Alle inzendingen over verdwenen

3205 resultaten.

Sorteren op:

Station Staats Spoor

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.912
Mijn broer is machinist Stuurt met losse handen alle mensen door het land Als jongen van een jaar of 13 heb ik heel even stiekum naast hem op de bok gestaan Vele jaren zijn vergleden als vergezichten uit een coupéraam trokken zij aan ons voorbij Het spiegelei verdween al eerder En nu mijn broer zijn laatste treinrit maakt Verliest het…

Ernstig, eerste gezicht

netgedicht
3.7 met 19 stemmen aantal keer bekeken 943
me als wij stonden stijf in elkaar gestapeld alles paste precies en jij vroeg hoe het ging of het geen pijn meer deed in de diepste gewrichten van bestaan hoe je eens kwam en alles nam ziel, geest, lichaam en in de vlam van licht het zelf niet herkende me nam omdat ik er toevallig was We leefden van geruchten en eenmaal verstomd, verdween…

Ontwaken

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 557
De tijd tikt in sluimerstand dromen strelen de lakens met zandgestrooide zang mijn geest in een baan om de aarde nu terug de dampkring in de psyche keert zich om onder wordt boven zoals de onwetendheid bewustwording in haar greep houdt strekken armen zich uit in onmetelijke ruimte verdwenen is de greep vrijheid in twee werelden…

Een mooie zondag in Mei

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 984
Mijn jeugdliefde emigreert voor het laatst lopen we hand in hand in de vertrekhal het is een mooie zondag in Mei Nooit verdween ze uit m'n hart in ongetelde dagdromen lopen we weer hand in hand op een mooie zondag in Mei Als ik haar jaren later zoek blijkt ze te zijn overleden vergeefs zoekt m'n hand de hare het is een mooie zondag in…
Custor21 juli 2008Lees meer >

de ware zonder zekerheid

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.205
de lach in het donker glimmend in het licht het verlangen gevonden een schaduw van jouw gezicht jouw ogen warm en lief ben jij mijn hartendief je armen om mij heen ik wilde niet dat je verdween dromen die niet stopten en ik die jou fopte gedachten over jou waar jij over denken zou ik wacht op je zwoele blik en de geur van je haren…

beroerd taboe

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 806
ach, ik omzeilde jouw muziek ik strakte de blik in mijn ogen liet de tere snaren niet zien meetrillen niet meer horen mijn rusteloos hart veilig gesloten voor vredige klanken die komen en diepe tonen met jouw dynamiek mijn ontroering merkte je niet mijn doelloze handen stopten met spelen, het gevoel was er niet de rilling van binnen verdwenen…
annabel30 november 2009Lees meer >

Het zwarte gat

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 475
ik bonkte met mijn vuisten tegen het donker dat ondoordringbaar voor mij was glad en gesloten het echoën was in de pijn van mijn handen verdwenen slechts een beurs gevoel aan het einde van krachteloze armen straal voor straal had ik het laatste licht ver achter mij zonder reflectie of weerkaatsing bleek ik totaal gedesoriënteerd…
wil melker6 februari 2024Lees meer >

Het spel heet spelen

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 444
het spel heet spelen daarmee leer je winnen ruimte en richting bedwingen onbevangen met een lach kraaiend brabbel je dat heb ik weer goed bedacht er is geen verliezer alleen een steeds proberen andere invalshoeken onderzoeken tot er ogen gaan steken zij zich met elkaar gaan meten wie er recht heeft op de macht het speelse is verdwenen…
wil melker31 januari 2014Lees meer >

Weg

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 547
mijn ogen zoeken de jouwe maar vinden doe ik ze niet struinend naar jouw voetstappen verruim ik mijn zoekgebied het kan toch niet zo zijn dat je al verdwenen bent hart begint sneller te kloppen oogt niet alleen de pas meer stringent vol ongeloof door het niet stoffelijk kunnen zien ervaar ik duidelijk jouw aanwezigheid gevolgd door immens…
LadyLove5 november 2010Lees meer >

