1504 resultaten.
OLV Kerk, Breda
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 Ik keek door de bril van bisschop Ernst
en alles zag er opeens toch verdomd scherp
uit. Zelfs het orgel begon te glunderen
doorheen zijn gouden opsmuk. De leeuwen
stortten neer en maakten een brullende
rondedans.…
Cinque Terre
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
591 reiken
om van grote hoogte weer
een gekleurde schat te zien
alsof God zelf zijn dobbelstenen had laten vallen
her en der tussen puntige rotsen
om daarna aandachtig en frivool
met tandenborstel, zeef en ecoline
in het rond te zitten spatten
een kladje smaragd en azuur
subtiel over de schouder
om ook het water te kleuren
tot tegen de scherpe…
wekker
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
599 Zijn interne wekker staat al van kindsbeen af
op scherp en op vroeg.
Dat is zo zijn hele leven gebleven.
Tijdens de examens ging hij vroeg slapen
om weer om drie uur op de staan.
Het was maar één periode in zijn leven
dat die interne wekker een beetje sputterde.
Dat was tijdens zijn puberteit.…
gezicht op de haven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
608 een scherpe steven snijdt met weinig gerucht
diepe zee aan. we raken buitengaats.
er is een wisselend tij van mist,
de zware deining onaangevochten
vloeiend traag grommend donker
zinkend om weer hoog te komen
als een zware berg zout water.
waarom toch varen naar de rotskam,
de kou in het want.
in het raam ligt een onbewogen haven.…
Arena Revisited 2
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
487 Woordenaar scherp de punt van uw ganzenveer
kruis op de zandvloer fair de degens telkens weer.
Welkom dichter van het hoogste woord
balanceur op het schrijverskoord.
Kom binnen beoefenaar van pennenproeven
speel het taalspel zonder af te troeven.
U allen vaart in dezelfde schrijvers-boot
u bent niet meer of minder klein of groot.…
Het Groene Hart
netgedicht
2.9 met 21 stemmen
190 Knotwilgen staan als trouwe wachters in de klei
langs de kronkelende paden van het oude land,
terwijl weidevogels hun scherpe roep laten horen
boven de sappige, diepgroene graslanden.…
Duister van de ratten
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
378 die van de prille vormgeving
in mijn beperkte denkwereld
op een elitaire schrijverssite
van dit groene kikkerland
waar mens en mening
waarheid mennen
de zilvervis de meeuw
in de bek leert kennen
als blauwe avond stil
de zwarte nacht ontmoet
een diepte ver van hier
in het duister van de ratten
waar geld niets waard is
woorden scherpe…
Mooi grijs
netgedicht
1.5 met 6 stemmen
578 Een archief van
vele kleine indrukken, waarvan tijd de scherpe randjes heeft verzacht.
Mijn huid vormt een
landkaart van ontroering, getekend
door alles wat mij werkelijk raakte. De stormen zijn
gaan liggen in een stil weten, waar rust nu veel meer zegt dan elk woord.…
Het vroege uur
netgedicht
1.5 met 13 stemmen
399 Daar klinkt je eerste
parelende groet, scherpe en heldere
klanken vanaf kale tak. Je kleine borst een vlammetje
in de ochtendkou, terwijl je de schemering voorzichtig openbreekt.
Ik hoor de trilling in je
hoge, broze toon, elke noot komt binnen
zonder filter of verweer.…
De spiegeling van de ziel
netgedicht
2.3 met 20 stemmen
578 Bomen zie ik recht in de
heldere spiegel staan, elk blaadje scherp
en zonder oordeel aanwezig. Zoals het water ontvangt
wat de hemel geeft, zo laat ik de ballast eindelijk naar de bodem zakken.
In deze open stilte word ik
opnieuw transparant, niet langer overspoeld,
maar simpelweg verbonden.…
Langzaam kijken
netgedicht
2.6 met 32 stemmen
1.259 En als de wereld te scherp,
te snel door mij heen beweegt, zoek ik
de helderheid op die binnenin blijft - een plek waar
ik opnieuw kan beginnen, zoals een fotograaf die zijn lens afstemt.…
Waterig
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
392 wilde trekken
strak en klein,
liet zij haar waterige waarheid
door alles heen zijn,
de blauwe vlek zocht rood
een zwervend paar
verloor zijn naam in paars,
en werd iets anders daar
ik noemde het verraad,
ik noemde het verlies,
terwijl de kleur slechts
deed wat water kiest
maar langzaam zag ik
in het natte licht
hoe elke scherpe…
Je weet nooit
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
201 Maar ergens
blijft een zin liggen,
stil en scherp,
een vonk
in de zak van iemand
die het vuur allang vergeten was.
Een opmerking.
Een groet.
Zo klein,
bijna te licht
om gewicht te hebben.
En toch.
Je weet nooit
hoe lang iets wat je zegt
blijft wonen in het hoofd,
of het hart,
van een ander.…
Knaagdierknap…
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
9 Deze strakke kaaklijn leeft in een gouden kooi
zijn scherpe blik is op de omzet gericht
de wijsheid achter het gestunt in de folder
vol gespeelde vrolijkheid en zakelijk inzicht
Tanden staan knaagdierknap naar voren
zijn neusje hamstert overal rond
knabbelend aan de kruimels op de grond
wat men erg aantrekkelijk vindt
Omdat charme op knuffelniveau…
Waar de bomen niet oordelen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
161 Zijn blik staat op scherp.
Elk moment is een nieuw begin.
De seizoenen buiten wachten op hem.
Hij loopt de vrijheid tegemoet.…
De jonge meeuw
netgedicht
2.4 met 16 stemmen
222 Met een scherpe, donkere blik kijkt ze omhoog,
voorbij de rand van de menselijke wereld.
