10152 resultaten.
Een zin, een woord
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
543 Een kalme lucht die
regen torst en vallen laat
ook waar geen droogte is,
maar die doet dromen van de lente.
Een woord dat niet gezegd,
toch klinkt in dromen en verwachten.
De traagheid der gedachten
tot vrede brengt, tot moed soms ook.…
ik ken je geheimpjes
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
707 ik ken
je geheimpjes
die je bewaart
want tijdens
je dromen
mompel je woordjes
je mond
vertelt veel
pikante verhaaltjes
mijn oren
staan open maar
in geen enkele zin
hoor ik
mijn naam vallen
en dat vind ik zo triest
die nacht
maakt me bang
om je hart te verliezen
ik verlang
naar de morgen
want dan…
Zijn stukjes hemel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
497 er zweven altijd
gedachten die
ik wil weven tot een
herkenbaar patroon
eerst ze op vorm
en kleuren schikken
de lagen meten van
emoties tegen vergeten
toch vallen er
een paar uit de toon
zij zijn uniek in
verbeelden en droom
alsof zij zomaar uit
een ander dimensie
zijn gegleden in een
ultra creatief moment
zij dateren verbazing…
In Verliezen ben ik.......
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
643 Zelfs als je uitglijdt
laat ik je niet vallen.
De grootste hobbel,
is met jou geen strijd.
Jij vult mijn leven
en geeft het zin.
Soms ben je het laatste
waar ik van wil dromen,
vaak ben je de enige er in.…
Als je dood bent...
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
855 Spontaan liet zij een pareltje uit haar mond vallen.
Zomaar, ongevraagd sprak zij:
'Als je dood bent,
ben je weer in je geboorte terug'.
Worden mensen dood geboren?
Sterven we levend?…
waarom herfst
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
546 waarom herfst het zó
goed doet in gedichten
wellicht door het verkleuren
van het bos in herfsttij
het vallen van blad raakt
een melancholische snaar
als heimwee naar weerom
een vervlogen zomer
zwak zonlicht laat dauwdruppels
nog glinsteren aan de herfstdraden
alles is essentieel voor 't gedicht
en het maakt het de dichter
iets lichter…
Eeuwige Liefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 als vogels niet meer durven
zweven op de wind
als bladeren naar hun
bomen terug gaan vallen
als een ster niets meer om
naar te twinkelen vindt
als sneeuwvlokken naar
de lucht toe dwarrelen
als er echt niets meer is om
mee te spelen voor een kind
als je aan het eind van de regenboog
geen pot met goud maar slechts
een hoopje schroot vindt…
Nattigheid
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
432 ik regen maar
de druppels
in mijn hoofd
spatten niet op
ze vallen
amper maar
vloeien samen
in meanderen
volgen het
hersenprofiel in
hun kronkelende
systematiek
vaag kleurt het
visuele centrum
de regenboog die
buien begeleidt
naast de
gangbare emoties
zoals haat en nijd die
mij soms overkomen
ik voel wel
nattigheid…
En langzaam hebben we ons overeind gezet
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
514 Corona diende zich aan
als een stortbui
die plotseling
uit de bewolkte hemel
kwam vallen
De zon brak door
en langzaam hebben
we ons overeind gezet
Maar 't mocht niet baten
het is als
uitstel van executie
Geef ons een hark
zodat we de
grond om kunnen ploegen
laat ons
de kluiten breken, de
grond zaai klaar maken
voor een nieuw…
Onvindbaar
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
610 Het landschap dat zich in bochten wringt
Om niet op te vallen, om er niet te zijn
In een hoek weg te duiken, te schuilen
In een schaduw van schimmen
Schuchter, schuw, luw, leeg, vaag, vaal
In licht dat zelfs geluid doet dimmen
In lucht die nevel druppelings doet druilen
Met tranen van doorzichtig kristallijn
Daar, waar een zwarte vogel in stilte…
Muziek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
571 Naar hoe regen vallen moet.
Luister naar het verlangen,
naar ons aller moeder,
in het snikken,
van een kind.…
Momenten van wisselend geluk
hartenkreet
5.0 met 62 stemmen
1.826 Momenten van wisselend geluk
verschijnen in ons leven
van eisprong tot zwanenzang
zozeer dat aantrekking over afstand
tussen hemel en aarde
een dauwdrop kan laten vallen
op het gras en langs de wang
dat een regenboog onverwachts
veranderingen kan overbruggen
in tijden van verlies en verdriet
dat wolken van goud
zorgen kunnen doen…
(i) Vervagend vuur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 Een berk gloeit na in de sleetse dag,
een eik hult zich al in het donker
van de nieuw geboren nacht,
terwijl laag boven me een maansikkel
wolken oogst –
liminal
eng
in de hoek
wacht de grens:
hoe zal die vallen,
uit of aan?…
Vervagend vuur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
543 Een berk gloeit na in de sleetse dag,
een eik hult zich al in het donker
van de nieuw geboren nacht,
terwijl laag boven me een maansikkel
wolken oogst –
liminal
eng
in de hoek
wacht de grens:
hoe zal die vallen,
uit of aan?…
Gouden morgenstond
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
375 zacht is
je ontwaken
vingers zijn al
bezig stukjes
van de dag
te maken
nog heeft tijd
niet dringend
op de deur
geklopt want
alle duister is
nog niet verstopt
waar licht al
jouw contouren
schuint vallen
kleuren op hun
plaats en praat de
klok wat luider
je kunt niet
meer verdwijnen
weg van de realiteit
die uit je handen…
Beknopt sonnet
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
506 Er gaan besluiten vallen.
Nog houdt de varen zich in.
Eerst moet de kou ontdooien.
Ministers ruiken compromissen.
Of ze doorpakken - staat te bezien.
