2012 resultaten.
De Geest Leest
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
419 de blinde ziet door
iets aan te raken
maar z’n geest gaat
er de beelden bij maken
de schilder zet iets fraais
en abstracts op een doek
de geest gaat naar de
diepere betekenis op zoek
de schrijver zet woorden
achter elkaar op een rij
wil met proza verhalen gedichten
iets van zichzelf toelichten?…
Maarten van der Weijden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
516 Je moet in ’t leven zoveel overwinnen,
wat krijg je van de blinde schikgodinnen?
Gigantisch zwemtalent en leukemie?…
ze liet mijn blikken binnen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.112 aardig
maar zonder andere namen
een arm, een blonde lok
misschien gezichtsbedrog
ik gokte op zijn vrouw
zijn broek, een scherpe vouw
geen tuin, maar een balkon
met zon die hij genoot
de andere stoel bleef leef
zodat het wit ervan verschoot
een arm die gordijnen sloot
die 's avonds altijd open bleven
bomen ruisten van de dood
ramen blind…
de overkant
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
684 hij vergroeide met de
tralies en het uitzicht
op een blinde muur
aan de overkant
hij slaat zijn vuisten
niet meer kapot
noch trapt hij
tegen muren
in zijn oren suist de
dood in tergend trage
tijd torst zijn ziel een
onuitwisbare last
diepe rouw balt in hem
samen als hij denkt aan
dat ene ogenblik van
volmaakt kindergeluk…
Dolleman & bloemenvrouw*
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
603 stad
op zoek maar een adres dat niet bestaat
kinderen stampen in een regenplas
een achteloze dichter legt het vast
Mooie meneren en dure dames
wentelen zich in satijnen lakens
blote bloemvrouw danst een gat in de lucht
de wassende maan reist mee en lacht
Wolken boetseren schapen en wolven
moeder brak haar kruk maar bleef op de been
de blinde…
Kosmopoliet
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
408 nemen 't voortouw
en geven vol gas
Ik zoek mijn heil nu maar
in composieten
een elfenbank in 't duizendschoonoordbos
sla met wilde gebaren erop los
als roestvrij stalagmiet bij stalactieten
waar ik mij parelmoerkleurig bevind
als ondergronds paravisiaanse bezweerder
bedwelmend en psychoparalyserend
megalucide doch ziende niet blind…
Ik Kijk, Dus Ik Wacht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
396 Je bent blind
voor wat ze denken,
maar niet voor het feit
dat ze denken.
Je zit daar maar,
kijkt rond,
maar niemand kijkt terug.
Is het de timing?
Of zijn ze bang betrapt te worden
op hun staren?
Stiekem hoop je
dat iemand kijkt.
Dat iemand ziet
wat je doet—
maar je doet niets.…
Onderweg naar niets en nergens
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
348 Er hangt een mysterieuze dikke mist
boven de graanvelden op het platteland
een gevoel van valse hekserij komt in mij op
nu ik uitgelaten over de rulle zandwegen galoppeer
op een blind paard dat niet kan schrijven
ik heb een persoonlijke brief in mijn rugzakje
alsof er een heks is die met me wil praten
zonder hevige angst of ernstig overdrijven…
Faux Universalism
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
251 Als het gaat om iets precairs als de Nakba
Hebben de zogenaamde intelligentsia
Waar men ook burgemeesters onder schaart
Zich tot dusver klakkeloos blind gestaard
Op iets waarvan de vlag de lading niet dekt
Een narratief met agitprop doorspekt
Dat de toedracht onterecht verdraait
En ondeugdelijke PLO-praat papagaait
Exclusief klagend over…
Loogtij
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
483 Ik had een half sonnetje uitgeschreven
doch die stand up comedians
in het park
zien niks, ze laden nonsens
op hun hark
en dalen verder in den
blinde wegen
De Onkunde uit Osdorp
viert weer hoogtij
hij toont den volke wat hij
niet vermag
en dat nog wel op tweede pinxterdag!…
Spiegel van de geest
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
