Alle inzendingen over uitgesponnen grijs

1824 resultaten.

Sorteren op:

Onechtgenoot

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 705
Zeeuwse eilanden heb ik gedroomd Terneuzen grijs zien worden Dow Chemical tot aan de horizon. Je kwam naar mij toe en samen zoenden we november door bossen die van kleur verschoten. Als een ridder staalde ik mezelf gepantserde vleugels bad ik devoot jouw harnas te zijn.…

Nu de drukte even wijkt...

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 782
Nu de drukte even wijkt en 's nachts de sterren glanzen weten we misschien voor even wat er echt toe doet en waarvoor we leven; Grauw en grijs zijn soms de luchten en de hemel lijkt van staal; tot er plots een helder schijnsel oplicht en het niet-weten, het niet-begrijpen, niet-kunnen-verklaren openscheurt tot brandende ervaring: alles…
Adeleyd13 december 2007Lees meer >

schaduw in de mist

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 516
Schaduw in de mist Soms is alles zo vaag Zo ver weg Probeer het te pakken, doch geen gevoel,onbereikbaar Mijn ogen zijn nat Mijn huid is kil De mond wijd open Klaar voor een schreeuw Geen geluid, ’t is stil Geen wind, geen vogels, niets Ik staar om me heen Overal leegte Als een grijs gordijn die me mijn zicht ontneemt Probeer te bewegen…
P.M.Matthes31 december 2007Lees meer >

de limo

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.011
haar lippen gingen nog net zo rap en glinsterden in decemberlicht zoals de morgendauw toen in april het haar dat hij nooit ontplooide was grijs geworden gestuwd nu in een wrong de lange manen die ze eens sierlijk uitschudde als ze met hem gezwommen had aan de dijk bij opkomend water hij hoorde haar niet meer hij was weer op dat…

De doopfontein

hartenkreet
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.579
Een druppeltje water rein Op jouw hoofdje, kindje klein Gods zegen wordt je beloofd Met symbolisch, water op je hoofd God neemt je mee op levensreis De rust kun je vinden in zijn zegen Van baby'tje tot oud mannetje grijs Je begeleidend op al jouw wegen 's Avonds al ga je naar jouw bedje Nog even aan God een klein gebedje De herder waakt…
Gizmo7 juni 2004Lees meer >

Gekleurd verlangen

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 907
Zweven op een roze wolk geeft geen onweer in gedachten grijs en grauw als regendruppels schrijf jij letters in blauw glas van een geel getinte toekomst mistig, wazig en onbeschadigd zul jij nooit échte liefde proeven als zilver goud wordt en ik jou lees voelt mijn lichaam de ijzige kou van een beschadigd hart waar rood door blauwe…
metha8 juli 2004Lees meer >

Vandaag

hartenkreet
4.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.174
Maar aan het einde van het muurtje wordt alles weer grijs op zwart, mijn handen gaan weer wennen aan de stilte van een koude nacht… traag wervelen mijn tranen langs oude rimpels op het eenzame en verlaten pad.…

in een luchtgeschilderd paradijs

netgedicht
3.1 met 20 stemmen aantal keer bekeken 5.890
door het grijs van lood brandschildert zon de kleuren in het marmer de vloer is wit dooraderd gepolijst met vele handen uit een lang verleden tijd zuilen dragen in etages stukjes hemel naar de toren in een luchtgeschilderd paradijs heiligen staan nu vooraan hebben voor de Heer geleden prevelen bevroren zijn gebeden hun litanieën…
wil melker16 januari 2004Lees meer >

de morgenster

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 817
aan het water staat de stramme reiger een grijs en heilbegerig quiëtist ademloos te wachten wat ik weiger op wat verschijnt en altijd wordt gewist ik wil verlossing ik wil licht en lucht ik sla de strak gespannen trommelwand dwars door het water heen maar geen gerucht geen zucht wordt hoorbaar in omringend land een rabbi dwingt mij uit…

vertrouwen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.194
De nachten dwalen in een donker paradijs, als dan het zwart zijn gloed verliest, is daar het onbestemde grijs, treurend aan de horizon. De nevel gaat niet weg, ze ligt omsloten in een waas van ijle lucht die nu en dan weer vlucht naar stil verlangen van horizon tot horizon.…

