2002 resultaten.
Kralen van water...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
26 Kralen van water druipen langs de muur
de dag zwijgt als een Zwitsers bankgeheim
de poes slaapt met een poot over haar kop
een hond gromt omdat hij geen slaapplek vndt
De reis duurde langer dan we dachten
wolken boetseren draken in de lucht
de dauw blijft aan onze adem hangen
het is verdomd koud onder de brug
Het sneeuwt lente op ontdooide…
Reisdoel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
453 _________________________________
Ooit voer men van het IJ
door Zuiderzee
Naar oost en zuid, langs Kaap
de Goede Hoop
Een half jaar in de baren,
knoop na knoop
En kust na kust, nam men
wat vrouwen mee
Doch 't ware doel dier
eindeloze reis
Was dat men 't volk bedient
met goud en spijs...…
Haar blauwe verte
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
520 ik heb de wind
gevraagd je te zoeken
in de vluchtige geuren
die ik van je ken
vaag ging
de reis naar
het grieks paradijs
met goddelijke stranden
waar jij cultuur
streelt met je intens
gevoelige handen en
geestelijk godinnetje speelt
je vertrok plots
ogen op morgen
een zwevende blik die
zich niet makkelijk schikt
jij wilde…
verre reizen
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
764 ik wandel door het park
ontmoet hier mijn wereld
reis zo door jou en mij
naar ver en diep
van eindig en onbekend
over dwaalwegen en uitzicht
het heelal wordt hier verkend
een zwaan drijft voort
ogend naar haar kroost
overziet dat wat moet
omdat het zo hoort
ik heb weet van verre landen
zie daar de mens
ontmoet hem in zijn tuin
vraag…
Van Dam tot Heuvel
hartenkreet
4.2 met 23 stemmen
1.732 Jouw trein zal nooit verdwalen
en zo reis je van me weg:
Veel te ver en veel te vlug.…
Haags geurtje: Eau oh Den Haag
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
907 -
is chiquer dan die van Parijs of Rome
hij overtreft mijn allerstoutste dromen
de Residentie baadt weer in grandeur
ook nooit meer vrees ik heimwee of getreur
ik heb op reis een flesje meegenomen
en sproeide onzelfzuchtig met aromen
de inhoud bleek een lust voor mijn humeur
al spraken reisgenoten van terreur
...…
gespoord
netgedicht
1.6 met 8 stemmen
530 ze sprak tot hem
met een zachte blik
ogen die zomaar keken
zien wilden wie hij was
en een mond vol tanden
glimde hem open aan
ongewend aan de mens
bleef hij een seconde hangen
tussen wat en waarom
- spreken of zwijgen
de wereld of zichzelf -
en hij antwoordde
de rest van de reis
bleef het stil rondom
niets dan stuurse lui
te tam…
Liefdeslied
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.568 Ze is veel meer dan alleen de manier
Niet slechts de belofte van pen en papier
Maar vooral wat daar voorbij ligt
Een meeslepend verhaal, een ontroerend gedicht
Ze is veel meer dan een brochure voor een vakantie
Niet slechts een een-dimensionale garantie
Ze is vooral de beleving van de reis
Een zonsondergang in Kenia, noorderlicht boven het…
Uit zicht loos
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
873 geest
heeft haar
ingehaald
die ene laatste bocht,
onoverzichtelijk
wijst nog niet
de route
haar tijd ademt
komende en gaande
maanden
sprakeloos
knikt zij ja
tegen de muur
daar waar haar leven
de laatste grens
heeft getekend
wit, maar ook
levendig schateren
foto's naar het
verleden
zonder dwalen
gaat deze laatste reis…
Bureaublad zonder franje
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
593 Ontdaan van meer en
losgelaten bladderverf
gaat deze reis naar binnen:
iconen op mijn pad
Langs langvervlogen beelden
nu zelden zonnig ingekleurd
langs steile rots vol diamant
van bitterzoete dromen
In harmonie en dissonant
van oude liefdesliederen
als wonden aan het oppervlak
de huid nog vurig van het branden
Zo loeiend is de zomerzon…
Geluk is levenskunst
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
710 verliezen soms de
oriënterende grip op ‘t leven
gevaar van sleur
onbewust bestaan in ‘n flow
ligt op de loer op
wegen zonder pleisterplaats
van vermaak
de kale stilte
is een dood zonder sterven
is het overpad
naar het absolute niets aan
gene zijde
geluk is geen plek
maar ‘n niet eindigende weg
van verandering
lange reis…
Jeugd
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
931 Dit jonge lijf vol jeudig vuur
stortte zich in reis en avontuur.