Mensen kunnen zo treuzelen.
Daar gaat Pasen tegen in:
van hogerhand is besloten
dat een natuurlijke dood
geloof niet kan verkillen.…
LAIS CCLXXX
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
603 Het is een vallen vallend zwart in zwart.
Het was gebaar, het smelt als sneeuw tot slijk.
Het is een woord dat niets tot lid verhardt.
Het wordt gezegd, gedicht: een het is hard.
Het wordt gebruikt als stoplap van bestaan.
Het regent, het gaat, het wordt niet gedaan.
Het zocht begin dat nooit begonnen was.…
schubert pianosonate D. 960 andante
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
285 de eerst klank komt zonder aarzeling
uit de hemel vallen als de zachte emotie
die me rustig ingetogen laat bewegen
bewogen zit je naast me en fluistert
nee dit niet het is te veel
jaren later bij diezelfde eerste toon
het gevoel van klein geluk dat kleeft
aan herinnering die niet is vergaan
in alle snelle gewoel
van plaats en tijd…
Herinnering zonder bijsluiter
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
573 Mijn geboorte heb ik onthouden
maar zonder bijsluiter
want woorden kende ik niet
alleen ervaringen en associaties
van ervaringen met ervaringen
en als tiener droomde ik vaak
omhoog te kruipen uit een hol
in de grond: licht aan het eind
van de tunnel die nauwer wordt
mij omklemt en bang maakt
flauw te vallen en te stikken
Ik kan niet…
Idylle
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
299 roerloos staren wij elkaar
diep in de ogen
een aanwezigheid van
teder geluk
geestelijk zijn wij
één geworden
de wereld was eventjes
blijven stilstaan
smachtend vallen we
in elkaars armen
en verdrinken en versmelten
in één wezen
we verliezen onszelf en
zijn de enige getuigen
van deze
volmaakte harmonie
rita g.declerck…
Ween ik?
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
312 van huilen naar helen
van breken in delen
van vallen naar staan
weer verder gaan
van mijn tranen die
spreken
naar stilte die heelt
waar niets meer hoeft
maar alles nog leeft
van huilen naar hopen
naar lichter misschien
een weg die zich
opent
welke ik weer kan zien
van het donker naar dagen
van dragen naar zijn
van huilen, heel even…
Vergankelijkheid
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
252 Het regent, druppels vallen neer,
Geven krinkelingen in de spiegel,
Willen uitdijen in oneindigheid,
Nieuwe druppels dat verijdelen.…
Vader
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
199 Vaders die daders
ontladers,
van nieuw leven
nieuw verhaal
die kaders aanbrengen
Ik denk aan mijn vader
Ader van ‘t gezin
Hoe zijn bloed door elk kind,
door mij rint
ik denk aan de vader van alle
wezens in het heelal en de aarde
Hoe hij laat baren
Zijn bloed, zijn perfectie in ons rint
en als een kind
vallen en staan we weer…
cent in de sneeuw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
9 zwart staat de stam
in wit dat valt en valt
ik leg de cent neer
naast de wortel stil
zwart staat de stam
in wit dat blijft en blijft
ik tel de cent nog eens
maar laat hem liggen
ik sleep de voet door sneeuw
die kraakt als ijs
ik wil vallen hier
toch zet ik door
de cent is koud
de stam is koud
ik ga…
Ogen om in te verdrinken
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.751 Ogen om in te verdrinken
liefde om in te baden
Tanden die naar me blinken
borsten om naar te raden
Een mond om te willen zoenen
billen om te willen kneden
Goed gekleed inclusief schoenen
loop jij met rasse schreden
Monden vallen bij een ieder open
al loop je alleen maar voorbij
Elke man zal stiekem blijven hopen
ik niet, want je koos…
Vele ogen
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
940 Ze vallen op jouw foto
tracht ze te drogen
alles komt goed
lijk jij te knipogen.
Roze Lelies
helder-rein-onbewogen
sterk zijn zij
die wij graag mogen.…
Nu begrijp ik
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
1.455 Nu begrijp ik
Waarom gebergten
Zelfs de woeste
Onbegaanbare
Zijn voorbestemd
Langzaam aan
Te verglijden
Tot rondvormige
Gepolijste
Beeldhouwwerken
Nu begrijp ik
Waarom stenen
Hard en hoekig
Eens een keer
Zullen splijten
Uiteenvallen
Tot lichte wolken
Van zandkorrels
Die sprankelend
Neer zullen vallen
In de holte
Van mijn handpalm…
spiegelkracht
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
1.361 ik mag chaotisch
denderen zoeken
als water
vallen
te vlug zijn
of doodmoe en dwaas
tegen alles in klimmen
ineens blijken
de dagelijkse drama's
druppeltjes
zoute warmte
een mooie ven
vol lichte ironie
altijd
vind ik weer
een plek
een moment
water spiegelglad
heb ik weer
oog voor het eeuwige
in mezelf
en spring opnieuw…
toen de maan het morgenrood verscheen
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
1.001 bolletjes sneeuw
hangen te drogen
als de regen valt
kou is onvermogen
omdat kristal
geen druppel trouwt
om samen
neer te vallen
te smelten in een plas
hoe het was,
hangende koppen
naast de knoppen
in groene lussen
van de dood, lente
op steenworp afstand
toen de maan
het morgenrood
verscheen
de gele zon
weer gloeide…
Denken.
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.262 De zon vlijt zich neer in de armen van de zee
De nacht jaagt de dag op de vlucht en de vogels zwijgen als het licht verdwijnt
Je kunt alleen nog krekels horen
Je kunt denken aan geld, je kunt denken aan goud
De jaren die vervliegen en aan de dromen die vallen en opstaan
En zoeken in gedachten naar het grote waarom
Maar ik denk aan niets, ik denk…