Soms vraag ik nuchter

poëzie
3.8 met 23 stemmen aantal keer bekeken 2.796
Ja, zeg ik daarom, dat 'k oud ben en grijs, Opdat 't zal schijnen: Wat hij zegt, is waar? Of knaagt de twijfel na mijn wetenschap Hong'rig 't geloof stuk in mijn dichterschap? - Ik meende altijd, ik was geen huichelaar.…

De herfst van ons leven

hartenkreet
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.392
Wij zijn in de herfst van ons leven jij verliest je haren en wordt grijs, ik word kleiner en krijg rimpels maar samen zijn we (eigen) wijs. De tijd heeft ons veel dingen geleerd die we vroeger niet hebben geweten. We leerden lief te hebben zodat we het nooit meer vergeten.…
moeke11 maart 2004Lees meer >

De laatste dagen

netgedicht
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.018
vermaakt en het mooie klatergoud werd helemaal uitgeloogd maar wat er overblijft dat hoeft geen wrevel want die groene velden van het eerste ogenblik dragen tere bloesems naar het avondland ik weet het van de pijn om het trager worden en het vage zoeken naar de overkant ik ken ook dat schrijnen als mijn dorre bladeren grijs…
Verdano16 maart 2004Lees meer >

Eindeloos

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.370
Het oude houten hekje kreunt zijn matig onderhouden luid als ik hem traag achter me sluit toch lijkt het of de stilte leunt tegen bejaard gebogen bomen die knikkebollend tijd verdromen ik zie de jaren vaag vergaan uit vergeten grijs verleden en in marmer vers gesneden nadenkend blijf ik even staan bij hetgeen jouw rustplaats is maar…
sacrajewa11 februari 2006Lees meer >

klare nonsens

hartenkreet
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.097
verstrengelende benen omklemmen mijn ziel innig gelijkgestemd in een klampende reflectie in het vruchtbare dal waar kometen vergaderen de aarde in een grijs gevaar slachtoffer van dit tijdssyndroom de kansen van slagen zijn nihil onrechtvaardig eigen schuld toch kwaliteitsbeheersing is onheilig volken veranderen en groene zeep helpt…
klaes1 maart 2006Lees meer >

ze speelden wat met lucht

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 693
ik zag handen groeien uit de muur cement viel naar beneden vingers scheurden zachtjes het behang reepjes uit een grijs verleden ze speelden wat met lucht vormden vage klanken waarvan de letters dansten tot een zware zucht het leek een oud verhaal de woorden jankten angst schreeuwde kleuren in de lucht die zwaar geladen neersloeg…

Waar de sneeuw de morgen legt

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 831
vandaan en ik kijk in het verleden waar de tijd zich laat vergaan oorlog, honger onmacht in gevoelsgeweld het is de zwaarte van niet kunnen wat mijn hart het willen meldt klokken spreken in de verte geven waarheid aan de nacht laten mij de hoop bekijken als het zwart het wit verwacht tere vlokken uit de hemel sterren door het grijs…
John Kroos18 augustus 2006Lees meer >

rond je hart in steen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 659
gaan verdrogen ik hak je trekken uit basalt en rond je hart in steen ik snoei je wortels en jij aast het polderland waar ooit jouw jeugd verloederde in pesterij en jij de klappen kreeg maar niemand je bemoederde een eigen weg ben je gegaan in een ambulant bestaan als huurder en passant je vastigheid verkommerde de dagen grijs…
wil melker3 september 2006Lees meer >

Reisgedicht

netgedicht
4.3 met 31 stemmen aantal keer bekeken 3.110
Er was eens een reis Opwelling van gevoel Zolang verdrukt geweest Even een sprank van hoop Een beving van contact Mijn eerste haar was grijs Gesprek zonder doel Boeide het meest Mijn zuivere ik Gaf even vrij van zorg Los van daags geworg Emotie ten doop De contactsinus heeft zijn top Gaat licht dalen Mijn eigen wijs Zegt mij…
Rikus Kiers8 november 2006Lees meer >

