
418 Om het dorre hout winden zich struiken
vol geurende kracht en wachtend zaad;
luchtig dak beschut oudereend en kuiken.
Veelstemmig gekwaak geeft oude boerenraad:
"Laat niemand jouw nest of grond gebruiken,
maar zoek elkaar voor wijze burenpraat."…
In de winter.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.044 Dan vaart de windvlaag
Woest door de takken,
Wild door het hout,
En wat te dor is,
Breekt hij al krakend
Af in het woud.
Maar - dat geeft brandhout
Vrij aan de grijsaard,
Huivrende bloed:
Weer rookt zijn schoorsteen,
Warm wordt zijn hutje -
Dat doet hem goed.…
Bredase Hubo
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
780 Een lange geelwitte gevel glanst zacht,
spreekt tot mensen, die denkend langs komen:
"Hierbinnen wacht hout uit de beste bomen
op kundige handen vol nieuwe daadkracht."
In de winkel sluimert arbeidende macht.
Stil gereedschap beeldhouwt vele dromen,
wil de zoekende klanten doorstromen
met een plan, dat iets toverachtigs betracht.…
Essentie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
437 Dwars door stapels fouten,
verrotte houten fundamenten,
even vele pracht momenten,
craqueleert het tot het barst.
Het knarst,
het wringt,
het volgt de nukken van de wind.
Het brengt mij weder,
tot het teder schijnsel,
van een kind.
Onbevangen.
Nakend in zijn eigen onbewust plezier.…
hangend rag
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
473 dof schrijft mijn woord ,tekent
het fijne afstemmingen als
snaren gelegd op het bewerkte hout
de wereld is kundig
maar ik verblijf in mijn huis van
hangend rag
de tijd maast gebrekkige woordspelingen
die ik zelf met moeite ontleed, eens waren het
alpen die ik beklom als een rank gesmeden
zwaard met inkepingen zonder opgelegde waarden…
Dansende bomen
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
616 dichterbij
Ga staan, wordt een boom en dans
Ik spreid mijn wortels in de grond
en plots voelt alles los
Blij roep ik naar de grijze
in een volgend leven wil ik boom zijn
waarom niet nu, je danst
De ballerina danst ook mee
ze kan niet meer toekijken
Het geluid van een motorzaag
verstoort het dansende geheel
alle bomen verstijven tot hout…
De wilde wingerd
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.132 Een krank en schamel hout,
Het minste van het woud,
Door iedre wind geslingerd,
Reikte ik mijn ranken uit,
Weerstaan, maar nooit gestuit,
Een dorre wilde wingerd.
Geen mens die naar mij zag.
Al waar ik kroop of lag,
Mijn groen ging alles dekken.
Tot in dit woest revier
De goede hovenier
Mij wijs kwam stekken!…
Haar camera
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
475 Nagenietend van pindakaas duin zee en zand
de sacrale geur van heilig hout
straalt de moeder Gods achter een
lichtpiramide in een zee van kleur
nog mooier dan ze ooit was
dan bestook ik haar met vragen
waarom is nu altijd maar even
gisteren legde een vriend
het allemaal zo goddelijk vast
bij alle foto, s die zij heeft genomen
dacht…