1964 resultaten.
eindeloos
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
850 eindeloos lang wil ik met je wandelen
eindeloos lang met je onderhandelen
hoe ver wij de verte kunnen gadeslaan
hoe ver horizon verwijderd is van maan
zoeken waar oneindigheid verdwijnt
bedenken hoe lang eeuwig duurt
waar ‘t verdwijnpunt weer verschijnt
als je nauwkeurig in het uitzicht tuurt
eindeloos lang wil ik met je lopen
om te genieten…
Witte Haven
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
578 oneindige palmenpromenade
tot aan die witte haven
waar engelen je toewuiven
zingend op een verlichte kade
je leiden naar het Paradijs
waar de Zomer eeuwig blijft.…
Aan de kust
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
546 die mij telkens doet verstenen
vast in het heden, nooit vergaan
mijn schepen op de woeste zee
die het leven mij heeft gegeven
zolang ik haar, perfect in licht geschreven
of in levenden lijve van dichtbij mee
mag maken, een minuut of tien, een halve dag
gelukkig met wat wordt gegund, gegeven,
even vanuit het hier en nu naar daar en oneindigheid…
Superieur intellect
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
795 Onbegrensd komen van gaan,
op de weg van oneindig reiken.
Kracht van kunnen van bestaan,
die toch niemand kan bereiken.
Neerkijkend op opkijkend oog,
wachtend op het klimmend oor,
dat niet weet door te breken,
alsof zijn kunnen is bezweken.
Zwemmend in de simpelheid der dingen,
lijkt het te verdrinken in zijn gaan.…
Nooit te ver.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
395 De toekomst heeft
een oneindig vergezicht
de vleugels van je adem
markeren het bewijs, dat
jouw gedachten zullen
kiemen op de wangen
van een nieuwe morgen
waaruit telkens weer
een hoopvol wijsje klinkt
goed van wil en met een
open mind van tijd, zonder
vooroordeel zal worden
gewogen, geeft ze de maan
een nieuw naam, ze ziet…
beeld van Ameland
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
535 vage lijnen
het ranke beeld van Ameland
gelijdelijk aan verschijnen
waar de tijd niet meer bestaat
en ik alles kan vergeten
de wereld even achter me laat
en niets meer hoef te weten
bedachtzaam dwaal ik door de bossen
langs heidevelden naar de kust
impressies die mijn geest verlossen
van al hetgeen me verontrust
waar een schier oneindig…
vissen aan de IJssel
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
516 hij laat het snoer ondergedompeld
in oneindigheid lopen.
het klikken op het water
wordt hemels beloond,
want een vliegtuig komt over,
dat snel de eeuwigheid bekort,
als het snoer met een helder
spetteren ingenomen wordt.…
Het kapje
netgedicht
5.0 met 37 stemmen
422 ik zag
haar ogen
boven het kapje
ze peilden mij
oneindig diep
loslaten kon ik niet
we wisten
van het prikken
toestaan of je
anders schikken
zij boog ik bood
mijn arm aan
zij voelde
hoe mijn huid
zich onder haar
vingers spanden
toen de naald in
mijn spier belandde
haar beweging
ging al terug
zij entte mij vlug
in het nauwelijks…
No. 44.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
433 toen zij met kinderogen de grote
wereld mat het grasveld een
oneindige vlakte was en de overkant
van de straat een ander land
was moeders lijf de onneembare vesting
torende boven alles uit en het kind wist dat
papa rijk was als het munten hoorde rinkelen
in de zakken van zijn bruine overjas
toen moeder in een zwarte zware kist…
Zonneklaar
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
609 Mijn dank, Rala, is schier oneindig groot
waar wacht gij echter op, is het Godot?