Hoop op beterschap

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.227
Ik droomde in jouw droom vandaag dat het kerstfeest was we niet leefden in armoe en zonder wanhoop droomde ik verder maar toen ik wakker werd was de droom weer plots verdwenen lag je met hoge koorts ziek in bed met de poes die je de hoop had geschonken en ik bracht je thee en warme koekjes een zilveren kerstdeken waaronder…

In de naam van de vader

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 602
Uitzicht op een plantsoen met een klimrek, de kinderen waren verdwenen. Boven de deur hing een kruis. Je had een opgerolde handdoek onder je kin zodat je mond niet zou openvallen. Ik zag je litteken op je linkerhand, die keer dat de lading vastzat of toch ook weer niet.…
Iniduo2 april 2011Lees meer >

Ruis

netgedicht
4.5 met 21 stemmen aantal keer bekeken 774
Wij zijn nu niet meer dan dat wat verdween een laatste kus van zout op steen Mijn voeten vinden weer vaste grond toch hoor ik soms het heimwee ruisen in het hart van een schelp die jij voor mij vond dan spreekt de tijd zo licht als vlinders keren woorden terug naar hun fluistertaal vertel mij nog één keer een oud verhaal van…

Het rode zonnekoor

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 526
jij dirigeerde wind en zee ik zeilde zonneschietend op de golven mee er was samenhang in elementen die verruiming gaf tot een oase van geluk op de grote plas horizon na horizon verdween nooit voelde ik mij eenzaam of alleen maar was een met alles om me heen pas in het strijken van de zeilen klonk de finale door wij gaan de bestemming…

Weerkaatst in schrik

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 557
lichtgevend hangen de pompoenen in de boom begeleiden stapjes die onzeker gaan en toch hun mannetje willen staan een vogel schreeuwt weerkaatst in schrik van kinderlijk ogen wit handjes vast voor onverwacht de kleine dappere lach pas later in het volle licht verdwijnt de spanning uit het zicht dan is het feest de geesten zijn verdwenen…
wil melker30 oktober 2012Lees meer >

Wapenstilstand

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 802
De euforie die jij zo stemmig voelde naar aanleiding van jouw vileine opmerkingen is als een hersenschim in droeve mist verdwenen nu je weet dat ik de wapenstilstand verkies boven de concurrentie in scherpzinnigheid zijn er geen pijlen meer voor jouw liefdesboog die dikwijls op mijn somber hart gericht zijn ziel verloor in paternalistisch…

Mijn bestaan

gedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 8.250
Maar de wereld die mij koesterde, tot ik ze geworden ben, is verdwenen. ----------------------------------------- uit: 'De maat van de eenzaamheid', 2012.…

Invulling

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 524
Wat is het leven Nog dat totale Leegte is, waaruit alles Wat zichtbaar was Verdwenen is, waarin alles Wat ooit te horen was Onhoorbaar is, Al hetgeen eens Voelbaar was niet Meer te voelen is, Alles wat te weten was Zich niet meer kennen laat, De religie waar Je heel lang heilig in Geloofde helemaal Weg is, en het enige…

Brandend antwoord

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 508
Mijn pen brandt op het papier Ik zie de woorden, één voor één Gaan zij in vlammen op Het vurige verlangen Verdween En steen voor steen Bouw ik de wereld op zijn kop Maakte ik zoete zinnen Was mijn hoofd volkomen leeg Om jouw antwoord te bevragen Ben jij krom of ben ik scheef Mijn tranen vallen eenmaal Om te doven wat ik schreef Vullen…

onomkeerbaar

netgedicht
4.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 698
meer en meer worden boterhammen belegd met achterdocht beschuldigingen vinden het heden branden handen langs borden waarin grote barsten blijven 't dagelijks opruimen worden knelpunten, het bekladden van verdwenen mes-steken geen enkel beeld kan nog rusten; achteraf uitgetekend in een te kleine kamer waar voeten gekluisterd zijn…