113 Het voorjaar valt stil over de stad
een deken van verloren zielen
ik loop op een herkenbaar pad
waar ego’s ronkend tateren en vielen
miljoenen zoeken naar de waan
van vrijheid, liefde, warmte, feest
ik zie hen in de verte staan
als vreemde spiegel van de geest
ik scoor vanuit een blinde hoek
zelfs als de wereld om mij gilt
blijft mijn…
Koorts van het vlees
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
123 Een storm van Huid — van zoutig Slijm —
de Nacht ruikt naar de vochtige Aarde —
totdat het Ik — blind in de Lust —
zijn Eenzaamheid ontwaart —
Rond breekt de Kamer open —
het Laken valt — en zwijgt —
daar staat hij in het vroege Licht —
waar ’t Vlees te aarzelen dreigt —
De blonde Jongen van het Strand —
wordt Vreemde — naakt en broos —…
Wrange Amaril
poëzie
4.0 met 8 stemmen
4.985 ----------------------------------------------------
* murwe meuken = zacht maken
* 't ouderdom = ouderdom 't
* elpenbeen = ivoor, i.c. de blanke huid van de borst
* de blinde schutter = Cupido
* borgen = beschermen, ontzien
* kwijnen: kwijnend?…
Lethe
poëzie
3.6 met 10 stemmen
4.965 Wie over 't brandend blind bazalt
Brengt mij naar Lethe? -
O alles te vergeten
Eer de avond valt!’
-------------------------------
uit: Stemmen (1907)…
Streeltalen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
546 Zoals blinden met handen zien,
wanneer ze liefde voelen.
Doven geluk horen spreken,
met hun beide ogen open.
Zoals éénogigen koningen zijn,
in verre liefdeslanden,
waar ze leren zien.
Kunnen pratenden zwijgen,
temidden van emoties?
Zoals woordeloze muziek,
verhalen vertellen kan.
Dichters oren strelen,
tussen woorden in.…
LAIS CXCIV
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
385 In het grote woordeloze niets van haar,
de oceanen kolkend blauw in d’ ogen,
de gebaren maken alle leugens waar,
waarheid tot gebaar van onvermogen.
Want haar voelen kent geen mededogen,
is hete gloed die het van het ontdoet,
en ’t vuur verhevigt tot een blauwe vloed.
En in oneindig zwart gaat schel dan aan
het ene git dat het verblinden moet…
Keuze
hartenkreet
3.7 met 18 stemmen
2.041 me niet meer aan
De pijn is onverteerbaar
Aan elk van jouw vingers
Kleeft mijn lichaamsvocht
Je eens zo zachte strelingen
Willen mij nu nog uitleg geven
Je hebt gekozen
Voor die ander
Er was geen ooit of misschien
Je hebt me laten gaan
Nee raak me niet meer aan
Mijn tranen slik ik in
Die zul je nooit meer zien
De keuze is gemaakt
Blind…
HOOGSTE LIEFDE
poëzie
2.5 met 235 stemmen
64.185 Heet mij niet vals en trouweloos
Wanneer mijn arm, verdolend hart,
Van zorgen moe en blind van smart,
Een waanbeeld voor uw waarheid koos.
Ik heb u lief, nu en altoos,
En of mijn droef en moede hart
Bij andren rust of eenzaam mart
Om u: gij zijt mijn liefde, altoos.…
ik, de man
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.414 ik verhaal u van de man
schouw zijn diepste wezen,
als dat al kan:
naar binnengaan
ofwel mijn ziel
door eigen ogen lezen
in mijn aard
ben ik ziende blind
niet dat ik dat zo wil
of dat intimeit mij ontgaat
nee, het is de waarneming
van de immer schone vrouw
te paard en het jachtgedrag
waarop ik mij verlaat
het versmalt…
Tijd staat stil
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.798 verlangen naar dromeloze toestand
zodat je niet hoeft na te denken
geen pijn voelt
en verder kan
maar nu nog niet
stilte schreeuwt oren doof
lege blikken maken blind
dan de herinnering
en de glinstering is terug
net als de hoop
waarom is geen vraag
ik weet het
maar toch vraag ik het me af:
waarom komt soms iets te vroeg op je pad?…
Droom
gedicht
3.5 met 41 stemmen
15.912 Weldra zou Praag vallen, wist ik, weldra
sprak ik mijn eerste dissidente woorden -
weldra zat ik in deze dode hoek
mijn blinde te scanderen. Plotseling
die vreemd klinkende stem boven uw boek:
'Niets kun je voor me doen. Ga nu maar weg.'