Nooit was er enig bezwaar
tegen elk vermeend gevaar..
Ik genas van elk klein malheur
zonder de hand van een docteur.
De vrijheid van dit bonte leven
werd uiteindelijk toch versneden.
Helaas verscheen dit kort bericht:
De dichter.. is erin gebleven...…
hoge horizon
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
931 het staren boeit hem
hoe het door straten wandelt
en herbegint
als een licht geroezemoes
de reis
die hij alleen moet maken, verdonkert
in een eindeloze vlakte met zijn denken
er tegenover en waar alles
zo ontzettend groot is, dreigt uiteen te vallen
tot het herbegint
zich langzaam
weer inlijft
met spoorzoekers en vleugels…
Ziekentroost
poëzie
3.2 met 9 stemmen
4.845 Toen kwam de kans: met een vermolmd karveel
Maakte hij de reis die niemand vóór hem deed,
Veroverde met honderd man Peroe.
Vijftig was hij, ik dertig maar: wie weet
Ontdek ik niet het zesde werelddeel,
Al ben ik nu na een paar stappen moe?
---------------------------------------------------…
OPNIEUW
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
908 Begonnen is de reeks
die het leven tekent
hiaten zijn het kenmerk
haperingen en overslaan
toch keert het ritme terug
onverwacht maar passend in de tijd
onaangekondigd en onbegrepen
in een alles of niets
even is het er, direct weer weg
ophalen en dicteren in zinnen
spiegelend in inzichten
naar een op- en afzien
telt alles wel mee op reis…
DAT IN ONZE HUIDEN BRANDT?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
486 De tekenen ontnemen elke zekerheid haar glans
En benoemen de reis tot koning van ons geluk.…
Blik in de toekomst
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
848 De ramp ten spijt voel ik me in m'n schik:
die reis had ik op tijd geannuleerd.
Vooruitziend was op dat moment m'n blik.
Door deze zegen ben ik ongedeerd.
Ter elfder ure werd bekend, dat ik
een medepassagier zou zijn van Geert.…
TANKA'S VAN VERDWIJNEND EN VERSCHIJNEND BELEVEN
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
469 Een reis gaan maken,
's morgens vroeg vertrekken;
op gras en daken
glanzen zonnestrepen,
wekken vrolijke vragen.