uit het hoofd

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 482
verstilde liefde lichamelijk stopteken verkramptheid verstilt verdraaide liefde liefdestralen naar buiten waar draait het echt om verdreven liefde de kernwaarde als drijfveer waar drijft het naar toe verbonden liefde de basis om te geven puur verbondenheid verdwenen liefde verloren door hoofdzaken verlangen naar rust verdwaalde…

laatste handen

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 586
je nam je schaduw en verdween tussen bladerloze bomen geduldig maar tevergeefs bleef ik wachten op nieuw groen maar het donker bleef stil toen de tijd het ook niet meer wist besloot ik op zoek naar andere kleuren nieuw licht te zagen het zwart aan jou te laten niettemin mocht het ooit nog eens tot een ontmoeting komen dan…

Wanneer je er niet meer bent

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 665
't Licht in haar ogen doofde, de sprankeling verdween ga, mijn lief ga maar, ik blijf achter, wellicht alleen. Maar dat ik van je hou, je bij voorbaat al mis is iets wat vanzelfsprekend is. Je was alles voor me, de zon, de sterren, de maan als ik nu naar boven kijk weet ik dat je erbij zal staan. Dag mijn lief, mijn alles, mijn schat.…

Duinden in pannen

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.044
je bedekte mijn kust waar ik rotste in strijd met de zee zacht nam je vloed het geelwitte zand met zich mee we glooiden in strand betreedbaar voor velen duinden in pannen om elkaar stil te strelen toen kwam de storm onverwacht tussenbeide terwijl wij al zomerslang vrijden jouw zand is verdwenen toch rots ik niet meer en verwacht…
wil melker12 februari 2007Lees meer >

Het hangt in de lucht

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 716
er staat een wachtrij in mijn tuin van irissen tulpen en anemonen een voor een laten ze zich zien en dansen op de lentetonen de zon lacht en temperatuur stijgt het leven voelt opnieuw geboren al het grauwe is verdwenen voorjaar klinkt in onze oren ruik het groen voel zonnestralen duik een bos in en ervaar zie de kuikens en de lammeren…
Dianah14 maart 2017Lees meer >

De Tijd Vliegt

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 549
Toen ik mijn omdraaide, waren ze in gisteren verdwenen. Ieder beeld was een verhaal, van lang geleden. Het voelde als een rivier die zich splitste, waarin de tijd voorbij was gegleden. De beelden van vroeger worden steeds sterker, naarmate de jaren gaan tellen. Het verleden is voller dan de toekomst. De tijd gaat nu steeds sneller.…

moeder aarde

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 531
De jeugd lijkt uit haar lijf verdwenen, de hemel is zelfs aan het wenen. Moeder, waarom doe je mij dat aan. van jou komt toch mijn bestaan. Laat me weer even bloeien, laat vergeet-mij-nietjes op mij groeien.…

Mijn bestaan

gedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 4.676
Maar de wereld die mij koesterde, tot ik ze geworden ben, is verdwenen. ------------------------------------------- uit: 'De maat van eenzaamheid', 2013.…

weemoed

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 436
het is het stille lege nest op de schoorsteen de blauwe sluier rook die over de daken reist de overgroeide kuil bij de rivier een vogel die in de verte roept de verdwenen zandweg de afgepelde oude verflaag het is een dag vol nevel en dauw de beklemmende middag het stuurse zwijgen het dorp dat nooit mijn dorp werd de korst van afstand…
J.Bakx7 januari 2020Lees meer >

ik ben niet echt van steen

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 832
ik zie leven in de bomen hoor het fluisteren in de mist in de sneeuw dansen mijn dromen ik zwaai naar vorst in een winters vergezicht wat heb ik toch met stenen die ik warm in mijn hand geraapt zijn ze verdwenen van waar ze zijn beland ben ik uit rots gehouwen leef ik in dat verband mag men op mij bouwen of heb ik dat in eigen hand…
wil melker8 februari 2005Lees meer >