De koekoekklok roep onomatopeeën
en u werd onverstaanbaar.…
het nieuwe gebeuren
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
850 het gewicht van dagen
in waagschaal van toekomst
gravend telkens weer
naar bladzij van jouw jeugd
wanhopig blind in angst
verstaand jouw vreemde taal
uitkledend in eigen schaduw
stond je daar in breekbaarheid
in koude klaarheid
en nevels van stilte
nam ik jou in mijn armen
samen losten we op in deze wereld
de wateren van nacht…
Het eerste gebed
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.501 knuffelbeer
die ik naast me heb gezet
ik weet niet goed
hoe ik bidden moet
dat zou mamma mij nog leren
maar omdat ik wat vragen wil
zal ik het maar proberen
mijn handjes heb ik tegen elkaar
en de knuffelbeer zijn poten
onze ogen zijn gesloten
zo is het goed…
denk ik
dus vraag ik maar
de dokter wil mijn mamma
opereren aan een blinde…
de laatste storm
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 conserven
trouw in het gelid
'later' voorspellen
als alles is bedaard
generatoren draaien rondjes
terwijl buiten een wereld vergaat
al veel te lang bestaat
wat daar nu rondwaart
komt uit de mensheid voort
die elke bron vermoordt
op zoek naar meer dan
hen ooit heeft toegehoord
het is het kalme oog
waarin de wereld zich bevindt
blind…
achtkanters
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
901 kruisingen staan in mijn streek
aan kreken, waaibomen, zo krom
gebogen vanaf den dijk hier te zien
bastaarden zijn het, hybriden, wolven
speels zijn de kronen, ze kuisen
de zuidwestenwinden, voorover vallend
met grillige stam en natte voeten
bij oostkerke op de krinkeldijk staan
mijn mannen weer paraat, ze zien
het gat van de zee, ze wuiven blind…
Vaak niet te vatten
netgedicht
4.5 met 30 stemmen
1.343 de slaap kan ik vaak
wel vermoorden
zo onhanteerbaar als
een kip
bij de slachter
zonder kop vliegt ze op
ploft blind op mijn zojuist
bladvrijgemaakte schedeldak
en gaat daar dan flink irriteren
dat eigenwijze kreng
strooit mijn hoofd vol late veren
ontneemt mij de rust die het dus
voor zichzelf niet zozeer ambieerde
scharrel…
De maan is al boven de seringen
poëzie
4.0 met 15 stemmen
5.116 Laat doof en blind mij - ik kan niet dragen
De telkens valse dageraad...
Wanneer zal eindlijk mijn zon weer dagen,
Die alle schemerschoon verslaat?…
Winteravond
poëzie
3.0 met 19 stemmen
4.523 Huizen, onregelmatig, blind verlicht,
rijzen de straat langs, bleek en schaduw-somber;
een kroeglantaren schijnselt op de dicht
gelegene sneeuw glinstering; - dan komt er
stil in 't zwijgen een grauw man over straat.…
Afwachten
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
531 Nu zit ik constant op slot, een
verpauperde burcht is mijn woning, ik zit er
constant en wacht op de regen, de zon heeft
mij blind gemaakt en ik lig naakt in bed want
heb verder toch niks nodig.…
Schobbejak
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
638 voor meer geld hetzelfde beleven
de ene hand zal de andere vergeven
en opnieuw om absolutie vragen
verwijd de pupillen achter jampotglas
van huizen de ramen zwart omkaderd
verbergen huiden dicht genaderd
huivert een hoofd in stoppelgras
vergeefs de schuldenaren gezocht
luistert het nauw gezien het verlopen
van licht dat zich langs blinde…