of was het op die ene zonnespat
uit biedermeiers wolkenhemelsferen
Waart gij die mijmeraar in zomerkleren
die dacht ik neem een gratis zonnebad
totdat het klankspel van de beiaard zwijgt
al duurt het tot de zon ter kimme neigt?…
gisteren
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
487 getijden strekken zich uit als
langarmige kwaadaardige wezens, geen
hunkering naar warmte, liefde en
onderkomen, neen morgen is reeds vervlogen
en wat rest is het oneindige niet-verlangen
zoals een treurwilg niet weet dat hij eens
als een schavuit aan het schavot
werd geknot tot iets wat
gisteren niet bestond…
Een lichte golf
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
382 dat in de
nog kortere
componenten
een eigen
natuurlijke
krul liet zien
de lengte was
een lichte golf
de schouders vrij
in variabele stijl
te dragen met
speels los accent
op golvende snelheid
je zo te zien
fietsen met gezicht
en profiel geeft
een puntgave
onaantastbaarheid
in de speels
jeugdige contouren
de donkere blik
op oneindig…
Verboden liefde
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
980 O diepe innerlijke worsteling
van armoedige eenzaamheid
het gebeurt nu slechts
in de mysterieuze sfeer
van in stilte geschreven brieven
dat heuvels beklimmen
en aan lianen hangen
dat woeste drinken
uit de oneindige woordenrivier:
In deze geschreven liefdesaffaire
ben jij de onovertroffen held
de bevrijdende Tarzan uit de jungle…
kapseizoenen
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
426 geuren en kleuren zacht
op handen door de zeurende winter
de verwarring slaat toe bij de vroege
vracht aan gele en groene ergernissen
wat de schreeuw om zomer versterkt
die onverbloembaar volgt op de lente
men verwacht regen en koude nachten
zulke buien in de o zo bezoedelde herfst
en mediterrane avonden met sterren
aan de hemel in een oneindige…
wat hij altijd al wilde
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
307 Hij wil feitelijk
de tijdelijkheid oprekken
maar niet oneindig zijn
de pijn en het bestaan
niet vergeven
maar juist leren leven
met onverzoenlijkheden
in vrede met verdriet
vertrouwen bouwen
op liefde
ten lange leste.…
KWIJTSCHELDING
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
107 Genade van de allerhoogste Heer
is zonder maat, bereikt d' Oneindigheid.
Op de zwaarste zonde, overhuifd door spijt,
kijkt Hij medelijdend en zachtzinnig neer.
Denken aan eigen euvel doet hartzeer,
wat de Hemelse gewesten verblijdt.
Tegen berouw van eigengereidheid
stelt de duivel zich volhardend teweer.…
De moeder het water
gedicht
3.4 met 37 stemmen
28.614 Het was mijn moeder, het lijfje dat daar roer-
loos stond in 't gras, alleen haar dunne haren
bewogen nog een beetje in de wind, als voer
zij over stille waatren naar een oneindig daar en
later, haar God.…
suikerbrood
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.491 hij is op haar zij is op hem
nog staan ze samen in de keuken
te minnekozen zonder rem
maar toch zijn sterke handen jeuken
hij tilt haar van het aanrecht af
en zegt ga nog wat buiten spelen
ik wil wat bakken en voor straf
moet jij straks alles met me delen
en met zijn hoofd nog bij haar zoet
oneindig deze maat van mondjes…
hij geeft zich zo graag als dichter uit
gedicht
4.0 met 3 stemmen
3.995 alleen zee staat symbool
voor de oneindigheid
die een mens
begrenst.