De hoge oever
is vol luchtig fluitenkruid:
tere zuiverheid
van fijn versnipperd wit
geeft golvende gedachten.…
het ranke papier
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
602 in mij is geen poëzie verrezen
‘k ben slechts wat as
en steeds op reis door het vuur
dat mij niet doodt
zie hier, ik draag de dag voorhenen
nog in mijn hand
‘k laat niet los al zou dat me wel
verheven, verheven bovenal
in de zocht van elk gewoontedier
neen, laat mij maar
mijn eigen piraat wezen
die zijn bonte kleuren
schouwt zoals…
Zij weten
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
561 Sinds Dodenherdenking
reis ik mee met de Mei-Express
in volstrekte stilte
met de gestorvenen
om ze levend te houden
Alleen zij verstaan
het onhoorbare
zij weten
Ze voorspellen mij
het loon voor dit gedenken:
eerst hoon en beschimping
daarna het negeren van mijn beeld
tot slot de censurering
de eliminatie, de wegzuivering
zij…
niets blijft behalve jij
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
678 hoe vaak ik jou ook droomde
in dromen en zoet mijn fantasie
de werkelijkheid voorspelde
ik spelde de zinnen
van beminnen in woorden
ongehoord tot de klanken
voor jou galmend misvormd
daar ik hen niet over mijn lippen kon tillen
zodat slechts de stilte
over onze ruggen kroop
en de hoop op later
de reis per seconde vertraagde
onverteerbaar…
Zielen te schilderen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
460 de zin van het leven te zoeken
zielen te schilderen op linnen doeken
er waren doelen om te bereiken
ervaring lag voor het grijpen
maar verbazing vroeg steeds om meer
in reiken naar hemel en hel
dacht ik de grenzen te weten
waarbinnen het antwoord zou zijn
helaas was ik
mijn lichaam vergeten dat
aan aarde gebonden niet mee kon op reis…
afscheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
658 scheer als een vogel in vrijheid
over land, rivieren en zee
naar daar waar harten begeren,
ik blijf, maar reis met je mee.
vlieg uit en voel geen bezwaren,
jouw jaren zijn nu aan de beurt,
geeft toe aan het vuur van de passie,
ervaar hoe een rozentuin geurt.…
Apogeum
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
417 Aan het begin van een lange reis
Langs zilveren oevers, over glooiende velden
Zijn bloemen uit honing gehouwen
Om te leven met zachte hand, nog niet tegen elke prijs
Aan het eind van moezijn, van opgeklommen jaren
Van verwilderd bederf en doorvlochten angsten
Blijven lege tafels en stoelen over
Die in ultiem samenzijn stof vergaren
In de…
Zijn eigen schaduw?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
478 tenminste
als men de voortekens leest
ontdaan door de lege ruimten
van de tijd
nog onwetend waar de reis
eindigt of begint,
de toekomst
ligt diep verborgen
in zijn binnenste
rolt de mens zijn eigen schaduw uit.…
Amandine
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
623 we spraken af op het terras
van restaurant 'le gourmand'
het was bijna dertig jaar
geleden
-ik heb je nooit gekend-
we groetten elkaar als oude
bekenden en je vertelde me
van vroeger en van nu
-dat ik je niet gekend heb-
ik herkende je geur als
die van mijn eigen huis
als na een lange reis
-ik herinner me wat ik nooit heb…
Van hier naar het uitspansel en terug
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
476 Vanuit de hemelboog
Boven in mijn hersenpan
Reis ik in de capsule
Die mij royaal ter
Beschikking is gesteld
Naar het uitspansel
Dat zich onmetelijk
Boven mijn heelal
Uitstrekt -
Planeten zie ik,
Sterrenhemels,
Melkwegen te veel
Om te tellen -
Ergens halverwege
Kom ik de Hubble
Tegen die met
Zes en zestig duizend…
Geen weten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
639 De oude schilderingen
verwonderen ons nog steeds
in de huidige tijd
langzaamaan worden we van geheimen bevrijd
Geschapen
vanuit de geest
in de ongereptheid
van de natuur
maakten de mensen van toen
hun reis
creëerden
wonderschone cultuur
De god
van vroeger
heeft ons
veel moois
gegeven
inspiratie
voor verder leven
is er iets…
Laatste vlucht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
645 vliegen en vluchten
in grenzeloos gerede geruchten
naar de verste verten
als vogels heen en weer
en strijken in verre gehuchten
naamloos nederig ter neer
ze smullen van de verste vruchten
van eindeloze ziedende zuchten
zo worden woorden
in gezangen vol verlangen
naar de bronzen herfst
hunkerend neergelegd
vergezel mij op mijn reis…
op jonge leeftijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
412 het is nog geen voorjaar als hij
zijn jas dichttrekt en zijn reis vervolgt
-grappig hoe de lichtval steeds opschuift,
de aarde lijkt wel dronken…