Er schuilt een stille wijsheid in haar jonge kop,
een verlangen naar de oneindige zoute lucht.
Haar veren dragen het patroon van de branding,
een mozaïek van schaduw en bleek zand.…
Ouder
netgedicht
4.3 met 22 stemmen
1.524 Op het scherp van de snee stond hij op,
liet het leven zijn gang niet gaan en wanneer
de dageraad er was, streek hij de plooien glad,
de kruimels uit het bange laken, tastend nog.
Maar allengs kreeg hij vorm.…
Herinnering
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.040 De Klappers die staan roerloos langs de post
En in de verte hoort hij kamponghondjes blaffen
Hij had zo graag nog even willen maffen
Maar het was tijd,zijn maat moest worden afgelost
En even later loopt hij de hondenwacht
Met in de arm, op scherp zijn dienstgeweer
Hij vreest gevaar, en dat komt altijd weer
Benauwder nog dan overdag--dat is…
Een Gelders lied
poëzie
2.9 met 13 stemmen
4.172 Mijn arm is 't wild geducht:
De reebok helpt geen vlucht,
Het zwijn geen scherpe tand,
Als, in mijn dreigend roer,
Een snelle dood ontbrandt.
Ik smaâ de lauwer niet,
Die 't koor des Vredes biedt,
Maar schat een andre meer!
De krans, door 't zwaard verdiend,
Is ook een krans der Eer!…
Avondgoud
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
8 De avond verstilt
een merel zwijgt op een tak
goud rust op het land
De avondzon legt koper
over het open land, waar schaduwen
langzaam de paden vervagen, gras drinkt de laatste
warmte uit de lucht, terwijl de wereld haar scherpe lijnen verliest.…
Mobiele massa
netgedicht
4.9 met 31 stemmen
1.130 Treinend door nevelsierend Nederland
Heb ik vele koeien en schapen afgelegd
Slurpend scherp ziend naar buiten kijkend
Verken ik de wisselende treintrajecten kant
De trein massaal is superindividueel
Verlies me in de massa als geen een
Vergeet totaal mijn eigen werkelijkheid
Hoewel levend onderdeel van deze tijd
Zij slaapt hij leest stil…
Toen wij nog jong waren
gedicht
3.4 met 19 stemmen
10.569 lange roerloze
roestige trein zagen, onbestaanbaar alleen
in het oog van een hevige leegte, riep jij
terwijl je de hemel een kushand toewierp
ik ben een reisgids kinderen
leer mij lezen
en 's avonds op het plein onder kwijnende palmen
waren er wijn en olijven en een ritselend zwijgen
uit klagende kelen en het donker was week
op het scherp…
Baron Achterberg
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.232 De boerenzoon
die de pen hanteerde alsof het een spade was,
stootte bij het spitten op steen, wat iedere
schep deed breken, al was hij nog zo scherp
in zijn adellijke geschriften.…
De boom
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.952 Donker en grauw en waar kijk je naar
Eenzaam en geen andere boom te zien
Krom, door ouderdom versleten,
bijzonder als je bent,
jij wordt dus niet vergeten
Donker en grauw, een oude vrouw
Geen heeft zo’n zware kroon of van die wilde takken
Het is alsof de wind ze telkens weer wil pakken
Een bos hout, samengebonden op je kromme rug
Scherp…
Droomdrogsel
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
600 Daar tuimel je uit je ziel
Drollig draaiend verspijkt puntend
Kies kas gekozen hazenpad
Manliefde druppelig vergooiend
Spetters op klevende oogharen
Knipperende knaspige pupillen
Blind blad blader zijn fijn venijn
Wiegel weg gevlogen warmte
Met glasvensterige scherpe stukken
Steek je wulps woest stotend
In zeisige zolvende zachte man
Hieper…
Besluit
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
654 Ik heb mijn boom verzaagd tot planken
O wat hield ik van haar oude hout
en haar jaarlijks groene takken,
mijn eigen meters regenwoud
Ik heb haar omgehakt na zoveel jaren,
met haar stam zwaar in de grond;
de reden kan ik niet verklaren,
de spaanders vlogen in het rond
Ik weet alleen nog dat ik plots
de bijl vond in mijn handen
en het scherp…
Blijvend verdriet
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
736 Ik lees in elke hoek van mijn villa
een ander boek, dat houdt me scherp.
Joost en zijn Rothko-fascinatie, we
hadden het moeten zien aankomen en
hem in de boeien moeten slaan.
Of met Haldol vergiftigen en in
een gesloten afdeling droppen.…
De trein
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
879 bleven niet
"Vriendschap is als een trein",
zei jij altijd
Mensen passeren, worden vrienden
Ze stappen in en ook weer uit
Wanneer de jaren sneller gaan
Dendert de trein steeds verder voort
10 jaar mocht ik blijven
Tot die vreselijke dag
Toen al je leugens braken
Je harde woorden raakten mij
Plotseling, heel onverwacht
Vlijmend scherp…
Mijn stad, jouw stad?
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
567 De stad heeft zich weer gemeld
de balkondeur geopend, straatgejoel
zwelt aan door jengelende logistiek,
scherp gedrein van tramrails snelt
door de sirene geest van ijle lucht
de linden werpen met een
hoofse neiging in hun kale
kruinen elkaar de zwarte
jassen van de kraaien toe
boven de daken in een
verbale dramatiek schildert
een…
Zolang de muze wil
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
616 Ook ik pak potlood en papier
scherp de zintuigen en rangschik de woorden.
Twee tinten grijs,
donker en licht,
vervagende horizon.
Golven breken,
schuim spat uiteen
op blokken basalt.
Het is alsof
de grauwsluier oplost
in nieuwe vergezichten.…