zolang hij dat niet vat,
drijven de wonderlijke
woorden van hem weg.…
Liefde Van Nu
hartenkreet
3.2 met 37 stemmen
2.838 Mijn eeuwige liefde wil ik je geven
Maar ik kan niets beloven
Oneindige liefde, samen voor altijd........…
Je zag met de x de spokig toov'rende i
poëzie
3.8 met 9 stemmen
1.733 Je zag met de x de spokig toov'rende i
Meefladd'ren, als de zwevende exponent
Neerstreek tot reeks, die naar 't oneind'ge rent
In stormloop naar de kringperipherie:
Omsmolt dan algebraïsche alchemie
Tot tweelingen twee legers, en 't quotiënt,
Vervloeid tot optocht van kentauren, ment
De magiër Logarithme voort naar pi.…
Heel-Al
hartenkreet
3.6 met 18 stemmen
1.342 Ik ben zo nietig tussen dat Alles
Zit hier op planeet Aarde
In 't heelal heeft dat nauwelijks waarde
Kijk naar boven in de avond
Je kijkt dan drie-dimensionaal
naar de sterren en planeten
hoe kan dit allemaal
Het heelal... voor mij oneindig
is toch niet per toeval ontstaan?…
Tunnelblik
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.312 Ze is een soort nevel
Vlak boven zoetzure zeëen
Die walmende, oneindige,
Enorme verleidingen uitspreekt
Haar kronkelend landschap
Vormt bezwerende liederen
Zoals hoge bouwsels proberen
De verte te doen vergeten
Woorden tegen aardige mensen
Nesten vol verraderlijke slangen
Alles wat ze in haar eenvoud doet
Lijkt soms in strijd te zijn…
Mijn leven
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.099 Oneindig zoals niets anders.
Geen wolken die de ondergaande zon aan het zicht onttrekken.
Onnadenkend, de vrijheid van woorden,
aaneengeregen als parels aan een snoer.
Dag en nacht verlangen.
Tegelijkertijd vreugde.
Blijheid om het leven en de kleuren.…
Rome zien en sterven...
netgedicht
3.5 met 36 stemmen
16.863 Groen, oneindig, zover het oog kan zien
hier tussen jouw heuvels en dalen,
waarin ik mezelf verlies telkenmale
en hoop op een teken van jou misschien...
Intussen valt de regen hier in stromen neer
en kilte omsluit mijn angstig lijf
de heimwee omvat mijn hart steeds weer.…
gewone jongen
gedicht
3.9 met 45 stemmen
13.562 de dichter droomt van oeverloze stromen
die traag door een oneindig laagland gaan
hij peinst over de zin van het bestaan
en wat er na de dood zo-al zal komen
hij is een god in ’t diepst van zijn gedachten
z’n ganzenveer bedwingt het perkament
beschrijft de wolkenvelden die frequent
extase of een zwaar gemijmer brachten
hij weent om bloemen…
KUSTWACHT
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
800 In de
uitgebloeide boerenworm ben ik,
in het late paardenbloemenpluis,
de uitgebrande netel, het grijsgroen
geworden sterremos, het zwart basaltblok,
het schuim van golf na golf
na golf na golf na golf:
het tot oneindig geworden wezen dat
niets voelt, niets wil, niets raadt, niets kan
dan zijn- een einder die zich eindeloos
herhaalt zonder…
Waak 2
gedicht
3.1 met 16 stemmen
8.602 Ik had nu een bevende toon, wiskundig gevoel voor oneindigheid.
Het was als altijd nacht en ik zag haar liggen
in een zonderlinge eenheid van gemurmel en slaap,
tot ze draaide rond haar binnenkant als uit een wikkel.
Het nest bleef droog, de regen buiten ruiste bedeesd.…
Lamento
netgedicht
4.4 met 21 stemmen
1.273 Hij heeft oneindig liefgehad om al
die kleine dingen en vond geluk zo
heel gewoon maar nooit of nimmer
stond hij stil bij dit intens gevoel
van heel alleen en droefenis
wat moet hij nu beginnen
De dag ebt weg, de schemer glijdt
hij ziet de schimmen dolen
de beelden spinnen in zijn hoofd
haar geur sprankelt in zijn dromen
hij hoort, hij…
Zekerheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
870 Vast staat dat overal een eind aan komt
Liefde bloedt dood
Geluid verstomt
Succes eindigt in de goot
Strijdlust verdwijnt met verraad
Blijdschap wordt woede
Nieuws eindigt in beraad
Angst vrij ben je ineens op je hoede
Licht is oneindig als het heelal
Gebroken het hart dat ik eens stal
Liefde is noodzakelijk
Tijd even vergankelijk…