De Herfst

hartenkreet
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.026
Ochtenden grijs en kil, weer een uur tijdsverschil. De zomer is gegaan, met de lange avonden is het gedaan. De herfst is gekomen als immigrant, die zich tot aan de winter vestigt in ons land.…

Droma

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 554
Wanneer het laatste licht gaat slapen gaan de zware gordijnen toe weer sluit zij de donkere dagen haar ogen zijn zo hopeloos moe in plaats van het schaapjes tellen telt zij de spijlen van het bed met één druk kan zij om aandacht bellen maar haast heeft het ontbijt al klaargezet de po-stoel is allang in ruste grauw en grijs, een dode kleur…
metha2 december 2008Lees meer >

De traan

hartenkreet
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.113
Ik verzet me tegen de gedachten Zinloos Ik denk het ondenkbare Bliksemflits Mijn hoofd begint te tollen, in een sneltreinvaart de wereld rond Bewustzijn Een wolk probeert zich sterk te houden, desondanks Zij Ik verlang naar de zon, die met een stralende lach, mij uit een deken van grijs redt Ze zoekt haar weg Ik klem mijn kaken…
Carolina18 december 2008Lees meer >

Alsof

gedicht
3.2 met 37 stemmen aantal keer bekeken 15.283
Wisten we hoe ons geprezen grijs goed in een oogwenk met kracht door neus en oor - we zouden de woorden wegvegen, voor altijd zwijgen, als we konden. ---------------------------------- uit: Parmentier, jrg. 12 nr. 1.…
Anna Enquist21 februari 2021Lees meer >

Tweede akte/ de zon was dood

netgedicht
4.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 688
De zon was dood en de aarde kleurde bloedrood verdriet voorbij want materie kent dat niet het is fysieker dan dat de oude God was onder zijn eigen lichtgewicht bezweken gedoofd in een wit geboortekanaal Duister het andere kon nu schijnen grijs licht ruis van fotonen een beetje als uit de ether verdwenen teevee kanalen het dode meisje…

Nevelvingers

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 610
Waar zich ooit de velden uitstrekten Met de kleuren van een bont palet Ontstaat een nevel, grijs en star Schoonheid onttrekkende zielenspinsels Nevelvingers Steeds dichterbij Intense waanzin Omhelsde je steeds meer De marmeren poort naar Het schaduwwoud Uitnodigend en Zonder vrees Trad jij daar binnen Op zoek naar...maar Besef van…

oudje

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 902
dekhengst en de beste stuurlui staan aan wal hier is mijn gal vevloekt dit bal zij verliet die oude bloem een zoen voor haar jong dat zie ik als een goed sterk krachtig gebaar mijn haar nog steeds niet grijs tijd is het bewijs van uw oude gezicht en zij?…

- Stiltegebied -

netgedicht
4.8 met 49 stemmen aantal keer bekeken 1.272
Stiltegebied, zo worden gedachten geweerd de rust van stilte lijkt grijs verweerd. Onbekend kwetsend is het stil zijn zichzelf, verbiedt het praten van wat hartpijn verteld.…

Ommekeer

netgedicht
4.4 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.565
het loof, gekleurd of vaal bedekt mijn wereld almaar meer ik ben op weg naar innerlijke taal spreken wordt zuchten naar een veer in het park waar ik vertoef lijken alle lichten te doven het aardsparadijs toont zich grijs en droef alleen eenden zie ik in een lage mist geloven het lijkt altijd zo onverwacht als ik de andere kant ervaar…

Op zijn kale kop

poëzie
2.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 3.979
Bij 't opstaan zuchtte ik dat mijn haar grijs werd, En dat het uitviel bij het slapen gaan. Mijn laatste lokken koesterde ik als kostbaarheden, Nu zijn ze weg en ik ben opgelucht.…

zullen we

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.594
ja we gaan en verdwenen allebei in het grijs - ‘t spoor bracht ons samen - lieve ogen warmden winter kou verdween koffie met geklets glimmende koontjes - een schater lachte ons toe - de verlate kok bakte wat moois en lekkers van het vers gesneden vlees en net gevangen vis - blikken wisselden met woorden - tevreden tikte de…